Marcos 14

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kalkân kût le Cholboi Vâipôl Kût rang sûnnik motona ochaisingei le Balam minchupungeiin Jisua inrûktea sûra male that rang lampui an rok banga.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 “Khohoi sûngin chu ei tho tet rang nimak,” aninônchu “mingei lâia injêlna om duoi ni,” an tia.
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Jisua chu Bethany taka Simon phârpa ina a oma, Jisua bunêk lâitakin, nuvengte inkhat nard sariek mirimhoi man luttak alabaster bilôr sipmat a hongchôia. Amanu han bilôr hah a khoia male a lu chunga a buoka.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Ha muna om mingei senkhatin chu an ningathika, “Khoitho mo hi sariek mirimhoi hih an minpâmchien hi?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Duli razan thum nêka tama juora asum hah inrieng ngei pêk thei ke ani duo!” an tia. Male amanu hah asân an chierkhum zoi.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Hannirese, Jisua'n an kôm, “Amanu hah atheiin mâk roi! Khoitho mo nin jêl hi? Ka ta rangin neinun satak le enhoitak a tho ani.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Mi inrieng ngei chu nin kôma an omtit rang an nia, male nin nuom titika nin san thei. Aniatachu keima chu nin kôm hin omtit no ning.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Amanu hih a theidôrin a tho ania; ka takpum hih phûm ranga lei cherêla mirimhoi a lei buok ani.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Atûn hin, adiktakin nangni ki ril, rammuol pumpuia Thurchisa an misîrna muntina hinu sintho khom hi an riettitna rangin misîr sa ngâi an tih,” a tia.
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Hanchu ruoisi sômleinik ngei lâia mi inkhat, Judas Iscariot han Jisua a minsûr theina rangin ochaisingei kôm ava sea.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 A ti rang an lei rieta an râiasân sabaka, male sum pêk rangin an inkhâma. Masikin Judas han Jisua ha an kuta a bâng theina rangin chuminrên a rok zoi.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Khohoia Cholboi Vâipôl bukhalâi otni sûn masatak han, Kalkân Kût bukhalâi otna ranga belritengei an that ngâi ni han a ruoisingeiin a kôm, “Nangma rangin Kalkân Kût bukhalâi hih khonmo nang va minsûk pe unglang nu nuom?” tiin an rekela.
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Hanchu a ruoisingei mi inik hi rilnangei lehin a tîr ngeia: an kôm, “Khopuiliena se ungla, male pasal tui-ûm rokot nangni intongpui atih. Ama hah jûi ungla
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 a lûtna taka in pumapa kôm han: ‘Minchupu'n, khonmo ku ruoisingei le Kalkân Kût kin sâkna rang khâltan hih?’ a ti, va ti roi.
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Hanchu ama rengin khâltan chunginchuon inzar lienpa, neinun aom sai, mintuodir sai nangni min mûng a ta, mahan eini rangin va minsûk roi,” a tia.
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Ruoisingei ha an inphêta, khopuilien han an sea, Jisua'n a ril ngei anghan neinun murdi ha an va mua; Kalkân Kût bukhalâi hah an va minsûk zoi.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Kholoi ahongni lehan, Jisua hah ruoisi sômleinik ngei leh an se zoia.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Dosânga bukhalâi an ot lâitakin Jisua'n, “Nangni ki ril; nin lâia mi inkhat, ko kôma sâk mi sâkpuipu lelê hin ni minsûr atih” a tipe ngeia.
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ruoisingei an mulungdûk atông pe ngeia, male inkhat suole inkhat adônin, “Adiktakin keima mo mi ni tina?” tiin an rekel paka.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Jisua'n an kôm, “Nangni sômleinik ngei lâia inkhat, mâirânga a vâipôl mi michie puipu hi ani.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Pathien Lekhabu'n, Miriem Nâipasal hih a thi ranga a lei ti anghan a thi rang ania; hannirese Miriem Nâipasal minsûrpu chungroi chu ântak sabak rang! Ma miriem rangin chu ânzir loi nisenla chu ama rangin asa uol rang ani!” tiin a thuon ngeia.
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 An sâk lâitakin, Jisua'n vâipôl hâr a lâka, chubaithôn râisânchong a rila, maha a khoia, male a ruoisingei kôm maha a pêk ngeia. “Lâk ungla sâk roi,” ama'n, “ma hih ka taksa ani,” a tia.
