Lucas 14
Sanskrit Bible (NT) in Urdu Script (سَتْیَویدَح۔) (SAN_URD) vs NAA
1 اَنَنْتَرَں وِشْرامَوارے یِیشَو پْرَدھانَسْیَ پھِرُوشِنو گرِہے بھوکْتُں گَتَوَتِ تے تَں وِیکْشِتُمْ آریبھِرے۔
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 تَدا جَلودَرِی تَسْیَ سَمُّکھے سْتھِتَح۔
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 تَتَح سَ وْیَوَسْتھاپَکانْ پھِرُوشِنَشْچَ پَپْرَچّھَ، وِشْرامَوارے سْواسْتھْیَں کَرْتَّوْیَں نَ وا؟ تَتَسْتے کِمَپِ نَ پْرَتْیُوچُح۔
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 تَدا سَ تَں روگِنَں سْوَسْتھَں کرِتْوا وِسَسَرْجَ؛
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 تانُواچَ چَ یُشْماکَں کَسْیَچِدْ گَرْدَّبھو ورِشَبھو وا چیدْ گَرْتّے پَتَتِ تَرْہِ وِشْرامَوارے تَتْکْشَنَں سَ کِں تَں نوتّھاپَیِشْیَتِ؟
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 تَتَسْتے کَتھایا ایتَسْیاح کِمَپِ پْرَتِوَکْتُں نَ شیکُح۔
6 A isto nada puderam responder.
7 اَپَرَنْچَ پْرَدھانَسْتھانَمَنونِیتَتْوَکَرَنَں وِلوکْیَ سَ نِمَنْتْرِتانْ ایتَدُپَدیشَکَتھاں جَگادَ،
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 تْوَں وِواہادِبھوجْییشُ نِمَنْتْرِتَح سَنْ پْرَدھانَسْتھانے موپاویکْشِیح۔ تْوَتّو گَورَوانْوِتَنِمَنْتْرِتَجَنَ آیاتی
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 نِمَنْتْرَیِتاگَتْیَ مَنُشْیایَیتَسْمَے سْتھانَں دیہِیتِ واکْیَں چیدْ وَکْشْیَتِ تَرْہِ تْوَں سَنْکُچِتو بھُوتْوا سْتھانَ اِتَرَسْمِنْ اُپَویشْٹُمْ اُدْیَںسْیَسِ۔
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 اَسْماتْ کارَنادیوَ تْوَں نِمَنْتْرِتو گَتْواپْرَدھانَسْتھانَ اُپَوِشَ، تَتو نِمَنْتْرَیِتاگَتْیَ وَدِشْیَتِ، ہے بَنْدھو پْروچَّسْتھانَں گَتْووپَوِشَ، تَتھا سَتِ بھوجَنوپَوِشْٹاناں سَکَلاناں ساکْشاتْ تْوَں مانْیو بھَوِشْیَسِ۔
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 یَح کَشْچِتْ سْوَمُنَّمَیَتِ سَ نَمَیِشْیَتے، کِنْتُ یَح کَشْچِتْ سْوَں نَمَیَتِ سَ اُنَّمَیِشْیَتے۔
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 تَدا سَ نِمَنْتْرَیِتارَں جَنَمَپِ جَگادَ، مَدھْیاہْنے راتْرَو وا بھوجْیے کرِتے نِجَبَنْدھُگَنو وا بھْراترِृگَنو وا جْناتِگَنو وا دھَنِگَنو وا سَمِیپَواسِگَنو وا ایتانْ نَ نِمَنْتْرَیَ، تَتھا کرِتے چیتْ تے تْواں نِمَنْتْرَیِشْیَنْتِ، تَرْہِ پَرِشودھو بھَوِشْیَتِ۔
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 کِنْتُ یَدا بھیجْیَں کَروشِ تَدا دَرِدْرَشُشْکَکَرَکھَنْجانْدھانْ نِمَنْتْرَیَ،
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 تَتَ آشِشَں لَپْسْیَسے، تیشُ پَرِشودھَں کَرْتُّمَشَکْنُوَتْسُ شْمَشانادّھارْمِّکانامُتّھانَکالے تْوَں پھَلاں لَپْسْیَسے۔
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 اَنَنْتَرَں تاں کَتھاں نِشَمْیَ بھوجَنوپَوِشْٹَح کَشْچِتْ کَتھَیاماسَ، یو جَنَ اِیشْوَرَسْیَ راجْیے بھوکْتُں لَپْسْیَتے سَایوَ دھَنْیَح۔
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 تَتَح سَ اُواچَ، کَشْچِتْ جَنو راتْرَو بھےाجْیَں کرِتْوا بَہُونْ نِمَنْتْرَیاماسَ۔
16 Jesus, porém, respondeu:
17 تَتو بھوجَنَسَمَیے نِمَنْتْرِتَلوکانْ آہْواتُں داسَدْوارا کَتھَیاماسَ، کھَدْیَدْرَوْیانِ سَرْوّانِ سَماسادِتانِ سَنْتِ، یُویَماگَچّھَتَ۔
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 کِنْتُ تے سَرْوَّ ایکَیکَں چھَلَں کرِتْوا کْشَماں پْرارْتھَیانْچَکْرِرے۔ پْرَتھَمو جَنَح کَتھَیاماسَ، کْشیتْرَمیکَں کْرِیتَوانَہَں تَدیوَ دْرَشْٹُں مَیا گَنْتَوْیَمْ، اَتَایوَ ماں کْشَنْتُں تَں نِویدَیَ۔
