João 4
Sanskrit Bible (NT) in Urdu Script (سَتْیَویدَح۔) (SAN_URD) vs NVT
1 یِیشُح سْوَیَں نامَجَّیَتْ کیوَلَں تَسْیَ شِشْیا اَمَجَّیَتْ کِنْتُ یوہَنودھِکَشِشْیانْ سَ کَروتِ مَجَّیَتِ چَ،
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 پھِرُوشِنَ اِماں وارْتّامَشرِنْوَنْ اِتِ پْرَبھُرَوَگَتْیَ
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 یِہُودِییَدیشَں وِہایَ پُنَ رْگالِیلَمْ آگَتْ۔
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 تَتَح شومِرونَپْرَدیشَسْیَ مَدْیینَ تینَ گَنْتَوْیے سَتِ
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 یاکُوبْ نِجَپُتْرایَ یُوشَپھے یاں بھُومِمْ اَدَداتْ تَتْسَمِیپَسْتھایِ شومِرونَپْرَدیشَسْیَ سُکھارْ نامْنا وِکھْیاتَسْیَ نَگَرَسْیَ سَنِّدھاوُپاسْتھاتْ۔
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 تَتْرَ یاکُوبَح پْرَہِراسِیتْ؛ تَدا دْوِتِییَیامَویلایاں جاتایاں سَ مارْگے شْرَماپَنَّسْتَسْیَ پْرَہیح پارْشْوے اُپاوِشَتْ۔
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 ایتَرْہِ کاچِتْ شومِرونِییا یوشِتْ تویوتّولَنارْتھَمْ تَتْراگَمَتْ
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 تَدا شِشْیاح کھادْیَدْرَوْیانِ کْریتُں نَگَرَمْ اَگَچّھَنْ۔
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 یِیشُح شومِرونِییاں تاں یوشِتَمْ وْیاہارْشِیتْ مَہْیَں کِنْچِتْ پانِییَں پاتُں دیہِ۔ کِنْتُ شومِرونِییَیح ساکَں یِہُودِییَلوکا نَ وْیَواہَرَنْ تَسْمادّھیتوح ساکَتھَیَتْ شومِرونِییا یوشِتَدَہَں تْوَں یِہُودِییوسِ کَتھَں مَتَّح پانِییَں پاتُمْ اِچّھَسِ؟
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 تَتو یِیشُرَوَدَدْ اِیشْوَرَسْیَ یَدّانَں تَتْکِیدرِکْ پانِییَں پاتُں مَہْیَں دیہِ یَ اِتّھَں تْواں یاچَتے سَ وا کَ اِتِ چیدَجْناسْیَتھاسْتَرْہِ تَمَیاچِشْیَتھاح سَ چَ تُبھْیَمَمرِتَں تویَمَداسْیَتْ۔
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 تَدا سا سِیمَنْتِنِی بھاشِتَوَتِ، ہے مَہیچّھَ پْرَہِرْگَمْبھِیرو بھَوَتو نِیروتّولَنَپاتْرَں ناسْتِی چَ تَسْماتْ تَدَمرِتَں کِیلالَں کُتَح پْراپْسْیَسِ؟
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 یوسْمَبھْیَمْ اِمَمَنْدھُوں دَدَو، یَسْیَ چَ پَرِجَنا گومیشادَیَشْچَ سَرْوّےسْیَ پْرَہیح پانِییَں پَپُریتادرِشو یوسْماکَں پُورْوَّپُرُشو یاکُوبْ تَسْمادَپِ بھَوانْ مَہانْ کِں؟
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 تَتو یِیشُرَکَتھَیَدْ اِدَں پانِییَں سَح پِوَتِ سَ پُنَسْترِشارْتّو بھَوِشْیَتِ،
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 کِنْتُ مَیا دَتَّں پانِییَں یَح پِوَتِ سَ پُنَح کَداپِ ترِشارْتّو نَ بھَوِشْیَتِ۔ مَیا دَتَّمْ اِدَں تویَں تَسْیانْتَح پْرَسْرَوَنَرُوپَں بھُوتْوا اَنَنْتایُرْیاوَتْ سْروشْیَتِ۔
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 تَدا سا وَنِتاکَتھَیَتْ ہے مَہیچّھَ تَرْہِ مَمَ پُنَح پِیپاسا یَتھا نَ جایَتے تویوتّولَنایَ یَتھاتْراگَمَنَں نَ بھَوَتِ چَ تَدَرْتھَں مَہْیَں تَتّویَں دیہِی۔
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 تَتو یِیشُورَوَدَدْیاہِ تَوَ پَتِماہُویَ سْتھانےتْراگَچّھَ۔
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 سا واماوَدَتْ مَمَ پَتِرْناسْتِ۔ یِیشُرَوَدَتْ مَمَ پَتِرْناسْتِیتِ واکْیَں بھَدْرَمَووچَح۔
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 یَتَسْتَوَ پَنْچَ پَتَیوبھَوَنْ اَدھُنا تُ تْوَیا سارْدّھَں یَسْتِشْٹھَتِ سَ تَوَ بھَرْتّا نَ واکْیَمِدَں سَتْیَمَوادِح۔
