Neemias 9

Songhai de Gao (SES) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Handu follokaa jirbi waranka cindi taacantoo (24to) ra, Izirayel borey marga ka saaku kasa nda labu daŋ ngi ga ka meehaw.
1 — ausente —
2 Izirayel borey hayroo na ngi boŋ fay nda yawey, i koy kay ka ngi zunubey nda ngi baabey laybey har kaaray.
2 — ausente —
3 Waatoo kaŋ i kaa ka kay ngi kaydogey ra, i na guuru hinza cine tee i ga Abadantaa, ngi Koyoo ašariyaa tiiraa caw. I yee ka guuru hinza cine tee i ga ngi zunubey har, i ga sujudu Abadantaa, ngi Koyoo jine.
3 Durante mais ou menos três horas, a Lei do Senhor , seu Deus, foi lida para eles. E nas três horas seguintes eles confessaram os seus pecados e adoraram o Senhor .
4 Yešuwa, nda Bani, nda Kadmiyel, nda Šebaniya, nda Bunni, nda Šerebiya, nda Bani, nda Kenani žigi ka koy Lewi borey dogoo ra ka jinde jer ka kaati ka Abadantaa, ngi Koyoo cee.
4 Jesua, Bani, Cadmiel, Sebanias, Buni, Serebias, Bani e Quenani ficaram de pé no estrado dos levitas e oraram em voz alta ao Senhor , seu Deus.
5 Lewi borey Yešuwa, nda Kadmiyel, nda Bani, nda Hašabneya, nda Šebaniya, nda Šerebiya, nda Hodiya, nda Šebaniya, nda Petakiya nee:
5 Os levitas Jesua, Cadmiel, Bani, Hasabneias, Serebias, Hodias, Sebanias e Petaías chamaram o povo para adorar a Deus. Eles disseram: “Levantem-se e louvem o Louvem a Deus sempre e sempre! Que todos louvem o seu embora nenhum louvor humano seja suficiente!”
6 Ni hinne ti Abadantaa.
6 Aí o povo de Israel fez esta oração: “Ó Deus, só tu és o Tu fizeste os céus e as estrelas. Tu fizeste a terra, o mar e tudo o que há neles; tu conservas a todos com vida. Os seres celestiais ajoelham-se e te adoram.
7 Ni ti Abadantaa, Irkoy kaŋ na Ibirim suuba,
7 “Tu, ó Senhor Deus, escolheste Abrão e o tiraste de Ur, na Babilônia; tu mudaste o seu nome para Abraão.
8 Ni dii kaŋ a ga laadir,
8 Viste que ele era fiel a ti e fizeste uma Prometeste dar a Abraão a terra dos cananeus, a terra dos heteus e dos amorreus, a terra dos perizeus, dos jebuseus e dos girgaseus, para ser a terra onde os seus descendentes viveriam. Tu cumpriste a tua promessa porque és fiel.
9 Ni dii ir hayragey zaraboo Misira,
9 “Tu viste como os nossos antepassados sofreram no Egito; ouviste quando eles pediram socorro na beira do mar Vermelho.
10 Nʼna tammaasayaŋ nda kayfiyaŋ tee,
10 Tu fizeste milagres maravilhosos contra o rei do Egito, contra os seus oficiais e o povo da sua terra, pois sabias como eles fizeram o teu povo sofrer. Foi assim que ganhaste a fama que tens até hoje.
11 Nʼna teekoo fersi ihinka Izirayel borey jine,
11 Tu dividiste o mar diante dos nossos antepassados, e assim eles atravessaram em terra seca. Fizeste com que aqueles que os perseguiam se afogassem em águas profundas, como uma pedra que afunda no mar violento.
12 Nʼna duula kaŋ ga kay i jine kʼi gongu zaari here,
12 Tu os guiaste com uma nuvem durante o dia e de noite com uma coluna de fogo, para iluminar o caminho por onde deviam ir.
13 Ni zunbu Sinay tondi hondoo boŋ,
13 Tu desceste do céu no monte Sinai, falaste com o teu povo e lhe deste boas
14 Nʼnʼi bayrandi ni hunanzamzaari henanantaa,
14 Tu lhes disseste que santificassem o sábado e lhes deste as tuas leis por meio do teu
15 Waatoo kaŋ i heray,
15 Tu lhes deste pão do céu quando estavam com fome e água da rocha quando estavam com sede. Tu mandaste que tomassem posse da terra que havias jurado dar a eles.
16 Amma ngi nda ir hayragey bolsay, i boŋšenday.
16 “Mas os nossos antepassados se tornaram orgulhosos e teimosos e não quiseram obedecer aos teus mandamentos.
17 I wanji ka maa,
17 Eles se recusaram a obedecer. Esqueceram tudo o que fizeste; esqueceram os milagres que havias feito. Em seu orgulho, eles escolheram um chefe que os levaria de volta ao Egito para serem escravos de novo. Mas tu és Deus que perdoa; tu és bondoso e amoroso e demoras a ficar A tua misericórdia é grande, e por isso não os abandonaste.
18 Ba waatoo kaŋ i na guuru mennandi kʼa tee yagaw
18 Eles fizeram um touro de metal fundido e disseram que ele era o deus que os havia tirado do Egito. Ó Deus, como eles te insultaram!
19 Amma ni, ni hinnari beeroo ra,
19 Mas tu não os abandonaste no deserto, pois a tua misericórdia é grande. Não retiraste nem a nuvem nem o fogo que de dia e de noite mostravam a eles o caminho.
