Atos 11
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs ARA
1 Judea ram pumpuia tîrtonngei le iempungei hah Jentailngei khom Pathien chong an rieta an lei modôm zoi.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Peter hah Jerusalema a sea, hanchu sertan ngei han ama an lei dema, a kôm,
2 Quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram da circuncisão o arguiram, dizendo:
3 “Sertanloi Jentailngei ina nu tunga an kôma sâk khom na sâk ngâi!” an tia.
3 Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Masikin Peter'n abul renga anrêngin aroi omtie murdi a misîrpe ngâia.
4 Então, Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Joppa khopuiliena chubai ko tho lâiin, inlârna ku mua. Puon chêk lientak anghan arikil minlia inthung invân renga juong musum ko kôla juong om ku mua.
5 Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Mahan anâikikin ke enna insûng sa le ram sa, rôpa intol ngâi le vângei ku mua.
6 E, fitando para dentro dele os olhos, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Masuole chong mirîng ki rieta ko kôm, ‘Inthoi roh Peter; that inla sâk roh,’ a tia.
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Hannirese keiman ‘Nimak Pumapa! ânthieng loi le ânnim ite ka bâia lût ngâi mak’ ki tia.
8 Ao que eu respondi: de modo nenhum, Senhor; porque jamais entrou em minha boca qualquer coisa comum ou imunda.
9 Invân renga rôl han avoiniknân, ‘Pathien'n ânthieng a ti sai hi nangman inthieng mak tino roh!’ a ti nôka.
9 Segunda vez, falou a voz do céu: Ao que Deus purificou não consideres comum.
10 Ma anghan voithum ajuong oma masuole azoinataka chu invân tieng lâk pâiin a oma.
10 Isto sucedeu por três vezes, e, de novo, tudo se recolheu para o céu.
11 Ma zora tak han Caesarea renga mi inthum hongtîra om ngei hah ko omna in an hong tunga.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrarem comigo.
12 Ratha'n mulung inlakloia anni ngei jûi ngei rangin mi rila. Hi iempu uruk Joppa renga Caesarea hong ngei khom min jûisa kin rêngin Cornelius ina kin lûta.
12 Então, o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Ama han a ina vântîrton inding a mua, vântîrton han a kôma, Joppa khuoa mi tîr inla mi inkhat a riming Simon Peter an ti hah hong minkoi roh.
13 E ele nos contou como vira o anjo em pé em sua casa e que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar Simão, por sobrenome Pedro,
14 Ama han chong nang misîrpe a ta, ama chong han nangma le ni insûngmingei sânminjôkin om nin tih, tiin khom mi ril sa.
14 o qual te dirá palavras mediante as quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 Chongril ko hong phut lehan motona ei chunga ajuongtung anghan Ratha Inthieng an chunga ajuongtunga.
15 Quando, porém, comecei a falar, caiu o Espírito Santo sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Male Pumapa'n a ti ‘John'n tui le mi a baptis ania, nangni chu Ratha Inthiengin baptis la chang nin tih,’ a ti hah ki rietsuok nôka.
16 Então, me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: João, na verdade, batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Pumapa Jisua Khrista ei iema ama chongpêk nanâk hah Jentailngei khom a pêk ani ti ânthâr ani. Kei hih tumo ki ni, Pathien khap rang bôkpu hi!” a tia.
17 Pois, se Deus lhes concedeu o mesmo dom que a nós nos outorgou quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Ma chong hah an riet lechu dem khâi mak ngei, Pathien an minpâka, “Pathien'n Jentailngei khom insîra ring rangin zora inchum a pêk ani hi!” an tia.
18 E, ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Logo, também aos gentios foi por Deus concedido o arrependimento para vida.
19 Hanchu Stephan an that zora dûkmintongna sika chekinchâi ngei hah Phoenicia Ram, Cyprus tuikul le Antioch khuo dênin an sea Judangei kôm vai thurchi an rila.
19 Então, os que foram dispersos por causa da tribulação que sobreveio a Estêvão se espalharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Hannirese, iempu senkhat: Cyprus tuihuol le Cyrene a mingei hah Antioch'a an sea, Jentailngei kôm khom Thurchi Sa an misîra, Pumapa Jisua Thurchi Sa an rila.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Pumapa ranakin a san ngeia, mi tamtakin an iema, Pumapa tieng an inhei zoia.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Ma thurchi hah Jerusalema koiindang ngeiin an lei rieta, masikin Barnabas hah Antioch taka an tîra.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Ama hah a tungin chu mataka mingei Pathien'n satavur tie hah a mûn chu a râisân tataka, an mulungngei murdia Pathien taksônna om mindet rangin anrêngin a mohôk ngeia.
23 Tendo ele chegado e, vendo a graça de Deus, alegrou-se e exortava a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Barnabas hah mi satak, Ratha Inthieng le iemna sip ania, masikin mi tamtak Pumapa tieng a tuong zoia.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Hanchu Barnabas hah Saul rokin Tarsus khuoa a sea.
25 E partiu Barnabé para Tarso à procura de Saulo;
26 A mu lehan Antioch tieng a hong tuonga, kum khat piel koiindangngei inkhômna an inchel ngâia, mi tamtak an minchu sa ngâi. Antioch'a han kêng iempungei hah Khristien an ti masatak.
26 tendo-o encontrado, levou-o para Antioquia. E, por todo um ano, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Ma zora han Dêipu senkhat ngei Jerusalem renga Antioch an sea.
27 Naqueles dias, desceram alguns profetas de Jerusalém para Antioquia,
28 An lâia mi inkhat a riming Agabus ândinga rammuol pumpuia mâitâm natak chul atih, ti ratha min rietin a phuonga; ha mâitâm hah Claudius inlal lâiin atung zoi.
28 e, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que estava para vir grande fome por todo o mundo, a qual sobreveio nos dias de Cláudio.
29 Ha anghan, ruoisingei han an thei lam chitin Judea rama iempungei kôm sanna muthuon rang an masata.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram enviar socorro aos irmãos que moravam na Judeia;
30 Ma hah an thoa masuole sum han koiindang upangei kôm pêk rangin Barnabas le Saul kuta an muthuon zoi.
30 o que eles, com efeito, fizeram, enviando-o aos presbíteros por intermédio de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.