Marcos 10

Sakachep NT (SCH_TWF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hanchu Jisua'n ha mun hah a mâka, Judea ramhuola a sea, male Jordan Tuidung râl ânkânna lokongei apâlpa a kôm an hong intûp nôka, a tho tit ngâi anghan anni ngei ha a lei minchu ngeia.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Phariseengei senkhat an honga, ama min ôkna rangin, “Mîn a lômnu mâk rangin ei Balamin aphal mo?” mi ril roh, tiin an rekela.
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Jisua'n an kôm, “Moses'n inmo Balam nangni a pêk?” tiin chongrekel leh a thuon ngeia.
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Anni han, “Moses'n chu pasalin inmâkna lekha a mizieka male a lômnu tîr pai rangin inmâk hih a phal ngâi ani” ti hih an thuona chu ani.
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Jisua'n an kôm, “Minchu nin intak rai sika Moses'n hi Balam hih nangni rangin a miziek, a tipe ngeia.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Aniatachu rammuol insieng phut renga Pathien Lekhabu'n ati anghan, ‘Pathien'n pasal le nupang’ a sin ngei ani.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Masika han pasalin a nû le a pa mâk a ta, male a lômnu leh inlopan ta,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 male inik hah takpum inkhat hongni an ti zoi.’ Masikin inik ni khâi mak ngeia, inkhat an hongni zoi ani.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Hanchu Pathien'n munkhata a minzom sai chu miriemin an minsen rang nimak,” a tia.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 In sûng an lût lehan a ruoisingeiin ma roi hah Jisua an rekela.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ama han an kôm, “Tukhom a lômnu a mâka, male nupang dang inneipui chu a lômnu doiin a inrê ani.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Ma angdênin, nupang khomin a pasal mâkin pasal dang inneipui chu a inrê ani,” a tia.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Jisua'n an chunga kutngei a minngama satavur theina rangin mi senkhatin a kôm nâipangtengei an hong tuonga, aniatachu ruoisingeiin mingei hah an lei ngokhuma.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Jisua'n maha a mu lehan a ningathika, a ruoisingei kôm, “Nâipangtengei ko kôm min hong ungla, khap no roi, Pathien Rêngram chu hi anga mingei ta ani sikin.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Adiktakin nangni ki ril tukhom nâipangte angin Pathien ram a modôm nônchu Pathien Rêngram lût tet no ni,” a tia.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Hanchu nâipangtengei a kuoa, an chung chita a kutngei minngamin, male satavur ngei zoi.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Jisua'n se nôk ranga kalchôichakin, mi inkhat a hong tânna, amakunga khûkinbilin, a kôm, “Minchupu Sa, ringinlon ka chang theina rangin imo ki sin rang?” tiin a rekela.
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Jisua'n a kôm, “Ithomo asa mi ni tia?” “Pathien pêna chu tute mi sa om mak ngei.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Balam chongpêkngei ha chu ni riet duo: ‘Mi that no roh; inrê no roh; inru no roh; adikloitakin tute bâtu tho no roh; mi huong no roh; nu nû le na pa jâ roh ti ngei hih’” a tia.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Hapa han a kôm, “Minchupu ma Balam chongpêkngei nâm ha chu ka nâipangte renga ke lei jôm sai kêng” a tia.
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Jisua'n amapa hah a en ngita, lungkhamna tak dônin a kôm, “Inkhat mamang na lân sam. Senla no dôn murdi zuor inla, male a sum hah inrieng ngei pêk inla, male invâna rochon dôn ni tih; hanchu hong inla, mi hong jûi roh” a tipea.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Amapa han ha chong hah a riet lehan, a mâimôk pe oka, mineipa ani sikin, innguikhakin a rot zoi.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Jisua'n a ruoisingei a vêng ngeia male an kôm “Anei ngei Pathien Rêngrama lûtna rangin khodôra ântak mo ani zoi!” a tia.
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ruoisingei han a chongril hah jâmzal aom sabak an tia, hannirese Jisua'n a la tibanga an kôm, “Ka nâingei, Pathien Rêngrama lût rang hi idôra ântak mo ani zoi!
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Minei ngei Pathien Rêngrama lût nêkin chu simphuoi kuora ût lût rang bai uol ok atih” a tia.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Haten hanchu ruoisingeiin an jâmânzal phar zoia, male inkhat le inkhat annin rekel inlôma, “Hanchu, tumo sanminjôkin aom thei rang?” an tia.
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Jisua'n anni ngei hah a en ngita, an kôm, “Maha miriem rangin chu nitheimaka, aniatachu Pathien rangin chu anithei ani; Pathien rangin chu neinuntin hih anithei let ani” tiin a thuona.
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Hanchu Peter'n a kôm, “En ta, keini chu neinuntin kin mâka, male nang kin jûi ani hi” a tia.
