Atos 17

Songhai de Gao (SES) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kaŋ Pol nda Silas bisa nda Anfipolis nda Apoloni koyrawey, i too Tesalonik kaŋ ra Alyahuudey margahugu foo goo.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Sanda nga alaadaa, Pol huru i do. Hunanzamzaari hinza a ga šelaŋ i se hayaa ga kaŋ Citaaboo nʼa har.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 A nʼi fahamandi ka cebe i se kaŋ kala Almasihu ma zarabi, a ma tun bukawey ra. A nee i se: «Isa woo kaŋ ay goo mʼa har war se, nga ti Almasihu.»
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Boroyaŋ i ra yadda, i tonton Pol nda Silas ga, ngi, nda Grek jama beeri kaŋ ga Irkoy gana, nda woy cee-kayante booboyaŋ.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Amma Alyahuudey canse, i na boro laala fooyaŋ zaa furkey ra. I na koyraa borey marga-marga kʼi daŋ cere ra. I koy Žasoŋ hugoo do kʼi ceeci ka koy nda ey jamaa jine.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Kaŋ i mana duu ey, i na Žasoŋ nda armayaŋ cendi ka koy koyraa alwakiiley jine ka kaati ka nee: «Borey wey kaŋ na laboo kul birji, sohõ ne ra i kaa.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Žasoŋ nʼi zumandi nga do, i kul na kokoy beeroo yaamarey hoo ka nee kaŋ kokoy tana goo no kaŋ ti Isa.»
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Jamaa nda koyraa alwakiiley kaŋ maa hayey wey, boŋey ɲaami.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Žasoŋ nda borey jerey na haya noo tolme jina i duu kʼi taŋ.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Dogoo din da ir armey na Pol nda Silas sanba Beere cijin here. Kaŋ i too, i huru Alyahuudey margahugoo ra.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Borey wey biney baa Tesalonik borey waney, i na Irkoy meešennoo dii nda anniya henna. Zaari kul i ga Citaaboo fesufesu ka dii wala hayey kaŋ ga harandi cimiyaŋ no.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Boro boobo naanay i ra, Grek woy kayanteyaŋ nda aru boobo.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Amma kaŋ Tesalonik Alyahuudey bay kaŋ Pol goo ma Irkoy meešennoo waazu Beere, ngi mo koy no din ka jamaa boŋey ɲaami kʼi turandi.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Dogoo din da ir armey na Pol sanba a ma koy teekoo here, amma Silas nda Timote cindi no din.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Borey kaŋ ga Pol dum nʼa ka koy hala Aten. Kaŋ i yee, i na Pol dontaa har Silas nda Timote se kaŋ i ma nga gar nda cahãyan. Silas nda Timote koy.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Waatoo kaŋ Pol ga Silas nda Timote batu Aten, a dukur kaŋ a dii takaa kaŋ nda koyraa ga too met nda tooru.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Margahugoo ra, a ga šelaŋ Alyahuudey nda Irkoy ganakey bande, zaari kul mo a ga šelaŋ borey bande kaŋ goo farru beeroo ra.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Lakkalkoyniyaŋ kaŋ se i ga nee Epikiri nda Istoya boroyaŋ, affooyaŋ i ra šelaŋ Pol bande. Affooyaŋ nee: «Cin no albuddantaa woo ga nee?» Affooyaŋ mo nee: «A ga hima nda koy waaniyaŋ ga a ga waazu.» I na woo har, zama a ga Isa nda tunyanoo Alhabar Boryaa waazu.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 I nʼa ka koy hoyraykey margaroo do kaŋ se i ga nee Aropaže, i nee: «Cawandi taagaa woo kaŋ ni goo mʼa tee, ir ga hin ka nga koroo bay wala?
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Zama nʼgʼir mandi hayayaŋ kaŋ ir sʼi bay. Ir ga baa ir ma ngi almaganaa bay.»
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Aten borey kul nda yawey kaŋ goo Aten, ngi waatoo kul i sʼa tee kala i ga šelaŋ wala i ga haŋajer alhabar taagayaŋ se.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Pol goo Aropažoo gamoo ra, a nee: «Aten borey, ay ga dii kaŋ haya kul here war ga koyey gana,
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 zama waatoo kaŋ ay ga bisa ka war nongu henanantey guna, ay na ba mo sargari tonadoo gar kaŋ ga i hantum ka nee: ‹Woo mana teendi kala koy kaŋ ir sʼa bay se!› Hayaa kaŋ war gʼa gana bila nda war mʼa bay, nga no agay, ay gʼa har war se.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Koyoo kaŋ na aduɲɲa nda haya kul kaŋ goo a ra tee, nga kaŋ ti beenaa nda laboo Koyoo, a si goro huguyaŋ ra kaŋ kabe nʼi tee.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Adamize kabe mo si alhaadimay a se, a ga hima nda a si too haya kul ga, nga kaŋ ga hundi, nda hunsar, nda haya kul noo borey se.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Boro folloku nda a na adamize dumi kul tee hala i ma goro laboo kul ga. A na waatey nda borey gorodogey diidewey kayandi.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 A nka woo tee hala i ma Irkoy ceeci, i ma dadaba ka Irkoy taaru ka duu a, ba kaŋ se a si mooru ir affoo kul.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Zama nga ra ir hunaroo goo, nga ra ir ɲuutiroo goo, nga ra ir ga bara, sanda takaa kaŋ nda war donkey affoo nee: ‹Nda cimi, nga hayroo ti ir.›
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 Nda Irkoy hayroo ti ir, ir si hima ka hongu kaŋ koytaray ga hima nda wura, wala nzorfu kaaray, wala tondi, wala haya kaŋ adamize nʼa fasal nda nga lakkaloo.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Irkoy mana boŋbiitaraa waatey kabu borey se. Sohõ a na yaamar noo adamizey kul se, nongu kul kaŋ ra i goo, i ma tuubi,
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 zama a na zaari daŋ kaŋ ra boraa kaŋ a nʼa kayandi ga hima ka aduɲɲa kul ciiti nda šerretaray. A na tammaasa kaŋ ga kaaray kʼa cebe borey kul se kʼa tunandi bukawey ra.»
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Kaŋ borey maa Pol šelaŋ bukawey tunyanoo ga, boroyaŋ nʼa kašikaši, affooyaŋ nee: «Han foo ir ga kaa ka haŋajer ma ne šennoo woo ga koyne.»
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Woo ga, Pol fatta gamey ra.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Amma boro fooyaŋ denji a ga, i naanay. Denis, Aropažoo hoyraykey margaroo boro foo, nda woy foo kaŋ maaɲoo ti Damaris goo borey ra, nda boro tanayaŋ mo.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.