1 Reis 21

Songhai de Gao (SES) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hayey wey banda ga, woo kaŋ tee ne. Aru foo goo no kaŋ ti Žizireyel boro, maaɲoo ti Nabot. A goo nda alaneb faari foo Žizireyel. Faaroo sii kala Samari kokoyoo Akab kokoy hugoo jere.
1 E sucedeu, depois destas coisas, tendo Nabote, o jezreelita, uma vinha que em Jezreel estava junto ao palácio de Acabe, rei de Samaria,
2 Han foo Akab nee Nabot se: «Ay noo ni alaneb faaroo yʼa tee saddiɲa, zama a goo ay hugoo jere. Ay ga alaneb faari tana kaŋ baa ni wanoo noo ma ne dogoo ra, wala mo nda ni baa ay ga nga hayoo bana ma ne.»
2 que Acabe falou a Nabote, dizendo: Dá-me a tua vinha, para que me sirva de horta, pois está vizinha, ao pé da minha casa; e te darei por ela outra vinha melhor do que ela; ou, se parece bem aos teus olhos, dar-te-ei a sua valia em dinheiro.
3 Amma Nabot nee Akab se: «Yala Abadantaa mʼay waa ya tuboo noo ma ne kaŋ ay baabey nʼa naŋ ya ne.»
3 Porém Nabote disse a Acabe: Guarde-me o Senhor de que eu te dê a herança de meus pais.
4 Akab koy nga do nda gaabuunay nda binemarayyan Žizireyel boraa Nabot šennoo maaganda, zama Nabot nka nee: «Tuboo kaŋ ay baabey nʼa naŋ ya ne, ay sʼa noo ma ne.» Akab koy kani nga daaroo ga ka nga jinoo tenjandi cetaa, ka wanji ka ŋaa.
4 Então, Acabe veio desgostoso e indignado à sua casa, por causa da palavra que Nabote, o jezreelita, lhe falara, dizendo: Não te darei a herança de meus pais. E deitou-se na sua cama, e voltou o rosto, e não comeu pão.
5 Nga wandoo Žezabel kaa jeroo ga ka nee a se: «Macin se nʼga gaabuunay hala nongu kaŋ ra ma wanji ŋaayan?»
5 Porém, vindo a ele Jezabel, sua mulher, lhe disse: Que há, que está tão desgostoso o teu espírito, e não comes pão?
6 A na nga wandoo zaabi ka nee: «Ya nka šelaŋ Žizireyel boraa Nabot se kaŋ a ma nga alaneb faaroo neere ya ne wala nda a baa ya alaneb faari tana yeeti a se dogoo ra. A nee kaŋ nga si nga alaneb faaroo noo ya ne.»
6 E ele lhe disse: Porque falei a Nabote, o jezreelita, e lhe disse: Dá-me a tua vinha por dinheiro; ou, se te apraz, te darei outra vinha em seu lugar. Porém ele disse: Não te darei a minha vinha.
7 Woo ga, nga wandoo Žezabel nee a se: «Adiši manʼti ni bara Izirayel kokoytaraa ra? Tun ka ŋaa, ni binoo ma kan. Ay ga Žizireyel boraa Nabot faaroo noo ma ne.»
7 Então, Jezabel, sua mulher, lhe disse: Governas tu, agora, no reino de Israel? Levanta-te, come pão, e alegre-se o teu coração; eu te darei a vinha de Nabote, o jezreelita.
8 Žezabel na batagayaŋ hantum Akab maaɲoo ga ka Akab tammaasaa daŋ i ga. Koyraa kaŋ ra Nabot goo nda goray, a na batagawey sanba boro beerey nda borciney se.
8 Então, escreveu cartas em nome de Acabe, e as selou com o seu sinete, e mandou as cartas aos anciãos e aos nobres que havia na sua cidade e habitavam com Nabote.
