João 19

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hanchu Pilat'n Jisua a tuonga, a jêma.
1 Então, por isso, Pilatos tomou a Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Râlmingeiin riling amachangngei hah lukhum an phana, male a lua an min khuma; hanchu kâncholiinchuol senduk an min haka,
2 Os soldados, tendo tecido uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e vestiram-no com um manto de púrpura.
3 male a kôm an honga, “Judangei Rêngpa ring sôt roh!” an tia, male an sea an bên zoi.
3 Chegavam-se a ele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Pilat han pêntieng vêlkhat ava jôk nôka, mipuingei kôm, “En ta u, theiloi mintumna rangin ite a sietna abi man mu-ung, ti nangni min riet rangin nin kôm ka la hong tuong rang ani,” a tia.
4 Outra vez saiu Pilatos e lhes disse: Eis que eu vo-lo apresento, para que saibais que eu não acho nele crime algum.
5 Masikin riling lukhum inkhumin, kâncholiinchuol senduk hakin Jisua a hong jôka. Pilat'n an kôm, “En roi! Hi miriem hi!” a tia.
5 Saiu, pois, Jesus trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Ochaisingei le Biekin rungpungei an hong mu lehan an hêtsana, “Khrosa jêmdel roh, khrosa jêmdel roh,” an tia.
6 Ao verem-no, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós outros e crucificai-o; porque eu não acho nele crime algum.
7 Mipuingei han, “Pathien Nâipasalin ânbê sikin a thi rang ani, ti balam kin dôn ani,” tiin an thuon nôka.
7 Responderam-lhe os judeus: Temos uma lei, e, de conformidade com a lei, ele deve morrer, porque a si mesmo se fez Filho de Deus.
8 Ma chong hah Pilat'n a rietin chu a chi uol nôk zoia.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ainda mais atemorizado ficou,
9 In sûnga a lût nôka, Jisua kôm, “Kho renga hong mo ni ni?” tiin a rekela.
9 e, tornando a entrar no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pilat'n a kôm, “Ni na thuon loi rang mo? Nang mojôk theina le nang jêmdel theina rachamneina ko dôn ti hi riettit roh,” a tipea.
10 Então, Pilatos o advertiu: Não me respondes? Não sabes que tenho autoridade para te soltar e autoridade para te crucificar?
11 Jisua'n a kôm, “Pathien'n nang a pêk sika vaiin kêng ku chunga rachamneina no dôn ani. Masikin nu kuta mi hong bangpu chu a sietna arik uol ok ani,” tiin a thuona.
11 Respondeu Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fosse dada; por isso, quem me entregou a ti maior pecado tem.
12 Pilat'n ma chong hah a rietin chu Jisua a mojôk theina rang lam a mindonna. Aniatachu mipuingeiin an hêtsana, “No mojôkin chu Rêng mal nimak che! Tutu khom rênga ânbê kai chu Rêng doia ânhel an ni!” an tia.
12 A partir deste momento, Pilatos procurava soltá-lo, mas os judeus clamavam: Se soltas a este, não és amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Ma chongngei hah Pilat'n a rietin chu Jisua pêntieng a tuonga male roijêkpu sukmuna “Lungdâp” (Hebrew chongin “Gabbatha”) an tia han ânsunga.
13 Ouvindo Pilatos estas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, no hebraico Gabatá.
14 Hima nikhuo hah Kalkân kût ranga incherêlni ania, sûnchimrip dôr ani. Pilat'n mingei kôm han, “Mahin nin rêngpa aom!” a tia.
14 E era a parasceve pascal, cerca da hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 An hêtsan nôka, “That roh! That roh! khrosa jêmdel roh!” an tia.
15 Eles, porém, clamavam: Fora! Fora! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César!
16 Hanchu Pilat'n Jisua hah khrosa jêmdel rangin an kut chunga a bâng zoi ani.
16 Então, Pilatos o entregou para ser crucificado.
17 Jisua a khros ruputin “Luru Mun” (Hebrew chongin “Golgotha”) an ti dênin a sea.
17 Tomaram eles, pois, a Jesus; e ele próprio, carregando a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico,
18 Ma mun han khrosa an jêmdela; male midang inik an jêmdel sa, voi le changa, alâitaka Jisua.
18 onde o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilat'n minrietna a mizieka, “Nazareth Jisua, Judangei Rêngpa,” tiin khros lêra a târa.
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no cimo da cruz; o que estava escrito era: Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus .
20 Jisua an jêmdelna mun hah khopuilien renga ala loi sikin mi tamtakin an porea. Minrietna hah Hebrew chong, Latin chong le Greek chongin miziek ani.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus fora crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Ochaisingei han Pilat kôm, “Judangei Rêngpa” tiin miziek no roh, ama'n kêng, “Judangei Rêngpa ki ni a ti,” an tipea.
21 Os principais sacerdotes diziam a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, e sim que ele disse: Sou o rei dos judeus.
