Apocalipse 19
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs NVT
1 Masuole han invâna loko mipui tamtak ngei he rahang inringtak angati, “Pathien minpâk roi! Sanminringna, roiinpuina, le sinthotheina ngei chu ei Pathien ta ani! ti ki rieta.
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 A roijêknangei chu adikin asa ani! Ama han notizuor inthang, ânrêna sika pilchung siet ngâi le a tîrlâmngei that ngâinu theiloi minchangin dûk a mintong zoi.”
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 An iniek sira, “Pathien minpâk roi! Khopuilien roiinpui kâng minhekna meidonngei renga meikhu chu tuonsôt tuonsôtin chungtieng kal tit atih!”
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Upangei sômnikminli le iring parân minli ngei han inbokin, “Amen! Pathien minpâkin om rese!” tiin rêngsukmuna insungpu hah chubai an mûka.
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Hanchu rêngsukmun renga han rôl ahôn ringa, “Ei Pathien manpâk roi, a tîrlâmngei murdi le mingei murdi, achîn alien, ama mirit tho ngei murdi'n!” a tia.
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Hanchu loko tamtak rahang, tuitâk rahang angati, mechêk puok rahang inringtak angati, “Pathien minpâk roi! Pumapa ei Pathien Râtinchung hih Rêngpa ani! an ti ki rieta.
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 Ei râiminsân ei ti u; a roiinpuina minpâk ei ti u! Belrite innei zora ahong tung zoi, male a moi khom amananâkin ânthok zoi.
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 Amanu hah puoninnêm ânthieng ântêrdap insil rang pêkin aom zoi.” (Puoninnêm hih Pathien mingei sintho asa ngei hah ani).
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Hanchu vântîrton han ko kôm, “Mahi miziek roh: Belrite inneina ruolhoia siela omngei chu satvur an ni.” Male vântîrton han abôk sira, “Ma ngei hi Pathien chong dik ngei ani,” a tia.
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 A ke bula chubaimûk rangin kên boka, aniatachu ama'n, “Ma anghan tho no roh! Keima khom ni tîrlâm champui le iempu champuingei, Jisua chongtak phuonga pompu ngei murdi na champui kêng ki ni. Pathien chubaimûk roh!” ni tia.
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Hanchu invân ân-ong ku mua, male mahan sakor ngoi aoma. Achunga chuongpu hah Taksônom le Adik ani; ama han adiktakin roi a jêka a râlngei a doi ngâi.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 A mitngei hah meidon aphuoa, male a lua rênglukhumngei tamtak ân khuma. A chunga riming ânziek amananâk pêna chu tutên imo aomtie an riet theiloi a dôna.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Kâncholiinchuol thisen ânzozit ân haka. A riming chu, “Pathien Chong,” ani.
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Invâna râlmingei han a nûk an jûia, puoninnêm ngoi ânthieng leh invôn sakor ngoi ngei chunga an chuonga.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 A bâi renga khandai ngaidak ahong jôka, ma lehan namtinngei doiin mene atih. Thîr tôkmol le an chunga roijêk a ta, male Râtinchung Pathien taksina natak uain sômna khur sûnga han sirdên atih.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 A kâncholiinchuol le a keêla han, “Rêngngei Rêngpa le pumangei Pumapa,” ti riming miziekin aoma.
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Hanchu vântîrton nisa chunga ânding ku mua. Phâivuo kâra vângei avuong murdi kôm han rôl inringtakin ân ieka: “Hong ungla hôntup roi Pathien ruolhoi roiinpuitaka rangin!
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 Hong ungla, rêngngei meh, râlmi uliengei meh, le râlmingei meh, sakorngei meh le a chunga chuongngei meh, mingei murdi meh, suokngei meh le zalenngei meh, alien le achîn ngei meh, hong sâk roi!” a tia.
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Hanchu sarâng le pilchunga rêngngei le an râlmingei hah sakor chunga chuongpu le a râlmingei doia inbuonpui rangin an hôntûp ku mua.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Sarâng hah an sûra, dêipu dikloi a mitmua sininkhêlngei sinpu hah khom an sûr sa. (Ma sininkhêlngei a sin sika han sarâng sînthona dôn ngei le arimil chubaimûk ngâipu ngei hah a huong ngei ngâi ani.) Sarâng le dêipu dikloi ngei anruonin an ringchungin kâta kâng, meidîla han an vôrpai ngei zoi.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 An râlmingei hah chu sakor chunga chuongpu bâia hong jôk khandai lehan a that ngeia; male vângei murdi han an phari dodôrin an meh ngei hah an sâk zoi.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.