Marcos 8
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs ARA
1 Chomolte suole chu loko dang tamtak an hong intûp nôka. Ite an sâk rang an dônloi sikin Jisua'n a ruoisingei a koia, an kôm,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Hi mingei hih ko kôm sûnthum an om zoia, male atûn hin ite sâk rang an dôn khâiloi sikin lungkham ku mu ngei tataka.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Bungêiin an ina ki min se ngei lakin lamlâia chamsôlinvei an ta, senkhat vâng chu an hongna alazan ani sikin” a tia.
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 A ruoisingeiin a kôm, “Hi ramchâra hin hi mingei vâina rangin tumo sâk an hun rang dôr aman zoi ranga?” an tipea.
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Jisua'n, “Vâipôl kho dôr mo nin dôn?” tiin a rekel ngeia.
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Ama han lokongei hah pila insung rangin chong a pêk ngeia. Hanchu vâipôl tâp sari hah a lâka Pathien kôm râisânchong a rila, a khoia, lokongei sem pe rangin a ruoisingei kôm a pêk ngeia; male a ruoisingeiin an sema.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Nga chînte atômte khom an dôn sa. Jisua'n ma chunga han khom râisânchong a ril nôka, male sem pe ngei rangin a ruoisingei kôm a pêk sa zoi.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 — ausente —
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 — ausente —
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 male a ruoisingei leh rukuonga an chuong kelena Dalmanutha ramhuola an se zoi.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Pharisee senkhat ngei Jisua kôm an honga, an inkhalpuia. Ama min ôk rang an nuoma, masikin Pathien'n ama a pom ti minlangna rangin sininkhêl min mu ngei rangin an ngêna.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Hannirese Jisua'n a mulungrîl sûnga a chapa, “Ithomo atûnlai mingei hin sininkhêl an ngên hi? Nimak, nangni ki ril! Atûnlai mingei kôm hin ma anga riet theina reng hi pêk ni no nih!” a tia.
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Anni hah a mâka, rukuonga a chuong nôka, male dîl varâl tieng ân kân zoi.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Ruoisingei han vâipôl an hun rang dôr chôi rangin an mingila male rukuonga han vâipôl tâp khat vai an dôna.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Jisua'n, “Singthei roi,” male “Phariseengei le Herod chol renga indîn roi” tiin inningna a pêk ngeia.
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Anninanâk han, “Vâipôl ei dôn loi sika, mahi a ti kêng ani rang,” tiin an lâia an injêk khôm phut zoia.
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Jisua'n an ti hah a lei rieta, an kôm, “Ithomo vâipôl nin dônloi roi nin injêk khôma? Nin la rietthei tet loi mini? Nin mulungbôkngei ânmôl sabak zoi mini?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Mitngei nin dôn chakin nin mu thei loi mini? Kuorngei nin dôn chakin nin riet thei loi mini? Nin riettit khâiloi mini
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 mipui isâng rangnga ngei ta rangin vâipôl tâp rangnga ko khoi lâi ha? An sâk minieng vâipôl ronôingei tabong izet mo nin rût minsip ha?” tiin a rekel ngeia.
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Male Jisua'n an kôm, “Mipui isâng minli ngei ta rangin vâipôl tâp sari ko khoi lâihan,” an sâk “minieng vâipôl ronôingei hah tabong izet mo nin rût minsip ha?” tiin a rekel ngei nôka.
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Male ama'n “Atûn ten nin la rietthei loi mo?” tiin a rekel ngeia.
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Bethsaida taka an hong tunga, mahan mingei senkhatin Jisua kôm mi mitcho an hong tuonga, male a tôn pe ngei rangin an ngênna.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Jisua'n mitchopa kut hah a sûra, khuo pêntieng a se puia. A mitngei a michil pe suole chu, Jisua'n a chunga a kutngei a minngama male a kôm, “Nu mu thei mo ni zoi?” tiin a rekela.
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ha mi hah a tanga, “O, miriemngei chu ku mua, hannirese, thingkungngei an lôn titir anghan ke ku mu” a tia.
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Jisua'n mitchopa mitngei han a kutngei a minngam nôka. Ma zora han chu mitchopa han a en ngita, a mitngei ahong vâr zoia, male jâttin a mu minthâr thei let zoi.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Hanchu Jisua'n, “Khuo sûnga hin lût khâi no roh” tiin chong a bêa, in tieng a tîr zoi.
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Hanchu Jisua le a ruoisingei hah an jôka, Caesarea Philipi kôla khuongeia han an sea. Lampuia han an kôm, “Mi ril roi, mingeiin tumo ani min ti?” tiin a rekel ngeia.
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Anni han, “Senkhatin chu Baptispu John ani,” male “midangngei chu Elijah ani, senkhatngei nôkin chu dêipu inkhatlam ani” nang an ti, tiin an thuona.
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Hanchu, an kôm han, “Nangni rêkte tumo ani mi nin ti?” tiin a rekel ngeia.
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Hanchu Jisua'n an kôm han, “Ku chungroi hih tute kôm ril no roi” tiin chong a pêk ngei zoi.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Hanchu Jisua'n a ruoisingei a minchu ngeia, an kôm, “Miriem Nâipasal hi la tuong sabak ngêt a ta, upangei, ochaisingei le Balam minchupungeiin hengpai an tih. That an ta, aniatachu sûnthum suole chu aringin inthoinôk atih,” a tia.
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Ma roi hih ânthârvangin a ril ngeia. Masikin Peter'n ama hah athenin a tuonga, a ngoa.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Hannirese Jisua'n ânheia, a ruoisingei tieng a ena, male “Soitan, keima renga rotpai roh,” ama'n, “Ni mindonngei hih Pathien renga niloiin miriem nina renga ke ani,” tiin Peter a ngoa.
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Hanchu Jisua'n lokongei le a ruoisingei a koia, an kôm, “Tutu khom mi jûi a nuomin chu ama le ama inmingil ngêtin a khros ruputin mi jûi rese.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Tukhom a ringna mojôk a nuomin chu machân a ta; hannirese, tukhom keima sika le thurchisa sika a ringna machân ngei chu mojôk nîng an tih.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Mîn rammuol hih apumin dôn senla, a ringna chu machân senla, ata rangin imo an lâpna aom ranga? Mangmunboi ani!
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Mîn a ringna a man nôkna rangin ite a pêk thei rang om mak.
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Tukhomin atûnlâi nikhuo saloi le pathienboi mingei kôma keima le ki minchuna chong inzakpui chu, Miriem Nâipasal a Pa roiinpuina insila a vântîrton inthieng ngei leh an juong tika chu ha mi hah inzakpui atih” a tia.
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.