Mateus 26

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hanchu Jisua'n ha chongngei murdi hah a ril zoiin chu a ruoisingei kôm,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todas estas palavras, ele disse aos seus discípulos:
2 “Sûnnik suoleh, Kalkân kût hong om atih iti nin rieta. Miriem Nâipasal hih jêmdel rangin pêk nîng atih,” a tia.
2 Sabeis que daqui a dois dias é a festa da Páscoa, e o Filho do homem será traído para ser crucificado.
3 Hanchu ochaisingei le Upangei hah Ochai Inlal Caiaphas inpuia intongna an neia,
3 Então se reuniram os principais sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo, no palácio do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 inrûkin an sûra, an that rang lam an mintuoa.
4 e consultaram-se entre eles para que pudessem prender Jesus com astúcia para matá-lo.
5 Nikhomrese, “Kût sûngin chu ni no rese, mipui lâia injêlna tete om duoi nih,” an tia.
5 Mas eles disseram: Não durante o dia da festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Hanchu, Jisua hah Bethany'a aphârpa Simon inah a oma.
6 Ora, estando Jesus em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Jisua bu a nêk lâitakin, nupang inkhat alabaster bilôrin sariek mirimhoi man luttak ahong chôia, a luah a buok pea.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro com unguento muito precioso, e derramou-o sobre a sua cabeça, estando ele reclinado à mesa.
8 Ruoisingeiin an mu inchu an ningathika. “Irangmo hi anga a inchek hi?
8 Mas, vendo isto, os seus discípulos indignaram-se, dizendo: Qual o propósito deste desperdício?
9 Hi mirimhoi hih man tamtaka zuora, inriengngei kôma sem thei kêng ani,” an tia.
9 Pois este unguento podia ter sido vendido por muito, e dado aos pobres.
10 Jisua'n an ti ngei hah a rieta, an kôm, “Ithomo hi nupangnu hih nin rokôk? kata rangin sin asa le enhoi tak ai tho ani.
10 Entendendo isto, Jesus lhes disse: Por que afligis esta mulher? Pois ela fez uma boa obra para mim.
11 Inriengngei chu nin kôma om tit an nia, hannirese, kei chu nin kôma om bang noning.
11 Porquanto tendes os pobres sempre convosco; mas a mim nem sempre tendes.
12 Hi sariek mirimhoi ka takpuma ai buok hih phûm ranga ni sinsiamna ranga ai tho ani.
12 Pois derramando ela este unguento sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Atûn, chongdiktak nangni ki ril, rammuol pumpuia thurchisa an misîrna nâma, hi nupangnu sintho khom hih ama riettitna rangin misîr sa ngâi an tih,” a tia.
13 Na verdade eu vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será contado o que esta mulher fez, para memória sua.
14 Masuole Ruoisi sômleinik ngei lâia inkhat a riming Judas Iscariot an ti hah ochaisingei kôm a sea
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi até os principais sacerdotes,
15 Male ama'n, “Jisua nangni ki minsûr inte imo mi nin pêk rang?” a tia. Anni han sumdâr sômthum an tela ama an pêka.
15 e disse-lhes: O que me dareis, e eu lho entregarei? E eles concordaram em trinta moedas de prata.
16 Masuo renga chu Judas han Jisua an kuta a pêk theina rangin chuminrên a rok tit zoi.
16 E desde esse momento, ele buscou oportunidade para traí-lo.
17 Cholboivâipôl Kût ni sûn motontakah han, ruoisingei an honga, Jisua kôm, “Kalkân Kût hih khotieng mo va minsûk unglang nu nuom?” tiin an rekela.
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, os discípulos vieram até Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos para comeres a Páscoa?
18 Ama han an kôm, “khopuiliena mi inkhat kôm se ungla, a kôm. ‘Minchupu'n ko zora anâi zoia; ku ruoisingei leh Kalkân Kût ni inah mang kin tih,’ a ti va ti roi,” a tia.
18 E ele disse: Ide à cidade, ao tal homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Jisua'n an kôm he a be lam angtakin an thoa, Kalkân Kût hah an va minsûk zoia.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a Páscoa.
