Mateus 9

Sakachep NT (SCH_TWF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jisua rukuonga a chuonga, dîl râl rakânin a omna khopui tieng a kîr nôka,
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 mahan mi senkhat ngeiin phalkhatthi a jâlmun leh a kôm an hong rojôna. Jisua'n taksôn an dôntie hah a mua, phalkhatthipa kôm han, “Ka nâipasal rathanngam takin om roh! na nunsiengei ngâidam ani zoi,” a tia.
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Hanchu Balam minchupu senkhat ngeiin an mulungrîlin, “Hi mi hin Pathien a rilsiet kêng!” an tia.
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Jisua'n an mulungrîla an mindon ngei hah a lei rieta, masikin an kôm han, “Ithomo ma anga neinun saloi hah nin mulungrîla nin mindon?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 ‘Nu nunsiengei ngâidam ani zoi,’ nônchu, ‘Inthoi inla, lôn ta roh,’ ti hih kho hi mo a ti abai uol?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Miriem Nâipasal hih pilchunga nunsiengei ngâidam theina rachamneina a dôn, ti nangni lei min mu rong” a tia. Masikin phalkhatthipa kôm han, “Inthoi inla, na jâlmun luok inla, ni ina se ta roh!” a tipea.
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Ha mi hah ânthoia male a ina a se zoi.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Mipui ngei han maha an mûn chu, an chia, miriemngei kôma ma anga rachamneina pêkpu Pathien an minpâk zoi ani.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Jisua'n ha mun hah a mâka, a senân sum rusuongpu inkhat a riming Matthew an ti, a sukmuna ânsung lâitak a mua, a kôm, “Ni jûi roh,” a tipea. Matthew hah ânthoia, a jûi kelen zoi.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Jisua hah Matthew ina bu a nêk lâitakin,sum rusuongpu tamtakngei le mitelloi ngei an honga, Jisua le a ruoisingei dosânga bu an nêkpui ngei sa zoi.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Pharisee senkhat ngeiin maha an mûn chu a ruoisingei kôm han, “Ithomo nangni minchupu'n hi anga mingei leh bu a nêka hi?” tiin an rekel ngeia.
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Jisua'n an chong hah a lei rieta, an kôm han, “Mi dam ngeiin doctor nâng ngâi mak ngeia, mi damloi ngei vaiin kêng an nâng ngâi.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Pathien lekhabu'n: ‘Lungkhamna kêng ku nuom, inbôlna sa ngei nuom mu-ung,’ a ti hih, se ungla a omtie va riet roi. Midikngei ralam ranga juong ni mu-unga, midikloingei ralam ranga juong kêng ki ni,” tiin a thuon ngeia.
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Male, Baptispu John nûkjûi ngei Jisua kôm an honga, “Ithomo keini le Phariseengei hin bungêi kin tho bang ngâia, na ruoisingei rêkinte an ngêi tet ngâi loi?” tiin an rekela.
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Jisua'n an kôm han, “Inneina sâknêk thona taka khuolmingei hah moipumapa an kôm aom sûngin an beimindong rangin nin mindon mini? Ni thei no ni! Hannirese, an kôm renga moipumapa an tuong pai pe nikhuo la tung ata, ma tikin chu bu la ngêi an tih.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 “Tutên puon muruo hah puon thar hâr leh chitpho ngâi mak ngeia, puon thar hah inchirup ata, puon an ongna hah manêkin lien uol nôk atih.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Tutên uain thar savun ûm muruoa thun ngâi mak ngeia, thun ngân senla, uain thar han savun ûm hah mûtkhoi ata, uain le savun ûm hah mangnaboi chang atih. Manêkin chu uain thar chu savun ûm thara an thuna, an ruonin asa ngâi a tia.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Jisua'n hi chong hih a misîr lâitakin, Juda ruoipu inkhat a honga, a makunga, khûkinbilin a kôm han, “Ka nâinupang atûn renghan a thia; aniatachu hong inla, a chunga nu kut minngam inla, hong ring nôk a tih,” a tia.
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Masikin Jisua ânthoia male a jûia, a ruoisingei khom ama leh an se sa.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Nuvengte inkhat kum sômleinik hulloia damloinu han Jisua nûka a honga male a puonmor a tôna.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 Amanu nanâkin “A puon morte luo khom tôn inlang chu dam kelen ki tih,” a tia.
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Jisua ânhei titira male amanu hah a mua, a kôm, “Ka nâinupang rathanngam takin om roh! na taksônna hih na dampuina ani,” a tia. Ha mit misim kongkâr han nuvengtenu hah a hong dam zoi.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Hanchu, Jisua hah ruoipu ina han a lûta. Berlem tum ngâi ngei le mithi-uop mipui kuorchok omngei hah ava mûn chu an kôm han,
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 nin rêngin “Jôkpai roi! Nupangte hih athi nimaka, a in kêng!” a tia. Hanchu anni han ama hah an munuisana.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Hannirese, mipui ngei an notpai ngei suole harenghan, Jisua hah nupangte omna khâltana han a lûta a kut a sûr pea nupangte hah a hon thoi zoi.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ma roi hah ma ram pumpuia han ânthang zit zoi.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Jisua'n ma mun hah a mâka, ava sên chu mitcho inikin an jûia, “David Nâipasal, inrieng mi mu roh!” tiin ân in-ieka.
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Jisua insûnga a lûtin chu, mitcho inik ngei hah a kôm an honga, male Jisua'n an kôm, “Nangni mindam thei ki tih, ti nin iem mo?” tiin a rekel ngeia. “O kin iem, Pu!” tiin an thuona.
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Male Jisua'n an mitngei a tôna, an kôm, “Nin iem anghan nin chunga tung rese!” a tia.
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Hanchu an mit ahong vâr pe ngei zoi. Jisua'n, “Mahi tute kôm ril no roi!” tiin chong a be ngei sabaka.
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Hannirese, anni ngei hah an sea, ma ram pumpuia han Jisua chungroi hah an va mazarzit zoi ani.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Ha mingei hah an mâkin chu, mi senkhat ramkhori sûr chong theiloi inkhat Jisua kôm an hong tuonga.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Aniatachu ramkhori hah notpai ani suole, harenghan ma miriem hah a hong chong thei zoia, mi murdi'n an kamâm sabak zoi. “Israelngei lâia hima anga mi reng hih la mu ngâi mak me!” an tia.
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Aniatachu Phariseengeiin chu, “Ramkhoringei an ulientakpa'n kêng Jisua hih ramkhori rujûl theina ranak a pêk ani hi,” an tia.
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Jisua'n khopuingei le khuo chîn ngeia a chai titira. Synagog inngeia a minchua, Rêngram Thurchi Sa a misîra, damloi murdi le natna jât tamtakngei a mindama.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Mipui ngei hah a mûn chu, a mulungrîla anni ngei inriengmunân a sipa, belringei ahôlpu boi angin, kângdoiin le san rang boiin an om anni sikin.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Masikin a ruoisingei kôm han, “Bu ât rang chu atam sabaka, aniatachu, a mintûp ranga sinthopungei chu tômte an ni.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Masikin a bu ât ranga sinthopu ngei a juongtîrna rangin bu pumapa kôm han chubai tho roi,” a ti.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.