2 Samuel 14

Songhai de Gao (SES) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Seruya izʼaroo Žowab bay kaŋ kokoyoo binoo zunbu Absalom here.
1 Joabe, cuja mãe era Zeruia, soube que o rei Davi estava sentindo muita saudade de Absalão.
2 A daŋ i ma woy lakkalkoyni foo ka hun Tekowa ka kaa nga do, a nee a se: «Ay gʼa wiri ni ga, ni boŋ tee sanda boro kaŋ goo ma buuyan hẽe, beray bankaarayyaŋ daŋ, masi yon, tee sanda woy kaŋ ga buuyan hẽe za gayyan.
2 Então mandou buscar uma mulher esperta que morava na cidade de Tecoa e disse: — Finja que está de luto. Vista as suas roupas de luto e não penteie os cabelos. Faça de conta que você já está de luto há bastante tempo.
3 Ma koy kokoyoo do, ma šennoo har a se kaŋ ay gʼa har ma ne.» Žowab na hayaa har a se kaŋ a ga hima kʼa har.
3 Então vá falar com o rei e diga a ele o que eu vou dizer a você. Aí Joabe disse o que ela devia falar.
4 Tekowa woyoo koy šelaŋ kokoyoo se. A kaŋ nga ndumoo ga ka gunguma, a nee: «Kokoyoo, ay hallasi.»
4 A mulher foi até o lugar onde o rei estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito e disse: — Por favor, me ajude, ó rei!
5 Kokoyoo nee a se: «Macin ka tee?» A nee: «He, ay manʼti kala woy kaŋ kurɲoo buu, ay kurɲoo buu.
5 — O que é que você quer? — perguntou ele. Ela respondeu: — O meu marido morreu; eu sou uma pobre viúva.
6 Izʼaru hinka ka cindi ni koŋŋaa se, i yenje hawsaa ra, boro kul sii no kʼi fay, affoo na affaa kar kʼa wii.
6 Senhor, eu tinha dois filhos. Um dia eles brigaram no campo. Não havia ninguém para apartar a briga, e um deles matou o outro.
7 Woo se ay kurɲoo alaayan beeroo kul tun ay ga ka nee: ‹Ir noo boraa kaŋ na nga armaa wii, ir gʼa wii, nga armaa hundoo kaŋ a nʼa kaa maaganda, nga kaŋ ti tubukaa, ir gʼa derandi.› Woo ra i ga jitoo derandi kaŋ cindi ya ne, maa si cindi ay kurɲoo se, hayyan si cindi a se laboo ga.»
7 E agora todos os meus parentes ficaram contra mim. Estão exigindo que eu entregue a eles o meu filho porque querem matá-lo, pois ele matou o seu irmão. Se fizerem isso, eu ficarei sem nenhum filho. Eles vão destruir a minha última esperança e vão deixar o meu marido sem nenhum filho para manter vivo o seu nome.
8 Kokoyoo nee woyoo se: «Koy ni hine ni hugoo do. Ay ga yaamar noo borey se ni šennoo here.»
8 Davi respondeu: — Volte para casa, que eu cuidarei deste assunto.
9 Tekowa woyoo nee kokoyoo se: «He ay koyoo, ay kokoyoo, layboo ma kaŋ agay nda ay baabaa hugoo borey ga. Ma henan, ni nda ni kokoytaraa.»
9 — Senhor, — disse ela — eu e a minha família aceitaremos a culpa por qualquer coisa que o senhor fizer. O senhor e a sua família ficarão inocentes.
10 Kokoyoo nee: «Nda boro šelaŋ ma ne, kate ya ne boraa, a si yee ka too ni do.»
10 Então o rei disse: — Se alguém ameaçar você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Woyoo nee: «Ay gʼa wiri ni ga, kokoyoo, ma hongu Abadantaa, ni Koyoo, hala kuroo faasakaa masi tonton hasaraa ga, i masʼay izoo derandi.» Kokoyoo nee: «Ay ga žee nda Abadantaa kaŋ ga huna maaɲoo, ba ni izoo hinbiri foo si kaŋ laboo ra.»
11 — Senhor, — disse ela — por favor, ore ao Senhor , seu Deus, para que os meus parentes que planejam vingar a morte do meu filho não cometam um crime maior ainda, matando o meu outro filho. Davi disse: — Eu juro pelo
12 Woyoo nee: «Ay gʼa wiri ni ga, naŋ ya šenni folloku har ay koyoo, ay kokoyoo se.» A nee: «Šelaŋ.»
12 — Senhor, — disse a mulher — deixe-me dizer somente mais uma coisa. — Está bem! — respondeu ele.
