Romanos 7
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs VC
1 Sûngsuokngei, balam nin riet let sikin ki misîr rang hih riet thei nin tih. Balam han mi an ringsûng kâr mang kêng an chunga roi a nei ngâi ani.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Dôngma hah a lômpa ringsûng kâr chu a lômpa balam han a khita, hannirese a lômpa a thi inchu a lômpa renga balamin a khit hah sûtin aom ngâi.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 A lômpa ringsûngin midang a nei inchu a inrê ania, a lômpa thi nûkin chu balamin a khit hah a jôk ania, midang nei khom senla inrê nikhâi mak.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Ma angtak han ani, ku sûngsuokngei, Khrista takpum machangngei nin ni zoi sikin Balam tieng chu nin thi zoia, atûn chu thina renga kaithoia ompu ta nin ni zoi, Pathien chuonsina mangruo sa ei nina rangin.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Ei miriem nina muruo nuna ei lêng lâihan chu ei ngâituina saloi Balamin ânchoka han ei takpuma sin a thoa, thina amintung ngâi.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Atûn chu mikhit ngâipu hah ei thisan zoia, balam renga mojôkin ei om zoi, balam inziek muruo papai ang niloiin Ratha balam tharin sin ei tho ani zoi hi.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Imo ei ti rang ni zoi, Balam ha nunsie mini? nitet mak! Aniatachu balam han mi min riet no rese chu nunsie hih riet no ning. Balam han “Mi ta ôi no roh” ti no rese chu, ôi hi ki riet loi rang ani.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Hi chongpêk hih chuminrêna mangin sietna han ôina tamtak amin om ngâi, Balam om no rese chu nunsie hih neinun thi ani.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Moton han chu balam boiin ke lêng ngâia, hannirese, chongpêk hah ahong oma, nunsie hah ahong hara,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 kei chu ki thi zoia. Ringna ranga chongpêk hah kei rangin chu thina ahong ni zoi.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Asikchu sietna han chongpêk hah chuminrêna mangin mi huonga mi that zoi ani.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Balam chu ânthienga, chongpêk khom ânthienga, adika asa ani.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Nônchu, neinun sa han kata rangin thina amintung mini? nitet mak! nunsie hin ani, nunsie ani ti minlangna rangin neinun sa mangin kata rangin thina amintunga, chongpêk sik han nunsie hah saloina inchung uolin aminlang ani.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Balam chu rathatienga neinun ani ti ei riet, keima rêk chu athithei miriem papai nunsie suoka juor ki ni zoi.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Ki sintho hi rietthei mu-ung ko jôtlam tho ngâi loia, manêkin ko jôt loilam sin ngâi ki ni.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ko tho nuom ngâiloi hah ko thôn chu, balam hah asa tia jôm nîng ki tih.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Masikin, hi sinngei hih keima a thopu ni mu-unga, nunsie keima taka om han atho ngâi ani.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Keima miriem nina hin neinun adik reng om mak ti ki riet adik tho nuomna nei ngâi khom inlang thothei ngâi mu-ung.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Neinun asa ko tho nuom hah tho loiin, neinun saloi ko tho nuomloi hah ko tho ngâi.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Ku nuom loi ko thôn chu a thopu hah keima ni khâi mu-unga, nunsie keima taka om han atho ngâi ani.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Masikin, hi balam hih sin atho tit ti ki riet thei zoi, neinun asa tho ku nuom ngâi nâka, neinun saloi ko tho nôk kelen ngâi.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ki miriem sûngrîlin chu Pathien Balam hah a râiminsân ngâia.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Nikhomsenla, ka takpuma hin balam dang sin atho tit aom ti ki riet, ama han ku mulung sung balam hah adoia, nunsiena balam ka takpuma sin atho tit ngâi suok mi min chang chien ngâi.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 I anga mi Lungkham omtak mo ki nina! hi thina mi tuong rang takpum renga hih tûn mo mi sanminjôk rang ani zoi?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Pathien vaiin kêng. Ei Pumapa Jisua Khrista jârin ei Pathien minpâkin om rese.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.