Marcos 10
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs VC
1 Hanchu Jisua'n ha mun hah a mâka, Judea ramhuola a sea, male Jordan Tuidung râl ânkânna lokongei apâlpa a kôm an hong intûp nôka, a tho tit ngâi anghan anni ngei ha a lei minchu ngeia.
1 Saindo dali, ele foi para a região da Judéia, além do Jordão. As multidões voltaram a segui-lo pelo caminho e de novo ele pôs-se a ensiná-las, como era seu costume.
2 Phariseengei senkhat an honga, ama min ôkna rangin, “Mîn a lômnu mâk rangin ei Balamin aphal mo?” mi ril roh, tiin an rekela.
2 Chegaram os fariseus e perguntaram-lhe, para o pôr à prova, se era permitido ao homem repudiar sua mulher.
3 Jisua'n an kôm, “Moses'n inmo Balam nangni a pêk?” tiin chongrekel leh a thuon ngeia.
3 Ele respondeu-lhes: "Que vos ordenou Moisés?"
4 Anni han, “Moses'n chu pasalin inmâkna lekha a mizieka male a lômnu tîr pai rangin inmâk hih a phal ngâi ani” ti hih an thuona chu ani.
4 Eles responderam: "Moisés permitiu escrever carta de divórcio e despedir a mulher."
5 Jisua'n an kôm, “Minchu nin intak rai sika Moses'n hi Balam hih nangni rangin a miziek, a tipe ngeia.
5 Continuou Jesus: "Foi devido à dureza do vosso coração que ele vos deu essa lei;
6 Aniatachu rammuol insieng phut renga Pathien Lekhabu'n ati anghan, ‘Pathien'n pasal le nupang’ a sin ngei ani.
6 mas, no princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Masika han pasalin a nû le a pa mâk a ta, male a lômnu leh inlop an ta,
7 Por isso, deixará o homem pai e mãe e se unirá à sua mulher;
8 male inik hah takpum inkhat hongni an ti zoi.’ Masikin inik ni khâi mak ngeia, inkhat an hongni zoi ani.
8 e os dois não serão senão uma só carne. Assim, já não são dois, mas uma só carne.
9 Hanchu Pathien'n munkhata a minzom sai chu miriemin an minsen rang nimak,” a tia.
9 Não separe, pois, o homem o que Deus uniu."
10 In sûng an lût lehan a ruoisingeiin ma roi hah Jisua an rekela.
10 Em casa, os discípulos fizeram-lhe perguntas sobre o mesmo assunto.
11 Ama han an kôm, “Tukhom a lômnu a mâka, male nupang dang inneipui chu a lômnu doiin a inrê ani.
11 E ele disse-lhes: "Quem repudia sua mulher e se casa com outra, comete adultério contra a primeira.
12 Ma angdênin, nupang khomin a pasal mâkin pasal dang inneipui chu a inrê ani,” a tia.
12 E se a mulher repudia o marido e se casa com outro, comete adultério."
13 Jisua'n an chunga kutngei a minngama satavur theina rangin mi senkhatin a kôm nâipangtengei an hong tuonga, aniatachu ruoisingeiin mingei hah an lei ngokhuma.
13 Apresentaram-lhe então crianças para que as tocasse; mas os discípulos repreendiam os que as apresentavam.
14 Jisua'n maha a mu lehan a ningathika, a ruoisingei kôm, “Nâipangtengei ko kôm min hong ungla, khap no roi, Pathien Rêngram chu hi anga mingei ta ani sikin.
14 Vendo-o, Jesus indignou-se e disse-lhes: "Deixai vir a mim os pequequinos e não os impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se lhes assemelham.
