Jonas 4
Songhai de Gao (SES) vs ARIB
1 Woo kaŋ Irkoy nʼa tee Niniwe borey se mana kan Yunusa se, a hanse ka futu.
1 Mas isso desagradou extremamente a Jonas, e ele ficou irado.
2 A nee Abadantaa se:
2 E orou ao Senhor, e disse: Ah! Senhor! não foi isso o que eu disse, estando ainda na minha terra? Por isso é que me apressei a fugir para Társis, pois eu sabia que és Deus compassivo e misericordioso, longânimo e grande em benignidade, e que te arrependes do mal.
3 Sohõ kaŋ ni takaa ti woo, Abadantaa, ay hundoo dii, zama ay baa buuyan ka bisa hunayan.»
3 Agora, ó Senhor, tira-me a vida, pois melhor me é morrer do que viver.
4 Woo banda ga, Abadantaa na Yunusa hãa ka nee: «Nʼga hongu ni goo nda cimi ka futu wala?»
4 Respondeu o senhor: É razoável essa tua ira?
5 Yunusa fatta koyraa ra ka koy Niniwe waynahunay kaboo here. No din ra a na tende-ize kaccu foo cin kaŋ cire a ga goro ka koyraa honnay hala nga ma dii haya kaŋ ga kaa ka tee koyraa ga.
5 Então Jonas saiu da cidade, e sentou-se ao oriente dela; e ali fez para si uma barraca, e se sentou debaixo dela, à sombra, até ver o que aconteceria à cidade.
6 Irkoy Abadantaa na tuuri-ize foo tunandi kaŋ kay nda Yunusa kaŋ na bii tee a se. De a na nga futuyanoo benandi. Tuuri-izoo woo hanse ka Yunusa ɲaalandi.
6 E fez o Senhor Deus nascer uma aboboreira, e fê-la crescer por cima de Jonas, para que lhe fizesse sombra sobre a cabeça, a fim de o livrar do seu enfado; de modo que Jonas se alegrou em extremo por causa da aboboreira.
7 Amma suba alfazaroo ra tuuri-izoo kogu, zama Irkoy ka nooni tunandi tuuroo ra kaŋ nʼa ŋaa hala a buu.
7 Mas Deus enviou um bicho, no dia seguinte ao subir da alva, o qual feriu a aboboreira, de sorte que esta se secou.
8 Waatoo kaŋ waynaa fatta, Irkoy na dandi hew konna foo tunandi. Waynaa na Yunusa kar hala a kaŋ bininiyan se, Yunusa nee nga mma baa nga ma buu, a nee: «Irkoy, agay woo, ay baa buuyan ka bisa hunayan.»
8 E aconteceu que, aparecendo o sol, Deus mandou um vento calmoso oriental; e o sol bateu na cabeça de Jonas, de maneira que ele desmaiou, e desejou com toda a sua alma morrer, dizendo: Melhor me é morrer do que viver.
9 Waatoo din Irkoy na Yunusa hãa ka nee: «Nʼga hongu ni goo nda cimi ka futu tuuri-izoo sabbu se wala?» Yunusa nʼa zaabi ka nee: «Ayyo, ay goo nda cimi ka futu hala nongoo kaŋ ra ay goo sohõ da buuyan no ay ga baa.»
9 Então perguntou Deus a Jonas: É razoável essa tua ira por causa da aboboreira? Respondeu ele: É justo que eu me enfade a ponto de desejar a morte.
10 Abadantaa nee a se:
10 Disse, pois, o Senhor: Tens compaixão da aboboreira, na qual não trabalhaste, nem a fizeste crescer; que numa noite nasceu, e numa noite pereceu.
11 Taka foo nda nʼga baa ya si tamalla Niniwe koyra beeroo woo se kaŋ borey kaŋ goo a ra ga bisa boro zenber zangu nda zenber waranka (120.000) kaŋ si ifutu nda ihenna kaa cere ra, almaney mo kaŋ goo a ra ga hanse ka boobo?»
11 E não hei de eu ter compaixão da grande cidade de Nínive em que há mais de cento e vinte mil pessoas que não sabem discernir entre a sua mão direita e a esquerda, e também muito gado?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.