Êxodo 8

Songhai de Gao (SES) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Abadantaa nee Musa se: «Nee Haruna se: ‹Ni kaboo nda ni goboo kaŋ goo a ra šerre isawey, nda isaa kabey, nda hari kaydogey ga, de ma nbalawey žigandi Misira gandaa ga.›»
1 Depois, disse o Senhor a Moisés: Entra a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor : Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Haruna na nga kaboo šerre Misira harey ga, nbalawey žigi ka koy ka Misira gandaa daabu.
2 E, se recusares deixá-lo ir, eis que ferirei com rãs todos os teus termos.
3 Kottekoyney na ngi kottewey ka taka follokaa tee, i na nbalawey žigandi Misira gandaa ga.
3 E o rio criará rãs, que subirão e virão à tua casa, e ao teu dormitório, e sobre a tua cama, e às casas dos teus servos, e sobre o teu povo, e aos teus fornos, e às tuas amassadeiras.
4 Firawuuna na Musa nda Haruna cee, a nee: «Wa Abadantaa ŋaaray a ma nbalawey moorandi agay nda ay jamaa ga, de ay ga jamaa naŋ i ma koy, i ma sargari kaa Abadantaa maaɲoo ga.»
4 E as rãs subirão sobre ti, e sobre o teu povo, e sobre todos os teus servos.
5 Musa nee Firawuuna se: «Ay ga beeray daŋ ni ga ka ni noo ma waatoo har kaŋ ra nʼga baa ya Irkoy ŋaaray ni, nda ni borey, nda ni jamaa se, hala nbalawey ma mooru ni, nda ni hugey, taka kaŋ ra i ma cindi isaa hinne ra.»
5 Disse mais o Senhor a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua mão com tua vara sobre as correntes, e sobre os rios, e sobre os tanques, e faze subir rãs sobre a terra do Egito.
6 A nee: «Suba.» Musa nee: «Woo kaŋ nʼnʼa har ga tee hala ma bay kaŋ Abadantaa, ir Koyoo cine sii.
6 E Arão estendeu a mão sobre as águas do Egito, e subiram rãs e cobriram a terra do Egito.
7 Nbalawey ga mooru ni, nda ni hugey, nda ni borey, nda ni jamaa ga, i si cindi kala isaa hinne ra.»
7 Então, os magos fizeram o mesmo com os seus encantamentos; e fizeram subir rãs sobre a terra do Egito.
8 Musa nda Haruna fatta Firawuuna do. Musa kaati ka Abadantaa ŋaaray nbalawey kaŋ a kate ey Firawuuna ga maaganda se.
8 E Faraó chamou a Moisés e a Arão e disse: Rogai ao Senhor que tire as rãs de mim e do meu povo; depois, deixarei ir o povo, para que sacrifiquem ao Senhor .
9 Abadantaa na hayaa tee kaŋ Musa nʼa wiri a ga. Nbalawey buu hugey, nda batumawey, nda faarey ra.
9 E Moisés disse a Faraó: Tu tenhas glórias sobre mim. Quando orarei por ti, e pelos teus servos, e por teu povo, para tirar as rãs de ti e das suas casas, de sorte que somente fiquem no rio?
10 I nʼi marga zuku nda zuku, gandaa funbu.
10 E ele disse: Amanhã. E Moisés disse: Seja conforme a tua palavra, para que saibas que ninguém há como o Senhor , nosso Deus.
11 Firawuuna dii kaŋ takaa hanse, a na nga binoo šendandi, a mana haŋajer i se sanda takaa kaŋ nda Abadantaa nʼa har.
11 E as rãs apartar-se-ão de ti, e das tuas casas, e dos teus servos, e do teu povo; somente ficarão no rio.
12 Abadantaa nee Musa se: «Šelaŋ Haruna se ka nee: ‹Ni goboo šerre, ma laboo kar, a ga bere ka tee ndeŋ Misira gandaa kul ra.›»
12 Então, saiu Moisés e Arão de Faraó; e Moisés clamou ao Senhor por causa das rãs que tinha posto sobre Faraó.
13 I na takaa din da tee. Haruna na nga kaboo kaŋ ra nga goboo goo šerre, a na laboo kar, a tee ndeŋ adamizey nda adabbawey ga. Laboo kusaa kul bere ka tee ndeŋ Misira gandaa kul ra.
13 E o Senhor fez conforme a palavra de Moisés; e as rãs morreram nas casas, nos pátios e nos campos.
14 Kottekoyney ceeci ka taka follokaa tee nda ngi kottewey, ka ndeŋyaŋ tee, amma i mongu. Ndeŋey goo adamizey nda adabbawey ga.
14 E ajuntaram-nas em montões, e a terra cheirou mal.
15 Kottekoyney nee Firawuuna se: «Irkoy kaboo no.» Amma Firawuuna binoo šendi, a mana haŋajer i se sanda takaa kaŋ nda Abadantaa nʼa har.
15 Vendo, pois, Faraó que havia descanso, agravou o seu coração e não os ouviu, como o Senhor tinha dito.
16 Abadantaa nee Musa se: «Tun subbaahi biya, ma koy kay Firawuuna jine, nga ne, waati kaŋ a fatta ka koy haroo ga, ma nee a se: ‹Hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, Abadantaa nee: “Ay jamaa naŋ i ma koy hala i mʼay gana.
16 Disse mais o Senhor a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua vara e fere o pó da terra, para que se torne em piolhos por toda a terra do Egito.
