Neemias 4

Songhai de Gao (SES) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Amma waatoo kaŋ Sanbalat, nda Tobiya, nda Laarabey, nda Amoŋ borey, nda Ašdod borey maa kaŋ Žerizalem cetewey hanseyanoo ga koy nda jine, de mo funey šintin ka lutandi, i hanse ka futu.
1 Quando Sambalate soube que os judeus estavam reconstruindo as muralhas, ficou furioso e começou a caçoar de nós.
2 I kul marga ka hawandifutay ka koy Žerizalem tangam ka hasaraw tee a se.
2 Diante dos seus companheiros e do exército dos samaritanos , ele disse: — O que é que esses judeus miseráveis estão fazendo? Será que eles pretendem reconstruir a cidade? Será que eles pensam que, oferecendo
3 Amma ir nʼir Koyoo ŋaaray, de ngi maaganda se ir na lakkalkawyaŋ daŋ kaŋ gʼi hawgay cijin nda zaari.
3 Tobias, que era do país de Amom, estava com ele e disse: — Que tipo de muralha eles poderão construir? Até mesmo uma raposa poderia derrubá-la!
4 Woo kul, Žuda borey nee: «Jinay jerekey jaŋandi, tondi kayri-kayrey ga boobo. Ir, ir si hin ka cetaa cin.»
4 “Ó nosso Deus, escuta como eles caçoam de nós! Faze que a zombaria caia sobre a cabeça deles mesmos. Que tudo o que eles têm seja roubado, e que eles sejam levados prisioneiros para uma terra estrangeira!
5 Ir nkuwawey nee: «I si haya kul bay, i si dii haya kul hala ir ma zunbu i game, ir gʼi wii, woo ga, ir ga goyoo kayandi.»
5 Não perdoes o mal que eles fazem e não esqueças os seus pecados, pois insultaram a nós, que estamos construindo.”
6 Alyahuudey kaŋ ga goro ir iberey jere kaa ka alhabar daŋ ir ra cee woy (10). I nee ir se: «Nongu kul kaŋ here nda war bere, i ga kaŋ ir ga.»
6 Então continuamos a reconstruir as muralhas, e logo elas já estavam na metade da sua altura total porque o povo estava animado para trabalhar.
7 Woo se nongey kaŋ ra cetaa ga dunbay, ay na boroyaŋ daŋ nongey din ra nda cetaa banda ga, ay nʼi daŋ hugu-hugu, ngi, nda ngi takubawey, nda ngi yaajey, nda ngi birawey.
7 Sambalate e Tobias e os povos da Arábia, Amom e Asdode ficaram muito zangados quando souberam que nós estávamos continuando o trabalho de reconstrução das muralhas de Jerusalém e que as suas brechas já estavam sendo fechadas.
8 Waatoo kaŋ ay nʼi guna, ay man borciney, nda alkaaley, nda jamaa cindoo, ay nee i se: «War masi hunbur ey. Wa hongu war Koyoo kaŋ ga beeri, a ga hunburandi. Wa tangam war armey, nda war izʼarey, nda war ize woyey, nda war wandey, nda war hugey se.»
8 Aí se reuniram e combinaram que viriam juntos atacar Jerusalém e provocar confusão.
9 Waatoo kaŋ ir iberey maa kaŋ ir duu alhabar kaŋ Irkoy na ngi addibaarawey hasara, ir kul yee cetaa do, boro foo kul koy nga goyoo ra.
9 Mas nós oramos ao nosso Deus e colocamos homens para ficarem de vigia contra eles de dia e de noite.
10 Za hanoo din, ay goykey jere faa goo goyoo ga, jere faa ga yaajey, nda korawey, nda birawey, nda guuru darbawey dii. Boŋkoyney ga Žuda borey kul hawgay.
10 O povo de Judá cantava uma canção assim: “Os carregadores já estão cansados, e ainda há muito entulho para carregar. A construção desta muralha quando vamos terminar?”
