Mateus 15
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs ARA
1 Hanchu Jerusalem renga pharisee le Balam minchupungei senkhat Jisua kôm an honga male a kôm.
1 Então, vieram de Jerusalém a Jesus alguns fariseus e escribas e perguntaram:
2 “Ithomo nu ruoisingeiin ei pipungei chongmâk ngei hih an jôm ngâiloi? Sâk an sâk rang khomin balam angin an kut rusûk ngâi mak ngei!” tiin an rekela.
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Jisua'n an kôm, “Ithomo Pathien chongpêk jômloiin nin theia chongmâk nin jûi hih?
3 Ele, porém, lhes respondeu: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus, por causa da vossa tradição?
4 Pathien'n, ‘Nu nû le na pa mirit tho roh,’ male ‘Tukhom a nû mo, a pa mo, khomâksâm chu that rang ani,’ a ti ani.
4 Porque Deus ordenou:
5 Hannirese, nangnin chu tutu a nu mo, a pa mo, sanna rang imini neinun a dôna, aniatachu, ‘Mahi Pathien ta kêng ani zoi a tiin chu,’
5 Mas vós dizeis: Se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: É oferta ao Senhor aquilo que poderias aproveitar de mim;
6 a nû mo, a pa mo mirit a tho rang nâng khâi mak nin ti ngâia. Ma ang han, nin chongmâk nin jôm theina rangin Pathien chongpêk chu itên nin be ngâiloi ani.
6 esse jamais honrará a seu pai ou a sua mãe. E, assim, invalidastes a palavra de Deus, por causa da vossa tradição.
7 Nangni asarotholngei! Isaiah'n nin chungroi alei misîr hah adik bâkna!”:
7 Hipócritas! Bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 “Hi mingei hin an chongbâiin min mirita,
8 Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 An miriem minchuna balamngei hah ka balamngei anghan an be sikin
9 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
10 Hanchu Jisua'n lokongei hah a kôm a koi ngeia, an kôm, “Rangâi ungla, rietthei roi!
10 E, tendo convocado a multidão, lhes disse: Ouvi e entendei:
11 Mi bâia lût han a minnim ngâi ni maka; manêkin chu a bâi renga hong suok han kêng a minnim ngâi,” a tia.
11 não é o que entra pela boca o que contamina o homem, mas o que sai da boca, isto, sim, contamina o homem.
12 Male a ruoisingei an honga, a kôm, “No chong han Phariseengei mulung amophop ti ni riet mo?” an tia.
12 Então, aproximando-se dele os discípulos, disseram: Sabes que os fariseus, ouvindo a tua palavra, se escandalizaram?
13 Jisua'n, “Kung murdi invâna ka Pa phun niloi chu phôipaiin om an tih,” tiin a thuona.
13 Ele, porém, respondeu: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 “An chungroia nin kângmindoi no roi! Anni ngei hah mitcho ngei ruoipu mitcho an nia; mitcho hah mitcho nanâkin a kairuoiin chu an ruonin khura tâk an tih,” tiin a thuona.
14 Deixai-os; são cegos, guias de cegos. Ora, se um cego guiar outro cego, cairão ambos no barranco.
15 Peter a chonga, “Ma chong omtie hih mi rilminthâr pe roh,” a tia.
15 Então, lhe disse Pedro: Explica-nos a parábola.
16 Jisua'n an kôm, “Midangngei nêkin atûnten la vâr uol mak chei.
16 Jesus, porém, disse: Também vós não entendeis ainda?
17 Nin rietthei loi mo ani? I neinun khom miriem bâia lût murdi chu a phûnga a lûta, masuole chu a nômsena ajôkpai ngâi ani.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e, depois, é lançado em lugar escuso?
18 Aniatachu neinunngei bâi renga hong suok chu mulungrîl renga hong suok ania, ma neinunngei hah kêng miriem minnim ngâi.
18 Mas o que sai da boca vem do coração, e é isso que contamina o homem.
19 A mulungrîl renga mindonna saloi ngei ahong suoka, mangei han kêng a ruoia mi thatnangei, inrênangei, hur inditnangei, inrunangei, mi huongnangei le adikloi teta midang êronangei a musuok ngâi ani.
19 Porque do coração procedem maus desígnios, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos, blasfêmias.
20 Hi neinunngei hih, miriem minnim ngâi chu ani. Aniatachu an ti anghan nin kutngei rusûk loia sâknêk nin sâk hin chu miriem minnim ngâi mak,” a tia.
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos não o contamina.
21 Jisua'n ha mun hah mâkin Tyre le Sidon khopuilienngei kôla ramhuol revêla a sea.
21 Partindo Jesus dali, retirou-se para os lados de Tiro e Sidom.
22 Ha rama om Canaan nuvengte inkhat a kôm a honga, “David Nâipasal! Inrieng ni mu roh, pu! Ka nâinupang ramkhori'n a sûra, changrangintak sabakin aom ani,” tiin ânieka.
