Êxodo 10
Songhai de Gao (SES) vs ARA
1 Abadantaa nee Musa se: «Huru Firawuuna do, zama agay ka nga nda nga borey biney šendandi hala ya duu kʼay tammaasawey wey daŋ i jine,
1 Disse o Senhor a Moisés: Vai ter com Faraó, porque lhe endureci o coração e o coração de seus oficiais, para que eu faça estes meus sinais no meio deles,
2 hala ma duu ka deede ni izey nda ni izey izey se takaa kaŋ nda ay na Misira borey bere-bere nda takaa kaŋ nda ay nʼay tammaasawey daŋ i jine. Nga ra war ga bay kaŋ agay ti Abadantaa.»
2 e para que contes a teus filhos e aos filhos de teus filhos como zombei dos egípcios e quantos prodígios fiz no meio deles, e para que saibais que eu sou o Senhor .
3 Musa nda Haruna huru Firawuuna do, i nee a se: «Hayaa ne kaŋ Abadantaa, Eberewey Koyoo nʼa har, a nee: ‹Hala waati foo no nʼga ni boŋ yeeti ya ne ganda? Ay jamaa naŋ i ma koy hala i mʼay gana.
3 Apresentaram-se, pois, Moisés e Arão perante Faraó e lhe disseram: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Até quando recusarás humilhar-te perante mim? Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
4 Nda ni wanji kʼay jamaa naŋ i ma koy, nga ne, suba ay ga ndooyaŋ sanba ni laamaa ga.
4 Do contrário, se recusares deixar ir o meu povo, eis que amanhã trarei gafanhotos ao teu território;
5 I ga gandaa laboo kul daabu hala nongu kaŋ ra boro si yee ka dii a. Haya kaŋ garoo nʼa naŋ, woo kaŋ cindi war se kaŋ a mana duu a, i gʼa ŋaa. Tuuri kul kaŋ goo ma zay war se saajoo ra, i gʼi ŋaa.
5 eles cobrirão de tal maneira a face da terra, que dela nada aparecerá; eles comerão o restante que escapou, o que vos resta da chuva de pedras, e comerão toda árvore que vos cresce no campo;
6 I ga ni hugey too, i ga ni borey hugey too, i ga Misira borey kul hugey too. Ni baabey nda ni baabey kaagey mana bay ka dii woo cine za hanoo kaŋ i kaa laboo ga hala hõ.›» Musa na nga boŋ kuubi ka fatta Firawuuna do.
6 e encherão as tuas casas, e as casas de todos os teus oficiais, e as casas de todos os egípcios, como nunca viram teus pais, nem os teus antepassados desde o dia em que se acharam na terra até ao dia de hoje. Virou-se e saiu da presença de Faraó.
7 Firawuuna borey nee a se: «Hala waati foo no boraa woo gʼir torro ka ben? Arey wey naŋ i ma koy hala i ma Abadantaa, ngi Koyoo gana. Hala sohõ mana bay kaŋ Misira goo ma halaci wala?»
7 Então, os oficiais de Faraó lhe disseram: Até quando nos será por cilada este homem? Deixa ir os homens, para que sirvam ao Senhor , seu Deus. Acaso, não sabes ainda que o Egito está arruinado?
8 I kate Musa nda Haruna Firawuuna do, a nee i se: «Wa koy Abadantaa, war Koyoo gana. May nda may no ma koy?»
8 Então, Moisés e Arão foram conduzidos à presença de Faraó; e este lhes disse: Ide, servi ao Senhor , vosso Deus; porém quais são os que hão de ir?
9 Musa nee: «Ir ga koy, ir nda soogey nda boro žeeney, ir ga koy nda ir izʼarey nda ir ize woyey, ir ga koy nda ir alman buuney nda ibeerey, zama jingar ti woo ir se Abadantaa maaɲoo ga.»
9 Respondeu-lhe Moisés: Havemos de ir com os nossos jovens, e com os nossos velhos, e com os filhos, e com as filhas, e com os nossos rebanhos, e com os nossos gados; havemos de ir, porque temos de celebrar festa ao Senhor .
10 Firawuuna nee i se: «Nda ay na war naŋ war ma koy, war nda war zankey, Abadantaa ma bara war bande! War ma bay kaŋ ifutu no war gʼa miile.
10 Replicou-lhes Faraó: Seja o Senhor convosco, caso eu vos deixe ir e as crianças. Vede, pois tendes conosco más intenções.
11 A si tee nda takaa woo. Adiši war kaŋ ti arey, wa koy Abadantaa gana, zama woo din no war gʼa ceeci.» Woo ga, i nʼi gaaray ka hun Firawuuna do.
11 Não há de ser assim; ide somente vós, os homens, e servi ao Senhor ; pois isso é o que pedistes. E os expulsaram da presença de Faraó.
12 Abadantaa nee Musa se: «Ni kaboo šerre Misira gandaa ga ka ciya ndoowey se. I ma zunbu ka koy Misira gandaa ga, i ma gandaa suboo kul ŋaa, woo kul kaŋ garoo nʼa naŋ.»
12 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão sobre a terra do Egito, para que venham os gafanhotos sobre a terra do Egito e comam toda a erva da terra, tudo o que deixou a chuva de pedras.
13 Musa na nga goboo šerre Misira gandaa ga, Abadantaa na dandi hew tunandi kaŋ na gandaa kul dii zaaroo kul nda cijinoo kul. Subbaahoo ra, dandi hewoo kate ndoowey.