11 Borey kaŋ ga cetaa cin nda wey kaŋ ga jinawey zaa ga kabe foo ka goy, kabe foo wongu jinay goo a ra.
11 Os nossos inimigos pensavam que nós não poderíamos vê-los, nem saberíamos o que estava acontecendo até que eles já estivessem quase em cima de nós, nos matando e nos fazendo parar o trabalho.
12 Cinakey boro foo kul nga takubaa goo centoo ga, i ga cina. Boraa kaŋ ga hilloo hẽenandi ga kay ay jere.
12 E várias vezes os judeus que moravam entre os nossos inimigos vieram nos avisar dos planos que eles estavam fazendo contra nós.
13 Ay nee borciney, nda alkaaley, nda jamaa cindoo se: «Goy boobo cindi cetaa ra, goyoo ra ir ga say-say, ir ga mooru cere.
13 Então eu armei o povo com espadas, lanças e arcos e flechas e os coloquei, por grupos de famílias, atrás da muralha, em todos os lugares onde ela ainda não estava consertada.
14 Nongu kul kaŋ ra war goo, nda war maa hilloo jindoo, war ma kaa ka marga ir jere, ir Koyoo ga wongu ir se.»
14 Eu vi que o povo estava preocupado e por isso disse a eles, e às suas autoridades, e aos seus oficiais: — Não tenham medo dos nossos inimigos. Lembrem como Deus, o Senhor, é grande e terrível e lutem pelos seus patrícios, pelos seus filhos, suas esposas e seus lares.
15 Takaa woo nda ir koy a ga goyoo ra, ir jere faa yaaji goo kabey ra za waynaa hunyanoo ga hala ka koy handarawey fattaroo ga.
15 Os nossos inimigos ficaram sabendo que nós havíamos descoberto o que eles estavam planejando e compreenderam que Deus havia atrapalhado os seus planos. Então todos nós voltamos para o nosso trabalho na reconstrução das muralhas.
16 Alwaati follokaa din da ra, ay nee jamaa se: «Boro foo kul nda nga goykaa ma cijinoo tee Žerizalem, cijinoo ra i ga lakkal ir se, zaaroo ra i ga goy.»
16 Daí em diante, metade dos homens trabalhava enquanto os outros ficavam de guarda, armados com lanças, escudos , arcos e flechas e armaduras . E as autoridades deram todo o seu apoio às pessoas
17 Agay, nda agʼarmey, nda ay goykey, nda lakkalkey kaŋ goo ay bande, ir affoo kul mana nga bankaarawey kaa. Boro kul haya sii a kone kala nga wongu jinaa nda hari.
17 que estavam reconstruindo a muralha. Cada pessoa carregava materiais de construção numa das mãos e na outra carregava uma arma.
18 — ausente —
18 E todos os que trabalhavam levavam uma espada na cintura. O vigia, que devia tocar a corneta para dar o alarme, ficava perto de mim.
19 — ausente —
19 E eu disse ao povo, e aos seus oficiais, e às suas autoridades: — O trabalho é muito espalhado, e por isso nós ficamos muito longe uns dos outros nas muralhas.
20 — ausente —
20 Se vocês ouvirem a corneta tocando o alarme, reúnam-se em volta de mim. O nosso Deus lutará por nós.
21 — ausente —
21 E assim, todos os dias, desde o nascer do sol até a hora em que as estrelas apareciam de noite, metade de nós trabalhava nas muralhas enquanto os outros ficavam de guarda, armados com lanças.
22 — ausente —
22 Nessa mesma época, eu também disse aos encarregados do trabalho que eles e todos os seus ajudantes precisavam passar a noite em Jerusalém, para que assim nós pudéssemos trabalhar de dia e servir como vigias da cidade à noite.
23 — ausente —
23 Nem eu, nem os meus companheiros, nem nenhum dos meus empregados ou guarda-costas tirávamos as nossas roupas, nem mesmo para dormir. E todos nós estávamos sempre com as nossas armas nas mãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.