Números 11

Songhai de Gao (SES) vs BKJ

Sair da comparação
1 Han foo jamaa ŋuunuŋuunu futay Abadantaa ga. Abadantaa maarʼa, a futu, nga nuunaa dii jamaa gamey ra ka ngi kaloo boŋ faa halaci.
1 E quando o povo se queixou, isso desagradou ao SENHOR, e o SENHOR ouviu isto; e a sua ira se acendeu, e o fogo do SENHOR ardeu entre eles, e consumiu os que estavam nas partes mais distantes do acampamento.
2 Jamaa kaati ka Musa cee. Musa na Abadantaa ŋaaray, nuunaa kay.
2 E o povo clamou a Moisés, e quando Moisés orou ao SENHOR, o fogo se apagou.
3 I na nongoo din maaɲoo daŋ Tabera (maanaa «nuune»), zama Abadantaa nuunaa dii Izirayel game.
3 E ele chamou aquele lugar de Taberá, porque o fogo do SENHOR acendera entre eles.
4 Dumi fooyaŋ kaŋ goo Izirayel borey game hanse ka boonay ŋaayan. Izirayel borey mo yee koyne ka hẽe ka nee: «May no mʼir noo ham ir mʼa ŋaa?
4 E no meio deles havia alguns estrangeiros que sentiram um anseio, e os filhos de Israel também choraram outra vez, e perguntaram: Quem nos dará carne para comer?
5 Ir ga hongu hamiisawey kaŋ ir gʼi ŋaa yaada Misira, nda konkonburey, nda moley, nda albašar fitawey, nda albašarey, nda layoo.
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos livremente no Egito; e os pepinos, e os melões, e os alhos-porros, e as cebolas, e os alhos.
6 Sohõ ir goo ma ɲom, haya kul sii no, ir si dii haya kul kala ŋaahayaa kaŋ se i ga nee man.»
6 Mas agora a nossa alma está seca; não há nada além deste maná, diante dos nossos olhos.
7 Man si hima nda kala hayni gurunbu, nga alhaaloo ma nee deeli.
7 E o maná era como semente de coentro, e a sua cor como a cor do bdélio.
8 Jamaa ga fatta ka koy a kuuna, i gʼa fufu fufutondi ga wala i mʼa dur tinda ra. A ga hinandi kusu ra wala i mʼa tee furme. Nga tenbaa ma nee takula kaŋ teendi jii ra.
8 E o povo ia e o colhia, e o moía em moinhos ou esmagava em pilões, e o cozinhava em panelas, e fazia bolos deles; e o seu sabor era como o do azeite fresco.
9 Waati kaŋ harandaŋoo kani jamaa kaloo ga cijinoo ra, nga no manoo ga zunbu kaloo ga.
9 E quando caía o orvalho sobre o acampamento, à noite, o maná descia sobre ele.
10 Musa ga maa jamaa ga hẽe, i marga alaayan beeri nda alaayan beeri, affoo kul nga hukkumoo miɲoo ga. Abadantaa hanse ka futu, woo din mana kan Musa se.
10 Então, Moisés ouviu o povo chorar, as suas famílias, cada homem à porta da sua tenda; e a ira do SENHOR se acendeu grandemente. Moisés também estava descontente.
11 Musa nee Abadantaa se: «Macin se nʼgʼay maray, agay ni baɲɲaa? Macin se mana alhormo tee ya ne, hala nongu kaŋ ra nʼga jamaa woo kul jeejaa fur ay ga?
11 E Moisés disse ao SENHOR: Por que afligiste a teu servo, e por que não encontrei favor aos teus olhos, por qual razão colocaste os cuidados de todo este povo sobre mim?
12 Agay ka jamaa woo kul gundoo zaa wala? Agay kʼi hay wala, kaŋ se nʼga nee ya ne: ‹I dii ni gandoo ra sanda takaa kaŋ nda zanka zaakaw ga zanka zaa ka koy nda a gandaa ra kaŋ nʼna žee kaŋ nʼgʼa noo ngi baabey se›?
12 Eu concebi todo este povo? Fui eu que o gerei, para que me dissesses: Leva-os no teu seio, como a ama leva a criança que ainda é amamentada à terra que juraste aos seus pais?