15 Adiktakin nangni ki ril tukhom nâipangte angin Pathien ram a modôm nônchu Pathien Rêngram lût tet no ni,” a tia.
15 Em verdade vos digo: todo o que não receber o Reino de Deus com a mentalidade de uma criança, nele não entrará."
16 Hanchu nâipangtengei a kuoa, an chung chita a kutngei minngamin, male satavur ngei zoi.
16 Em seguida, ele as abraçou e as abençoou, impondo-lhes as mãos.
17 Jisua'n se nôk ranga kalchôichakin, mi inkhat a hong tânna, amakunga khûkinbilin, a kôm, “Minchupu Sa, ringinlon ka chang theina rangin imo ki sin rang?” tiin a rekela.
17 Tendo ele saído para se pôr a caminho, veio alguém correndo e, dobrando os joelhos diante dele, suplicou-lhe: "Bom Mestre, que farei para alcançara vida eterna?"
18 Jisua'n a kôm, “Ithomo asa mi ni tia?” “Pathien pêna chu tute mi sa om mak ngei.
18 Jesus disse-lhe: "Por que me chamas bom? Só Deus é bom.
19 Balam chongpêkngei ha chu ni riet duo: ‘Mi that no roh; inrê no roh; inru no roh; adikloitakin tute bâtu tho no roh; mi huong no roh; nu nû le na pa jâ roh ti ngei hih’” a tia.
19 Conheces os mandamentos: não mates; não cometas adultério; não furtes; não digas falso testemunho; não cometas fraudes; honra pai e mãe."
20 Hapa han a kôm, “Minchupu ma Balam chongpêkngei nâm ha chu ka nâipangte renga ke lei jôm sai kêng” a tia.
20 Ele respondeu-lhe: "Mestre, tudo isto tenho observado desde a minha mocidade."
21 Jisua'n amapa hah a en ngita, lungkhamna tak dônin a kôm, “Inkhat mamang na lân sam. Senla no dôn murdi zuor inla, male a sum hah inrieng ngei pêk inla, male invâna rochon dôn ni tih; hanchu hong inla, mi hong jûi roh” a tipea.
21 Jesus fixou nele o olhar, amou-o e disse-lhe: "Uma só coisa te falta; vai, vende tudo o que tens e dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu. Depois, vem e segue-me.
22 Amapa han ha chong hah a riet lehan, a mâimôk pe oka, mineipa ani sikin, innguikhakin a rot zoi.
22 Ele entristeceu-se com estas palavras e foi-se todo abatido, porque possuía muitos bens.
23 Jisua'n a ruoisingei a vêng ngeia male an kôm “Anei ngei Pathien Rêngrama lûtna rangin khodôra ântak mo ani zoi!” a tia.
23 E, olhando Jesus em derredor, disse a seus discípulos: "Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os ricos!"
24 Ruoisingei han a chongril hah jâmzal aom sabak an tia, hannirese Jisua'n a la tibanga an kôm, “Ka nâingei, Pathien Rêngrama lût rang hi idôra ântak mo ani zoi!
24 Os discípulos ficaram assombrados com suas palavras. Mas Jesus replicou: "Filhinhos, quão difícil é entrarem no Reino de Deus os que põem a sua confiança nas riquezas!
25 Minei ngei Pathien Rêngrama lût nêkin chu simphuoi kuora ût lût rang bai uol ok atih” a tia.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar o rico no Reino de Deus."
26 Haten hanchu ruoisingeiin an jâmânzal phar zoia, male inkhat le inkhat annin rekel inlôma, “Hanchu, tumo sanminjôkin aom thei rang?” an tia.
26 Eles ainda mais se admiravam, dizendo a si próprios: "Quem pode então salvar-se?"
27 Jisua'n anni ngei hah a en ngita, an kôm, “Maha miriem rangin chu nitheimaka, aniatachu Pathien rangin chu anithei ani; Pathien rangin chu neinuntin hih anithei let ani” tiin a thuona.
