2 Samuel 15

Songhai de Gao (SES) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hayey din banda ga, Absalom na bari torka foo ceeci nga boŋ se, nda bariyaŋ, nda aru woyguu (50) kaŋ gʼa lakkal ka zuru jinoo ra.
1 Depois disso Absalão mandou preparar para si um carro com cavalos e cinquenta homens para correrem na sua frente.
2 A tun subbaahi biya ka kay fondaa jesoo ga kaŋ ga koy koyraa miɲoo do, waati kul kaŋ boro kaŋ huru cere hooyan ra goo ma koy kokoyoo do a ma ciiti dunbu nga se, Absalom ga boraa cee kʼa hãa wala koyra foo boro no. Nda boraa nee kaŋ Izirayel alkabiila filaana ra nga ga hun,
2 Ele se levantava cedo e ficava no portão da cidade, onde a estrada terminava. Quando uma pessoa chegava ali com algum caso para o rei Davi resolver, Absalão a chamava e perguntava de onde era. E, quando a pessoa respondia: “Senhor, eu sou de tal tribo de Israel”,
3 Absalom ga nee a se: «Guna, ni šennoo ga boori, ni goo nda cimi, amma boro kul si haŋajer ma ne kokoyoo do.»
3 Absalão dizia: “Olhe! A lei está do seu lado, mas não há um representante do rei para ouvir o seu caso.”
4 Absalom ga nee koyne: «Nda a gar alkaali ti agay gandaa ra, boro kul kaŋ huru cere hooyan ra wala a ga nga hayaa ceeci, de a kaa ay do, ay ga ciiti a se.»
4 Absalão também dizia: “Ah! Se eu fosse o juiz aqui! Então qualquer pessoa que tivesse uma questão ou um pedido poderia me procurar, e eu faria justiça.”
5 Waati kaŋ boro man a ka gunguma a se jinoo ra, a mma nga kaboo šerre boraa se, ka boraa dii, a gʼa summu.
5 E, quando alguém chegava perto de Absalão para se curvar diante dele, ele o segurava, abraçava e beijava.
6 Takaa woo no Absalom gʼa tee Izirayel borey kul se kaŋ ga koy kokoyoo do ciitiyan se. Takaa woo nda Absalom na Izirayel borey biney bere.
6 Absalão fazia isso com todos os israelitas que iam pedir ao rei Davi que fizesse justiça, e assim ele conquistava o coração do povo de Israel.
7 Jiiri taaci banda ga, Absalom nee kokoyoo se: «Ay gʼa wiri ni ga, naŋ ya koy Hebroŋ, hala ya meefuroo kaa kaŋ ay nʼa zaa Abadantaa se.
7 Quatro anos depois, Absalão disse ao rei Davi: — Deixe-me ir à cidade de Hebrom para pagar uma promessa que fiz a Deus, o
8 Zama agay, ni tamoo, ya nka meefur zaa waatoo kaŋ ay goro Gešur kaŋ goo Siiri. Ay nee: ‹Nda hakiika, Abadantaa nʼay ka yee kate Žerizalem, ay ga sargari kaa a se.›»
8 Enquanto estava morando em Gesur, na Síria, eu prometi que, se o Senhor me trouxesse de volta a Jerusalém, eu o adoraria em Hebrom.
9 Kokoyoo nee a se: «Koy nda baani.» Absalom tun ka koy Hebroŋ.
9 — Vá em paz! — disse o rei. Aí Absalão foi a Hebrom.
10 Absalom na boroyaŋ sanba nda ceeniine-diray Izirayel alkabiilawey kul ra ka nee i se: «Nda war maa hilloo jindoo, war ma nee: ‹Absalom tee kokoy Hebroŋ.›»
10 Mas enviou mensageiros a todas as tribos de Israel, para dizerem o seguinte: — Quando vocês ouvirem o toque de cornetas, digam: “Absalão se tornou rei em Hebrom!”
11 Žerizalem boro zangu hinka (200) kaŋ ciyandi koy Absalom bande. I hanga Absalom nda bine hennay, bila nda i ma nga anniyaa bay.
11 Duzentos homens saíram de Jerusalém com Absalão, como convidados; eles não sabiam nada daquele plano e foram com toda a boa-fé.
12 Waatoo kaŋ Absalom ga sargarey kaa, a sanba Gilo koyraa ra ka Ahitofel, Gilo boraa kaŋ ti Dawda hoyraykaw ceeci a ma kaa. Absalom hawandifutaa duu gaabi, jamaa kaŋ ga hanga a mma koy de i ga tonton.