9 A nee batagawey din ra: «War ma zaari kayandi kaŋ ra boraa kul ga meehaw. War ma Nabot gorandi jamaa kul jine.
9 E escreveu nas cartas, dizendo: Apregoai um jejum e ponde Nabote acima do povo.
10 Woo banda ga, war ma boro yaamu hinka gorandi a jine, i ga seedetaray tee a ga ka nee: ‹Ni, nʼna Irkoy wow, nʼna kokoyoo mo wow.› Woo ga, war ma koy nda a koyraa dumaa ga kʼa warra nda tondi kʼa wii.»
10 E ponde defronte dele dois homens, filhos de Belial, que testemunhem contra ele, dizendo: Blasfemaste contra Deus e contra o rei; e trazei-o fora e apedrejai-o para que morra.
11 Nabot koyraa borey, nda boro beerey, nda borciney kaŋ ga huna koyraa ra goy nda takaa kaŋ nda Žezabel nʼa har. Šennoo kaŋ a nʼa har batagawey ra, i nʼa tee nda takaa din da.
11 E os homens da sua cidade, os anciãos e os nobres que habitavam na sua cidade fizeram como Jezabel lhes ordenara, conforme estava escrito nas cartas que lhes mandara.
12 I na zaari kayandi ka meehaw, i na Nabot gorandi jamaa jine.
12 Apregoaram um jejum e puseram Nabote acima do povo.
13 Aru yaamu hinkaa kaa ka goro ka Nabot tenje, i na taari seedetaray tee Nabot ga jamaa jine ka nee: «Nabot na Irkoy wow, a na kokoyoo wow.» Woo ga, i nʼa ka koy koyraa dumaa ga, i nʼa warra nda tondi, a buu.
13 Então, vieram dois homens, filhos de Belial, e puseram-se defronte dele; e os homens, filhos de Belial, testemunharam contra ele, contra Nabote, perante o povo, dizendo: Nabote blasfemou contra Deus e contra o rei. E o levaram para fora da cidade e o apedrejaram com pedras, e morreu.
14 I sanba ka alhabar daŋ Žezabel ra ka nee: «I na Nabot warra nda tondi, a buu.»
14 Então, enviaram a Jezabel, dizendo: Nabote foi apedrejado e morreu.
15 Waatoo kaŋ Žezabel maa kaŋ i na Nabot warra nda tondi, a buu, a nee Akab se: «Tun ka koy ka Žizireyel boraa Nabot alaneb faaroo zaa, woo kaŋ a wanji kʼa neere ma ne, zama Nabot sii hundi ra, a buu.»
15 E sucedeu que, ouvindo Jezabel que já fora apedrejado Nabote e morrera, disse Jezabel a Acabe: Levanta-te e possui a vinha de Nabote, o jezreelita, a qual ele te recusou dar por dinheiro; porque Nabote não vive, mas é morto.
16 Waatoo kaŋ Akab maa kaŋ Nabot buu, a tun ka koy Žizireyel boraa Nabot alaneb faaroo ra kʼa tee nga wane.
16 E sucedeu que, ouvindo Acabe que já Nabote era morto, Acabe se levantou, para descer para a vinha de Nabote, o jezreelita, para a possuir.
17 Woo kaŋ tee banda ga, Abadantaa na šenni har Tišib boraa Ilyasu se ka nee:
17 Então, veio a palavra do Senhor a Elias, o tisbita, dizendo:
18 «Tun ka koy Izirayel kokoyoo Akab do kaŋ goo Samari. A goo Nabot alaneb faaroo ra, a nka koy faaroo tee nga wane.
18 Levanta-te, desce para encontrar-te com Acabe, rei de Israel, que está em Samaria; eis que está na vinha de Nabote, aonde tem descido para a possuir.
19 Ma nee a se: ‹Hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, a nee: “Nʼna boro wii jina, ni yadda ka nga kabe almanoo mo taa!”› Ma nee a se koyne: ‹Hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, a nee: “Nongoo kaŋ ra hanšey na Nabot kuroo logu, no din hunday ra i ga ni mo kuroo logu.”›»
19 E falar-lhe-ás, dizendo: Assim diz o Senhor : Porventura, não mataste e tomaste a herança? Falar-lhe-ás mais, dizendo: Assim diz o Senhor : No lugar em que os cães lamberam o sangue de Nabote, os cães lamberão o teu sangue, o teu mesmo.
