1 Reis 3
Songhai de Gao (SES) vs ARC
1 Kokoyoo Sulaymaana hiiji Firawuuna Misira kokoyoo ize woyoo, a tee Firawuuna se nzura. A nʼa ka koy Dawda koyraa ra hala nga ga nga boŋ hugoo cin ka ben, nda Abadantaa hugoo, nda cetaa kaŋ ga Žerizalem kuubi kʼa bere.
1 E Salomão se aparentou com Faraó, rei do Egito, e tomou a filha de Faraó, e a trouxe à Cidade de Davi, até que acabasse de edificar a sua casa, e a Casa do Senhor , e a muralha de Jerusalém em roda.
2 Alwaatoo din, borey si sargari kaa kala tooru ganadogey ra, zama hugu mana cinandi Abadantaa maaɲoo ga jina.
2 Somente que o povo sacrificava sobre os altos, porque até àqueles dias ainda se não tinha edificado casa ao nome do Senhor .
3 Sulaymaana na nga bajoo cebe Abadantaa se ka dira ka sawa nda šenney kaŋ Dawda nʼi har a se. Amma woo kul, nga mo ga sargariyaŋ kaa, ka dugu dullandi tooru ganadogey ra.
3 E Salomão amava ao Senhor , andando nos estatutos de Davi, seu pai; somente que nos altos sacrificava e queimava incenso.
4 Han foo kokoyoo Sulaymaana koy Gabawoŋ koyraa ka sargari kaa, no din sargari kaadogoo ka bisa sargari kaadogey kul. Sulaymaana na adabba boŋ zenber foo (1.000) kaa sargari kukurante no din sargari tonadogoo ga.
4 E foi o rei a Gibeão para lá sacrificar, porque aquele era o alto grande; mil holocaustos sacrificou Salomão naquele altar.
5 Gabawoŋ din ra, Abadantaa na nga boŋ cebe Sulaymaana se cijin here handiri ra. Irkoy nee: «Hayaa wiri ay ga kaŋ ni baa, ay gʼa noo ma ne.»
5 E em Gibeão apareceu o Senhor a Salomão de noite em sonhos e disse-lhe Deus: Pede o que quiseres que te dê.
6 Sulaymaana nee: «Ni ka borohennataray beeri tee ni tamoo Dawda se kaŋ ti ay baabaa, zama a dira ni jine nda laadirtaray, nda šerretaray, nda bine henna. Nʼna borohennataraa woo tee a se kʼa noo izʼaru kaŋ ga goro nga kokoy gorodogoo ra sanda woo kaŋ ne ka tee hõ.
6 E disse Salomão: De grande beneficência usaste tu com teu servo Davi, meu pai, como também ele andou contigo em verdade, e em justiça, e em retidão de coração, perante a tua face; e guardaste-lhe esta grande beneficência e lhe deste um filho que se assentasse no seu trono, como se vê neste dia.
7 Sohõ, Abadantaa, ay Koyoo, ni no ka agay, ni tamoo tee kokoy ay baabaa Dawda dogoo ra, ka gar ay manʼti baffoo kala zanka kaccu, ay si haya kul bay.
7 Agora, pois, ó Senhor , meu Deus, tu fizeste reinar teu servo em lugar de Davi, meu pai; e sou ainda menino pequeno, nem sei como sair, nem como entrar.
8 Ni tamoo goo ni jamaa game kaŋ nʼnʼi suuba, jama boobo kaŋ si hin ka kabandi, ngi hinnaa si hin ka bayrandi ngi booboyanoo se.
8 E teu servo está no meio do teu povo que elegeste, povo grande, que nem se pode contar, nem numerar, pela sua multidão.
9 Woo ga, lakkal noo ni tamoo se, hala a ma ni jamaa juwal ka boori, ka ihenna nda ilaala kaa cere ra. Nda manʼti woo, may no ma hin ka ni jamaa beeroo juwal?»
9 A teu servo, pois, dá um coração entendido para julgar a teu povo, para que prudentemente discirna entre o bem e o mal; porque quem poderia julgar a este teu tão grande povo?
10 Hayaa kaŋ Sulaymaana nʼa wiri kan Abadantaa se.
10 E esta palavra pareceu boa aos olhos do Senhor, que Salomão pedisse esta coisa.
11 Woo ga, Irkoy nee a se: «Haya kaŋ se woo no nʼnʼa wiri, mana aloomur ceeci, wala alman, wala ni iberey ma buu, amma lakkal no ni ceeci, hala ma duu ka juwal nda šerretaray,
11 E disse-lhe Deus: Porquanto pediste esta coisa e não pediste para ti riquezas, nem pediste a vida de teus inimigos, mas pediste para ti entendimento, para ouvir causas de juízo;
12 nga ne, woo kaŋ nʼnʼa wiri, ay gʼa tee. Ay ga ni tee boro kaŋ goo nda bayray, ay ga ni noo lakkal kaŋ ay mana bay ka nga cinaa noo boro se, ay si yee ka nga cine noo boro kul se koyne ni banda ga.
12 eis que fiz segundo as tuas palavras, eis que te dei um coração tão sábio e entendido, que antes de ti teu igual não houve, e depois de ti teu igual se não levantará.
13 Ka tonton, woo kaŋ manʼa wiri ay ga, ay gʼa noo ma ne. Ay ga ni noo alman nda darža, takaa kaŋ ra ni alwaatoo kul ra, ni cine, kokoyey ra si tee.
13 E também até o que não pediste te dei, assim riquezas como glória; que não haja teu igual entre os reis, por todos os teus dias.
