Números 16
Songhai de Gao (SES) vs NTLH
1 Kora kaŋ ti Yisehar izʼaroo kaŋ ti Kehat izʼaroo kaŋ ti Lewi izʼaroo na Rubeŋ izʼaruyaŋ zaa kaŋ ti Dataŋ, nda Abiram kaŋyaŋ ti Eliyab izʼarey, nda On kaŋ ti Pelet izʼaroo, Rubeŋ hayroo no.
1 — ausente —
2 I ture Musa ga, ngi nda Izirayel borey ra aru zangu hinka nda woyguu (250), jamaa boŋkoyney no kaŋ jamaa nʼi suuba, i goo nda maa.
2 — ausente —
3 I marga ka tee mee foo Musa nda Haruna ga ka nee i se: «A wasa! Zama jamaa kul manʼti kala henananteyaŋ, de Abadantaa goo i game. Macin se war ga war boŋ jer beene Abadantaa jamaa se?»
3 Eles foram juntos falar com Moisés e Arão e disseram: — Agora chega! Todo o povo pertence a Deus, o
4 Kaŋ Musa maa woo, a kaŋ laboo ra nga boŋoo ga.
4 Quando Moisés ouviu isso, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
5 A šelaŋ Kora nda nga jamaa kul se ka nee: «Suba subbaahi Abadantaa ga bayrandi boro kaŋ ti nga wane nda boro kaŋ ga henan. A gʼa manandi nga. Boraa kaŋ a nʼa suuba, a gʼa manandi nga.
5 e disse o seguinte a Corá e a todos os seus seguidores: — Amanhã cedo o
6 Hayaa ne kaŋ war mʼa tee: Kora nda nga jamaa kul, wa dugu canbuyaŋ zaa.
6 — ausente —
7 Suba war ma nuune daŋ i ra ka dugu daŋ i ra Abadantaa jine. Aroo kaŋ Abadantaa gʼa suuba, nga ti henanante. Lewi izʼarey, a wasa yaada.»
7 — ausente —
8 Musa nee Kora se: «Lewi izʼarey, ay gʼa wiri war ga, war ma haŋajer.
8 Moisés disse também a Corá: — Agora escutem, levitas!
9 A mana wasa war se kaŋ Izirayel Koyoo na war fay ka war kaa Izirayel jamaa ra, ka naŋ war ma man nga ka Abadantaa gorodogoo goyoo tee ka kay jamaa jine ka goy i se?
9 O Deus de Israel os separou do resto do povo para poderem chegar perto dele, para fazerem o seu serviço na Tenda do Senhor e para realizarem as cerimônias em favor do povo. Será que isso não basta para vocês?
10 A naŋ war ma man nga, ni nda ni armey kul, Lewi izʼarey nda ni, de mo war ga sargari juwalkawtaraa ceeci.
10 Deus deu a você e a todos os outros levitas esse privilégio, e agora vocês estão querendo também ser sacerdotes?
11 Woo se ni nda ni jamaa kul, war tee mee foo Abadantaa ga. Haruna ti may kaŋ ga war ga ŋuunuŋuunu?»
11 Quando vocês reclamam contra Arão, na verdade é contra o Senhor que você e os seus seguidores estão se revoltando.
12 Musa daŋ ka ciya Dataŋ nda Abiram kaŋ ti Eliyab izʼarey se. Amma i nee: «Ir si žigi ka koy.
12 Então Moisés mandou chamar Datã e Abirão, filhos de Eliabe, mas eles responderam aos mensageiros: — Nós não vamos!
13 A mana wasa ma ne mʼir kaa ganda kaŋ ra waa nda yuu ga tee hari ka koy ir wii saajoo ra? Kala ma tee ir boŋkoynoo mo?
13 Será que não basta você nos ter tirado de uma terra boa e rica a fim de nos fazer morrer neste deserto? E além disso ainda quer mandar em nós?
14 Nda cimi manʼti ganda kaŋ ra waa nda yuu ga tee hari ra nʼnʼir ka koy. Manʼir noo faariyaŋ nda alaneb faariyaŋ sanda tubuhaya. Ni mma baa ma borey wey moɲey danandi? Ir si žigi ka koy.»
14 Na verdade você não nos trouxe para uma terra boa e rica, nem nos deu campos e plantações de uvas para serem nossa propriedade; e ainda por cima está querendo nos enganar. Nós não vamos!
15 Musa hanse ka futu, a nee Abadantaa se: «Masi ngi sargaroo guna. Ay mana ba farka folloku dii i ga, ay mana ifutu tee ngi affoo kul se.»