20 Nʼna ni Hundi hennaa kʼi noo fahamay,
20 Tu lhes deste o teu bom Espírito para lhes ensinar o que deviam fazer; tu os alimentaste com o e lhes deste água para matar a sede.
21 Jiiri woytaaci (40) haya kul kaŋ ga i ga too saajoo ra
21 Durante quarenta anos no deserto, tu os sustentaste, e nada lhes faltou. As suas roupas não se estragaram, e os seus pés não ficaram inchados.
22 Nʼna laamayaŋ nda jamayaŋ kaŋandi kabey ra
22 “Tu lhes deste nações e reinos e terras dos povos vizinhos. Os israelitas conquistaram a terra de Hesbom, que era governada por Seom, e a terra de Basã, onde Ogue era o rei.
23 Nʼna ngi hayroo goorandi sanda beenaa handarawey
23 Tu lhes deste tantos descendentes como as estrelas do céu e os trouxeste para viver na terra que havias prometido aos seus antepassados.
24 Ngi hayroo huru gandaa ra, i nʼa mayray,
24 Eles conquistaram a terra de Canaã; tu derrotaste o povo que morava ali. Deste ao teu povo o poder de fazer o que quisesse com os povos e os reis de Canaã.
25 I na koyrayaŋ kaŋ kuubandi nda cete dii nda labu hennayaŋ,
25 O teu povo conquistou cidades cercadas de muralhas e tomou terras boas, casas cheias de riquezas, cisternas já escavadas, oliveiras, árvores frutíferas e plantações de uvas. Eles comeram tudo o que quiseram e engordaram; eles aproveitaram todas as boas coisas que lhes deste.
26 Amma i ture, i tun ma ne.
26 “Mas o teu povo se revoltou e te desobedeceu; eles viraram as costas para a tua Lei. Mataram os teus e lhes disseram que voltassem para ti. O teu povo te insultou muitas vezes.
27 Woo ga, nʼnʼi kaŋandi ngi torrokey kabey ra kaŋ nʼi šiita.
27 Então deixaste que os inimigos deles os conquistassem e os governassem. Mas no meio da sua aflição eles te pediram socorro, e tu respondeste lá dos céus. Na tua grande misericórdia, tu lhes enviaste líderes que os livraram dos seus inimigos.
28 Waatoo kaŋ i duu hunanzamay, i yee koyne ka ifutu tee ni jine.
28 Quando voltou a paz, o teu povo pecou de novo, e outra vez deixaste que os inimigos deles os conquistassem. E de novo, quando eles se arrependeram e pediram que os salvasses, tu ouviste no céu e, vez após vez, tu os livraste por causa da tua grande misericórdia.
29 Nʼnʼi teje hala i ma willi kate ni ašariyaa ga,
29 Tu os avisaste que deviam obedecer aos teus ensinos; mas no seu orgulho eles rejeitaram os teus mandamentos, pecaram contra a tua lei, embora cumprir a tua lei seja o caminho para a vida. Rebeldes e teimosos, eles se recusaram a obedecer.
30 Jiiri boobo nʼnʼi suuri,
30 Ano após ano tu os avisaste, com paciência. Pelo teu Espírito, por meio dos profetas, falaste contra eles, mas o teu povo ficou surdo. Por isso, deixaste que fossem dominados por outras nações.
31 Ni tamallayan beeroo ra manʼi halaci,
31 E, mais uma vez, porque a tua misericórdia é grande, tu não os abandonaste, nem os destruíste. Tu és Deus misericordioso e bondoso!
32 Sohõ ir Koyoo, Irkoy beeroo, Hinikoyoo kaŋ ti hunburhaya,
32 “Ó Deus, nosso Deus, como és grande! Como és terrível e poderoso! Tu guardas fielmente as promessas da aliança. Desde o tempo em que os assírios nos dominaram, como temos sofrido! Os nossos reis, as nossas autoridades, os nossos sacerdotes e profetas, os nossos antepassados e todo o nosso povo — todos nós temos sofrido! Lembra das nossas aflições!
33 Nʼga henan hayaa kul ra kaŋ duu ir,
33 Tu foste justo em nos castigar; tu tens sido fiel, mesmo quando temos pecado.
34 Ir kokoyey, nda ir boŋkoyney, nda ir sargari juwalkey, nda ir baabey mana ni ašariyaa ka dira,
34 Os nossos antepassados, os nossos reis, as nossas autoridades e sacerdotes não têm cumprido a tua lei, não têm obedecido aos teus mandamentos e avisos.
35 Ba kaŋ i goo ngi laamaa ra,
35 Com a tua bênção, reis governaram o teu povo, que estava vivendo na terra grande e boa que lhes deste; mas eles não te adoraram, nem se arrependeram das suas más ações.
36 Hõ baɲɲayaŋ ti ir!
36 E agora nós somos escravos na terra que nos deste, esta terra boa que nos alimenta.
37 Nga hegay beeroo manʼti kala kokoyey wane
37 Aquilo que a terra produz vai para os reis que puseste para nos fazer sofrer por causa dos nossos pecados. Eles fazem o que querem conosco e com o nosso gado, e nós estamos profundamente aflitos.”
38 — ausente —
38 Por causa de tudo isso, nós, o povo de Israel, estamos fazendo por escrito um acordo solene. E as nossas autoridades, os nossos levitas e os nossos sacerdotes vão assiná-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.