Atos 18
Songhai de Gao (SES) vs ACF
1 Woo banda ga, Pol hun Aten, a koy Korent.
1 E depois disto partiu Paulo de Atenas, e chegou a Corinto.
2 A na Alyahuudu foo gar no din kaŋ maaɲoo ti Akilas, Poŋ gandaa wane, a mana gay kaŋ a hun Itali, nga nda nga wandoo Prisil, zama Klod nka yaamar kaŋ Alyahuudey kul ma hun Rom. Pol hanga i bande.
2 E, achando um certo judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), ajuntou-se com eles,
3 Ngi kul ti goy foo, a cindi i bande ka goy, ngi goyoo manʼti kala hukkum teeyan.
3 E, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Hunanzamzaari kul Pol ga šelaŋ margahugoo ra Alyahuudey nda Grekey mo bande, nga šennoo na boŋey dii.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga, e convencia a judeus e gregos.
5 Waatoo kaŋ Timote nda Silas doo ka hun Masedoni, Pol na nga boŋ noo Irkoy meešennoo waazuroo se. A ga seedetaray tee Alyahuudey se kaŋ Isa ti Almasihu.
5 E, quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado no espírito, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Amma Alyahuudey si yadda, i ga wowa, Pol ga nga darbawey kokobu ka nee: «War hundey alhakoo goo war ga! Agay ya ga henan. Hõ banda ga, dumey kaŋ manʼti Alyahuudu do ay ga koy.»
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes, e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora parto para os gentios.
7 Pol hun no din, a koy huru aru foo hugoo ra kaŋ maaɲoo ti Titiyus Žustus, Irkoy ganakaw no. Nga hugoo sii kala margahugoo jeroo ga.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado chamado Justo, que servia a Deus, e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 Margahugoo boŋkoynoo kaŋ ti Krispus naanay ir Koyoo, nga nda nga hugoo kul. Korent boro booboyaŋ kaŋ maa, naanay, i batizandi.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo-o, creram e foram batizados.
9 Cijin here ir Koyoo nee Pol se bangayyan ra: «Masi hunbur, šelaŋ masi dangay,
9 E disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala, e não te cales;
10 zama agay, ay goo ni bande. Boro kul kaboo si too ni do ka ifutu tee ma ne. Zama ay goo nda jama beeri koyraa woo ra.»
10 Porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Pol goro no din jiiri foo nda handu iddu a ga Irkoy meešennoo cawandi i game.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Waatoo kaŋ ra Galiyoŋ ga tee Akay gandaa goforneroo, Alyahuudey tee mee foo ka tun Pol se ka koy nda a alkaaloo jine
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 ka nee: «Aroo woo goo ma borey boŋey bere i ma Irkoy gana taka ra kaŋ ga ašariyaa hoo.»
13 Dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 Pol baa ka nga miɲoo feeri kaŋ Galiyoŋ nee Alyahuudey se: «Nda šerretaray jaŋay no wala goy futu no, he Alyahuudey, šikka sii ay ga haŋajer war se.
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria,
15 Amma nda šenni ga war ga kakaw, wala maa, wala war boŋ ašariyaa, wʼa guna war hunday, zama agay, ay si baa ya tee hayey wey se ciitikaw.»
15 Mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas.
16 A nʼi gaaray i ma hun ciitidogoo ra.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 I kul na Sosten dii, margahugoo boŋkoynoo, i nʼa kar ciitihugoo ra. Woo kul, Galiyoŋ mana kula.
17 Então todos os gregos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; e a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 Pol na jirbi boobo tee koyne Korent. Woo banda ga, a nʼir armey naŋ ka harihii zaa ka koy Siiri gandaa ra, Prisil nda Akilas goo a bande. A na nga boŋoo cebu Sankre koyraa ra, zama a nka meefur zaa.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos, e dali navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, tendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Kaŋ i too Efez, a nʼi naŋ no din. Nga hunday huru margahugoo ra ka šelaŋ Alyahuudey bande.
19 E chegou a Éfeso, e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Amma kaŋ i nʼa wiri a ga a ma goro ngi do ka gay koyne, a mana yadda.
20 E, rogando-lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 A hun i do, a nee: «Ay goo kaa war do koyne nda Irkoy baa.» A huru harihii ra ka fatta Efez.
21 Antes se despediu deles, dizendo: É-me de todo preciso celebrar a solenidade que vem em Jerusalém; mas querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 I kay Sezare, a žigi ka koy ka Egilizoo foo, a doo Antiyoš.
22 E, chegando a Cesaréia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 A na waati tee no din, a koy. A na Galati nda Friži gandaa kottu cere bande ka bisa. A na taalibey biney daŋ.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 Alyahuudu foo kaa Efez kaŋ maaɲoo ti Apolos, Aleksandiri koyraa boro no. Aru no kaŋ ga wan šenni, a ga hanse ka Citaaboo bay.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Nga, a nka cawandi ir Koyoo fondaa ra. Nga binoo kul si kala ka šelaŋ, ka haya kaŋ ti Isa cawandi nda fondaa. Ka gar Yehiya batizeyanoo de no a gʼa bay.
25 Este era instruído no caminho do Senhor e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 A šintin ka šelaŋ nda naanay margahugoo ra. Kaŋ Prisil nda Akilas maa a se, i nʼa dii ngi do ka [Irkoy] fondaa fahamandi a se nda fondo hennaa.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga; e, quando o ouviram Priscila e Aqüila, o levaram consigo e lhe declararam mais precisamente o caminho de Deus.
27 A baa nga ma koy Akay, ir armey hantum taalibey se kʼi hoyray i mʼa kubay henna. Kaŋ a too, a hanse ka borey kaŋ Irkoy anneemaa ra i naanay faaba.
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos, e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 Alžamaa jine a ga Alyahuudey kakaw nda sahã ka cebe i se Citaaboo ra kaŋ Isa ti Almasihu.
28 Porque com grande veemência, convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.