13 Woyoo nee: «Macin se nʼga takaa woo tee Irkoy jamaa se? Šennoo kaŋ kokoyoo nʼa har sohõ da ga kate kokoyoo ma tooɲe nda a mana daŋ boraa kaŋ a nʼa gaaray ma willi kate.
13 — Por que o senhor fez uma coisa tão errada com o povo de Deus? — perguntou ela. — Ó rei, o senhor não deixou que o seu filho voltasse do estrangeiro; assim, com o que acabou de dizer, condenou a si mesmo.
14 Šikka sii ir ga buu, sanda takaa kaŋ nda hari kaŋ mun laboo ga si kuunandi. Irkoy si baa nga ma hundi kaa, amma a nka dabari tee kaŋ ra boro kaŋ i nʼa gaaray kʼa moorandi nga, ma yee kate nga ga.
14 Todos nós morreremos; somos como a água derramada no chão, que não pode ser juntada de novo. Mesmo Deus não traz os mortos de volta à vida, mas o rei pode dar um jeito de trazer um homem de volta do estrangeiro.
15 Sohõ ay kaa ka šennoo woo har kokoyoo, ay koyoo se, zama jamaa nʼay hunburandi. Woo se ni koŋŋaa nee: ‹Ay ga šelaŋ kokoyoo se. A ga hin ka tee kokoyoo ma yadda ka hayaa tee kaŋ agay nga koŋŋaa gʼa har a se.
15 Ó rei, eu vim falar com o senhor agora porque o povo me ameaçou. Aí eu pensei: “Vou falar com o rei, pois tenho a esperança de que ele atenda o meu pedido.”
16 Kokoyoo ma haŋajer ya ne ka nga koŋŋaa hallasi boraa kaboo ra kaŋ ga baa nga ma agay nda ay izʼaroo derandi kʼay kaa Irkoy tuboo ra.›
16 Pensei que o senhor me atenderia e me salvaria daquele que está tentando matar o meu filho e a mim e que quer nos tirar da terra que Deus deu ao seu povo.
17 Ni koŋŋaa nee: ‹Ay kokoyoo šennoo mʼay binoo yaynandi. Zama ay koyoo, ay kokoyoo ga hima sanda Irkoy almalayka ka dii haya kaŋ ti ihenna nda ilaala.› Yala Abadantaa, ni Koyoo ma bara ni bande.»
17 Eu, a sua criada, também pensei que a sua promessa me salvaria, pois o rei é como o anjo de Deus e sabe tudo. Que o Senhor , nosso Deus, esteja com o senhor!
18 Kokoyoo zaabi ka nee woyoo se: «Ay ga ni hãa nda haya foo. Masi haya kul tugu ya ne.» Woyoo nee: «Ay gʼa wiri ni ga, šelaŋ, ay koyoo, ay kokoyoo.»
18 — Eu vou lhe fazer uma pergunta — respondeu o rei, — e você vai me dizer toda a verdade. — Pergunte o que quiser, senhor! — respondeu ela.
19 Kokoyoo nee: «Hayaa woo kul, Žowab kaboo sii a ra wala?» Woyoo nee: «Ay koyoo, ay kokoyoo, ay ga žee nda ni hundoo, woo kaŋ ay koyoo, ay kokoyoo nʼa har, cimi no, ay si hin ka ni kakaw nongu kul here. Cimi no, ni tamoo Žowab kʼay sanba hayaa woo ra. Nga no ka šenney wey kul daŋ ni koŋŋaa miɲoo ra.
19 — Foi Joabe que pôs você nisto, não foi? — perguntou o rei. Ela respondeu: — Digo, por tudo o que é sagrado, que não há jeito de escapar da sua pergunta. Sim, foi o seu oficial Joabe quem me disse o que fazer e o que falar.
20 Ni tamoo Žowab ka woo tee hala hayey takawey ma barmay. Amma ay koyoo lakkaloo ga boori ni mma nee Irkoy almalayka wanoo, haya kul kaŋ ga tee laboo ga, a gʼa kul bay.»