27 Olhando Jesus para eles, disse: "Aos homens isto é impossível, mas não a Deus; pois a Deus tudo é possível.
28 Hanchu Peter'n a kôm, “En ta, keini chu neinuntin kin mâka, male nang kin jûi ani hi” a tia.
28 Pedro começou a dizer-lhe: "Eis que deixamos tudo e te seguimos."
29 Jisua'n an kôm, “Ani,” nangni ki ril tukhom keima sika le thurchisa sika, in mo, lâibungngei mo, sarnungei mo, nû mo, pa mo, nâingei mo, loingei mo amâk ngei chu,
29 Respondeu-lhe Jesus. "Em verdade vos digo: ninguém há que tenha deixado casa ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou filhos, ou terras por causa de mim e por causa do Evangelho
30 hi damsûng renga hin inngei mo, lâibungngei mo, sarnungei mo, nûngei mo, pangei mo, nâingei mo, loingei mo, abâk razan man a ta, male mi nuomlonangei khom tuong sa a ta; male zora la hong tung ranga ringinlon khom man sa atih.
30 que não receba, já neste século, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e terras, com perseguições e no século vindouro a vida eterna.
31 “Aniatachu atûna amotontaka om mi tam ngei chu anûktaka la om an ta, male anûktaka om mi tam ngei chu amotontaka la om an tih,” a tia.
31 Muitos dos primeiros serão os últimos, e dos últimos serão os primeiros."
32 Jisua le a ruoisingei Jerusalem tena se rangin lampuia an oma, Jisua moton ânsa, ruoisingei hah kamâmnân an sipa; a nûkjûi mingei han an chia. Jisua'n, ruoisingei hah an theiviekin a tuong ngei nôka, male a chunga neinun ahongtung rang ngei hah a misîr pe ngei nôka.
32 Estavam a caminho de Jerusalém e Jesus ia adiante deles. Estavam perturbados e o seguiam com medo. E tomando novamente a si os Doze, começou a predizer-lhes as coisas que lhe haviam de acontecer:
33 “Rangâi roi, Jerusalem tena ei se rang ania, mahan Miriem Nâipasal hi ochaisingei le Balam minchupungei kuta bangin om atih. Thi rangin theiloimintum an ta masuole chu Jentailngei kuta bang an ta,
33 "Eis que subimos a Jerusalém e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e entregá-lo-ão aos gentios.
34 anni ngei han innuinân mang an ta, michil an ta, jêm an ta, that an tih; hannirese sûnthum suole chu aringin inthoinôk a tih” a tia.
34 Escarnecerão dele, cuspirão nele, açoitá-lo-ão, e hão de matá-lo; mas ao terceiro dia ele ressurgirá.
35 Hanchu Zebedee nâipasalngei Jacob le John, Jisua kôm an honga, “Minchupu, imini sin mi ni tho pe rangin kin nuom aom,” an tia.
35 Aproximaram-se de; Jesus Tiago e João, filhos de Zebedeu, e disseram-lhe: "Mestre, queremos que nos concedas tudo o que te pedirmos."
36 Jisua'n an kôm, “Maha imo ani?” tiin a rekel ngeia.
36 "Que quereis que vos faça?"
37 Anni han, a kôm, “Ne Rêngram roiinpuitaka ne rêngsukmuna nên sung tika na changtieng inkhat voitieng inkhat mi ni min sung rangin kin nuom ani” tiin an thuona.
37 "Concede-nos que nos sentemos na tua glória, um à tua direita e outro à tua esquerda."
38 Jisua'n an kôm, “Nin ngên hi nin riet loi ani. Dûktuongna kilât ke nêk ngêt rang hi nin nêk thei rang mo? Ka baptisma chang rang khom nin chang thei rang mo?” a tipe ngeia.
38 "Não sabeis o que pedis, retorquiu Jesus. Podeis vós beber o cálice que eu vou beber, ou ser batizados no batismo em que eu vou ser batizado?"