12 Enquanto estava oferecendo sacrifícios , Absalão também mandou chamar Aitofel, da cidade de Gilo. Aitofel era um dos conselheiros de Davi. Assim a revolta contra o rei ficou mais forte, e os seguidores de Absalão aumentaram.
13 Boro kaa ka nee Dawda se: «Izirayel borey biney hanga Absalom.»
13 Então veio um mensageiro e contou a Davi que os israelitas haviam passado para o lado de Absalão.
14 Dawda nee nga tamey kul kaŋ goo a bande Žerizalem se: «Ir ma zuru, nda manʼti woo, ir si hallasi Absalom ra. War ma koy tanba, nda manʼti woo, a ga cahã ka kaa ir ga ka bone kʼir kar, ka koyraa wii nda takuba.»
14 Aí Davi disse a todos os seus oficiais que estavam com ele em Jerusalém: — Se queremos escapar de Absalão, temos de fugir logo. Vamos depressa; se não, ele vai nos alcançar aqui, vai nos vencer e matar todos os que estiverem na cidade!
15 Kokoyoo borey nee a se: «Kokoyoo, haya kul kaŋ nʼnʼa kayandi, ir goo ni bande.»
15 — Sim. Nós, os seus servidores, estamos prontos para fazer tudo o que o senhor disser! — responderam eles.
16 Kokoyoo fatta, nga hugoo borey kul hanga a. A na wahay woy (10) naŋ no din kaŋ ma nga hugoo lakkal.
16 Aí o rei saiu acompanhado por toda a sua família e pelos seus funcionários. Deixou somente dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Kokoyoo fatta, jamaa kul hanga a. I koy kay koyraa hugu kokorantaa do.
17 Quando o rei e todo o seu povo estavam saindo da cidade, pararam na última casa.
18 Nga borey kul goo ma dira a bande, nda mo Keret borey, nda Pelet borey kul. Gat aru zangu iddu (600) kaŋ hanga a ka hun Gat garšiiši ka bisa kokoyoo jine.
18 Todos os funcionários ficaram de pé diante do rei enquanto os queretitas e os peletitas desfilaram em frente dele. Os seiscentos soldados que o haviam seguido desde a cidade de Gate também passaram diante dele.
19 Kokoyoo nee Gat boraa Ittay se: «Macin se ni mo ga hanga ir bande? Willi ka koy kokoy taagaa do, zama yaw ti ni ne ra kaŋ hun ganda tana ra ka kaa ka goro ne.
19 Então Davi disse a Itai, o líder deles: — Por que é que você está indo com a gente? Volte e fique com o novo rei. Você é um estrangeiro, um refugiado que está longe da sua pátria.
20 Mana gay kaŋ ni kaa ne ra, ay si hin ka naŋ ma zuru ir bande, zama agay hunday si bay nongu kaŋ ra ay goo ma koy. Willi ka yee kate nda ni armey. Irkoy borohennataraa nda nga laadirtaraa ma cindi ni bande.»
20 Você só viveu aqui pouco tempo. Então por que eu faria você seguir comigo? Eu não sei para onde vou. Volte e leve os seus companheiros. E que o amor e a fidelidade do Senhor estejam com você!
21 Amma Ittay na kokoyoo zaabi ka nee: «Ay ga žee nda Abadantaa kaŋ ga huna maaɲoo nda ay koyoo, ay kokoyoo maaɲoo, nongu kul kaŋ ra ay koyoo, ay kokoyoo koy, ni tamoo mo ga koy no din, nda buuyan no, agay mo ga buu, nda hunayan no, agay mo ga huna.»
21 Porém Itai respondeu: — Ó rei, eu juro, em nome do
22 Dawda nee Ittay se: «Adiši bisa ka koy ir jine.» Gat boraa Ittay bisa ka huru Dawda jine, nga nda nga borey kul, nda ngi zankey kaŋ goo a bande.
22 — Muito bem! — respondeu Davi. — Então passe adiante! Itai foi em frente com todos os seus homens e os seus dependentes.
23 Waatoo kaŋ jamaa ga bisa, borey ga jinde jer ka hẽe. Kokoyoo koy bisa nda Sedoroŋ gooroo, jamaa kul bisa a bande, i na saajoo fondaa zaa.
23 Enquanto os seguidores de Davi saíam, o povo chorava alto. O rei atravessou o riacho de Cedrom, e todos os seus homens também, e foram na direção do deserto.
24 Sargari juwalkaa Sadok mo goo no din, Lewi borey goo a bande kaŋ ga Irkoy amaanaa sundukoo zaa. I koy Irkoy sundukoo gorandi. Abiyatar na sargari kaa ka koy hala waatoo kaŋ jamaa kul bisa ka hun koyraa ra.