20 Kholoi ahong nînchu, Jisua le ruoisi sômleinik hah khalâi ottin an insung lâiin.
20 Ao anoitecer, ele assentou-se com os doze.
21 Khalâi an ot lâitakin Jisua'n an kôm, “Nangni ki ril, nin lâia mi inkhat hin ni minsûr a tih,” a tipe ngeia.
21 E enquanto eles comiam, disse: Na verdade eu vos digo que um de vós me trairá.
22 Hanchu ruoisingei mulung dûkatonga, a kôm, “Pumapa, keima mo mi ni ti?” tiin inkhat inkhatin an rekel paka.
22 E eles, demasiadamente tristes, começaram cada um a perguntar-lhe: Senhor, sou eu?
23 Jisua'n an kôm, “Khênga vâipôl mi pûrpuipu hin ni minsûr a tih.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe sua mão comigo no prato, esse me trairá.
24 Pathien Lekhabu'n ai ti anghan, Miriem Nâipasal hih thîng a tih, nikhomrese, Miriem Nâipasal minsûrpu chung chu arik bâk rang na! Ha miriem ha chu ânzir tetloi nisenla ata rangin sa uol a tih,” a tia.
24 O Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não tivesse nascido.
25 A minsûr rangpu Judas hah a hongchonga, “Minchupu, keima mo mini ti tatak?” tiin a rekela. Jisua'n a kôm, “Nên ti hate” tiin a thuona.
25 Então Judas, que o traía, respondeu e disse: Mestre, sou eu? Ele disse: Tu o disseste.
26 Hanchu an sâk lâitakin, Jisua'n vâipôl a lâka, râisânchong a ril zoiin chu a khoia, a ruoisingei kôm a pêka, an kôma, “Lâk ungla, sâk roi, hi hih ka taksa ani,” a tia.
26 E, enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Masuole chu, kilât a lâka, Pathien kôm râisânchong a ril zoiin chu an kôm a pêka, “Nêk roi, nin rêngin;
27 E tomando o cálice, deu graças e deu-lho, dizendo: Bebei todos dele;
28 ma hih ki thisen mi tamtak nunsie ngâidamna ranga suok rang, Pathien chonginkhit mindet rang chu ani.
28 porque isto é o meu sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Nangni ki ril, Ka Pa Rêngrama nangni leh uain thar ke nêk ni atung mâka chu hi uain hih nêk nôk khâi no ning,” a tia.
29 Mas eu vos digo que, daqui em diante não mais beberei deste fruto da videira até aquele dia em que o beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Masuole chu la inkhat an thoa, an tho suolechu Oliv tâng tieng an se zoi.
30 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
31 Hanchu Jisua'n an kôm, “Avien jân lelea hin nin rêngin rot let nin ta, ni mâk riei nin tih, Pathien Lekhabu'n, ‘Pathien'n belrihôlpu hah that an ta, belringei hah chekinchâi chit an tih,’ a ti sikin.
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis por minha causa esta noite; pois está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão espalhadas.
32 nikhomrese, kên thoinôk suoleh Galilee rama nin motona lei sêng ki tih,” a tia.
32 Mas, depois de ser eu ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Peter'n a kôm, “Adangngeiin nang mâk riei khomrese ngei, keiman chu nang mâk tet no ning!” a tia.
33 Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos os homens se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Jisua'n Peter kôm, “Nang ki ril, avien jân ârkhuong mân nangma'n voithum keima hih riet ngâi mu-ung ni tîng ni tih,” a tipea.
34 Disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo que, nesta noite, antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
35 Peter'n a kôm, “Ni thina thisa rang khom nînlang ma anghan ti tet no ning,” tiin a thuona. Ruoisi dangngei khomin ha angdên han an ti paka.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, eu não te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Hanchu Jisua hah a ruoisingei leh munkhatin Gethsemani an tina han an sea, Jisua'n an kôm, “Soson chubai ka va tho sûngkâr chu hin lên sung roi,” a tipe ngeia.
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Peter le Jebedee nâipasal inik ngei hah a tuonga, Rathainvâina le mulungdûk tongnân ahong sipa,
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 male an kôm, “ka mulungdûk atong raia athi rang dôrin kêng ki ni zoi. Hin om ungla mên ning pui roi,” a tia.
38 Então lhes disse: A minha alma está demasiadamente triste, até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Hanchu, mântieng ava se uol vieta, pila ânboka, chubai a thoa, “O Pa, anitheiin chu, hi tuongna kilât hih ko kôm renga ni khâi pai pe roh! Nikhomrese, keima racham niloiin nangma racham ni rese,” a tia.