20 Ele fez isso para resolver este caso. O senhor é sábio como o anjo de Deus e sabe tudo o que acontece.
21 Kokoyoo nee Žowab se: «Ay kayandi ka hayaa tee kaŋ nʼnʼa har, koy arwasoo Absalom willandi kate.»
21 Mais tarde o rei disse a Joabe: — Eu resolvi fazer o que você quer. Vá e traga de volta o jovem Absalão.
22 Žowab na nga ndumoo sinji laboo ra ka gunguma, a gaara kokoyoo se. Woo banda ga, Žowab nee: «Hõ ni tamoo bay kaŋ nʼna alhormo tee nga se, ay koyoo, ay kokoyoo, zama kokoyoo na hayaa tee kaŋ nga tamoo nʼa ceeci.»
22 Então Joabe se jogou no chão em frente de Davi em sinal de respeito e disse: — Deus o abençoe, ó rei! Agora eu sei que o senhor está satisfeito comigo, pois atendeu o pedido que eu, o seu criado, fiz.
23 Žowab tun ka koy Gešur ka kate Absalom Žerizalem.
23 Então Joabe levantou-se, foi à cidade de Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.
24 Amma kokoyoo nee: «Absalom ma koy nga do, a masi kaa ay do.» Woo ga, Absalom koy nga do, a mana kaa kokoyoo do.
24 No entanto, o rei deu ordem para Absalão não morar no palácio. — Eu não quero vê-lo! — disse ele. Aí Absalão foi morar na sua própria casa e não apareceu mais diante do rei.
25 Boro sii Izirayel ra kaŋ ga too Absalom booriyan ra, a ga kan borey se. Za ceetaamoo hala boŋoo laybu kul sii a ga.
25 Em Israel não havia ninguém tão famoso por sua beleza como Absalão. Ele era perfeito da cabeça aos pés.
26 Jiiri kul benantaa ga, a ga nga boŋoo cebu, zama hinbiroo mma hanse ka tiŋ se. Kaŋ a cebu, nga boŋ hinbiroo bisa kilo hinka, ka sawa nda kokoyoo neeširoo takaa.
26 Tinha muito cabelo, que ele cortava uma vez por ano, quando ficava muito comprido e pesado. A sua cabeleira pesava mais de dois quilos, de acordo com a medida real de pesos.
27 Absalom duu izʼaru hinza nda ize woy foo kaŋ maaɲoo ti Tamar, a tee woy kaŋ ga boori.
27 Ele tinha três filhos e uma filha chamada Tamar, que era muito bonita.
28 Absalom goro Žerizalem jiiri hinka bila nda a ma koy kokoyoo do.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Absalom sanba ka nee Žowab se kaŋ a ma koy donto nga se kokoyoo do, amma Žowab mana baa nga ma koy a do. A yee ka sanba a se cee hinkantoo, amma Žowab mana yadda ka kaa.
29 Então mandou buscar Joabe para lhe pedir que fosse falar com o rei em favor dele. Mas Joabe não quis ir. Aí ele mandou buscá-lo de novo, mas Joabe recusou novamente.
30 Absalom nee nga tamey se: «Wa guna, Žowab faaroo goo ay wanoo jere, orž goo a ra, wa koy nuune daŋ a ra.» Absalom tamey na nuune daŋ faaroo ra.
30 Então Absalão disse aos empregados: — Olhem! O campo de Joabe é pegado ao meu, e nele há uma plantação de Então eles foram e puseram fogo no campo de Joabe.
31 Žowab tun ka koy Absalom do, a nee a se: «Macin se ni tamey na nuune daŋ ay faaroo ra?»
31 Aí Joabe foi à casa de Absalão e perguntou: — Por que os seus empregados puseram fogo no meu campo?
32 Absalom nee Žowab se: «Ya nka sanba ma ne ka nee: ‹Kaa ne, ay ga ni donto ma koy nee kokoyoo se agay ka nee: “Macin se ay ga yee ka kaa ka hun Gešur? A baa ya ne ya goro no din hala hõ.”› Sohõ ay ga baa ya koy kokoyoo do, nda laybu goo ay ga, a mʼay wii.»
32 Absalão respondeu: — Eu mandei chamar você. Quero que você vá dizer ao rei Davi o seguinte: “Afinal de contas, por que foi que eu voltei de Gesur? Seria melhor ter ficado lá.” E Absalão continuou: — Eu quero falar com o rei. Se sou culpado, que ele mande me matar.
33 Žowab koy kokoyoo do ka woo har a se. Woo banda ga, a ciya Absalom se kaŋ koy kokoyoo do ka gunguma, ka nga ndumoo sinji laboo ra kokoyoo jine. Kokoyoo na Absalom summu.
33 Então Joabe foi conversar com o rei. Aí o rei mandou buscar Absalão, e este veio, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante dele. E o rei o beijou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.