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jisua'n an kôm, “Ani,” nangni ki ril tukhom keima sika le thurchisa sika, in mo, lâibungngei mo, sarnungei mo, nû mo, pa mo, nâingei mo, loingei mo amâk ngei chu,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 hi damsûng renga hin inngei mo, lâibungngei mo, sarnungei mo, nûngei mo, pangei mo, nâingei mo, loingei mo, abâk razan man a ta, male mi nuomlonangei khom tuong sa a ta; male zora la hong tung ranga ringinlon khom man sa atih.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 “Aniatachu atûna amotontaka om mi tam ngei chu anûktaka la om an ta, male anûktaka om mi tam ngei chu amotontaka la om an tih,” a tia.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Jisua le a ruoisingei Jerusalem tena se rangin lampuia an oma, Jisua moton ânsa, ruoisingei hah kamâmnân an sipa; a nûkjûi mingei han an chia. Jisua'n, ruoisingei hah an theiviekin a tuong ngei nôka, male a chunga neinun ahongtung rang ngei hah a misîr pe ngei nôka.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 “Rangâi roi, Jerusalem tena ei se rang ania, mahan Miriem Nâipasal hi ochaisingei le Balam minchupungei kuta bangin om atih. Thi rangin theiloimintum an ta masuole chu Jentailngei kuta bang an ta,
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 anni ngei han innuinân mang an ta, michil an ta, jêm an ta, that an tih; hannirese sûnthum suole chu aringin inthoinôk a tih” a tia.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Hanchu Zebedee nâipasalngei Jacob le John, Jisua kôm an honga, “Minchupu, imini sin mi ni tho pe rangin kin nuom aom,” an tia.
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Jisua'n an kôm, “Maha imo ani?” tiin a rekel ngeia.
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Anni han, a kôm, “Ne Rêngram roiinpuitaka ne rêngsukmuna nên sung tika na changtieng inkhat voitieng inkhat mi ni min sung rangin kin nuom ani” tiin an thuona.
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Jisua'n an kôm, “Nin ngên hi nin riet loi ani. Dûktuongna kilât ke nêk ngêt rang hi nin nêk thei rang mo? Ka baptisma chang rang khom nin chang thei rang mo?” a tipe ngeia.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Anni han, “Thei kin tih” tiin an thuona. Jisua'n an kôm, “Ki kilât nêk rang chu nêk nin ta, ka baptisma chang rang khom chang thei nin tih.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Aniatachu ka changtieng mo, ko voitieng mo tumo an sung rang thang rangin chu rachamnei mu-ung. Ha munngei hah chu Pathien'n tu ngei rang mo a minsûk pe ngei kôm han pêk ngei atih,” tiin a tipe ngeia.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Ma roi hah ruoisi dang sôm ngeiin an lei rieta Jacob le John chunga an lei nuor zoia.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Masikin Jisua'n anrêngin munkhatin a koi ngeia, an kôm, “Jentailngei chunga roijêkpu an phun ngei chu an chunga an inlal sabak ngâia, male an ruoipungei khom an chunga racham an nei tatak ngâi ti khom nin riet.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Nikhomrese, nin lâia chu ma anghin ani rang nimak. Nin lâia tukhomin alien rang a nuomin chu nin tîrlâm ani bak ngêt rang ani;
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 male nin lâia tukhomin amotontak ani nuomin chu mi murdi suok ani bak ngêt rang ani.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Miriem Nâipasal luo mana mîn a sin an tho pe rangin juong maka; mi sin tho pe rangin le mi tamtak ngei ratan ranga a ringna pêk rangin ke a juong ani” a tia.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Jericho an hong tunga, Jericho renga Jisua le a ruoisingei leh loko tamtak ngei mâkin an se lâiin kutdo Timaius nâipasal Bartimaeus lampui kôla a lei insunga.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Nazareth Jisua ani ti a riet lehan ân ieka, “Jisua! David Nâipasal, inrieng mi mu roh ba!” a tia.
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Mi tamtakin dâirek rangin an ngokhuma, aniatachu ama'n, “David Nâipasal, inrieng mi mu roh!” tiin ânring uolin ân ieka.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Jisua ânngama male, “Ama hah hong koi roi” a tia. Masikin mitchopa hah an va koia, a kôm, “Tâihieiin om roh!” anni han, “Inthoi roh, nang a koi!” an tipea.
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Masikin a puon a vôr paia, inrangtakin ân chôma, male Jisua kôm a hong zoi.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Jisua'n a kôm, “Khoimo nang ko tho pe rangin nu nuom?” tiin a rekela. Mitchopa han a kôm, “Minchupu, mu nôk thei rangin ku nuom” tiin a thuona.
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Jisua'n a kôm, “Se ta roh, na taksônnân nang amindam zoi ani” tiin a rila. Voikhatrengin a mu thei kelena, male lampuia han Jisua a jûi zoi.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.