39 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se sobre a sua face, orando e dizendo: Ó meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Masuole chu a hongkîr nôka, ruoisi inthum ngei hah an inin a hong mua; Peter kôm, “Inmo nangni inthum hite dârkâr khat luo khom mi inningpui thei loi tie hi?
40 E, ele voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos, e disse a Pedro: O que, não pudeste vigiar comigo nem uma hora?
41 Huongna nin lût loina rangin intûng chienin chubai roi. Ratha'n chu a nuoma, taksa'n ai phari loi ani” a tia.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Hanchu, avoiniknân Jisua a se nôka, a chubai nôka, “O pa hi tuongna kilât hi ke nêk loia pai thei aninônchu nangma racham ni rese,” a tia.
42 Ele se afastou novamente pela segunda vez, e orou, dizendo: Ó meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 A hong nôkin chu ruoisingei hah ain dênin a mu nôka; an mitngei reng an meng zoi loi sikin.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Jisua'n a mâk ngei nôka, a voithumnân a ti nanâk hah tiin chubai a tho nôka.
44 E, ele deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Male ruoisingei kôm a hong nôka, an kôm, “Atûn tena inngamin nin la in bang na? En ta u, Miriem Nâipasal hih mi nunsiengei kuta pêk rang zora ahongtung zoi.
45 Então veio ele aos discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo traído pelas mãos dos pecadores.
46 Inthoi ungla, sêng ei ti zoi. En ta u, ni sûr rangpu hih ahong nâi zoi!” a tia.
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Hanchu, Jisua a chong la mong loiin ruoisi sômleinik ngei lâia Judas hah a hong tunga. Ama lômin Ochaisingei le Upangei hongtîr mipui, khandai le tôkmol chôiin an hong sa.
47 E, enquanto ele ainda falava, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele uma grande multidão com espadas e bastões, da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 A minsûr rangpu han, “A bieng ku tum takhah nin rokpu nîng a tih, sûr kelen roi!” tiin minsinna a lei pêksai ani.
48 Então, o que o traía lhes deu um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar é ele; segure-o rapidamente.
49 Judas hah Jisua kôm a se pata, a kôm, “Minchupu, nu chunga rathanngamna om rese,” tiin a bieng a tuma.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Salve, mestre; e o beijou.
50 Jisua'n a kôm, “Mal, no hongna abi tho kelen roh!” a ti pea,
50 E Jesus lhe disse: Amigo, porque tu vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Jisua kôma om ngei lâia inkhatin a khandai a leka Ochai Inlaltak, a tîrlâmpa kuor a tukthâk pea.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo sua mão, puxou sua espada e, ferindo um servo do sumo sacerdote, cortou-lhe sua orelha.
52 Jisua'n a kôm, “Na khandai hah a koka thun nôk ta roh. khandai a lek ngei chu khandai nanâkin thîng an tih.
52 Então Jesus disse-lhe: Põe novamente a tua espada em seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, hão de perecer com a espada.
53 Ka Pa kôm sanna ko zong theia, ama'n voikhatrengin vântîrton isâng ruk pâl sômleinik nêka tam a juongtîr thei iti ni riet loi mini?
53 Tu pensas que eu não posso agora orar a meu Pai, e ele imediatamente me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Nikhomrese, ngên ta inlang, i angin mo Pathien chong hih hi anga hong iom rang hih ai tung thei ranga?” a tia.
54 Mas, nesse caso, como poderia se cumprir aquilo que as escrituras dizem que deve suceder?
55 Hanchu, Jisua'n lokongei kôm han, “Khandai leh tôkmol chôiin inru sûr rang leh in-ang bangin misûr rangin nin hong na? Nîngtin Biekinah kên sunga, ki minchu ngâia, mahan misûr mak cheia.
55 Naquela mesma hora disse Jesus à multidão: Saístes, como a um ladrão, com espadas e bastões para me prenderes? Todos os dias eu me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Nikhomrese, dêipungei chong miziek ngei hah ahong tung dik theina rangin, hi ngei murdi hih a hong iom ani hi,” a tia. Hanchu, ruoisingei murdi'n ama an mâk raka an rêngin an rot riei zoi.
56 Mas tudo isto foi feito para que pudesse se cumprir as escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Hanchu, Jisua sûrngei han, Ochai Inlaltak Caiaphas inah Balam minchupungei le Upangei lei intûpna han an tuong zoia.