13 Estendeu, pois, Moisés o seu bordão sobre a terra do Egito, e o Senhor trouxe sobre a terra um vento oriental todo aquele dia e toda aquela noite; quando amanheceu, o vento oriental tinha trazido os gafanhotos.
14 Ndoowey kaa Misira gandaa kul ga, i zunbu laboo kul boŋ nda booboyan. Ngi booboyanoo cine mana bay ka tee hala sohõ, a si tee koyne ngi banda ga.
14 E subiram os gafanhotos por toda a terra do Egito e pousaram sobre todo o seu território; eram mui numerosos; antes destes, nunca houve tais gafanhotos, nem depois deles virão outros assim.
15 I na gandaa kul daabu, gandaa tee kubay. I na gandaa suboo nda tuuri-izey kul ŋaa kaŋ garoo nʼi naŋ. Haya firzi kul mana cindi tuurey ga wala faarey subey ga Misira gandaa kul ra.
15 Porque cobriram a superfície de toda a terra, de modo que a terra se escureceu; devoraram toda a erva da terra e todo fruto das árvores que deixara a chuva de pedras; e não restou nada verde nas árvores, nem na erva do campo, em toda a terra do Egito.
16 Nda cahãyan Firawuuna na Musa nda Haruna cee ka nee: «Ay na zunubu tee Abadantaa, war Koyoo se, ay duu war ga zunubu.
16 Então, se apressou Faraó em chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Pequei contra o Senhor , vosso Deus, e contra vós outros.
17 Ay zunuboo yaafa ya ne hiino koyne. Wa Abadantaa, war Koyoo ŋaaray hala a ma suuri ka buuyanoo woo moorandi ay ga.»
17 Agora, pois, peço-vos que me perdoeis o pecado esta vez ainda e que oreis ao Senhor , vosso Deus, que tire de mim esta morte.
18 Musa fatta Firawuuna do, a na Abadantaa ŋaaray.
18 E Moisés, tendo saído da presença de Faraó, orou ao Senhor .
19 Abadantaa na hewoo bere kʼa tee dangay hew beeri kaŋ na ndoowey zaa kʼi warra Kakaarey teekoo ra. Ba affoo mana cindi Misira laamaa kul ga.
19 Então, o Senhor fez soprar fortíssimo vento ocidental, o qual levantou os gafanhotos e os lançou no mar Vermelho; nem ainda um só gafanhoto restou em todo o território do Egito.
20 Amma Abadantaa na Firawuuna binoo šendandi, a mana naŋ Izirayel borey ma koy.
20 O Senhor , porém, endureceu o coração de Faraó, e este não deixou ir os filhos de Israel.
21 Abadantaa nee Musa se: «Ni kaboo šerre beenaa here, kubay ma kaa Misira gandaa ga, kubay bibi tik.»
21 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e virão trevas sobre a terra do Egito, trevas que se possam apalpar.
22 Musa na nga kaboo šerre beenaa here, kubay beeri tee Misira gandaa kul ra jirbi hinza.
22 Estendeu, pois, Moisés a mão para o céu, e houve trevas espessas sobre toda a terra do Egito por três dias;
23 Borey si hin ka dii cere. Jirbi hinza boro kul si hun nga dogoo ra. Amma Izirayel borey kul, nongoo kaŋ ra i goro, gaay goo no.
23 não viram uns aos outros, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias; porém todos os filhos de Israel tinham luz nas suas habitações.
24 Firawuuna na Musa cee ka nee a se: «Wa koy Abadantaa gana. War alman buuna nda ibeerey hinne no ma cindi. War zankey mo ma koy war bande.»
24 Então, Faraó chamou a Moisés e lhe disse: Ide, servi ao Senhor . Fiquem somente os vossos rebanhos e o vosso gado; as vossas crianças irão também convosco.
25 Musa nee: «Nʼgʼir noo sargari kukuranteyaŋ nda sargari tanayaŋ kaŋ ir gʼi kaa Abadantaa, ir Koyoo maaɲoo ga wala?
25 Respondeu Moisés: Também tu nos tens de dar em nossas mãos sacrifícios e holocaustos, que ofereçamos ao Senhor , nosso Deus.
26 Ir jawdey ga koy ir bande, ba boŋ foo si cindi. Zama ngi ra ir ga zaa ka Abadantaa, ir Koyoo gana. Ir hunday si bay woo kaŋ ir ga hima kʼa kaa Abadantaa maaɲoo ga nda manʼti ir nka too no din.»
26 E também os nossos rebanhos irão conosco, nem uma unha ficará; porque deles havemos de tomar, para servir ao Senhor , nosso Deus, e não sabemos com que havemos de servir ao Senhor , até que cheguemos lá.
27 Amma Abadantaa na Firawuuna binoo šendandi, a manʼi naŋ i ma koy.
27 O Senhor , porém, endureceu o coração de Faraó, e este não quis deixá-los ir.
28 Firawuuna nee a se: «Hun ay jine, hawgay, ay masi yee ka dii ni ay jine, han kul kaŋ ay dii ni ay jine, nʼga buu!»
28 Disse, pois, Faraó a Moisés: Retira-te de mim e guarda-te que não mais vejas o meu rosto; porque, no dia em que vires o meu rosto, morrerás.
29 Musa nee: «Ni kʼa har, nʼsi yee ka dii agay ni jine.»
29 Respondeu-lhe Moisés: Bem disseste; nunca mais tornarei eu a ver o teu rosto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.