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 تَدا سا مَہِلا گَدِتَوَتِ ہے مَہیچّھَ بھَوانْ ایکو بھَوِشْیَدْوادِیتِ بُدّھَں مَیا۔
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 اَسْماکَں پِترِلوکا ایتَسْمِنْ شِلوچَّیےبھَجَنْتَ، کِنْتُ بھَوَدْبھِرُچْیَتے یِرُوشالَمْ نَگَرے بھَجَنَیوگْیَں سْتھانَماسْتے۔
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 یِیشُرَووچَتْ ہے یوشِتْ مَمَ واکْیے وِشْوَسِہِ یَدا یُویَں کیوَلَشَیلےسْمِنْ وا یِرُوشالَمْ نَگَرے پِتُرْبھَجَنَں نَ کَرِشْیَدھْوے کالَ ایتادرِشَ آیاتِ۔
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 یُویَں یَں بھَجَدھْوے تَں نَ جانِیتھَ، کِنْتُ وَیَں یَں بھَجامَہے تَں جانِیمَہے، یَتو یِہُودِییَلوکاناں مَدھْیاتْ پَرِتْرانَں جایَتے۔
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 کِنْتُ یَدا سَتْیَبھَکْتا آتْمَنا سَتْیَرُوپینَ چَ پِتُرْبھَجَنَں کَرِشْیَنْتے سَمَیَ ایتادرِشَ آیاتِ، وَرَمْ اِدانِیمَپِ وِدْیَتے ؛ یَتَ ایتادرِشو بھَتْکانْ پِتا چیشْٹَتے۔
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 اِیشْوَرَ آتْما؛ تَتَسْتَسْیَ یے بھَکْتاسْتَیح سَ آتْمَنا سَتْیَرُوپینَ چَ بھَجَنِییَح۔
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 تَدا سا مَہِلاوادِیتْ کھْرِیشْٹَنامْنا وِکھْیاتوبھِشِکْتَح پُرُشَ آگَمِشْیَتِیتِ جانامِ سَ چَ سَرْوّاح کَتھا اَسْمانْ جْناپَیِشْیَتِ۔
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 تَتو یِیشُرَوَدَتْ تْوَیا سارْدّھَں کَتھَنَں کَرومِ یوہَمْ اَہَمیوَ سَ پُرُشَح۔
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 ایتَسْمِنْ سَمَیے شِشْیا آگَتْیَ تَتھا سْتْرِیا سارْدّھَں تَسْیَ کَتھوپَکَتھَنے مَہاشْچَرْیَّمْ اَمَنْیَنْتَ تَتھاپِ بھَوانْ کِمِچّھَتِ؟ یَدْوا کِمَرْتھَمْ ایتَیا سارْدّھَں کَتھاں کَتھَیَتِ؟ اِتِ کوپِ ناپرِچّھَتْ۔
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 تَتَح پَرَں سا نارِی کَلَشَں سْتھاپَیِتْوا نَگَرَمَدھْیَں گَتْوا لوکیبھْیوکَتھایَدْ
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 اَہَں یَدْیَتْ کَرْمّاکَرَوَں تَتْسَرْوَّں مَہْیَمَکَتھَیَدْ ایتادرِشَں مانَوَمیکَمْ آگَتْیَ پَشْیَتَ رُ کِمْ اَبھِشِکْتو نَ بھَوَتِ ؟
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 تَتَسْتے نَگَرادْ بَہِراگَتْیَ تاتَسْیَ سَمِیپَمْ آیَنْ۔
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 ایتَرْہِ شِشْیاح سادھَیِتْوا تَں وْیاہارْشُح ہے گُرو بھَوانْ کِنْچِدْ بھُوکْتاں۔
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 تَتَح سووَدَدْ یُشْمابھِرْیَنَّ جْنایَتے تادرِشَں بھَکْشْیَں مَماسْتے۔
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 تَدا شِشْیاح پَرَسْپَرَں پْرَشْٹُمْ آرَمْبھَنْتَ، کِمَسْمَے کوپِ کِمَپِ بھَکْشْیَمانِییَ دَتَّوانْ؟
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 یِیشُرَووچَتْ مَتْپْریرَکَسْیابھِمَتانُرُوپَکَرَنَں تَسْیَیوَ کَرْمَّسِدّھِکارَنَنْچَ مَمَ بھَکْشْیَں۔
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 ماسَچَتُشْٹَیے جاتے شَسْیَکَرْتَّنَسَمَیو بھَوِشْیَتِیتِ واکْیَں یُشْمابھِح کِں نودْیَتے؟ کِنْتْوَہَں وَدامِ، شِرَ اُتّولْیَ کْشیتْرانِ پْرَتِ نِرِیکْشْیَ پَشْیَتَ، اِدانِیں کَرْتَّنَیوگْیانِ شُکْلَوَرْنانْیَبھَوَنْ۔
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 یَشْچھِنَتِّ سَ ویتَنَں لَبھَتے اَنَنْتایُحسْوَرُوپَں شَسْیَں سَ گرِہْلاتِ چَ، تینَیوَ وَپْتا چھیتّا چَ یُگَپَدْ آنَنْدَتَح۔
