Romanos 4
Soli New Testament (SBY_TWF) vs NTLH
1 Nomba twambe cani afwe Bayuda pamushali wetu Abulahamu? Nibyani mbyalacana mubuyumi bwakendi?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Na walalulamikwa ne Lesa kupitila mubintu mbyalensa, nshinga nalacana pakulitukumunina. Nomba liya kulitukumuna pamenso a Lesa sobwe.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Nomba Mabala alambangaconi? Akute kwambeti “Abulahamu walashoma Lesa, kayi mpwalashoma, Lesa walamubona kwambeti walulama.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Muntu asebensa ncito, ukute kutambula malipilo. Nomba nteko kwambeti ni cipo sobwe, nsombi tukute kwambeti embyelela kutambula pacebo ca ncito yakendi.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Muntu lashomo kwakubula kushimpila mu ncito shakendi ne kushoma muli Lesa, Lesa eukute kumuboneti nimuyawu, ulu elushomo Lesa ndwakute kulangaula kwambeti abe walulama pamenso akendi.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Nendi Dafeti walamba copeleco pacindi mpwalambeti ukute colwe uyo Lesa ngwalasuminisheti walulama kwakubula pacebo cabintu mbyalenshi.Walambeti,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Sena colwe ici nica bantu bapalulwa bonka nambi ne babula kupalulwa? Sobwe naboyo babula kupalulwa nikwabo. Pakwinga Mabala ngotulambapo alambangeti, “Abulahamu walashoma Lesa, lino mpwalashoma walacanika kwambeti walulama pamenso a Lesa.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Nomba ibi byalenshika lilyoni? Sena nipacindi mpwalapalulwa nambi katana? Nkabyalenshika mpwalapalulwa sobwe nsombi nkatana apalulwa.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Kupalulwa kwalenshika panyuma pakendi, kwambeti cikabe cishibisho cebo calushomo lwakendi nambi nkalikuba wapalulwa, nsombi walacanika kwambeti walulama pamenso a Lesa mpwalashoma. Neco Abulahamu nimushali wabo bonse bashoma Lesa, kayi Lesa ukute kumubona kuba muntu walulama nambi nkapalulwa.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Kayi ni mushali wa bonse bapalulwa, kutamba bonka bapalulwa mumubili monka, nsombi uyo ukute kukonka citondesho ca lushomo lwa mushali wetu Abulahamu nkatana apalulwa.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Abulahamu ne bashikulu bakendi balatambula cishomesho cakwambeti cishi capanshi nicikabe cabo. Balatambula cishomesho ici, nteko kupitila mukukonkela Milawo sobwe, nsombi pacebo ca kululama kulafumunga mulushomo.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Neco na cishomesho ca Lesa nicikapewe kuli balakonkelenga Milawo, ekwambeti lushomo luliyawa ncito kayi ne cishomesho ca Lesa nicabulyo.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Milawo ikute kuleta bukalu bwa Lesa, nsombi kwabula Milawo kuliyawa kayi ne kwipwaya.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Neco cishomesho calapewa kupitila mulushomo, kwambeti cibe cipo ca Lesa ncalalaya kuli bonse bashikulu ba Abulahamu ntebo bonka balakonkelenga Milawo, nsombi ne kuli bashoma mbuli Abulahamu ncalensa, pakwinga Abulahamu ni mushali wetu twense.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Pakwinga Mabala alambangeti, “Ndakubiki kwambeti ube mushali wa mishobo ingi ya bantu.” Cishomesho ici Abulahamu walacitambula kuli Lesa ngwalikuba washoma. Endiye Lesa ukute kubweshela buyumi kubantu bafwa, kayi kupitila mu maswi akendi ukute kupesheti bintu byabulapo bibepo.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Lesa walambeti, “bashukulu bakobe nibakafule.” Neco nendi walapitilisha kushoma ne kukabeti nkabyalikuba bintu byeshibikwa, weco nendi walaba mushali wa mishobo ingi ya bantu.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Byaka byakendi byalikuba byakwana pepi mwanda. Nomba lushomo lwakendi luliya kulefuka nambi mubili wakendi walabeti wafwa cebo cakucekula. Neye Sala walikuba wayuma palibunda.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Nendi uliya kutaya lushomo kayi nkalacitonshanya cishomesho ca Lesa sobwe, nsombi walapitilisha kushoma ne kulumbaisha Lesa.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Walashomeshesha kwambeti Lesa nakacikonshe kwinsa bintu mbyalamushomesha.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Weco, mbuli maswi a Lesa ncalambilingeti, “Lesa walamubona kuba walulama.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Mabala alambangeti, “Lesa walamubona kwambeti walulama,” Nkalambanga shakendi enka sobwe.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Nsombi alambanga kayi pali njafwe tweshi tukacaniketi twalulama pakushoma Lesa, uyo walapundusha Yesu Mwami wetu kubafu.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Yesu walabengwa kwambeti afwe pacebo ca bwipishi bwetu, kayi walapunduka kubafu kwambeti tube balulama pamenso a Lesa.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.