22 Pilat'n, “Ki miziek sai chu miziekin aom ani zoi.” tiin a thuona.
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Râlmingei han Jisua an jêmdel suole chu a puonngei an lâka tum minlin an sema, an taka tum khat an changa. A kâncholiinchuol khom an lâka, maha sûiloi kâncholia không ani.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, tomaram-lhe as vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Râlmingei han, “Khêr no u; tho, tumo a chang rang taruosân ei ti u.” inkhat le inkhat annin tia. Pathien lekhabua ânziek hah ahongtung adik theina rangin ha ngei hah ahong om ani:
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela para ver a quem caberá — para se cumprir a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Assim, pois, o fizeram os soldados.
25 Jisua khros kôla ânding ngei chu a nû, a nû zuorpuinu, Clopas lômnu Mary, le Mary Magdalene ngei an ni.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, e a irmã dela, e Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Jisua'n a nû le a lungkham ngâipu a ruoisi hah a kôla an inding a mua; masikin a nû kôm han, “Ama hih na nâipasal ani,” a tipea.
26 Vendo Jesus sua mãe e junto a ela o discípulo amado, disse: Mulher, eis aí teu filho.
27 Hanchu a ruoisi kôm han khom, “Amanu hih nu nû ani,” a tipea. Ma zora renga ha chu a ruoisi han hanu hah a ina om rangin a tuong zoi ani.
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Jisua'n atûn chu neinunngei murdi ânzoi suo zoi ti a rieta; male Pathien lekhabua ânziek ahong tung adik theina rangin, “Ku tui ânrâl,” a tia.
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para se cumprir a Escritura, disse: Tenho sede!
29 Ma muna han uain thûra sip khuriâi inkhat aoma, sponge uaina an michie, hyssop khiengrol le an târra, a mûr an hong min tôna.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, lha chegaram à boca.
30 Jisua'n uain thûr ha a nêk suole chu, “Ahek zoi!” a tia.
30 Quando, pois, Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado! E, inclinando a cabeça, rendeu o espírito.
31 Hanchu ma nikhuo hah Sûnrangngani ania, Juda rachamneipungeiin Sabbathnia khros lêra ruok aom tit rang hah an nuom loi sikin mi an jêmdel ngei kengei hah khiek rangin, le an ruokngei khrosngei renga musum rangin Pilat kôm phalna an ngêna, ahong tung rang Sabbathni ha aliekin ânthieng ani sikin.
31 Então, os judeus, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação, pois era grande o dia daquele sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Masikin râlmingei hah an sea, Jisua leh munkhata an jêmdel tong masapu le midang inkhatpu kengei hah an khieka.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele tinham sido crucificados;
33 Aniatachu Jisua kôla an hongin chu athi saiin an hong mua, masikin a kengei chu khiek mak ngei.
33 chegando-se, porém, a Jesus, como vissem que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Râlmi inkhatin Jisua kângrâm isei leh a hong sunna, harenghan thisen le tui a juong suok zoia.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 (Masikin hi neinun a mupu hin nangni khom nin iemna rangin a misîr ani. A misîr hih adika, male chongtak ani ti khom a riet ani.)
35 Aquele que isto viu testificou, sendo verdadeiro o seu testemunho; e ele sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Pathien lekhabua, “A rungei inkhat luo khiek ni no nih.” tia ânziek hah ahong tung adik theina rangin hima hah ahong om ani.
36 E isto aconteceu para se cumprir a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Pathien lekhabu mun danga, “Mingei han an sunna hah la en an tih,” a ti sa.
37 E outra vez diz a Escritura: Eles verão aquele a quem traspassaram.
38 Masuole chu, Arimathea khuoa mi Joseph han Pilat kôm Jisua ruok hah lâk rangin a ngêna. (Joseph hah Juda rachamneipungei chi sika inrûka Jisua nûkjûipu ani.) Pilat'n ruok hah chôi thei rangin a phal pea, masikin Joseph'n a chôia a se pui zoi ani.
38 Depois disto, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus, ainda que ocultamente pelo receio que tinha dos judeus, rogou a Pilatos lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. Pilatos lho permitiu. Então, foi José de Arimateia e retirou o corpo de Jesus.
39 Nicodemus, motona jâna Jisua kôma lei hongpu han mirimhoi myrrh le aloe ânpol kilogram sômthum dôr chôiin Joseph a jûi sa.
39 E também Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus à noite, foi, levando cerca de cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Ha pasal inik ngei han Jisua ruok ha an chôia, Judangei inphûm ngâi balam angin mirimhoi le puoninnêm leh an tuoma.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os aromas, como é de uso entre os judeus na preparação para o sepulcro.
41 Jisua an thatna muna han ruhuon inkhat aoma, ma ruhuon sûng han tute an lân phûmna ngâiloi thân thar inkhat aoma.
41 No lugar onde Jesus fora crucificado, havia um jardim, e neste, um sepulcro novo, no qual ninguém tinha sido ainda posto.
42 Judangei Sabbathni rang motona sûn ani sika le thân ha anâi sikin, mahan Jisua ruok hah an phûm zoi ani.
42 Ali, pois, por causa da preparação dos judeus e por estar perto o túmulo, depositaram o corpo de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.