39 Anni han, “Thei kin tih” tiin an thuona.
39 "Podemos", asseguraram eles. Jesus prosseguiu: "Vós bebereis o cálice que eu devo beber e sereis batizados no batismo em que eu devo ser batizado.
40 Aniatachu ka changtieng mo, ko voitieng mo tumo an sung rang thang rangin chu rachamnei mu-ung. Ha munngei hah chu Pathien'n tu ngei rang mo a minsûk pe ngei kôm han pêk ngei atih,” tiin a tipe ngeia.
40 Mas, quanto ao assentardes à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim: o lugar compete àqueles a quem está destinado."
41 Ma roi hah ruoisi dang sôm ngeiin an lei rieta Jacob le John chunga an lei nuor zoia.
41 Ouvindo isto, os outros dez começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Masikin Jisua'n anrêngin munkhatin a koi ngeia, an kôm, “Jentailngei chunga roijêkpu an phun ngei chu an chunga an inlal sabak ngâia, male an ruoipungei khom an chunga racham an nei tatak ngâi ti khom nin riet.
42 Jesus chamou-os e deu-lhes esta lição: "Sabeis que os que são considerados chefes das nações dominam sobre elas e os seus intendentes exercem poder sobre elas.
43 Nikhomrese, nin lâia chu ma anghin ani rang nimak. Nin lâia tukhomin alien rang a nuomin chu nin tîrlâm ani bak ngêt rang ani;
43 Entre vós, porém, não será assim: todo o que quiser tornar-se grande entre vós, seja o vosso servo;
44 male nin lâia tukhomin amotontak ani nuomin chu mi murdi suok ani bak ngêt rang ani.
44 e todo o que entre vós quiser ser o primeiro, seja escravo de todos.
45 Miriem Nâipasal luo mana mîn a sin an tho pe rangin juong maka; mi sin tho pe rangin le mi tamtak ngei ratan ranga a ringna pêk rangin ke a juong ani” a tia.
45 Porque o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em redenção por muitos."
46 Jericho an hong tunga, Jericho renga Jisua le a ruoisingei leh loko tamtak ngei mâkin an se lâiin kutdo Timaius nâipasal Bartimaeus lampui kôla a lei insunga.
46 Chegaram a Jericó. Ao sair dali Jesus, seus discípulos e numerosa multidão, estava sentado à beira do caminho, mendigando, Bartimeu, que era cego, filho de Timeu.
47 Nazareth Jisua ani ti a riet lehan ân ieka, “Jisua! David Nâipasal, inrieng mi mu roh ba!” a tia.
47 Sabendo que era Jesus de Nazaré, começou a gritar: "Jesus, filho de Davi, em compaixão de mim!"
48 Mi tamtakin dâirek rangin an ngokhuma, aniatachu ama'n, “David Nâipasal, inrieng mi mu roh!” tiin ânring uolin ân ieka.
48 Muitos o repreendiam, para que se calasse, mas ele gritava ainda mais alto: "Filho de Davi, tem compaixão de mim!"
49 Jisua ânngama male, “Ama hah hong koi roi” a tia.
49 Jesus parou e disse: "Chamai-o" Chamaram o cego, dizendo-lhe: "Coragem! Levanta-te, ele te chama."
50 Masikin a puon a vôr paia, inrangtakin ân chôma, male Jisua kôm a hong zoi.
50 Lançando fora a capa, o cego ergueu-se dum salto e foi ter com ele.
51 Jisua'n a kôm, “Khoimo nang ko tho pe rangin nu nuom?” tiin a rekela.
51 Jesus, tomando a palavra, perguntou-lhe: "Que queres que te faça? Rabôni, respondeu-lhe o cego, que eu veja!
52 Jisua'n a kôm, “Se ta roh, na taksônnân nang amindam zoi ani” tiin a rila.
52 Jesus disse-lhe: Vai, a tua fé te salvou." No mesmo instante, ele recuperou a vista e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.