14 Nda nʼnʼay fondawey gana, ka agay hantumey nda ay yaamarey dii sanda takaa kaŋ ni baabaa Dawda nʼa tee, ay ga ni noo aloomur.»
14 E, se andares nos meus caminhos guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como andou Davi, teu pai, também prolongarei os teus dias.
15 Woo banda ga, Sulaymaana moɲey hay, a bay kaŋ handiri no. A willi Žerizalem, a koy kay Abadantaa amaanaa sundukoo jine. A na sargari kukuranteyaŋ, nda alaafiya teendi sargariyaŋ kaa. Woo banda ga, a na hoyandi beeri tee nga tamey kul se.
15 E acordou Salomão, e eis que era sonho. E veio a Jerusalém, e pôs-se perante a arca do concerto do Senhor , e sacrificou holocaustos, e preparou sacrifícios pacíficos, e fez um banquete a todos os seus servos.
16 Han foo woykuuru hinka koy kokoyoo Sulaymaana do, i kay a jine.
16 Então, vieram duas mulheres prostitutas ao rei e se puseram perante ele.
17 Woyey affoo nee: «Hinžee ya ne ay koyoo, agay nda woyoo woo kul sii kala hugu follokaa ra. Ay duu ay boŋ jeroo ga hugoo ra.
17 E disse-lhe uma das mulheres: Ah! Senhor meu, eu e esta mulher moramos numa casa; e tive um filho, morando com ela naquela casa.
18 Kaŋ ay duu ay boŋ, jirbi hinzantoo hane, woyoo woo mo duu nga boŋ. Ir boro hinkaa bara hugoo ra, boro tana sii hugoo ra kaŋ manʼti ir boro hinkaa hinne.
18 E sucedeu que, ao terceiro dia depois do meu parto, também esta mulher teve um filho; estávamos juntas, estranho nenhum estava conosco na casa, senão nós ambas naquela casa.
19 Woyoo woo izʼaroo buu, zama cijinoo jirboo ra a kani nga zankaa ga.
19 E de noite morreu o filho desta mulher, porquanto se deitara sobre ele.
20 A hanna ka tun cijinoo gamoo ra kʼay izʼaroo zaa ay jeroo ga ka koy a kanandi nga gandoo ra, a gar agay ni koŋŋaa ga jirbi, a na nga izʼaroo kaŋ buu kanandi ay gandey ra.
20 E levantou-se à meia-noite, e me tirou a meu filho do meu lado, dormindo a tua serva, e o deitou no seu seio, e a seu filho morto deitou no meu seio.
21 Subbaahoo ra, ay tun ka nee kaŋ ay gʼay izʼaroo naanandi, nga ne, a buu, ay nʼa laasaabu, manʼti izʼaroo no kaŋ ay nʼa hay.»
21 E, levantando-me eu pela manhã, para dar de mamar a meu filho, eis que estava morto; mas, atentando pela manhã para ele, eis que não era o filho que eu havia tido.
22 Woy faa nee: «Kalaa, ay izʼaroo no ma huna, ni wanoo ka buu.» Woy jinaa nee: «Kalaa, ni izʼaroo no ka buu, ay wanoo no ma huna.» I cindi i ga cere kakaw kokoyoo jine.
22 Então, disse a outra mulher: Não, mas o vivo é meu filho, e teu filho, o morto. Porém esta disse: Não, por certo, o morto é teu filho, e meu filho, o vivo. Assim falaram perante o rei.
23 Kokoyoo nee: «Woo nee: ‹Ay izʼaroo ti woo kaŋ ga huna, ni izʼaroo ti woo kaŋ buu.› Woo mo nee: ‹Kalaa, ni izʼaroo ka buu, ay izʼaroo no ma huna.›»
23 Então, disse o rei: Esta diz: Este que vive é meu filho, e teu filho, o morto; e esta outra diz: Não, por certo; o morto é teu filho, e meu filho, o vivo.
24 Kokoyoo nee: «Wa kate ya ne takuba.» I kate kokoyoo se takuba.
24 Disse mais o rei: Trazei-me uma espada. E trouxeram uma espada diante do rei.
25 Kokoyoo nee: «Wa zanka hunantaa fay ihinka, war ma affoo noo jere foo, war jere faa noo affaa se.»
25 E disse o rei: Dividi em duas partes o menino vivo: e dai metade a uma e metade a outra.
26 Woyoo kaŋ ti izoo kaŋ ga huna ɲaa, tamalla nga izʼaroo se, a nee: «Alha-naŋ ay koyoo, wʼa noo zankaa kaŋ ga huna, war masʼa wii kul.» Amma woy faa nee: «Wʼa zamna ihinka, ya si duu a, a masi duu a!»
26 Mas a mulher cujo filho era o vivo falou ao rei (porque o seu coração se lhe enterneceu por seu filho) e disse: Ah! Senhor meu, dai-lhe o menino vivo e por modo nenhum o mateis. Porém a outra dizia: Nem teu nem meu seja; dividi-o antes.
27 Woo ga, kokoyoo nee: «Wa zanka hunantaa noo woy jinaa se, war masʼa wii. Nga ti ɲaŋoo.»
27 Então, respondeu o rei e disse: Dai a esta o menino vivo e de maneira nenhuma o mateis, porque esta é sua mãe.
28 Izirayel kul maa ciitoo kaŋ kokoyoo nʼa dunbu, i hunbur kokoyoo, zama i dii kaŋ Irkoy lakkaloo nda a ga ciiti.
28 E todo o Israel ouviu a sentença que dera o rei e temeu ao rei, porque viram que havia nele a sabedoria de Deus, para fazer justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.