15 Então Moisés ficou muito zangado e disse a Deus, o Senhor : — Não aceites as ofertas desses homens. Eu nunca prejudiquei a nenhum deles, nem tirei deles nem mesmo um jumento!
16 Musa nee Kora se: «Ni nda ni jamaa kul ma kaa Abadantaa jine suba, ni, nda ngey, nda Haruna.
16 Aí Moisés disse a Corá: — Amanhã você e os seus duzentos e cinquenta seguidores venham até a Tenda Sagrada. Arão também estará ali.
17 Boro foo kul ma nga dugu canboo zaa, a ma dugu daŋ a ra kʼa kaa sargari Abadantaa jine. A ga tee dugu canbu zangu hinka nda woyguu (250), takaa din da, ni nda Haruna, boro foo kul nda nga dugu canboo.»
17 Cada um de vocês pegará o seu queimador de incenso, colocará incenso nele e o levará até o altar.
18 Boro foo kul na nga dugu canboo zaa, i na nuune daŋ i ra, i na dugu daŋ i ra, i koy kay cere kubayyan hukkumoo miɲoo ga Musa nda Haruna bande.
18 Assim, cada homem pegou o seu queimador de incenso, pôs brasas e incenso nele, e todos ficaram na entrada da Tenda Sagrada com Moisés e Arão.
19 Kora na jamaa kul marga i ma Musa nda Haruna gande cere kubayyan hukkumoo miɲoo ga. Abadantaa daržaa bangay jamaa kul se.
19 Então Corá reuniu todo o povo, e eles ficaram diante de Moisés e Arão na entrada da Tenda. De repente, a glória do Senhor apareceu a todo o povo,
20 Abadantaa šelaŋ Musa nda Haruna se ka nee:
20 e o Senhor disse a Moisés e a Arão:
21 «Wa fay nda jamaa woo, war ma hun i game, moomiti foo ay gʼi timmandi.»
21 — Saiam do meio dessa gente, pois eu vou acabar com eles agora mesmo.
22 I kaŋ laboo ra ngi boŋey ga, i nee: «Ya Irkoy, baahunantey kul hundey Koyoo, boro folloku ka zunubu tee, woo ga, nʼga futu jamaa kul ga wala?»
22 Mas Moisés e Arão se ajoelharam, encostaram o rosto no chão e disseram: — Ó Deus, tu dás vida a todos. Será que por causa do pecado de uma só pessoa vais ficar
23 Abadantaa šelaŋ Musa se ka nee:
23 Então o Senhor respondeu a Moisés:
24 «Šelaŋ jamaa se ka nee: ‹Wa mooru nongoo kul here Kora, nda Dataŋ, nda Abiram gorodogey.›»
24 — Diga ao povo que saia de perto das barracas de Corá, Datã e Abirão.
25 Musa tun ka koy Dataŋ nda Abiram do, Izirayel boro beerey hanga a.
25 Aí Moisés saiu e, junto com os líderes do povo, foi para onde estavam Datã e Abirão.
26 A šelaŋ jamaa se ka nee: «Ay gʼa wiri war ga, war ma mooru aru laaley wey hukkumey. Haya kul kaŋ ti ngi wane, war masi tuku a ga hala ngi zunubey masi koy koy nda war.»
26 E Moisés disse ao povo: — Afastem-se das barracas desses homens maus e não toquem em nada que seja deles; se não, vocês também serão destruídos por causa dos pecados deles.
27 I mooru nongoo kul here Kora, nda Dataŋ, nda Abiram gorodogey. Dataŋ nda Abiram fatta ka koy kay ngi hukkumey miɲey ga, ngi, nda ngi wandey, nda ngi izʼarey, nda ngi zanka kaccey.
27 Aí o povo se afastou das barracas de Corá, Datã e Abirão. Datã e Abirão saíram e ficaram na entrada da sua barraca, com as suas mulheres e filhos.
28 Musa nee: «Woo ra war ga bay kaŋ Abadantaa kʼay sanba ya teegoyey wey kul tee, ya nʼi tee nda ay bine-ibaayoo.
28 Então Moisés disse ao povo: — Eu vou dizer como vocês vão ficar sabendo que não fui eu quem resolveu fazer tudo isso. Fiz todas essas coisas porque o
29 Nda borey wey buu sanda takaa kaŋ nda adamizey kul ga buu, nda hayey kaŋ ga duu borey ga duu ngi mo, adiši manʼti Abadantaa kʼay sanba.