57 E os que seguraram a Jesus o conduziram à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Peter'n alazanin a jûia, Ochai Inlaltak in khalâi dênin a jûia. Khalâidung a lûta a mongna mu rang nuomin a rungpungei kâra han ânsunga.
58 Mas Pedro o seguiu de longe, até o palácio do sumo sacerdote, e, entrando, sentou-se com os servos, para ver o fim.
59 Jisua an that theina rangin Ochaisingei le roijêkpu murdi han theiloi an mintum theina rang abi an roka;
59 Ora, os principais sacerdotes, e os anciãos, e todo o concílio, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem matá-lo,
60 nikhomrese, mu mak ngei, mi tamtak hongin a chungroia milak ril khom senla ngei. Anûktakah mi inik an honga,
60 mas não achavam nenhuma; sim, embora viessem muitas falsas testemunhas, não acharam nenhuma. Por último, vieram duas falsas testemunhas,
61 male, “Hi mi hin, Biekin hih setin sûnthumin ki sin nôk thei,” a ti an tia.
61 e disseram: Este homem disse: Eu posso destruir o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Ochai Inlaltak hah ândinga, Jisua kôm, “Hi nang an nônna roia hin ite thuonna ni nei loi rang mo?” a tia.
62 E o sumo sacerdote levantou e lhe disse: Nada respondes? O que estes testemunham contra ti?
63 Nikhomrese, Jisua chu a dâireka. Ochai Inlaltak han arkôk nôka, “Pathien aring rimingin nang ki ti; ni ril roh, Pathien Nâipasal Messiah hah nini mo?” a tia.
63 Mas Jesus permanecia em silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Jisua'n a kôm, “Ni na ti hate. Mahah ninôn khom nang ki ril; atûn renga Miriem Nâipasal hih Râtinchung chang tienga, insunga, invâna sûm chunga juong la mûng nin tih,” a tia.
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; contudo, eu vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Ochai Inlal han a puonsilngei a potkhêra, “Pathien a rilsiet zoi; Rietpuipu dang nâng khâi mak meh! Pathien a rilsiet tie chu nin riet zoi!
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Ele blasfema falando; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 I angin mo nin mindon?” a tia. Anni han, “A tho minchâi, athi ngêt rang ani” an tia.
66 O que pensais? E eles, respondendo, disseram: Ele é culpado de morte.
67 Hanchu a mâia an michila male an jêma; senkhatin,
67 Então eles cuspiram na sua face, e o espancaram; e outros feriram-no com as palmas das suas mãos,
68 “Ni ril roh, Messiah, Tumo nang a jêm?” tiin an bêna.
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem te bateu?
69 Hanchu, Peter hah rukul sûng khalâiah ânsunga, Ochai Inlaltak tîrlâm dôngmate inkhat a honga, a kôm, “Nang khom, Jisua Galilee rama mi kôm no om ngâi,” a tipea.
69 Ora, Pedro estava sentado do lado de fora do palácio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus da Galileia.
70 Hannirese, an rênga makunga a minlêma. “I thurchi mo nin misîr reng riet mu-ung” tiin a thuona.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Eu não sei o que dizes.
71 Rukul mokot pêntieng ava jôka, tîrlâm dôngmate dangin a lei mu nôka. Ha takah omngei kôma han, “Hi mi hih, Nazareth Jisua kôma a om ngâi” a tia.
71 E ele saindo para o pórtico, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este indivíduo também estava com Jesus de Nazaré.
72 Peter'n a minlêm nôka, “Khomâk insâmin ki ti ani, ha mi hah riet mu-ung!” a ti nôka.
72 E ele negou outra vez com juramento: Eu não conheço o homem.
73 Chomolte suoleh chu hataka inding ngei hah Peter kôm an honga, a kôm, “Nang khom an lâia mi nini khet, No chong lam renga hin ei riet thei!” an tipea.
73 Pouco depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Male Peter'n an kôm, “Chongdik rillin khomâk kên sâm ani! Adik nônchu Pathien'n dûk ni mintong rese! Ha mi hah riet tet mu-ung!” a tia.
74 Então ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço o homem. E imediatamente o galo cantou.
75 male Peter han, Jisua'n a kôma, “Âr akhuong mân voithum ni minlêm ni tih,” ai tipe chong hah a hong rietsuok nôka. A jôka a chap ngu-ngui zoi.
75 E Pedro lembrou-se das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.