13 Man ra ay ga duu ham kʼa noo jamaa woo kul se? Zama i ga hẽe ay ga ka nee: ‹Ir noo ham kaŋ ir gʼa ŋaa!›
13 De onde eu poderia obter carne para dar a todo este povo? Porque choram a mim, e dizem: Dá-nos carne para que possamos comer.
14 Agay foo si hin ka jamaa woo zaa, a ga hanse ka tiŋ ya ne.
14 Eu sozinho não sou capaz de suportar com todo este povo, porque isto é pesado demais para mim.
15 Nda woo no nʼgʼa tee ya ne, alhormo tee ya ne, adiši ay wii, ya si dii bonaa woo kaŋ goo kaa ay ga.»
15 E, se ages assim comigo, eu te peço, mata-me se encontrei favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha desgraça.
16 Abadantaa nee Musa se: «Izirayel aru beerey kaŋ nʼgʼi dii jamaa boro beerey nda jamaa goy juwalkey, ngi boro woyye (70) marga ya ne i ra. Mʼi ka koy cere kubayyan hukkumoo miɲoo ga, i ma kay no din ni bande.
16 E o SENHOR disse a Moisés: Reúne para mim setenta homens dos anciãos de Israel, a quem conheces como anciãos do povo e seus oficiais; e traze-os ao tabernáculo da congregação, para que possam ficar ali contigo.
17 Ay ga zunbu ka šelaŋ ni bande no din, Hundoo kaŋ goo ni ga, ay ga zaa a ra kʼa daŋ i ga, nga ra i ga jamaa jeejaa zaa ni bande, nʼsʼa zaa ni hinne.
17 E eu descerei, e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o colocarei sobre eles; e eles levarão contigo a carga do povo, para que não a leves sozinho.
18 Ma nee jamaa se: ‹Suba se, wa war boŋ daŋ jere ga Irkoy se, war ga ham ŋaa, zama war hẽe Abadantaa haŋawey ra ka nee: “May no mʼir noo ham ir mʼa ŋaa? Ir cindi ka maakaani Misira!” Abadantaa ga war noo ham war ma ŋaa.
18 E dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne, porque chorastes aos ouvidos do SENHOR, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Porque tudo ia bem conosco no Egito; e por isso o SENHOR vos dará carne, e comereis.
19 War gʼa ŋaa, manʼti zaari foo, manʼti zaari hinka, manʼti zaari guu, manʼti zaari woy (10), manʼti zaari waranka (20),
19 E não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 amma handu foo timmante, hala waati kaŋ a fatta nda war niiney, a na war biney kaa, zama war wanji Abadantaa ga kaŋ goo war game, war hẽe a ga ka nee: “Macin se ir hun Misira?”›»
20 mas durante um mês inteiro, até que vos saia pelas narinas, até que vos seja repugnante, porque desprezastes o SENHOR, que está no vosso meio, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Musa nee: «Jamaa kaŋ game ay goo manʼti kala wongu-ize boro zenber zangu iddu (600.000) kaŋ goo cee ga, ni nee: ‹Ay gʼi noo ham i ma ŋaa handu foo timmante.›
21 E disse Moisés: O povo no meio do qual estou, são seiscentos mil homens de pé, e disseste: Eu lhes darei carne para que possam comer um mês inteiro.
22 Ba nda boro na alman buuna nda ibeeri koosu i se, a ga wasa i se wala? Wala boro ma teekoo hamiisa kul dii kate i se, a gʼi wasa wala?»
22 Deveremos matar os rebanhos e o gado, para satisfazê-los? Ou todos os peixes do mar serão reunidos para eles, para satisfazê-los?
23 Abadantaa nee Musa se: «Abadantaa kaboo mma dunbay wala? Sohõ nʼga kaa ka dii wala šennoo kaŋ ay nʼa har ma ne ga tee wala a si tee.»
23 E o SENHOR disse a Moisés: Terá a mão do SENHOR ficado mais curta? Verás, agora, se a minha palavra acontecerá a ti ou não.
24 Musa fatta ka koy Abadantaa šenney har jamaa se. Woo banda ga, a na aru woyye (70) marga Izirayel boro beerey ra i ma cere kubayyan hukkumoo kuubi kʼa bere.
24 E Moisés saiu, e disse ao povo as palavras do SENHOR, e reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou ao redor do tabernáculo.
