1 Crônicas 21
Songhai de Gao (SES) vs ARC
1 Han foo Šaytan tun Izirayel borey se, a na Dawda tusa a ma Izirayel borey kabu.
1 Então, Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a numerar a Israel.
2 Dawda nee Žowab nda jamaa jineborey se: «Wa koy Izirayel borey kabu, kʼa dii za Ber-Šeba ka koy hala Dan, war ma kaa ka kate ya ne alhabaroo hala ya ngi hinnaa bay.»
2 E disse Davi a Joabe e aos maiorais do povo: Ide, contai a Israel desde Berseba até Dã; e trazei-me a conta, para que saiba o número deles.
3 Žowab na kokoyoo zaabi ka nee: «Yala Abadantaa ma jamaa boobandi cee zangu (100) ka bisa hõ hinnaa. Ay koyoo, ay kokoyoo, i kul manʼti ni tamey wala? Amma macin se ay koyoo ga baa nga ma woo tee? Macin se nʼga Izirayel daŋ tooɲeyan ra?»
3 Então, disse Joabe: O Senhor acrescente ao seu povo cem vezes tanto como é; porventura, ó rei, meu senhor, não são todos servos de meu senhor? Por que procura isso o meu senhor? Por que seria isso causa de delito para com Israel?
4 Amma kokoyoo šelaŋ ka Žowab šennoo kaa. Žowab tun ka koy Izirayel gandaa kul ra, woo banda ga, a willi kate Žerizalem.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe; pelo que saiu Joabe e passou por todo o Israel; então, voltou para Jerusalém.
5 Žowab na borey hinnaa kaŋ duwandi kabuyanoo ra har Dawda se. Aru miliyoŋ foo nda zenber zangu (1.100.000) kaŋ too wongu bara Izirayel kul ra. Aru zenber zangu taaci nda zenber woyye (470.000) kaŋ too wongu bara Žuda gandaa ra.
5 E Joabe deu a Davi a soma do número do povo; e era todo o Israel um milhão e cem mil homens, dos que arrancavam espada; e de Judá quatrocentos e setenta mil homens, dos que arrancavam espada.
6 Žowab mana Lewi borey nda Benžameŋ borey kabu, zama Žowab se kokoyoo šennoo, almuhal no.
6 Porém os de Levi e Benjamim não contou entre eles, porque a palavra do rei foi abominável a Joabe.
7 Hayaa kaŋ Dawda nʼa tee manʼti kala ifutu Irkoy jine. Woo maaganda se a na Izirayel borey kar.
7 E esse negócio também pareceu mal aos olhos de Deus, pelo que feriu a Israel.
8 Dawda nee Irkoy se: «Ay na zunubu beeri tee kaŋ ay na woo tee. Sohõ ay gʼa wiri ni ga, ma agay, ni tamoo layboo yaafa, zama lakkal jaŋay goy beeri ti woo kaŋ ay nʼa tee.»
8 Então, disse Davi a Deus: Gravemente pequei em fazer tal coisa; porém, agora, sê servido tirar a iniquidade de teu servo, porque procedi mui loucamente.
9 Abadantaa šelaŋ Gad se kaŋ ti Dawda gunandikaa ka nee:
9 Falou, pois, o Senhor a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 «Koy nee Dawda se kaŋ hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, Abadantaa nee: ‹Ay ga haya futu hinza daŋ ni jine, ma affoo suuba i ra, woo kaŋ nʼnʼa suuba, ay gʼa tee ma ne.›»
10 Vai e fala a Davi, dizendo: Assim diz o Senhor : Três coisas te proponho; escolhe uma delas, para que eu ta faça.
11 Gad koy Dawda do ka nee a se: «Hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, a nee: ‹Affoo zaa haya hinzaa woo ra:
11 E Gade veio a Davi e lhe disse: Assim diz o Senhor : Escolhe para ti:
12 jiiri hinza heray, wala ni torrokey ma war gaaray, war ga zuru i jine handu hinza, i ga boroyaŋ wii war ra nda takuba, wala mo Abadantaa takubaa ma too war do ka sorfa ma gandaa kar jirbi hinza, kaŋ ra Abadantaa almalayka ga kate hasaraw ma tee Izirayel gandaa kul ra.› Aywa, sohõ miile, ma affoo suuba hala ya koy a har boraa kaŋ nʼay sanba se.»
