Atos 27
Hay halitá nin Diyos hay kawkanta boy kawkahalita-an (The New Testament Psalms and Proverbs) (SBL) vs VC
1 Hapa-eg hi Pablo ay nadisisyonan nin ipagtan koni Arì Sisar ha nasyon Italya. Hiya kateng ongnoy piriso ay impaba-alà ha mihay opisyal nin hawhondalò. Hay ngalan nin hatoy opisyal ay Holyo ya miha ha gropo nin hawhondalò ya bantay ni Arì Sisar. Hiko hi Lokas ay nanlamo koni Pablo,
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 boy kalamo et hi Aristarko ya taga Tisalonika ha probinsyan Masidonya. Hinomakay kayi ha barko ya na-ibat ha siyodad nin Adramitiyo. Habayti ya barko ya anhakyan nawen ay palako ha pawpantalan ha probinsyan Asya.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ika-ibokah ay ni-abot kayi ha siyodad nin Sidon. Hi Holyo ay maba-it koni Pablo; kayà pinayagan na hi Pablo nin manibaw nin aw-amigo na bayro. Ha ombayro ay mabiyan la ya nin pawpanganga-ilangan na.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Hin nog-alih kayi bayro ha Sidon ay anhalonga-en nawen ya angin. Kayà nagdaan kayi ha pingit nin islan Sipri ta bayroy mahalipnè.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Nagdaan kayi ha eteb nin probinsyan Silisya boy probinsyan Pampilya, biha hin ni-abot kayi ha siyodad nin Mira ha probinsyan Lisya ay bayro kayi tinonggen.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Hatoy opisyal ya ampama-alà konnawen ay nakakit bayro nin mihay barkoy na-ibat ha siyodad nin Alihandriya ha nasyon Ihipto. Habaytoy barko ay mako ha nasyon Italya. Kayà bayro kayi pinahakay nin hatoy opisyal.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Ongnoy allo ya hay paninigè nin barkoy anhakyan nawen ay makapey boy masyado kayin na-irapan nin ni-abot ha eteb nin siyodad nin Sinido. Agnawen makayan halonga-en ya angin; kayà agkayi makadiritso. Hay ginawà nawen ay nagdaan kayi ha mahalipnè ya dogal ha pingit nin islan Krita ha eteb ambay nin Salmon.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Nangambay kayi piro na-irapan kayi simpri biha kayi ni-abot ha dogal ya an-ingaten nin Mahampat ya Pagtegenan ya marani ha banowan Lasiya.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Bayro kayi naboyot ta nalabah ana ya allo nin hay Hawhodiyo ay ampagpalta mangan ta kapanahalangin anggan nalatngan kayi nin dilikadoy pana-on nin magbiyahi. Kayà winawaliyan hila ni Pablo, ya wana,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Kawkalamowan, angkatanam ko ya no isigi tamoy paninigè tamo ay alwan bongat kawkarga tamo boy barko ya andilikadowen, no alwan kateng biyay tamo.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Hi Holyo ya kapitan nin hawhondalò ay ahè ninto-o do ha hinalità ni Pablo, no alwan hay pininto-o na ay hatoy hinalità nin kapitan nin barko boy hinalità nin ma-in ikon nin hatoy barko.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Banà ta hatoy dogal ya pagtegenan ay alwan magandan pagtegenan maboyot no abagat ay nagdisisyon ya kalak-an nin isigi nawen ya paninigè nawen. An-omasa hila nin mi-abot kayi ha dogal ya an-ingaten Pinisi ya miha ha bawbanowa nin islan Krita. Bayro ay ma-in pagtegenan ya naka-arap ha bagatan ya babà boy ha mayanan ya babà. Labay lan bayro nawen palabahen ya abagat.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Hin nag-ompisay makapey ya angin ya ampangibat ha bagatan ay inihip la ya mahampat no manigè kayi. Kayà hay ginawà la ay inalih lay pondo nin barko biha kayi nanigè ya hay ampagdanan nawen ay ha pingit islan Krita.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Piro ahè naboyot ay binagyo kayi ya hay angin ya ampangibat ha isla pa-aypà konnawen ya an-ingaten “Angin nin Mayanan ya Baytan.”
