Marcos 12

Songhai de Gao (SES) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Isa yee ka šintin ka šelaŋ i se nda filla yaasayanteyaŋ. A nee: «Aru foo na alaneb faari tee. A na cete cin kʼa wanga. A na nongu fanši kaŋ ra i ga tuuri-izey motti. A na soorohugu kuku cin. Woo banda ga, a na faaroo naŋ beerikawyaŋ kone, de a naaru.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Waatoo kaŋ hegaa too, a na tam foo sanba beerikey do hala nga ma duu faari-izey ra.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Amma i nʼa dii, i nʼa kar, de i nʼa naŋ a ma koy kabe koonu.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 A yee ka tam foo sanba. Nga mo, i nʼa maray boŋoo ra, i nʼa kaynandi.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 A yee ka affoo sanba. Woo din, i nʼa wii. Nga banda ga, ibooboyaŋ kaŋ a nʼi sanba, i na affooyaŋ kar, i na jerey wii.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Boro follokaa kaŋ cindi a se koyne manʼti kala nga izʼaroo, nga baakaa. Nga ti ikokorantaa, a nʼa sanba i do ka nee: ‹I gʼay izʼaroo beerandi.›
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Amma beerikey nee cere se: ‹Woo ti tubukaa. Wa kaa, ir mʼa wii, nga ra tubuhayaa ga tee ir wane.›
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 I nʼa dii, i nʼa wii, de i nʼa warra taray kʼa kaa faaroo ra.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 [Sohõ] macin no faaroo koyoo gʼa tee? A ga kaa ka beerikey halaci ka faaroo yeeti itanayaŋ se.
9 Aí Jesus perguntou:
10 War mana bay ka Citaaboo šennoo woo caw kaŋ nee:
10 Vocês não leram o que as
11 Ir Koyoo ka baa woo ma tee,
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Sargari juwalkey jineborey, nda Citaaboo baykey, nda boro beerey ga taka ceeci kaŋ nda ngi ga Isa dii, amma i hunbur alžamaa. I bay kaŋ filla yaasayantaa kaŋ a nʼa deede, ngi ga a goo. I nʼa naŋ, i koy.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Woo banda ga, i na Fariziyeŋyaŋ nda Herod kondaa boroyaŋ sanba Isa do hala i mʼa dii nda nga meešennoo.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 I koy a do ka nee a se: «Alfagaa, ir ga bay kaŋ cimiharkaw ti ni. Nʼsi hunbur boro kul. Nʼsi borey ndumey guna, ni mma Irkoy fondaa cawandi nda cimi. A ga hima alkaasi ma banandi kokoy beeroo se wala a si hima? Ir mʼa bana wala ir masʼa bana?»
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Isa bay ngi almunafikitaraa ga, a nee i se: «Macin se war gʼay sii? Wa kate ya ne nzorfu kaaray tamma foo hala ya dii a.»
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 I kate a se. A nee i se: «May biyoo nda nga maaɲoo ti woo?» I nee a se: «Kokoy beeroo.»
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Isa nee i se: «Wa kokoy beeroo hayey noo kokoy beeroo se, Irkoy waney, war mʼi noo Irkoy se.» Boŋey hanse ka haw nda Isa.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Sadusiyeŋ fooyaŋ man Isa. Borey no kaŋ ga nee tunyan si bara. I nʼa hãa ka nee:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 «Alfagaa, Musa na yaamar hantum ir se ka nee: ‹Nda aru buu ka wande naŋ kaŋ mana duu a se ize, aroo armaa ga hima ka hiiji woyoo hala a ma duu bukaa se ize.›
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Arma iyye bay ka bara kaŋ ijinaa hiiji, a buu, a mana ize naŋ.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Arma hinkantoo hiiji woyoo, a buu, a mana ize naŋ, arma hinzantoo mo taka follokaa.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Iyyaa kul mana ize naŋ. Woo banda ga, woyoo mo buu.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Tunyanoo hane, [waatoo kaŋ bukawey ga tun,] iyyaa ra, may se a ga tee wande? Zama ngi boro iyyaa hiiji woyoo ka bisa.»
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Isa nee i se: «War dere, war ga addaliloo bay wala? Addaliloo manʼti kala war si Citaaboo bay, war si Irkoy hinoo bay.