12 ou três anos de fome, ou que três meses te consumas diante de teus adversários, e a espada de teus inimigos te alcance, ou que três dias a espada do Senhor , isto é, a peste na terra e o anjo do Senhor destruam todos os termos de Israel; vê, pois, agora, que resposta hei de levar a quem me enviou.
13 Dawda na Gad zaabi ka nee: «Ay goo binemarayyan beeri ra. He, ay gʼay boŋ daŋ Abadantaa kaboo ra, zama nga tamallawey ga hanse ka beeri. Amma ya si kaŋ adamizey kabey ra.»
13 Então, disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; caia eu, pois, nas mãos do Senhor , porque são muitíssimas as suas misericórdias; mas que eu não caia nas mãos dos homens.
14 Abadantaa na sorfa zumandi Izirayel gandaa ga, Izirayel aru boro zenber woyye (70.000) buu.
14 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel; e caíram de Israel setenta mil homens.
15 Irkoy na almalayka foo sanba Žerizalem a mʼa halaci. A goo mʼa halaci, Abadantaa dii bonaa, a nimsi nda halaciyanoo woo. A nee almalaykaa kaŋ ga halaciroo tee se: «A wasa, sohõ ni kaboo ma kay.» Woo gar almalaykaa sii kala Žebus boraa Ornaŋ taasu kar ganganoo jere.
15 E o Senhor mandou um anjo a Jerusalém para a destruir; e, ao destruí-la ele, o Senhor o viu, e se arrependeu daquele mal, e disse ao anjo destruidor: Basta! Agora, retira a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Dawda na nga boŋoo jer ka guna, a ga dii Abadantaa almalaykaa ga kay beenaa nda laboo game, nga takubaa goo kaboo ra a gʼa šerre Žerizalem ga. Woo ga, Dawda nda jamaa boro beerey na ngi ndumey ka sujudu. Saaku kasayaŋ goo i ga.
16 E, levantando Davi os seus olhos, viu o anjo do Senhor , que estava entre a terra e o céu, com a espada desembainhada na sua mão estendida contra Jerusalém; então, Davi e os anciãos, cobertos de panos de saco, se prostraram sobre os seus rostos.
17 Dawda nee Irkoy se: «Manʼti agay ka nee kaŋ jamaa ma kabandi wala? Agay no ka zunubu tee, agay ka ifutu tee. Boro yalaafantey wey, macin no i nʼa tee? Abadantaa, ay Koyoo, ay gʼa wiri ni ga, agay nda ay hugoo kar, amma masi bonaa ka ni jamaa kar.»
17 E disse Davi a Deus: Não sou eu o que disse que se contasse o povo? E eu mesmo sou o que pequei e fiz muito mal; mas estas ovelhas que fizeram? Ah! Senhor , meu Deus, seja a tua mão contra mim e contra a casa de meu pai e não para castigo de teu povo.
18 Abadantaa almalaykaa nee annabi Gad se kaŋ a ma koy nee Dawda se kaŋ a ma žigi ka koy sargari tonadoo cin Abadantaa se Žebus boraa, Ornaŋ taasu kar ganganoo ra.
18 Então, o anjo do Senhor disse a Gade que dissesse a Davi que subisse Davi para levantar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Dawda žigi ka koy no din ka Abadantaa yaamaroo tee sanda takaa kaŋ nda Gad nʼa har a se.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra de Gade, que falara em nome do Senhor .
20 Waatoo kaŋ Ornaŋ kuubi, a dii almalaykaa, woo ga, nga izʼaru taaci kaŋ goo a bande tugu. Woo gar a goo ma alkama kar.
20 E, virando-se Ornã, viu o anjo, e se esconderam com ele seus quatro filhos; e Ornã estava trilhando o trigo.
21 Waatoo kaŋ Dawda koy too Ornaŋ jere, kaŋ Ornaŋ na nga boŋoo jer ka Dawda guna, a hun taasu kar ganganoo ra ka nga ndumoo sinji laboo ra ka gunguma Dawda jine.