22 E eis que uma mulher cananeia, que viera daquelas regiões, clamava: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim! Minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Hannirese, Jisua'n chongbâi khat luon thuon mak. A ruoisingei a kôm an honga, “Hi nu hih tîrpai ta roh! Ei nûk mi jûia, michok chuchur!” tiin an ngêna.
23 Ele, porém, não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, aproximando-se, rogaram-lhe: Despede-a, pois vem clamando atrás de nós.
24 Male Jisua'n, “Israel mingei lâia belri inmangngei kôm vai kêng tîr ki ni,” tiin a thuona.
24 Mas Jesus respondeu: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Ha chong hah nuvengtenu han a rietin chu a honga, a ke bula an boka. “Pu, ni san roh!” a tia.
25 Ela, porém, veio e o adorou, dizendo: Senhor, socorre-me!
26 Jisua'n, “Nâingei vâipôl lâk pea uingei kôma pêk chu dik mak,” tiin a thuona.
26 Então, ele, respondendo, disse: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Nuvengtenu han a kôm, “Pu, maha chu adik, aniatachu uingei khomin an pungei dosâng nuoia vâipôl hâr atâk chu an sâk ngâi mo ka ta,” tiin a thuona.
27 Ela, contudo, replicou: Sim, Senhor, porém os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Masikin Jisua'n a kôm, “Nuvengtenu taksônna lientak dôn ni ni! Nu nuom tak hah na ta rangin sinin om a tih,” a tipea. Male a nâinupang hah ma zoratak han a hong dam pe zoi ani.
28 Então, lhe disse Jesus: Ó mulher, grande é a tua fé! Faça-se contigo como queres. E, desde aquele momento, sua filha ficou sã.
29 Jisua'n ha mun renga hah a sea, Galilee dîl kôla a lôna. Tânga a kala male ân sung zoi.
29 Partindo Jesus dali, foi para junto do mar da Galileia; e, subindo ao monte, assentou-se ali.
30 Mipui tamtak a kôm an honga, kholra, mitcho, achôp, chongtheiloi le damloi dang tamtak Jisua ke bula an hong tuonga; a lei mindam ngei leta.
30 E vieram a ele muitas multidões trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos e outros muitos e os largaram junto aos pés de Jesus; e ele os curou.
31 Mipui ngei han chongtheiloi hong chong, ân-ûng a hong dam, kholra hong lônthei le mitcho hong muthei ngei hah an mûn chu an kamâm sabaka, hanchu Israel Pathien an minpâk zoi ani.
31 De modo que o povo se maravilhou ao ver que os mudos falavam, os aleijados recobravam saúde, os coxos andavam e os cegos viam. Então, glorificavam ao Deus de Israel.
32 Hanchu Jisua'n a ruoisingei a koia, an kôm, “Mipui ngei hih sûnthum ko kôm an om zoia, atûn hin ite sâk rang an dônloi sikin ku lungkham ngei tatak. Bungêiin tîrpai ngei rang nuom mu-ung, aninôn chu lampuia châmsôl invei an tih,” a tia.
32 E, chamando Jesus os seus discípulos, disse: Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanece comigo e não tem o que comer; e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça pelo caminho.
33 Ruoisingei han a kôm, “Hi dôra mipui vâi minkhopna rangin hi ramchâra hin khonmo sâknêk ei man ranga?” tiin an rekela.
33 Mas os discípulos lhe disseram: Onde haverá neste deserto tantos pães para fartar tão grande multidão?
34 Jisua'n, “Vâipôl idôrmo nin dôn?” tiin a rekela;
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete e alguns peixinhos.
35 Masikin Jisua'n mipui ngei hah nuoia insung rangin chong a pêka.
35 Então, tendo mandado o povo assentar-se no chão,
36 Male vâipôltâp sari le nga hah a lâka, Pathien kôm râisânchong rilin a khoia, ruoisingei kôm a pêka; male ruoisingei han mipui ngei kôm an pêka.
36 tomou os sete pães e os peixes, e, dando graças, partiu, e deu aos discípulos, e estes, ao povo.
37 An rêngin an sâka an khoppaka. Hanchu ruoisingei han an sâk minieng arnôi tabông sari an rût minsipa.
37 Todos comeram e se fartaram; e, do que sobejou, recolheram sete cestos cheios.
38 Asâkngei hah nupangngei le nâipangngei telloiin mi isâng minli an ni.
38 Ora, os que comeram eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Masuole chu Jisua'n mipui ngei a tîrpai ngei suolechu rukuonga a chuonga, Magadan ramhuol tieng a se zoi ani.
39 E, tendo despedido as multidões, entrou Jesus no barco e foi para o território de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.