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 اَنْیو جَنَح کَتھَیاماسَ، دَشَورِشانَہَں کْرِیتَوانْ تانْ پَرِیکْشِتُں یامِ تَسْمادیوَ ماں کْشَنْتُں تَں نِویدَیَ۔
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 اَپَرَح کَتھَیاماسَ، وْیُوڈھَوانَہَں تَسْماتْ کارَنادْ یاتُں نَ شَکْنومِ۔
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 پَشْچاتْ سَ داسو گَتْوا نِجَپْرَبھوح ساکْشاتْ سَرْوَّورِتّانْتَں نِویدَیاماسَ، تَتوسَو گرِہَپَتِح کُپِتْوا سْوَداسَں وْیاجَہارَ، تْوَں سَتْوَرَں نَگَرَسْیَ سَنِّویشانْ مارْگاںشْچَ گَتْوا دَرِدْرَشُشْکَکَرَکھَنْجانْدھانْ اَتْرانَیَ۔
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 تَتو داسووَدَتْ، ہے پْرَبھو بھَوَتَ آجْنانُساریناکْرِیَتَ تَتھاپِ سْتھانَمَسْتِ۔
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 تَدا پْرَبھُح پُنَ رْداسایاکَتھَیَتْ، راجَپَتھانْ ورِکْشَمُولانِ چَ یاتْوا مَدِییَگرِہَپُورَنارْتھَں لوکاناگَنْتُں پْرَوَرْتَّیَ۔
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 اَہَں یُشْمَبھْیَں کَتھَیامِ، پُورْوَّنِمَنْتْرِتانَمیکوپِ مَماسْیَ راتْرِبھوجْیَسْیاسْوادَں نَ پْراپْسْیَتِ۔
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 اَنَنْتَرَں بَہُشُ لوکیشُ یِیشوح پَشْچادْ وْرَجِتیشُ سَتْسُ سَ وْیاگھُٹْیَ تیبھْیَح کَتھَیاماسَ،
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 یَح کَشْچِنْ مَمَ سَمِیپَمْ آگَتْیَ سْوَسْیَ ماتا پِتا پَتْنِی سَنْتانا بھْراتَرو بھَگِمْیو نِجَپْراناشْچَ، ایتیبھْیَح سَرْوّیبھْیو مَیَّدھِکَں پْریمَ نَ کَروتِ، سَ مَمَ شِشْیو بھَوِتُں نَ شَکْشْیَتِ۔
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 یَح کَشْچِتْ سْوِییَں کْرُشَں وَہَنْ مَمَ پَشْچانَّ گَچّھَتِ، سوپِ مَمَ شِشْیو بھَوِتُں نَ شَکْشْیَتِ۔
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 دُرْگَنِرْمّانے کَتِوْیَیو بھَوِشْیَتِ، تَتھا تَسْیَ سَماپْتِکَرَنارْتھَں سَمْپَتِّرَسْتِ نَ وا، پْرَتھَمَمُپَوِشْیَ ایتَنَّ گَنَیَتِ، یُشْماکَں مَدھْیَ ایتادرِشَح کوسْتِ؟
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 نوچیدْ بھِتِّں کرِتْوا شیشے یَدِ سَماپَیِتُں نَ شَکْشْیَتِ،
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 تَرْہِ مانُشویَں نِچیتُمْ آرَبھَتَ سَماپَیِتُں ناشَکْنوتْ، اِتِ وْیاہرِتْیَ سَرْوّے تَمُپَہَسِشْیَنْتِ۔
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 اَپَرَنْچَ بھِنَّبھُوپَتِنا سَہَ یُدّھَں کَرْتُّمْ اُدْیَمْیَ دَشَسَہَسْرانِ سَینْیانِ گرِہِیتْوا وِںشَتِسَہَسْریح سَینْیَیح سَہِتَسْیَ سَمِیپَواسِنَح سَمُّکھَں یاتُں شَکْشْیامِ نَ ویتِ پْرَتھَمَں اُپَوِشْیَ نَ وِچارَیَتِ ایتادرِشو بھُومِپَتِح کَح؟
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 یَدِ نَ شَکْنوتِ تَرْہِ رِپاوَتِدُورے تِشْٹھَتِ سَتِ نِجَدُوتَں پْریشْیَ سَنْدھِں کَرْتُّں پْرارْتھَییتَ۔
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 تَدْوَدْ یُشْماکَں مَدھْیے یَح کَشْچِنْ مَدَرْتھَں سَرْوَّسْوَں ہاتُں نَ شَکْنوتِ سَ مَمَ شِشْیو بھَوِتُں نَ شَکْشْیَتِ۔
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 لَوَنَمْ اُتَّمَمْ اِتِ سَتْیَں، کِنْتُ یَدِ لَوَنَسْیَ لَوَنَتْوَمْ اَپَگَچّھَتِ تَرْہِ تَتْ کَتھَں سْوادُیُکْتَں بھَوِشْیَتِ؟
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 تَدَ بھُومْیَرْتھَمْ آلَوالَراشْیَرْتھَمَپِ بھَدْرَں نَ بھَوَتِ؛ لوکاسْتَدْ بَہِح کْشِپَنْتِ۔ یَسْیَ شْروتُں شْروتْرے سْتَح سَ شرِنوتُ۔
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.