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Hanchu kilât a lâka, Pathien kôm râisânchong a rila, male maha a pêk ngeia; male anrêngin an nêk pak zoi.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Jisua'n an kôm, “Ma hih ki thisen mi tamtak ranga asuok, Pathien chonginkhitna athar mindetna ani.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Nangni ki ril, Pathien Rêngrama uain thar ke nêk ni atung mâka chu hi uain hih nêk nôk khâi noning” a tia.
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Hanchu minpâkna lâ inkhat an thoa, Olive Muola an se zoi.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jisua'n an kôm, “Nin rêngin rot riei nin ta, ni mâk riei nin tih, Pathien lekhabu'n, ‘Pathien'n belrihôlpu hah that a ta, belringei ha chekinchâi chit an tih’ ati sikin.
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Aninâkachu aringin kên thoinôk suole chu Galilee rama nin motona lei se ki tih,” a tia.
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Peter'n a kôm, “Adangngei nâmin nang mâksan riei khomsenla ngeia, keiman chu nang mâksan tet no ning!” tiin a thuona.
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Jisua'n Peter kôm, “Nang ki ril avien jân voinik ârkhuong mân nangman voithum mi ipdel ni tih,” a tipea.
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Peter'n chong angar uolin a thuona, a kôm, “Ni thina thisa rang khom ni ronga nang ipdel tet noning!” a tia.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Gethsemani an ti mun hah an hong tunga, male Jisua'n a ruoisingei kôm, “Chubai ko tho sûngkâr chu mahin lei insung roi,” a tipe ngeia.
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Peter, Jacob le John ngei hah a kôm a tuong ngeia, asân rathânvaiin a mulungdûk atong tataka,
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 male an kôm, “Ku mulungdûk ana rai sikin thi rang angin ke ko om zoi. Mahin om ungla male inningchienin om roi” a tipe ngeia.
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Amoton tieng ava se uol vieta, pila ânboka, male ha tuongna rang zora ha anitheiin chu a lôi theina rangin chubai a thoa.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 “Pa,” “O ka Pa! Nangma rangin chu neinunngei murdi anithei let. Hi tuongna kilât hih ko kôm renga mi khâi pai pe roh. Aniatachu keima ka racham niloiin nangma na racham tak nirse,” tiin chubai a thoa.
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Hanchu a hongkîra, male ruoisi inthum ngei hah an innin a hong mu ngeia, Peter kôm han “Simon, na la in tit mo? Konta khat luo amengin nin om thei loi mo?”
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Male an kôm, “Huongna nin lût loina rangin inningchienin om ungla, male chubaitho roi. Ratha'n chu a nuoma, hannirese taksân chu phâri mak” a tipe ngeia.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Vêlkhat a va se nôka, male chongbâingei a ti dên hah va tiin chubai ava tho nôka.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Hanchu a ruoisingei tieng a hongkîr nôka, male an lei in dênin a hong mu ngei nôka; an mitngei reng meng thei khâi maka. Male a kôm ti rang khom riet khâi mak ngei.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Avoithumna a hongkîr nôkin chu an kôm, “Atûn ten khom sôlinngamin nin la in dêna? Ahun zoi! Azora ahong tung zoi! En ta u, atûn Miriem Nâipasal hih mi nunsiengei sinthotheina kuta bangin aom rang ani.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Inthoi ungla, se ei tih u zoi. En ta u, mahin mi minsûr rangpu hih a hong nâi zoi!” a tipe ngeia.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Jisua a la chong lâitakin, a ruoisi sômleinik ngei lâia Judas hah a hongtung kelena. Ama leh ochaisingei, Balam minchupungei le upangei leh lokongei an hongtîr ngeia, khandaingei le molbongngei chôiin an hongtunga.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 A minsûr rangpu han, “A bieng ku tum tak hah nin rokpu hah ani, sûr ungla male tuong kelen roi, enkol roi” tiin minsinna a lei ril ngei sai ani.
