Atos 23

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Paul'n roijêkpungei hah a en ngita, “Ka champui Isrealngei aviensûn ten hin Pathien mâkunga sielesarietna diktak dônin ko tho rang ngei murdi ko hong tho ani,” a tia.
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Ochai Inlaltak Ananias han, Paul kôma inding ngei kôm han Paul hah a bâikuo bên pe roi, a ti pe ngeia.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Paul'n a kôm, “Nangma, bang rusûk minchekpu Pathien'n nang bên atih, a tia. Mahan nên sunga Balam anga roijêk rangin nên sunga balam khêlin mi min bên rang ni ti mo!” a tipea.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Paul kôm inding ngei han, Paul kôm han “Pathien Ochai Inlaltak khom jâ loiin khoi ithomo no ngo,” an tia.
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Paul'n “Ka champuingei Ochai Inlaltak ani ti ki riet loi sika kêng, Pathien lekhabu'n ‘Ni mi, roijêkpungei chunga chong saloi ni ti rang nimak ati,’” a tia.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Paul'n Sadduceengei senkhat, Pharisee ngei senkhat le anni ti a riet lechu, roijêkpungei lâia han inringtakin “Ka champui Isrealngei keima Pharisee ki ni, Pharisee nâipasal ki ni, keiman mithi inthoinôkna aom ti sabeina ko dôn sikin ma angtaka intakna ko om ani,” a ti pe ngeia.
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Maha a ti suole chu, Pharisee ngei le Sadduceengei bâiinkhamin pâl inikin an insena.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 (Sadduceengeiin chu mithi inthoinôkna reng om mak, vântîrtonngei, rathangei ommak, aniatachu Pharisee ngeiin chu anin thumin an iem sikin.)
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Hanchu an iniek hah ânring uola, Pharisee tienga Balam minchupungei senkhat an indinga asân an makhala, “Hi miriem hih a tho minchâina khoite mu mak me, vântîrton le ratha'n a chongpui tatak khom nisenla khoimo asiet?” an tia.
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Hanchu asân an inkhal sikin Paul hah khêr nôinek ni ngei tiin râlmi ulientak han a chia, râlmingei hah lokongei lâia han juong sea, Paul hah hong tuonga kulpui sûng tieng tuong pai rangin chong a pêka.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Mani jân han Pumapa hah, Paul kôm a juon dinga, a kôm, “Chi no roh! Jerusalema ko chong ni min riet angdên han Rom khopuia khom ko chong la min riet nôk ni tih,” a tipea.
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Anangtûk jînga chu Juda senkhatngei an intûpkhôma, huongvâr an sina Paul an that mân chu ite sâkloi rang nêkloi rang tiin khomâk an insâma.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Ma anga tho ngei hi mi sômminli nêkin an tama.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Hanchu anni ngei hah ochaisingei le upangei kôm an sea, “Paul kin that mân chu ite sâkloi rang nêkloi rangin khomâk kin insâm ke ani zoi.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Masikin atûn hin, nangnin roijêkpungei le a roi asa uola jêk rang angin Paul hi nin kôm juong tuong rangin Rom râlmi ulientak kôm chong hong pêk roi, nin kôm a juong tung mân khom lei that rangin kin insiem suo ke ani zoi,” an tia.
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Hannirese ma thurchingei hah Paul a tupa'n a lei rieta, kulpui sûnga a va lûta, Paul a va rîla.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Hanchu Paul han râlmi razakhat ruoipu inkhat a koia, “Hi ruotharte hi râlmi ulientak kôm tuong roh, râlmi ulientak kôma chong khat ril rang a dôn,” a tipea.
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Râlmi ulientakpu kôm a tuonga, “Intâng ina ompu Paul han mi koia hi ruotharte hi no kôm hong thak rangin mi tia, no kôm hin chong inkhat ril rang a dôn tiin chong mi be sa,” a tia.
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Râlmi ulientak han a kut a sûra, mun ânkilna uola a tuonga “Imo mi ril rang no dôn,” tiin a rekela.
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Ama han, “Juda rachamneipungei Paul a roi hi adik uola jêk rang tiin nangtûka roijêkpungei kôma tuong rang minlêmin nang an hong zong rang ani.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Hannirese an chong lei don no roh, an lâia mi sômminli nêka tam uolin Paul an that mân chu ite sâkloi rang nêkloi rang tiin chong an inkhâm, atûn hin that rangin an insiem chak kêng ani zoi no chong vai ke an ngâk,” a tipea.
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Râlmi ulientak han, “Hi thurchi hi ko kôma ni misîr pêna chu tute kôm misîr khâi no roh,” tiin chong a bea. Male ruotharte hah a min se zoi.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Hanchu, “Râlmi razanik ruoipu inik a kôia, avien jân, dârkuo dôrin Caesarea se rangin râlmi razanik le, sakor chung chuong thei sômsari le isei a chôi râlmi razanik insiem roi,
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Mapêna han Felix kôm a tung ngêt theina rangin, Paul a chuongna rang sakorngei khom mintuo pe sa rangin chong a be sa zoi.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Male Râlmi ulienpu han, hi anghin lekhamuthuon a mizieka.
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Claudius Lysias Râiôt jâ omtak Felix: chibai a pêk.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Hi miriem hih Judangei an sûra, that rang an ti lâitakin ka râlmingei juong kêlsuo rangin ke sea, Rom mi ani ti ki riet sikin ko hong sanminjôka.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 An nônna bi riet rang ku nuom sikin, an roijêkpungei kôm khom ku tuonga.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Anni an balama a lekti sikin an nôn pai ani ti ki rieta, hannirese thi rak rang dôr le intâng ina omna rang dôr ite minchâi mak.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Male Judangei that rangin an pût tit ti min rîla, masikin no kôm ku juongtîr kelen ani. A nônpungei khom a thurchi misîr rang a nônpungei murdi chu no kôm hong misîr rangin chong ke pêk ngei,” a tia.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Hanchu râlmingeiin a chongpêk angin Paul hah an tuonga mani jân han Antipatris khuo an tungpuia.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Anangtûka chu râlmi kea se ngei hah chu rukulpui tieng an kîr nôka, sakor chunga chuong mingei vai hah Paul sepui tit rangin an oma.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Hanchu Caesarea an tuonga, Râiôt kôm lekha hah an pêka, male Paul ha khom a kuta an bang kelena.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Râiôt'n lekha hah a pore suole chu Paul omna ram a rekela, Cililia ram mi ani ti a riet lechu a kôm,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 “Nang nônpungei an juong tung lehan no roi hih keiman rangâi ki tih,” a tipea. Hanchu Paul hah râiôt omna munpuia han dara vêng bang rangin chong a pêk ngeia.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.