2 Samuel 17
Songhai de Gao (SES) vs ARC
1 Ahitofel nee Absalom se: «Ay gʼa wiri ni ga, naŋ ya aru zenber woy cindi hinka (12.000) suuba ka tun ka koy huru Dawda cewoo ra hõ cijinoo hunday.
1 Disse mais Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me levantarei e seguirei após Davi esta noite.
2 Ay ga koy kaŋ a ga ka gar a fara, a dusu, ay gʼa dirgasandi, de jamaa kul kaŋ goo a bande ga zuru, ay ga kokoyoo hinne kar.
2 E irei sobre ele, pois está cansado e fraco das mãos; e o espantarei, e fugirá todo o povo que está com ele; e, então, ferirei o rei só.
3 Woo banda ga, ay ga kate jamaa kul ni do. Nda boraa kaŋ nʼgʼa ceeci buu ka ben, jamaa kul ga yee ni bande. Nda woo teendi, jamaa kul ga duu alaafiya.»
3 E farei tornar a ti todo o povo, pois o homem a quem tu buscas é como se tornassem todos; assim, todo o povo estará em paz.
4 Šennoo woo kan Absalom nda Izirayel boro beerey se.
4 E esta palavra pareceu boa aos olhos de Absalão, e aos olhos de todos os anciãos de Israel.
5 Amma Absalom nee: «Ma Arki boraa Hušay mo cee ka haŋajer nga mo šennoo se.»
5 Disse, porém, Absalão: Chamai agora também a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele dirá.
6 Hušay koy Absalom do. Absalom nee a se: «Ahitofel nʼir noo nga lakkaloo. Woo kaŋ a nʼa har, ir mʼa tee nda takaa din da wala ir masʼa tee nda takaa din? Ni lakkaloo noo ir se!»
6 E, chegando Husai a Absalão, lhe falou Absalão, dizendo: Desta maneira falou Aitofel: Faremos conforme à sua palavra? Se não, fala tu.
7 Hušay nee Absalom se: «Hiino, hoyraa woo kaŋ Ahitofel nʼa noo mana boori.»
7 Então, disse Husai a Absalão: O conselho que Aitofel esta vez aconselhou não é bom.
8 Hušay nee koyne: «Ni hunday ga ni baabaa nda nga borey bay. Wongaariyaŋ no. I ga laala, ni mma nee ganjihooga urs kaŋ izey dere a se saajoo ra. Ni baabaa manʼti kala wongaari beeri, cijin here a si kani jamaa bande.
8 Disse mais Husai: Bem conheces tu a teu pai e a seus homens, que são valorosos e que estão com o espírito amargurado, como a ursa no campo, roubada dos cachorros; também teu pai é homem de guerra, e não passará a noite com o povo.
9 Nga ne, sohõ nʼga gar a goo ma tugu guusu ra wala tugudoo foo ra. Nda za wongoo šintinoo ga Dawda borey nʼir boroyaŋ wii, borey kul kaŋ ga maarʼa ga nee: ‹Absalom jamaa, boro boobo kaŋ.›
9 Eis que agora estará escondido nalguma cova, ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo no princípio alguns dentre eles, cada um que ouvir então dirá: Houve derrota no povo que segue Absalão.
10 Nda woo teendi, ba ni wongu-izey kul wongaaroo, woo kaŋ ma nee ganjihayla binoo ga hasara, zama Izirayel kul ga bay kaŋ ni baabaa manʼti kala wongaari, boro gaabikoyniyaŋ goo a se.
10 Então, até o homem valente, cujo coração é como o coração de leão, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é valoroso, e homens valentes, os que estão com ele.
11 Woo se ay ga ni hoyray kaŋ Izirayel kul ma marga ni bande za Dan hala Ber-Šeba, i ma boobo ni mma nee labutaasi gurunbey kaŋ goo teekoo miɲoo ga. Ni hunday ma huru i jine ka koy tangam.
11 Eu, porém, aconselho que, com toda a pressa, se ajunte a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar, e que tu em pessoa vás à peleja.
12 Nongu kul kaŋ ra a goo, ir ga huru cewoo ra ka kaŋ a ga sanda takaa kaŋ nda harandaŋ ga zunbu laboo ga. Nga nda borey kul kaŋ goo a bande, ba affoo si cindi i ra.
12 Então, iremos a ele, em qualquer lugar que se achar, e facilmente viremos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; e não ficará dele e de todos os homens que estão com ele nem ainda um só.
13 Nda a zuru ka koy koyra kul kaŋ no ra, Izirayel kul ga koy nda karfuyaŋ koyraa din ra, ka nga ferawey cendi nda karfey hala gooroo ra, nongu kaŋ ra ba feraw foo si cindi.»
13 E, se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel trará cordas àquela cidade: e arrastá-la-emos até ao ribeiro, até que não se ache ali nem uma só pedrinha.
14 Absalom nda Izirayel borey kul nee: «Arki boraa Hušay hoyraa baa Ahitofel wanoo.» Abadantaa hunday no ma kayandi ka Ahitofel hoyray boryaa hasara, hala Abadantaa ma bone zumandi Absalom ga.
14 Então, disse Absalão e todos os homens de Israel: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o conselho de Aitofel (porém assim o Senhor o ordenara, para aniquilar o bom conselho de Aitofel, para que o Senhor trouxesse o mal sobre Absalão).