24 Jesus respondeu:
25 Zama han kaŋ i tun bukawey ra, arey si hiiji, woyey si nondi hiijay. Amma i mma tee sanda almalaykayaŋ beenaa ra.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Haya kaŋ ti bukawey tunyanoo, war mana bay kʼa caw Musa citaaboo ra, nongoo kaŋ ga šelaŋ saabayɲaŋoo ga kaŋ ra Irkoy nee Musa se: ‹Agay ti Ibirahima Koyoo, Isiyaka Koyoo, Yakuba Koyoo.›
26 Vocês nunca leram no
27 Irkoy manʼti bukawey Koyoo, baahunantey Koyoo no. War hanse ka dere.»
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Citaaboo baykaw foo maa kaŋ i ga kakaw. A dii kaŋ Isa na Sadusiyeŋey zaabi ka boori. A man kate, de a na Isa hãa ka nee: «Yaamarey kul ra, affoo ti ibeeroo?»
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Isa nʼa zaabi ka nee: «Yaamarey kul ibeeroo ne: ‹Haŋajer, Izirayel, ir Koyoo Irkoy ti ir Koy follokaa.
29 Jesus respondeu:
30 Ma baa ni Koyoo Irkoy nda ni binoo kul, nda ni hundoo kul, nda ni lakkaloo kul, nda ni gaaboo kul.›
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Ihinkantoo ti: ‹Ma baa ni cinaa sanda takaa kaŋ nda nʼga baa ni boŋ.› Yaamar sii no kaŋ ga bisa yaamarey wey.»
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Citaaboo baykaa nee Isa se: «A boori, alfagaa! Nʼna cimi har: nga ti ir Koy follokaa, ‹de mo koy sii no kala nga hinne.›
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Boro ma bagʼa nda nga binoo kul, nda nga lakkaloo kul, nda nga gaaboo kul, de mo boro ma baa nga cinaa sanda takaa kaŋ nda boro ga baa nga boŋ. Šikka sii kaŋ hayey wey ga bisa sargari kukurantey nda sargari kul.»
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Kaŋ Isa dii kaŋ a tuuru nda lakkalkoynitaray, a nee a se: «Nʼsi mooru Irkoy Laamaa.» Woo banda ga, boro kul mana yadda kʼa hãa koyne.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Waatoo kaŋ Isa goo ma cawandi Irkoy hugu beeroo ra, a na šennoo zaa ka nee: «Taka foo nda Citaaboo baykey ga nee kaŋ Almasihu manʼti kala Dawda Haamaa?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Dawda hunday nee Hundi Henanantaa hinoo ra:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Dawda hunday gʼa cee nda Koy, adiši taka foo ra a ga tee a se Haama?» Alžama beeri foo ga haŋajer Isa se nda ɲaali.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Isa nee nga cawandiyanoo ra: «Wa war boŋ hawgay Citaaboo baykey ga kaŋ ga baa kaayi beeri daŋyan ka yaara. I ga baa borey ma ngi foo nda beeray farrey ra.
38 Ele dizia ao povo:
39 I ga baa mo jine gorodogey margahugey ra nda ŋaadogey ra.
39 preferem os lugares de honra nas
40 I ga woyey kaŋ kurɲey faati kabey koonandi. Nda i ga Irkoy ŋaaray, i si cahã ka ben hala borey ma dii ngi. Ngi zukandoo ga hanse ka boobo.»
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Kaŋ Isa goro nooroo jinaa tenje, a dii takaa kaŋ nda alžamaa goo ma nooru daŋ a ra. Almankoyni booboyaŋ ga nooru beeri jisi,
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 amma woy talka foo kaŋ kurɲoo buu kaa, de a na nooru tamma hinka kaŋ si too haya daŋ a ra.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Woo banda ga, Isa ciya nga taalibey se ka nee i se: «Cimoo ne kaŋ ay gʼa har war se, woy talkaa woo kaŋ kurɲoo buu daŋ ka bisa borey kul kaŋ na haya daŋ nooroo jinaa ra.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Zama borey kul, woo kaŋ ga i si too, nga no i nʼa daŋ, amma nga, nga talkataraa ra, hayaa kul kaŋ goo a se, maanaa nga hunaa kul no a nʼa daŋ.»
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.