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 اِتّھَں سَتِ وَپَتْییکَشْچھِنَتْیَنْیَ اِتِ وَچَنَں سِدّھیَتِ۔
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 یَتْرَ یُویَں نَ پَرْیَّشْرامْیَتَ تادرِشَں شَسْیَں چھیتُّں یُشْمانْ پْرَیرَیَمْ اَنْیے جَناحپَرْیَّشْرامْیَنْ یُویَں تیشاں شْرَگَسْیَ پھَلَمْ اَلَبھَدھْوَمْ۔
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 یَسْمِنْ کالے یَدْیَتْ کَرْمّاکارْشَں تَتْسَرْوَّں سَ مَہْیَمْ اَکَتھَیَتْ تَسْیا وَنِتایا اِدَں ساکْشْیَواکْیَں شْرُتْوا تَنَّگَرَنِواسِنو بَہَوَح شومِرونِییَلوکا وْیَشْوَسَنْ۔
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 تَتھا چَ تَسْیانْتِکے سَمُپَسْتھایَ سْویشاں سَنِّدھَو کَتِچِدْ دِنانِ سْتھاتُں تَسْمِنْ وِنَیَمْ اَکُرْوّانَ تَسْماتْ سَ دِنَدْوَیَں تَتْسْتھانے نْیَوَشْٹَتْ
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 تَتَسْتَسْیوپَدیشینَ بَہَووپَرے وِشْوَسْیَ
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 تاں یوشامَوَدَنْ کیوَلَں تَوَ واکْیینَ پْرَتِیمَ اِتِ نَ، کِنْتُ سَ جَگَتوبھِشِکْتَسْتْراتیتِ تَسْیَ کَتھاں شْرُتْوا وَیَں سْوَیَمیواجْناسَمَہِ۔
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 سْوَدیشے بھَوِشْیَدْوَکْتُح سَتْکارو ناسْتِیتِ یَدْیَپِ یِیشُح پْرَمانَں دَتْواکَتھَیَتْ
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 تَتھاپِ دِوَسَدْوَیاتْ پَرَں سَ تَسْماتْ سْتھانادْ گالِیلَں گَتَوانْ۔
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 اَنَنْتَرَں یے گالِیلِی لِیَلوکا اُتْسَوے گَتا اُتْسَوَسَمَیے یِرُوشَلَمْ نَگَرے تَسْیَ سَرْوّاح کْرِیا اَپَشْیَنْ تے گالِیلَمْ آگَتَں تَمْ آگرِہْلَنْ۔
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 تَتَح پَرَمْ یِیشُ رْیَسْمِنْ کانّانَگَرے جَلَں دْراکْشارَسَمْ آکَروتْ تَتْ سْتھانَں پُنَرَگاتْ۔ تَسْمِنّیوَ سَمَیے کَسْیَچِدْ راجَسَبھاسْتارَسْیَ پُتْرَح کَپھَرْناہُومَپُرِی روگَگْرَسْتَ آسِیتْ۔
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 سَ ییہُودِییَدیشادْ یِیشو رْگالِیلاگَمَنَوارْتّاں نِشَمْیَ تَسْیَ سَمِیپَں گَتْوا پْرارْتھْیَ وْیاہرِتَوانْ مَمَ پُتْرَسْیَ پْرایینَ کالَ آسَنَّح بھَوانْ آگَتْیَ تَں سْوَسْتھَں کَروتُ۔
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 تَدا یِیشُرَکَتھَیَدْ آشْچَرْیَّں کَرْمَّ چِتْرَں چِہْنَں چَ نَ درِشْٹا یُویَں نَ پْرَتْییشْیَتھَ۔
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 تَتَح سَ سَبھاسَدَوَدَتْ ہے مَہیچّھَ مَمَ پُتْرے نَ مرِتے بھَواناگَچّھَتُ۔
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 یِیشُسْتَمَوَدَدْ گَچّھَ تَوَ پُتْروجِیوِیتْ تَدا یِیشُنوکْتَواکْیے سَ وِشْوَسْیَ گَتَوانْ۔
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 گَمَنَکالے مارْگَمَدھْیے داساسْتَں ساکْشاتْپْراپْیاوَدَنْ بھَوَتَح پُتْروجِیوِیتْ۔
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 تَتَح کَں کالَمارَبھْیَ روگَپْرَتِیکارارَمْبھو جاتا اِتِ پرِشْٹے تَیرُکْتَں ہْیَح سارْدّھَدَنْڈَدْوَیادھِکَدْوِتِییَیامے تَسْیَ جْوَرَتْیاگوبھَوَتْ۔
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 تَدا یِیشُسْتَسْمِنْ کْشَنے پْروکْتَوانْ تَوَ پُتْروجِیوِیتْ پِتا تَدْبُدّھوا سَپَرِوارو وْیَشْوَسِیتْ۔
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 یِہُودِییَدیشادْ آگَتْیَ گالِیلِ یِیشُریتَدْ دْوِتِییَمْ آشْچَرْیَّکَرْمّاکَروتْ۔
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.