Lucas 24
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs NTLH
1 Pathienni jîng, inmâna, nupangngeiin mirimhoi an sin hah chôiin thâna an sea.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Thân kotbâia lung hah inluoipai sân an va mua.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Hanchu, an lûta, ania, Pumapa Jisua ruok chu mu khâi mak ngei.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Mahan mulungjîngin an indinga, harenghan, mi inik puon chek insilin an kôla an juong indinga.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Nupangngei han rolo innîkin nuoia an inbok raka, anni han an kôma, “Ithomo mi ring hah mithingei lâia nin irok?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Hin om khâi maka, ânthoinôk zoi. Galilee rama a om lâia nin kôma ai ti ngei hah riettit roi.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Miriem Nâipasal hih mi nunsie ngei kuta ipêk nîng a ta, jêmdel an ta, a sûnthum nîn a ringin inthoi nôk a tih” an tia.
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Hanchu, nupangngei han ai ti ngei hah an rietsuok nôka,
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 thân renga an kîra, neinun omtie ngei chu ruoisi sômleikhat ngei le midangngei an rila.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Nupangngei hah Mary Magdalene, Joanna, le Mary, Jacob nungei anni. Anni le nupang adang an kôma omngei han tîrtonngei hah an ril ani.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Ania nupangngei chongril hah, chongkâmboi an tia, taksôn mak ngei.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Nikhomrese, Peter chu ân thoilita, thân tieng a tâna, ân kûna, rosom puon injuot tiloi chu ite dang mu maka. Hanchu, neinun omtie ngei kamâmin in tieng a kîr nôk zoi.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ma ni nanâk han Jisua jûi ngâi mi inik Emmau khuoa an sea, Jerusalem renga kilometer sômleikhat dôra la ani.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 An ruonin neinun omtie ngei hah an misîra.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Ha anga an chonga an misîr lâiin, Jisua lelên a hong nâia an kôma a lôna.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 An mua chu riet minthâr mak ngei.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Ama'n an kôma, “Lampuia nin misîr hah ithurchi mini?” a tia. Hanchu mâi inngûi riemin an indinga.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Hanchu, a riming Cleopas han a kôma, “Jerusalema sûnkhat vai mo no om? Sûntômte lei vuna neinun omtie ngei hah ni riet loi mo?” tiin a rekela.
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 “I neinun mo?” a tia. “Nazareth Jisua chunga neinun tungngei hah; ha mi hah Pathien le mitin mindon khoma jâttinrêng ai ti le ai sin, racham inei dêipu ania,
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 kin Ochaisingei le ruoipungeiin that rangin an pêka, an jêmdela.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ama hah Isreal minjôk rang mi nîng a tih iti kin tûnga. Mapêna, ha anga neinun tungna hah avien hin a sûnthumni ani zoi.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Kin champui nupang senkhat, jînga thân va en ngeiin kin mulung an minjînga.
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 A ruok mu loiin an hongkîr nôka, vântîrton inlâr kin mua, a ring nôk zoi an ti, an hong tia.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Hanchu, kin champui senkhat ngeiin thâna an va sea, nupangngei ti lam anghan an va mua, ama chu mu khâi mak ngei” an tia.
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Male, Jisua'n an kôma, “Amo ngei o, dêipungei neinuntin an lei rilngei hah idôra a iem innu mo nin ni?
25 Então Jesus lhes disse:
26 Messiah han ha ngei murdi tuongin a roiinpuina ai lût rang nimak mo?” a tia
26 Pois era preciso que o
27 Hanchu, Jisua'n ama chungroi, Moses lekhabu renga dêipungei lei miziek lekhabungei a rilminthâr pe ngeia.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Hanchu, an sêna rang khuo an hong nâi zoia, Jisua hah la se bang rang angin a oma,
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Nikhomrese bâiin an sûra, “Kin kôma om ta roh, sûn aheka ajîng rang kêng ani zoi” an tia. Hanchu an kôma om rangin a se zoi.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Hanchu, an kôma sâk rangin ânsung lâiin vâipôl a lâka, sat a vura, a khoia, a pêk ngeia.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Hanchu an mit a hong vâra, an rietminthâr zoia, hannirese, an mitmu renga ânmang nôk kelena.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 “Lampuia ei kôma, Mi chongpuia, lekhabungei mi rilminthâr pe lâia han mei a kâng angin om mak me mo?” tiin an inrekela.
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Harenghan, an inthoia, Jerusalema an kîr nôka, ruoisi sômleikhat ngei le Adangngei lei intûp an va mua.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 “Pumapa chu ânthoinôk tatak; Simon kôma khom ânlâr zoi” an lei tia.
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Hanchu, ha inik ngei khom han, lampuia neinun omtie le vâipôl a khoia Pumapa an rietminthâr tie an rilminthâr ngei zoi.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Hanchu, mi inik ngei han an la ril lâitakin, harenghan Pumapa lele an lâia ândinga an kôma, “Nin chunga ratha'ngamna om rese” a tia.
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 An jâminzal sabaka, khori an mûn an mindona.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Hanniresea, an kôma, “Ithomo nin mulung nin minjînga? Ithomo nin mulunga iem zoiloina nin inei?
38 Mas ele disse:
39 Ka kut, ke kephangei en ta u, keima nanâk hah ki ni hih! Ni tôn ungla, en roi, minin mu anghan khori'n taksa le ru nei mak” a tia.
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Hanchu, mahah a ti zoiin chu, a kut le a kephangei a min en ngeia.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 An râisân rai sikin taksôn thei kelen mak ngeia, an kamâm sabak lâiin an kôma, “Asâk ruo imokhat mo nan nei?” tiin a rekel ngeia.
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Nga suong sai tangkhat an pêka.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Alâka, an mu chungin a sâka.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Hanchu, an kôma, “Hi chongngei lele hih ani, nin kôma ko om lâia ku chungroi Moses Balam lekhabua miziek, Dêipungei miziek, Minpâkna labua miziek, a hongtung dik rang nangni ke lei ril ngâi hah,” a tia.
44 Depois disse:
45 Hanchu, lekhabua ânziekngei an riet theina rangin an mulungrîlngei a mo-ong pe ngeia.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 An kôma, “hi angin miziek ani, Messiah han dûk tuong a ta, sûnthum suole thina renga inthoi nôk a tih.
46 e disse:
47 Ama rimingin insîrna le nunsie ngâidamna thurchi Jerusalem renga namtin kôma misîr nîng a tih.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ha neinunngei murdi rietpuipu nin ni.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Hanchu, ka Pa ânkhâm hah keima rengin nin chunga juongtîr ki tih, hannirese, chungtieng renga sinthotheina nin chunga a chum mâka chu khopuilien ha nin ngâk tit rang ani,” a tia.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Hanchu, khopuilien renga Bethany dênin a ruoi ngeia, mahan a bân a phara, sat a vur ngeia.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Ha anga sat a vur lâitakin, ânsenpui ngeia, ama chu invâna tuongin a om zoi.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Hanchu chubai an mûka, râisân takin Jerusalema an kîrnôk zoi.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Hanchu, Biekina Pathien kôma râisânchong rilin an zorangei murdi an mang zoi.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.