Lucas 4

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ratha Inthienga sipin, Jisua hah Jordan dung renga a hongkîra, Ratha ruoiin ramchâra han a se zoia.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Mahan Diabolin, sûn sômminli a methêma, ma zora han ite a sâk loi sikin a von achâm sabak zoia.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Diabolin, a kôma, “Pathien Nâi ni nîn chu hi lung hih vâipôl manchang roh,” a tia.
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Jisua'n a thuona, “Pathien lekhabu'n, vaîpôl riemin miriem ring thei nonih ati,” a tipea.
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Hanchu, Diabolin, muol insângpa taka a tuong nôka, rammuol pumpuia rêngramngei phûkhatin a min ena.
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 A kôma, “Hi ngei chunga rachamneinangei le rochonngei hi nang pêk ki tih, ko kôma ipêk ani zoi, ku nunuom kôm ke pêk thei.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Chubai ni mûk inla anrêngin nang pêk let ki tih,” a tia.
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Jisua'n, “Pumapa na Pathien mang chubai mûk inla, ama sin mang tho roh ati,” tiin a thuona.
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Hanchu, Diabolin Jerusalema a tuonga, Biekin sîp ânzumna taka a dara, “Pathien Nâi ni nîn chu inchôm roh,
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 Lekhabu'n, Pathien'n a vântîrtonngei nang dom rangin juongtîr a ta,
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 an kutin nang dom an ta, ne ke khom lungin inde no tinih ati,” a tipea.
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Jisua'n, Lekhabua, “Pumapa na Pathien minsin no roh, ai ti kêng,” tiin a thuona.
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 A methêmna rang murdia a methêm zoiin chu, Diabolin chuminrên danga rangin a mâk zoi.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Hanchu, Jisua hah Ratha Inthieng sinthotheina neiin Galilee rama a kîr nôka, ha ram sûnga han a thurchi ânthang zoia.
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 Inkhom inngeia mi a minchu ngeia, mi murdi minpâkin a oma.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Hanchu, Jisua hah a seilienna khuo Nazereth'a a sea, Sabathnia a tho ngâi lamin Synagog taka a sea, Pathien lekhabu pore rangin ândinga.
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Dêipu Isaiah lekhabu an pêka, lekha zuot hah a phara, hi miziek omna hih a porea.
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 “Inriengngei kôma Thurchisa misîr rangin mi thangsuok sikin,
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 Pumapa'n a mingei an jôkna rang zora a hongtung zoi iti phuongsa rangin,” iti hih.
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Hanchu Jisua'n lekha hah a juota, adarpu a pêka, ânsunga, Inkhom ina mi murdi mit ama chunga korong an ena.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 Hanchu an kôma, “Hi lekhabu nin kôma porea om hih avien hin adikin nin kôma a hongtung zoi,” a tipe ngeia.
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 A chongbâi suok lungkham chong misîrin, an mulungrîl a tôna, kamâm a om an tia, “Hi mi hih Joseph nâipasal nimak mo?” an tia.
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Hanchu an kôm, nangnin hi chongmintêk, “Doctor, nethenin indam roh, Capernaum'a ni sinthongei, kin lei riet ngei khom hah hin na khuoa hin sin roh, ni la ti ngêt nin tih” a tia.
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Jisua'n, “Adiktakin nangni ki ti, Dêipu, tutên anni khuoa modôm ngâi mak ngei,” a tipe ngeia.
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 “Rangâi ta u, hih adik ani, Elijah zora lâiin Isreal rama meithâi tamtak an oma, kumthum in-ang ruo juong loiin a oma, an ram pumpui mâitâm achula.
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 Isreal rama meithâi inkhat Sidon rama Zarephath khuomi kôma tiloi chu Elijah hah tute kôma itîr ni mak.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Dêipu Elisha zora lai khomin Isreal rama mi phâr tamtak an oma, hannisenla, tute dam loiin, Syria rama Naaman mang kêng mindamin a om,” a tia.
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Synagog mipuingei han, a chong hah an rietin chu an ningthik oka,
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 an inthoia, an khopui rôlsora namthâk rangin khopui renga an mojôk paia.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Hannisenla, mipuingei lâi renga a relpaia, a rotpat zoi.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Hanchu, Jisua Galilee rama Capernaum khopuia a sea, Sabathnin mingei a minchua.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Rachamnei taka a minchu sikin an kamâm oka.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Synagog taka han mi inkhat ramkhori ratha dôn a oma, rôl inring takin ânieka.
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 “O! Nazereth Jisua, Imo lo rang mini ti? Mi minmang ranga hong mo nini? Nang ki riet, Pathien tîrton inthieng nini!” a tia.
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Jisua'n, “Dairek inla, a sûng renga hong jôk roh!” a tia. Ramkhori han an makunga, a minjuon raka, min na loiin a sûng renga a hong jôk zoia.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 An rêngin an kamâma, “Khoi chongbai tak mo ani zoi? roinei le rachamneia ramkhoringei chong a pêka an hongjôk hi,” an intia.
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Hanchu ha rama han mun tina Jisua riming ânthang zoia.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Hanchu, Jisua Synagog renga a jôka, Simon ina a sea. Simon tarpi ritun inrik taka nân a lei oma, ama rangin Jisua an ngên pea.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 A kôla avan dinga, a ritun hah a ngoa, a natna, harenghan a hong boia, ânthoia anni ngei sin a tho pe ngei zoi.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Hanchu kholoi nisa tak nûkin, natna tin renga damloingei Jisua kôma an hong tuonga, an chung chita a kut a minngama a mindam ngei rieia.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 Hanchu “Pathien Nâipasal nini,” itia iniekin ramkhoringei khom mingei sûng renga an jôkpai zoia, Messiah ani iti an riet sikin, Jisua'n ramkhoringei hah an chong rang phal ngei mak.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Hanchu khuo ahongvârin chu, khopui a mâka mun inthimna a sea, mipuingeiin an roka, an mûn chu, anni mâk loia la châm rangin an pûta.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Hannisenla, Jisua'n an kôma, “Pathien Rêngram Thurchisa hih khopui adadangei khoma misîr rang piela itîr kêng ki ni,” a tipe ngeia.
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Hanchu, Galilee rama Synagog tina thurchi a misîr zoi.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.