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Hay hokaw nin angin ya angkahalongà nawen; kayà ahè makayan halonga-en nin barko ya anhakyan nawen. Hin ayin kayin magawà ay pina-olayan nawen anan ipadpad kayi nin habaytoy angin.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Hin nipadpad kayi ha mayamò ya isla ya an-ingaten Klawda ay nahalimbengan kayi ha angin. Bayro ay na-irapan kayin mangihapat nin bangkà ya anggoloyen nin hatoy barko ya anhakyan nawen.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Hin na-ihapat nawen ana baytoy bangkà ay intakel nawen nin yobil ha mamalibot nin barko. Banà ha kalimowan lan misadsad ya barko ha makapati-an ya ambay dagat nin nasyon Libya ay in-aypà lay layag, ta hay barko ay pina-olayan lan ipadpad nin angin.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Ika-ibokah ay sigisigi et ya hokaw nin bagyo. Kayà hay kawkarga ay inompisawan la nin intapon ha dagat.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Hinomonoy allo, hay kawkahangkapan ya anggamiten bayro ha barko ay intapon la simpri ha dagat.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Malakè anay allo ya nalabah ay agnawen et makit ya hilà nin allo o bawbito-en banà ha sigisigi ya kakhawan nin bagyo. Kayà hikayi ay na-alihan anan pag-asa nin makalibri.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Hapa-eg, hin ongnoy alloyna nin hay tawtawo bayro ha barko ay ahè ampangan, hi Pablo ay nireng ha arapan la nin naghalità, ya wana, “Kawkalamo, no nanlengè kawo dayi ha inwawali ko komoyo ya agtamo mog-alih ha islan Krita ay agtamo dayi dinanas bayti ya ombayri ya kadya-dya-an, boy hay kawkarga ay ahè dayi nasayang.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ombayro man ay hokawen moyoy nakem moyo ta ayin mati kontamo. Hay mahirà bongat ay habayti ya barko ya anhakyan tamo.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Tandà moyo ya hiko ay ikon nin Diyos boy ampagsirbi ko kona. Nayabi hay mihay anghil nin Diyos ay ampireng ha dani ko boy naghalità,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ya wana, ‘Pablo, agka malimo ta ka-ilangan kan i-arap nin bistawen koni Arì Sisar. Banà ha kahampatan nin Diyos, kaganawan nin kalamowan mon nakahakay bayri ha barko ay ahè mati.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Kayà, kawkalamowan ko, hokawen moyoy nakem moyo ta ampinto-o kon toparen nin Diyos baytoy impangakò nay impahalità na do ha anghil.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Ombayro man, hitamo ay mipadpad ha mihay isla.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Hin na-abot ya ikalabin-apat yabi ay impadpad kayi nin angin ha dagat ya an-ingaten Adriyatiko. Hin magayna mibotlay ya yabi ay inola-lem nin kawkalamowan nawen ya marani kayi ha ambay.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Kayà tinakaran la no pangno kalalè baytoy lanom. Habayto ay tatlompò boy anem ya mitroy kalale-an. Amò maboyot ay ombayro simpri ya ginawà la. Hapa-eg, natanda-an lay lowampò boy pitoy mitro ya kalale-an nin kama-inan la.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ha kalimowan la nin mipalakoy barko la ha bawbato ay indabò lay apat ya pondo ha bandan hoyotan nin barko. Labay la dayin tampol anan homilà ya allo.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Hay tawtawowan ha barko ay labay dayin mipaglayas; kayà in-aypà la ha lanom baytoy bangkà ta ampagpaparaan hilan mangidabò nin pondo ha arapan nin hatoy barko.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Piro hinalità ni Pablo boy do ha opisyal boy do ha hawhondalò, ya wana, “No ahè manatili bayri bayti ya tawtawowan nin barko ay agkawo malibri.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Kayà hay ginawà nin hawhondalò ay pinotoh lay yobil nin hatoy bangkà ta pina-olayan la bayto nin matata ha lanom.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Hin maghahawang ana, hilay kaganawan ay pinakitotolan ni Pablo nin mangan, ya wana, “Labin-apat anay allo nin agkawo ampangan ha pangantì moyon tonggen ya angin.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Kayà an-ipaki-ilgo ko komoyo ya mangan kawo emen kawo homkaw. Agkawo mahlak ta ayin man mapangno kontamo.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Hin nayarì baytin hinalità ni Pablo ay nangwa ya nin tinapay. Ha arapan lan kaganawan ay pinasalamatan na bayto ha Diyos, biha na pinotoh ta nangan ya.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Banà bayro ha hinalità ni Pablo ay hinomkaw ya nakem la; kayà nangan hilay kaganawan.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Hikayi ya kaganawan nin anti bayro ha barko ay lowanggato boy pitompò boy anem katawo.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Hin nabhoy hilayna ay intapon lay kargay trigo emen omopaw ya barko.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Hin bayombokayna ay agla tandà no anya baytoy dogal ya pini-abotan la. Piro ma-in hilan natamolawan ya nagrikodoy ambay. Kayà nagdisisyon hila ya no ma-arì ay gitan la baytoy barko nin isadsad bayro.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Hapa-eg, pinotoh lay yobil nin pawpondo ta pina-olayan layna bayto nin nipanlomdeg, boy inokà lay yobil ya pinanakel nin tawtimon, biha la intag-ay ya layag ha arapan nin hatoy barko emen magtan nin angin bayto bayro ha ambay.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Piro hay onawan nin hatoy barko ay nisadsad ha nagpantal ya kapati-an; kayà hay onawan ay agana magalaw, boy hay hoyotan ay nangawawatak ha kalhayan nin dawdawoyon.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Hay labay nin hawhondalò ay patyen lay pawpiriso emen aghila makatangoy nin maglayas.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Piro aghila pinayagan nin hatoy opisyal nin hawhondalò ta agna labay mati hi Pablo. Kayà immanda na ya kaganawan maronong tomangoy ay magtaboy ana ha lanom ta tomangoy anan mako ha lakatan.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Hay alwan maronong tomangoy ay minandawan nan komabit ha tapì o ha pawpidaso nin hatoy nawatak ya barko. Ombayroy ginawà nawen; kayà hikayi ya kaganawan ay ni-abot ha lakatan nin ahè napangno.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.