25 Abadantaa zunbu kate duulaa ra ka šelaŋ a bande. Irkoy Hundoo kaŋ goo Musa ga, Abadantaa zaa a ra kʼa daŋ boro beeri woyyaa (70) ga. Za Hundoo huru i ga, i šintin ka annabitaray tee, amma manʼti waati kuku.
25 E o SENHOR desceu em uma nuvem, e lhe falou; e tomou do Espírito que estava sobre ele, e deu aos setenta anciãos; e sucedeu que, quando repousava sobre eles o Espírito, eles profetizaram, e não cessou.
26 Aru hinka kaŋ affoo maaɲoo ti Eldad, affaa maaɲoo ti Medad cindi kaloo ra. Irkoy Hundoo zunbu ngi mo ga, maaɲey goo boro beerey ra kaŋ hantumandi, amma i mana fatta ka koy cere kubayyan hukkumoo miɲoo ga, i ga annabitaray tee jamaa kaloo ra.
26 Mas ficaram dois dos homens no acampamento; um deles se chamava Eldade, e o outro Medade; e pousou sobre eles o Espírito, e eles estavam entre os inscritos, porém não foram ao tabernáculo, e eles profetizavam no acampamento.
27 Zankaaru foo zuru ka koy Musa do kʼa filla a se ka nee: «Eldad nda Medad goo ma annabitaray tee jamaa kaloo ra.»
27 E um jovem correu, e contou a Moisés, dizendo: Eldade e Medade estão profetizando no acampamento.
28 Žozuwe, Nun izʼaroo kaŋ ga goy Musa bande za nga zankataraa, zaabi ka nee: «Ay koyoo Musa, i kayandi.»
28 E Josué, filho de Num, servo de Moisés, um dos seus jovens, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe que façam isso.
29 Musa nee a se: «Ni mma canse ya ne? Jalla, nda a gar ba Abadantaa jamaa kul ti annabiyaŋ, nda a gar ba Abadantaa nka nga Hundoo daŋ i ga!»
29 E Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quisera Deus que todo o povo do SENHOR fosse profeta, e que o SENHOR colocasse o seu Espírito sobre eles.
30 Woo banda ga, Musa willi jamaa kaloo ra, nga nda Izirayel boro beerey.
30 E Moisés o levou ao acampamento, ele e os anciãos de Israel.
31 Abadantaa na hew tunandi, hewoo na jerfendayyaŋ ka hun za teekoo here ka kaa kʼi kaŋandi jamaa kaloo ra, kʼa kuubi kʼa bere, caraw foo zaari foo diray kuuyan, caraw faa zaari foo diray kuuyan, i goo cere boŋ laboo ga ka jer beene kabedaaru hinka.
31 E então, veio um vento do SENHOR, e trouxe codornizes do mar, e as fez cair no acampamento, estavam um dia de viagem de um lado, e estavam um dia de viagem do outro lado, ao redor do acampamento, e era dois côvados de altura sobre a terra.
32 Jamaa tun zaaroo din kul nda cijinoo kul, nda subaa zaaroo kul ka jerfendawey kuuna. Boro kaŋ mana haya kul kuuna nga no ma kilo zenber hinka (2.000) jerfenday kuuna. I nʼi daaru ka jamaa kaloo kuubi kʼa bere.
32 E o povo se levantou todo aquele dia, e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e recolheu as codornizes; aquele que colhera menos, colhera dez ômeres; e as espalharam ao redor do acampamento.
33 Hamoo goo miɲey ra, i manʼa kaama jina kaŋ Abadantaa futayyanoo kaa jamaa ga. Abadantaa na balaawu futu beeri ka jamaa kar.
33 E quando a carne estava entre os seus dentes, e antes que fosse mastigada, a ira do SENHOR se acendeu contra o povo, e o SENHOR feriu o povo com uma praga muito grande.
34 I na nongoo din maaɲoo daŋ Kiworot-Hataawa (maanaa «boonay futaa saaraa»), zama no din ra jamaa kaŋ boonay futu fijandi.
34 E deu àquele lugar o nome de Quibrote-Hataavá, porque ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Jamaa hun Kiworot-Hataawa ka koy Haserot, de i goro no din.
35 E de Quibrote-Hataavá, o povo viajou para Hazerote e ficou em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.