Gênesis 8
Songhai de Gao (SES) vs BKJ
1 Woo banda ga, Irkoy ɲeli Nuhu nda hoogawey nda adabbawey kul ga kaŋ goo a bande harihiyoo ra. Irkoy na hew foo funsu laboo boŋ kaŋ na haroo zumandi.
1 E Deus lembrou de Noé, e de toda coisa vivente, e de todo o gado que estava com ele na arca; e Deus fez um vento passar sobre a terra, e as águas se diminuíram.
2 Laboo cire guusu beeroo miɲey nda beenaa miɲey daabu, de ncirɲoo kay.
2 Também as fontes do abismo e as janelas do céu foram fechadas, e a chuva do céu foi contida;
3 Kayna-kayna haroo ga yee ganda laboo ga. Hala a ga too jirbi zangu nda woyguu (150) kul haroo cindi a ga yee ganda ka kacca.
3 e as águas retornaram de sobre a terra continuamente; e após o fim dos cento e cinquenta dias as águas foram diminuídas.
4 Handu iyyantoo jirbi woy cindi iyyantoo (17to) ra, hiyoo koy kay gandaa kaŋ maaɲoo ti Ararat tondi hondey boŋ.
4 E a arca descansou no sétimo mês, no décimo sétimo dia do mês, sobre os montes de Ararate.
5 Haroo cindi de a ga zunbu hala handu woyantoo (10to) ga. Handu woyantoo (10to) din zaari jinaa, tondi hondey boŋey šintin ka fatta.
5 E as águas diminuíram continuamente até o décimo mês; no décimo mês, no primeiro dia do mês, foram vistos os topos dos montes.
6 Jirbi woytaaci (40) banda ga, Nuhu na zanfunoo feeri kaŋ a nʼa kaa hiyoo beeneheroo ra.
6 E aconteceu que, ao fim de quarenta dias, Noé abriu a janela da arca que ele fizera.
7 A na gaaru-gaaru foo donto, a deeši ka koy, amma cee boobo gaaru-gaaroo ga koy a ga yee kate, hala waatoo kaŋ ra haroo ben laboo ga.
7 E ele enviou um corvo, que saindo, ia e voltava, até secar as águas de sobre a terra.
8 Woo banda ga, Nuhu yee koyne ka tuuzun foo donto ka dii wala haroo yee ganda laboo ga.
8 Ele também enviou uma pomba, para ver se as águas haviam diminuído da face da terra;
9 Amma tuuzunoo mana hin ka duu nongu kaŋ ra nga ga kay. A yee kate hiyoo do, zama haroo na laboo kul daabu. Nuhu na nga kaboo šerre, a na tuuzunoo dii, a nʼa daŋ nga bande hiyoo ra.
9 mas a pomba não encontrou descanso para a sola de seu pé, e ela retornou para ele na arca, pois as águas estavam sobre a face de toda a terra. Então, ele estendeu sua mão e a tomou, e a puxou para si para dentro da arca.
10 A batu hala jirbi iyye koyne, a duu ka yee ka tuuzunoo donto a ma koy.
10 E ele ficou mais outros sete dias, e novamente enviou a pomba para fora da arca,
11 Tuuzunoo yee kate a do almaaroo ra, hiino zaytuɲaa fita gani foo goo miɲoo ra. Waatoo din Nuhu bay kaŋ haroo yee ganda.
11 e a pomba veio a ele à tarde, e eis que no seu bico estava uma folha de oliveira arrancada. Assim Noé soube que as águas haviam diminuído de sobre a terra.
12 A yee koyne ka batu hala jirbi iyye, a duu ka tuuzunoo donto, tuuzunoo mana yee kate a do koyne.
12 E ele ficou mais outros sete dias, e enviou a pomba, que não mais retornou a ele.
13 Nuhu jiiri zangu iddu nda affaantoo (601to) handu jinaa zaari jinaa, nga no haroo kogu ka ben laboo ga. Nuhu na hiyoo daabirjoo kaa a ga, de a dii kaŋ laboo kogu.
13 E aconteceu, no seiscentésimo primeiro ano, no primeiro mês, no primeiro dia do mês, que as águas foram secas de sobre a terra. E Noé removeu a cobertura da arca, e olhou, e eis que a face da terra estava seca.
14 Handu hinkantoo jirbi waranka cindi iyyantoo (27to) hane, laboo kogu karbaši.
14 E no segundo mês, no vigésimo sétimo dia do mês, a terra estava seca.
15 Woo banda ga, Irkoy šelaŋ Nuhu se ka nee:
15 E Deus falou a Noé, dizendo:
16 «Fatta hiyoo ra, ni nda ni wandoo, nda ni izʼarey nda ngi wandey.
16 Vai adiante da arca, tu e tua mulher e teus filhos, e as mulheres de teus filhos contigo.
17 Hundikoyni dumi kul kaŋ goo ni bande, nda cirawey, nda almaney, nda labukoyey kul kaŋ ga ziilam-ziilam laboo ga, mʼi ka fatta ni bande hiyoo ra. I ma ɲuuti laboo ga, i ma hay ka cere hay, ka boobo laboo ga!»
17 Traze toda coisa vivente que está contigo, de toda carne, tanto das aves, quanto do gado e de toda coisa rastejante que rasteja sobre a terra; que eles possam procriar abundantemente na terra, e sejam frutíferos, e se multipliquem sobre a terra.
18 Nuhu nda nga izʼarey nda nga wandoo nda nga izey wandey fatta a bande.
18 E Noé foi adiante, e seus filhos e sua mulher, e as mulheres de seus filhos com ele.
19 Adabbawey kul, nda labukoyey kul, nda cirawey kul, nda haya kul kaŋ ga ɲuuti laboo ga, dumi foo kul fatta cere bande hiyoo ra.
19 E saíram da arca todo animal, toda coisa rastejante, e toda ave, e tudo que rasteja sobre a terra, segundo as suas espécies.
20 Nuhu na sargari tonadoo cin Abadantaa maaɲoo ga. Nuhu zaa adabba halalantey nda ciraw halalantey ra, a nʼi tee sargari kukurante sargari tonadogoo boŋ.
20 E Noé construiu um altar ao SENHOR; e tomou de todo animal limpo, e de toda ave limpa, e ofereceu ofertas queimadas sobre o altar.
21 Abadantaa maa sunnaaraa kaana, de a nee nga boŋ se: «Ay si yee ka laboo danga nbunadam sabbu se, ba nda nbunadam binoo miilewey manʼti kala ifutu za nga zankataraa ga. Ay si yee ka hundikoyney kul halaci sanda takaa kaŋ agay ne kʼa tee.
21 E o SENHOR cheirou um aroma doce, e o SENHOR disse em seu coração: Eu não amaldiçoarei novamente a terra por causa do homem; pois a imaginação do coração do homem é má desde a sua juventude. Tampouco eu ferirei novamente toda coisa vivente, como o fiz.
22 Kullihinne laboo ga bara,
22 Enquanto a terra permanecer, tempo de semeadura e de colheita, e frio e calor, e verão e inverno, e dia e noite não cessarão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.