29 Se estes homens tiverem morte natural como todos os outros, sem nenhum castigo de Deus, então o Senhor não me enviou.
30 Amma nda Abadantaa na kayfi tee kaŋ mana bay ka diyandi, nda laboo na nga miɲoo hay ka haya kul kaŋ ti ngi wane gon, de i ga zunbu alaahara i ga huna, woo ra war ga bay kaŋ borey wey na Abadantaa kaynandi.»
30 Mas, se ele fizer acontecer alguma coisa fora do comum, e se a terra se abrir e engolir essa gente com tudo o que eles têm, e eles descerem vivos para o mundo dos mortos , vocês ficarão sabendo que estes homens rejeitaram o Senhor .
31 Musa mma goo ma šenney wey har ka ben kaŋ laboo feeri i cire.
31 E aconteceu que, assim que Moisés acabou de falar, a terra se abriu debaixo deles
32 Laboo na nga miɲoo feeri kʼi gon, ngi nda ngi hugey borey, nda Kora borey kul, nda ngi almanoo kul.
32 e os engoliu com as suas famílias, junto com todos os seguidores de Corá e tudo o que eles tinham.
33 I ga huna i zunbu alaahara, ngi nda haya kul kaŋ ti ngi wane. Laboo nʼi daabu, i hun jamaa game.
33 Assim, desceram vivos para o mundo dos mortos, eles e tudo o que possuíam. A terra os cobriu, e eles desapareceram.
34 Izirayel borey kul kaŋ cindi kʼi kuubi kʼi bere zuru kaŋ i maa ngi kaatiyanoo, i nee: «Laboo masi koy gum ir boŋ.»
34 Ao ouvirem os gritos deles, todos os israelitas que estavam ali saíram correndo e gritando: — A terra vai engolir a gente também!
35 Nuune hun Abadantaa do ka aru zangu hinka nda woyguwaa (250) ton kʼi tee boosu kaŋ goo ma dugoo sarga.
35 Então o Senhor enviou fogo e matou os duzentos e cinquenta homens que haviam oferecido incenso.
36 — ausente —
36 Aí o Senhor Deus disse a Moisés:
37 — ausente —
37 — Diga a Eleazar, filho do sacerdote Arão, que pegue os queimadores de incenso do meio dos restos do incêndio e espalhe para longe as brasas que ainda estiverem neles, pois os queimadores de incenso são sagrados.
38 — ausente —
38 Eles ficaram sagrados quando foram oferecidos no altar do Senhor . Portanto, pegue os queimadores de incenso desses homens que foram mortos por causa dos seus pecados e deles faça folhas finas de metal. E com essas folhas prepare uma cobertura para o altar. Isso será um aviso para o povo de Israel.
39 — ausente —
39 Então o sacerdote Eleazar pegou os queimadores de incenso de metal que os homens que tinham sido mortos haviam trazido e mandou que deles fossem feitas folhas de metal para cobrir o altar.
40 — ausente —
40 Conforme o Senhor tinha dito a Moisés, isso ficou sendo um aviso para os israelitas a fim de que nenhuma pessoa que não seja descendente de Arão venha a queimar incenso diante do Senhor e seja castigada, como aconteceu com Corá e com os seus seguidores.
41 — ausente —
41 Mas no dia seguinte todos os israelitas começaram a reclamar contra Moisés e Arão, dizendo assim: — Vocês mataram o povo de Deus, o
42 — ausente —
42 Depois que todos se reuniram para protestar contra Moisés e Arão, eles se viraram para a Tenda Sagrada e viram que a nuvem a estava cobrindo. Então a glória do Senhor apareceu.
43 — ausente —
43 Moisés e Arão foram até a frente da Tenda,
44 — ausente —
44 e o Senhor disse a Moisés:
45 — ausente —
45 — Saiam do meio desse povo, pois vou destruí-lo agora mesmo! Aí Moisés e Arão se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
46 — ausente —
46 E Moisés disse a Arão: — Pegue o seu queimador de incenso, ponha nele algumas brasas do altar e jogue incenso em cima delas. E vá depressa até o lugar onde o povo está e ofereça o
47 — ausente —
47 Então Arão pegou o queimador de incenso, conforme Moisés havia mandado, e correu para o meio do povo. Quando viu que a epidemia já havia começado, Arão jogou o incenso nas brasas e ofereceu o sacrifício para conseguir o perdão dos pecados do povo.
48 — ausente —
48 Com isso a epidemia parou, e Arão ficou de pé entre os vivos e os mortos.
49 — ausente —
49 Naquela epidemia morreram catorze mil e setecentas pessoas, fora as que morreram na revolta de Corá.
50 — ausente —
50 Quando acabou a epidemia, Arão voltou para a entrada da Tenda, onde Moisés estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.