21 E Davi veio a Ornã; e olhou Ornã, e viu a Davi, e saiu da eira, e se prostrou perante Davi com o rosto em terra.
22 Dawda nee Ornaŋ se: «Ni taasu kar ganganoo naŋ ya ne ya sargari tonadoo cin a ra Abadantaa se, hala albalaawoo kaŋ goo ma jamaa kar ma kay. A neere ya ne ka sawa nda nga alkadaroo.»
22 E disse Davi a Ornã: Dá-me este lugar da eira, para edificar nele um altar ao Senhor ; dá-mo pelo seu valor, para que cesse este castigo sobre o povo.
23 Ornaŋ na Dawda zaabi ka nee: «A zaa, ay koyoo, ay kokoyoo, ma haya tee a ra kaŋ ni baa. Ay ga ni noo hawey sargari kukurantey se, nda taasu kar bundey, nda bundey kaŋ ga hawey ga hawa, mʼi tee tuuri, ma alkamaa tee taasu sargaroo. Ay gʼi kul noo ma ne.»
23 Então, disse Ornã a Davi: Toma- a para ti, e faça o rei, meu senhor, dela o que parecer bem aos seus olhos; eis que dou os bois para holocaustos, e os trilhos para lenha, e o trigo para oferta de manjares; tudo dou.
24 Amma kokoyoo Dawda nee Ornaŋ se: «Kalaa, kalaa, ay gʼa day ni ga ka nga alkadaroo hunday bana ma ne. Ay si haya kaŋ ti ni wane kaa sargari kukurante Abadantaa se, zama a mana tun ay ga haya kul!»
24 E disse o rei Davi a Ornã: Não! Antes, pelo seu valor a quero comprar; porque não tomarei o que é teu, para o Senhor , para que não ofereça holocausto sem custo.
25 Dawda na Ornaŋ noo wura tamma boŋ zangu iddu (600) taasu kar ganganoo hayoo.
25 E Davi deu a Ornã por aquele lugar o peso de seiscentos siclos de ouro.
26 Dawda na sargari tonadoo cin Abadantaa se no din, a na sargari kukuranteyaŋ nda alaafiya teendi sargariyaŋ kaa. A na Abadantaa cee. Abadantaa nʼa zaabi ka nuune ka hun beenaa ra kʼa zumandi sargari tonadogoo boŋ.
26 Então, Davi edificou ali um altar ao Senhor , e ofereceu nele holocaustos e sacrifícios pacíficos, e invocou o Senhor , o qual lhe respondeu com fogo do céu sobre o altar do holocausto.
27 Woo banda ga, Abadantaa šelaŋ almalaykaa se, a na nga takubaa yeeti ɲaŋoo ra.
27 E o Senhor deu ordem ao anjo, e ele meteu a sua espada na bainha.
28 Dawda goo nongoo din ra, za kaŋ a dii Abadantaa na nga ŋaarayroo zaabi Žebus boraa Ornaŋ taasu kar ganganoo ra, a na sargari kaa no din.
28 Vendo Davi, no mesmo tempo, que o Senhor lhe respondera na eira de Ornã, o jebuseu, sacrificou ali.
29 Waatoo din ra, Abadantaa gorodogoo kaŋ Musa nʼa cin saajoo ra, nda sargari kukurantey tonadogoo sii kala Gabawoŋ hodaddaa ga.
29 Porque o tabernáculo do Senhor , que Moisés fizera no deserto, e o altar do holocausto estavam, naquele tempo, no alto de Gibeão.
30 Amma Dawda si hin ka koy Irkoy ceeci nongoo din ra, zama takubaa kaŋ goo Abadantaa almalaykaa kaboo ra hanse kʼa hunburandi.
30 E não podia Davi ir ali consultar ao Senhor, porque estava aterrorizado por causa da espada do anjo do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.