24 Zadoque, o sacerdote, estava com eles, e também os levitas , carregando a arca sagrada da aliança. Os levitas colocaram a arca no chão até que todo o povo acabou de sair da cidade. Abiatar também estava ali.
25 Kokoyoo nee Sadok se: «Irkoy amaanaa sundukoo willi koyraa ra. Nda Abadantaa na alhormo tee ya ne, a ga naŋ ya yee kate ka dii a koyne nda nga nongu henanantaa.
25 Então o rei disse a Zadoque: — Leve a arca da aliança de volta para a cidade. Se o
26 Amma nda Abadantaa nee ya ne kaŋ nga si baa agay, aywa, a ma haya tee ya ne kaŋ kan a se.»
26 Mas, se ele não está satisfeito, que faça comigo o que quiser!
27 Kokoyoo nee sargari juwalkaa Sadok se: «Ni faham wala? Willi koyraa ra nda baani, war nda war izʼaru hinkaa, ni nda ni izʼaroo Ahimas nda Abiyatar izʼaroo Žonataŋ.
27 E Davi continuou a falar com Zadoque: — Olhe! Leve seu filho Aimaás e também Jônatas, filho de Abiatar, e volte em paz para a cidade.
28 Agay, ay ga cindi saajoo ganganoo ra hala waati kaŋ ay duu alhabar kaŋ hun war do.»
28 Enquanto isso, eu vou ficar esperando nos caminhos do deserto, até receber notícias de vocês.
29 I nʼa tee nda takaa din da, Sadok nda Abiyatar na Irkoy sundukoo willi Žerizalem, i cindi no din.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de volta para Jerusalém e ficaram lá.
30 Dawda ga žigi Zaytuɲaŋey tondi hondoo ga, a ga hẽe, boŋoo ga guma, cee kooney no. Alžamaa kul kaŋ goo a bande, affoo kul mo boŋoo ga guma, ngi mo ga žigi i ga hẽe.
30 Davi subiu o monte das Oliveiras chorando; ele estava descalço e havia coberto a cabeça em sinal de tristeza. Todos os que o seguiam cobriram a cabeça e também choravam.
31 Boro kaa ka nee Dawda se: «Ahitofel goo borey ra kaŋ hanga Absalom ka hawandifutaa tee.» Dawda nee: «Abadantaa, ay gʼa ŋaaray ni ga, ma Ahitofel hoyraa tee šenni kaŋ sii nda addalil.»
31 Quando contaram a Davi que Aitofel havia passado para o lado de Absalão, ele disse: — Ó
32 Waatoo kaŋ Dawda koy too tondi hondoo boŋoo ga, nongoo kaŋ ra borey ga sujudu Irkoy se, Arki boraa Hušay na Dawda kubay. Hušay bankaaraa kottu, boŋoo kul ti labu.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde havia um lugar de adoração, o seu fiel amigo Husai, da família dos arquitas, foi encontrar-se com ele ali. Husai estava com as roupas rasgadas e tinha posto terra na cabeça em sinal de tristeza.
33 Dawda nee a se: «Nda ni hanga agay, nʼga tee ya ne jeraw.
33 Davi lhe disse: — Não venha comigo, pois isso não me ajudará.
34 Nda a gar ni nka yee koyraa ra ka koy nee Absalom se: ‹Kokoyoo, ay ga tee ma ne tam, cee jinaa ni baabaa tamoo ti agay, amma sohõ ni se ay ga tee tam.› Woo ra hoyraa kaŋ Ahitofel gʼa noo Absalom se ay here, nʼgʼa hasara.
34 Mas você poderá me ajudar, fazendo com que os conselhos de Aitofel fiquem sem efeito. Quando voltar à cidade, diga a Absalão: “Ó rei, eu agora vou servir o senhor como servia o seu pai.”
35 Sargari juwalkey Sadok nda Abiyatar goo no din ni bande. Haya kul kaŋ ni maarʼa kokoyoo hugoo ra, ma koy a har i se.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar vão estar lá, e você contará a eles tudo o que ouvir no palácio do rei.
36 Ngi izʼaru hinkaa goo no din i bande kaŋ ti Sadok izʼaroo Ahimas nda Abiyatar izʼaroo Žonataŋ. Haya kul kaŋ war maarʼa, war ma Ahimas nda Žonataŋ sanba ka alhabar daŋ ay ra.»
36 Os filhos deles, Aimaás e Jônatas, vão estar lá também, e você poderá me mandar por eles todas as informações que conseguir.
37 Dawda ceroo Hušay koy Žerizalem, alwaatoo din da no Absalom ga huru Žerizalem.
37 Então Husai, o conselheiro particular de Davi, foi e chegou à cidade justamente quando Absalão estava chegando lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.