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Judas a hongtung harenghan, Jisua kôm ava se kelena, “Minchupu!” tiin a bieng a tum pea.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Masikin Jisua hah an sûra male an khitbel zoi.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Hataka inding ngei lâia mi inkhatin a khandai a kêlsuoa male Ochai Inlaltak suok, a kuor a tukthâk pe zoi.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Hanchu Jisua'n anni ha a rokôka, an kôm “khandaingei le molbongngei chôiin balampalpu sûr rang angin mi sûr rangin nin hong mo hi?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Anîngtin Biekina nangni minchu rangin nin kôm ko om ngâia, hannirese mi sûr mak choia. Aniatachu Pathien Lekhabungei ahongtung adik ngêtna ranga ani hi,” a tia.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Hanchu a ruoisingei han ama an mâk raka, male an tân khip zoi.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Ruotharte inkhat, rosompuon leh vai invôn Jisua a jûia. Ama khom sûr sa rang an pûta,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 hannirese a puon hah mâkrakin a korongin a tânpat zoi.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Hanchu Jisua hah Ochai Inlaltak ina an tuonga, mahan ochaisingei nâm le Balam minchupungei le upangei khom an hong intûp sa kelena.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Peter'n alazanna renga a jûia, Ochai Inlaltak khalâidung dênin a sea. Mahan a rungpungei lâia mei ava uota.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Ochaisingei le roijêkpungei murdi han Jisua an that theina rangin a minchâina an man theina rang abi an mazama, aniatachu ite man mak ngei.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Rietpuipungei tamtakin Jisua doiin milakin an nônna, hannirese, an nônna thurchingei hah intok thei mak.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Mi senkhat an indinga male Jisua doiin milakin an nônna:
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Hi mi hin, miriemin an lei sin ‘Biekin hih set ka ta, male sûnthumin adang inkhat kuta sin niloi in minding ki tih’ a ti kin riet” an tia.
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Nikhomrese, ma an nônna thurchingei hah khom intok uol maka.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Ochai Inlaltak hah an renga an moton han a vândinga, male Jisua kôm chong a rekela, “Nang an nônna roia hin ite thuonna no dôn loi rang mo?” a tia.
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Aniatachu Jisua chu a dâireka, male chongbâi khat luo ti maka. Avêlin Ochai Inlaltak han a kôm, “Nangma ha Satvura om Pathien Nâipasal, Messiah hah ni ni mo?” tiin a rekel nôka.
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Jisua'n a kôm, “Ki ni,” male, “Miriem Nâipasal hih Râtinchung chang tieng insungin, invâna sûmngei lâia juong nin rêngin la mûng nin tih!” tiin a thuona.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Ochai Inlaltak han a puonsilngei a potkhêra, male “Rietpuipu adang reng nâng khâi mak meh!
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Pathien ânti le a rilsiet ti chu nin riet zoia. Imo nin roimasat?” a tia.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Senkhat ngeiin a mâi an michil phuta, a mâi an hîp pea, male an jêma. A kôm, “Mi ril roh tumo nang a jêm!” an tia. Male rungpungei han an tuonga male ama an bên zoi.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Peter hah thangtienga khalâidunga a la om lâihan Ochai Inlaltak tîrlâm dôngmate inkhat a honga.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Peter mei lei uot hah a mu lehan a enririna, a kôm, “Nangma, khom Nazareth Jisua leh munkhata om ngâi ni ni nah” a tipea.
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Hannirese Peter'n a ipdela, “Riet mu-ung Khoimo ni ti reng rietthei mu-ung,” tiin a thuona, male mokot pêntieng ava jôka. Masuole han âr akhuong kelen zoi.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Tîrlâm dôngmate han a va mu nôka, a kôla inding ngei kôm han, “Hipa hih khom an lâia mi inkhat ani sa!” a ti nôka.
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Aniatachu Peter'n a ipdel nôk rêka.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Hanchu Peter'n an kôm, “Chongtak rilin khomâk kên sâm ani! Adik nônchu Pathien'n dûk ni tho rese! Ma miriem nin ti chungroi hah riet reng riet tatak ngâi mu-ung!” a tia.
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Masuole han âr voinikna ahong khuong nôk zoia, male Jisua'n Peter kôm han, “Âr voinik akhuong mân nangman voithum keima hi riet ngâi mu-ung ni ti rang,” a tipe chong hah a hong rietsuok nôka. Male a mulungakoi pea, a chap ngu-ngûi zoi.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.