15 Woo banda ga, Hušay koy sargari juwalkey Sadok nda Abiyatar do. Hayaa kaŋ Ahitofel nʼa har Absalom nda Izirayel boro beerey se, nda woo kaŋ nga hunday nʼa har, a nʼa kul filla sargari juwalkey se. A nee:
15 E disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém assim e assim aconselhei eu.
16 «Sohõ wa cahã ka dontokaw sanba Dawda do a ma nee a se: ‹Masi kani saajoo ganganoo ra, ma deŋ hala kokoyoo nda borey kul kaŋ goo a bande masi koy halaci.›»
16 Agora, pois, enviai apressadamente, e avisai a Davi, dizendo: Não passes esta noite nas campinas do deserto, mas passa depressa à outra banda, para que o rei e todo o povo que com ele está não seja devorado.
17 Woo gar Žonataŋ nda Ahimas goo En-Rogel. Koŋŋa foo koy alhabar daŋ i ra, ngi mo koy alhabaroo too Dawda se, zama i si baa ngi ma huru koyraa ra, borey masi koy dii ngey.
17 Estavam, pois, Jônatas e Aimaás junto à fonte de Rogel, e foi uma criada, e lho disse, e eles foram, e disseram ao rei Davi, porque não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Woo kul, aru sooga foo dii ey, a koy a har Absalom se. Kaŋ ngi boro hinkaa dii woo, i cahã ka koy Bahurim koyraa ra aru foo hugoo ra. Day foo goo aroo hugoo batumaa ra. I zunbu dayoo ra.
18 Mas viu-os, todavia, um moço, e avisou a Absalão; porém ambos logo partiram apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, o qual tinha um poço no seu pátio, e para ali desceram.
19 Hugoo koyoo wandoo na kunta daaru dayoo miɲoo ga ka attam yendi a boŋ hala borey masi šikka.
19 E tomou a mulher a tampa, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grão descascado sobre ela; assim, nada se soube.
20 Absalom tamey koy woyoo hugoo do ka nee: «Man Ahimas nda Žonataŋ?» Woyoo nee i se: «I na gooroo haroo deŋ.» I nʼi fisi, i mana dii ey, i willi Žerizalem.
20 Chegando, pois, os servos de Absalão à mulher, àquela casa, disseram: Onde estão Aimaás e Jônatas? E a mulher lhes disse: Já passaram o vau das águas. E, havendo-os buscado, e não os achando, voltaram para Jerusalém.
21 Waatoo kaŋ i koy, ngi boro hinkaa fatta dayoo ra ka koy šennoo har kokoyoo Dawda se. I na hoyraa har Dawda se kaŋ Ahitofel nʼa noo Absalom se: «Wa tun ka Žurdeŋ isaa deŋ tanba.»
21 E sucedeu que, depois que partiram, saíram do poço, e foram, e anunciaram a Davi; e disseram a Davi: Levantai-vos, e passai depressa as águas, porque assim aconselhou contra vós Aitofel.
22 Dawda nda nga jamaa kul tun ka Žurdeŋ isaa deŋ. Hala moo ga boo, ba boro foo mana cindi kaŋ mana deŋ.
22 Então, Davi e todo o povo que com ele estava se levantou, e passaram o Jordão: e já pela luz da manhã nem ainda faltava um só que não passasse o Jordão.
23 Kaŋ Ahitofel dii kaŋ nga hoyraa mana teendi, a na nga farkaa soolu ka koy nga hugoo do nga koyraa ra. A na nga šenni kokorantey har nga hugoo borey se, a na nga boŋ deeji ka buu. Takaa woo nda a buu, i nʼa sutura nga baabaa saaraa ra.
23 Vendo, pois, Aitofel que se não tinha seguido o seu conselho, albardou o jumento e levantou-se, e foi para sua casa e para a sua cidade, e pôs em ordem a sua casa, e se enforcou: e morreu, e foi sepultado na sepultura de seu pai.
24 Woo banda ga, Dawda koy Mahanayim. Woo gar Absalom goo ma Žurdeŋ isaa deŋ, nga nda Izirayel borey kul kaŋ goo a bande.
24 E Davi veio a Maanaim; e Absalão passou o Jordão, ele e todo o homem de Israel com ele.
25 Absalom na Amasa daŋ nga wongu-izey jine Žowab dogoo ra. Amasa manʼti kala aru foo kaŋ maaɲoo ti Yeter, izoo. Yeter manʼti kala Izirayel boro kaŋ nga nda Nahaš ize woyoo Abigayel fonay. Abigayel manʼti kala Seruya woyme. Seruya manʼti kala Žowab ɲaa.
25 E Absalão constituiu a Amasa em lugar de Joabe sobre o arraial: e era Amasa filho de um homem cujo nome era Itra, o israelita, o qual entrara a Abigail, filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Izirayel borey nda Absalom koy ngi kaloo gorandi Galad gandaa ra.
26 Israel, pois, e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27 Waatoo kaŋ Dawda too Mahanayim, Nahaš izʼaroo Sobi kaŋ hun Raba, Amoŋ borey koyraa ra, nda Amiyel izʼaroo Makir kaŋ hun Lo-Dabar, nda Galad boraa Barzilay kaŋ hun Rogelim
27 E sucedeu que, chegando Davi a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 kate daarijiyaŋ, nda jinayyaŋ, nda labu kusuyaŋ, nda alkama, nda orž, nda farin, nda taasu gurunbu haaganteyaŋ, nda dunguri, nda dunguri dumi, nda haagariyaŋ,
28 tomaram camas, e bacias, e vasilhas de barro, e trigo, e cevada, e farinha, e grão torrado, e favas, e lentilhas, também torradas,
29 nda yuu, nda waahoonu, nda adabba buuna, nda haw waa gašiyaŋ. I kate woo kul Dawda nda jamaa kaŋ goo a bande se hala i ma ŋaa, zama i nka nee ngi boŋ se: «Nʼga gar jamaa woo heray, i fara, i jaw saajoo ra.»
29 e mel, e manteiga, e ovelhas, e queijos de vacas, e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem, porque disseram: Este povo no deserto está faminto, e cansado, e sedento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.