17 Nda manʼay jamaa naŋ i ma koy, nga ne, ay ga hamniyaŋ kaŋ ga ɲama sanba ni, nda ni borey, nda ni jamaa, nda ni hugey ga. Misira borey hugey ga too nda hamney, i ga ba laboo too kaŋ ga i goo.
17 E fizeram assim; porque Arão estendeu a mão com a sua vara e feriu o pó da terra, e havia muitos piolhos nos homens e no gado; todo o pó da terra se tornou em piolhos em toda a terra do Egito.
18 Amma hanoo din, ay ga fayyan daŋ ngi nda Gošeŋ gandaa game kaŋ ra ay jamaa goo, taka kaŋ ra no din hamni kul sii a ra, hala ma bay kaŋ agay, Abadantaa, ay goo gandaa ra.
18 E os magos fizeram também assim com os seus encantamentos para produzirem piolhos, mas não puderam; e havia piolhos nos homens e no gado.
19 Ay ga fayyan daŋ ay jamaa nda ni jamaa game kʼay jamaa kaa kabe ra. Suba tammaasaa woo ga teendi.”›»
19 Então, disseram os magos a Faraó: Isto é o dedo de Deus. Porém o coração de Faraó se endureceu, e não os ouvia, como o Senhor tinha dito.
20 Abadantaa nʼa tee nda takaa din da: hamney kaŋ ga ɲama kur kaa Firawuuna hugoo, nda nga borey hugey, nda Misira gandaa kul ra. Hamney kaŋ ga ɲama na gandaa hasara.
20 Disse mais o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, e põe-te diante de Faraó; eis que ele sairá às águas, e dize-lhe: Assim diz o Senhor : Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
21 Firawuuna ciya Musa nda Haruna se, a nee: «Wa koy sargari kaa war Koyoo se gandaa ra.»
21 Porque, se não deixares ir o meu povo, eis que enviarei enxames de moscas sobre ti, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, e às tuas casas; e as casas dos egípcios se encherão destes enxames, e também a terra em que eles estiverem.
22 Musa nee: «A si hima ir ma woo tee, zama sargaroo kaŋ ir gʼa kaa Abadantaa, ir Koyoo maaɲoo ga manʼti kala almuhal Misira borey se. Nga ne, nda ir ga haya kaa sargari kaŋ ti almuhal Misira borey se, i sʼir warra nda tondi kʼir wii wala?
22 E, naquele dia, eu separarei a terra de Gósen, em que meu povo habita, a fim de que nela não haja enxames de moscas, para que saibas que eu sou o Senhor no meio desta terra.
23 Jirbi hinza diray no ir gʼa tee ka koy saajoo ra ka sargari kaa Abadantaa, ir Koyoo maaɲoo ga sanda takaa kaŋ nda a gʼa har ir se.»
23 E porei separação entre o meu povo e o teu povo; amanhã será este sinal.
24 Firawuuna nee: «Ay ga war naŋ war ma koy sargari kaa Abadantaa, war Koyoo maaɲoo ga saajoo ra. Amma war masi hanse ka mooru, war ma Irkoy ŋaaray ya ne.»
24 E o Senhor fez assim; e vieram grandes enxames de moscas à casa de Faraó, e às casas dos seus servos, e sobre toda a terra do Egito; a terra foi corrompida destes enxames.
25 Musa nee: «Za ay fatta ni do, ay ga Abadantaa ŋaaray ma ne, za suba hamney kaŋ ga ɲama ga mooru Firawuuna, nda nga borey, nda nga jamaa. Amma Firawuuna ma fay nda ka ɲooɲo ka wanji ka jamaa naŋ i ma koy sargari kaa Abadantaa maaɲoo ga.»
25 Então, chamou Faraó a Moisés e a Arão e disse: Ide e sacrificai ao vosso Deus nesta terra.
26 Musa fatta Firawuuna do, a na Abadantaa ŋaaray.
26 E Moisés disse: Não convém que façamos assim, porque sacrificaríamos ao Senhor , nosso Deus, a abominação dos egípcios; eis que, se sacrificássemos a abominação dos egípcios perante os seus olhos, não nos apedrejariam eles?
27 Abadantaa na hayaa tee kaŋ Musa nʼa wiri a ga. A na hamney kaŋ ga ɲama moorandi Firawuuna nda nga borey, nda nga jamaa. Ba affoo mana cindi.
27 Deixa-nos ir caminho de três dias ao deserto, para que sacrifiquemos ao Senhor , nosso Deus, como ele nos dirá.
28 Amma Firawuuna na nga binoo šendandi hiino mo, a mana jamaa naŋ i ma koy.
28 Então, disse Faraó: Deixar-vos-ei ir, para que sacrifiqueis ao Senhor , vosso Deus, no deserto; somente que indo, não vades longe; orai também por mim.
29 — ausente —
29 E Moisés disse: Eis que saio de ti e orarei ao Senhor , que estes enxames de moscas se retirem amanhã de Faraó, dos seus servos e do seu povo; somente que Faraó não mais me engane, não deixando ir a este povo para sacrificar ao Senhor .
30 — ausente —
30 Então, saiu Moisés de Faraó e orou ao Senhor .
31 — ausente —
31 E fez o Senhor conforme a palavra de Moisés, e os enxames de moscas se retiraram de Faraó, dos seus servos e do seu povo; não ficou uma só.
32 — ausente —
32 Mas endureceu Faraó ainda esta vez seu coração e não deixou ir o povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.