20 Akab nee Ilyasu se: «Ni duu agay, agay iberoo.» Ilyasu nee a se: «Ay duu ni, zama ni ka ni boŋ daŋ haya ra ka goy futu tee Abadantaa jine.
20 E disse Acabe a Elias: Já me achaste, inimigo meu? E ele disse: Achei- te; porquanto já te vendeste para fazeres o que é mau aos olhos do Senhor .
21 Woo se ay ga kate ni ga bone, ay ga ni tuusu pat. Aru kul kaŋ ti Akab boro, a ma tee tam wala borcin, ay gʼi kul kaa Izirayel ra.
21 Eis que trarei mal sobre ti, e arrancarei a tua posteridade, e arrancarei de Acabe a todo homem, como também o encerrado e o desamparado em Israel;
22 Ay ga ni hugoo tee sanda Nebat izʼaroo Žeroboham hugoo cine, nda sanda Ahiya izʼaroo Bayeša hugoo cine, zama nʼnʼay futandi ka Izirayel borey kaŋandi zunubu ra.
22 e farei a tua casa como a casa de Jeroboão, filho de Nebate, e como a casa de Baasa, filho de Aías, por causa da provocação com que me provocaste e fizeste pecar a Israel.
23 Haya kaŋ ti Žezabel mo, Abadantaa šelaŋ a ga ka nee: ‹Hanšey ga Žezabel hamoo ŋaa Žizireyel koyraa cetaa cire.›
23 E também acerca de Jezabel falou o Senhor , dizendo: Os cães comerão Jezabel junto ao antemuro de Jezreel.
24 Akab boro kaŋ buu koyraa ra, hanšey gʼa ŋaa, woo kaŋ buu hawsaa ra, beenaa cirawey gʼa ŋaa.»
24 Aquele que de Acabe morrer na cidade, os cães o comerão, e o que morrer no campo, as aves do céu o comerão.
25 Boro kul mana goy futu tee Abadantaa jine ka nga boŋ daŋ haya ka too Akab. Nga wandoo Žezabel kʼa tusa.
25 Porém ninguém fora como Acabe, que se vendera para fazer o que era mau aos olhos do Senhor , porque Jezabel, sua mulher, o incitava.
26 Haya harramante no a na tee ka toorey gana sanda Amor borey takaa kaŋ Abadantaa nʼi gaaray Izirayel borey jine.
26 E fez grandes abominações, seguindo os ídolos, conforme tudo o que fizeram os amorreus, os quais o Senhor lançou fora da sua possessão, de diante dos filhos de Israel.
27 Waatoo kaŋ Akab maa šenney wey, a na nga darbawey kottu. A na saaku kasayaŋ daŋ nga jindoo ra ka meehaw. A ga kani nda saaku kasaa, a ga mossoyaada ka dira.
27 Sucedeu, pois, que Acabe, ouvindo estas palavras, rasgou as suas vestes, e cobriu a sua carne de pano de saco, e jejuou; e dormia em cima de sacos e andava mansamente.
28 Abadantaa na šenni har Tišib boraa Ilyasu se ka nee:
28 Então, veio a palavra do Senhor a Elias, o tisbita, dizendo:
29 «Ni dii takaa kaŋ nda Akab na nga boŋ yeeti ganda ay jine? Zama de a na nga boŋ yeeti ganda ay jine, ay si bonaa tee nga hugoo se nga hunaroo ra. Ay gʼa tee nga izʼaroo waatoo ra.»
29 Não viste que Acabe se humilha perante mim? Porquanto, pois, se humilha perante mim, não trarei este mal nos seus dias, mas nos dias de seu filho trarei este mal sobre a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.