Atos 22
Sanskrit Bible (NT) in Urdu Script (سَتْیَویدَح۔) (SAN_URD) vs NAA
1 ہے پِترِگَنا ہے بھْراترِگَناح، اِدانِیں مَمَ نِویدَنے سَمَوَدھَتَّ۔
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 تَدا سَ اِبْرِییَبھاشَیا کَتھاں کَتھَیَتِیتِ شْرُتْوا سَرْوّے لوکا اَتِیوَ نِحشَبْدا سَنْتوتِشْٹھَنْ۔
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 پَشْچاتْ سوکَتھَیَدْ اَہَں یِہُودِییَ اِتِ نِشْچَیَح کِلِکِیادیشَسْیَ تارْشَنَگَرَں مَمَ جَنْمَبھُومِح،ایتَنَّگَرِییَسْیَ گَمِلِیییلَنامْنودھْیاپَکَسْیَ شِشْیو بھُوتْوا پُورْوَّپُرُشاناں وِدھِوْیَوَسْتھانُسارینَ سَمْپُورْنَرُوپینَ شِکْشِتوبھَوَمْ اِدانِینْتَنا یُویَں یادرِشا بھَوَتھَ تادرِشوہَمَپِیشْوَرَسیوایامْ اُدْیوگِی جاتَح۔
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 مَتَمیتَدْ دْوِشْٹْوا تَدْگْراہِنارِیپُرُشانْ کارایاں بَدّھوا تیشاں پْرانَناشَپَرْیَّنْتاں وِپَکْشَتامْ اَکَرَوَمْ۔
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 مَہایاجَکَح سَبھاسَدَح پْراچِینَلوکاشْچَ مَمَیتَسْیاح کَتھایاح پْرَمانَں داتُں شَکْنُوَنْتِ، یَسْماتْ تیشاں سَمِیپادْ دَمّیشَکَنَگَرَنِواسِبھْراترِگَنارْتھَمْ آجْناپَتْرانِ گرِہِیتْوا یے تَتْرَ سْتھِتاسْتانْ دَنْڈَیِتُں یِرُوشالَمَمْ آنَیَنارْتھَں دَمّیشَکَنَگَرَں گَتوسْمِ۔
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 کِنْتُ گَچّھَنْ تَنَّگَرَسْیَ سَمِیپَں پْراپْتَوانْ تَدا دْوِتِییَپْرَہَرَویلایاں سَتْیامْ اَکَسْمادْ گَگَنانِّرْگَتْیَ مَہَتِی دِیپْتِ رْمَمَ چَتُرْدِشِ پْرَکاشِتَوَتِی۔
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 تَتو مَیِ بھُومَوै پَتِتے سَتِ، ہے شَولَ ہے شَولَ کُتو ماں تاڈَیَسِ؟ مامْپْرَتِ بھاشِتَ ایتادرِشَ ایکو رَووپِ مَیا شْرُتَح۔
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 تَداہَں پْرَتْیَوَدَں، ہے پْرَبھے کو بھَوانْ؟ تَتَح سووادِیتْ یَں تْوَں تاڈَیَسِ سَ ناسَرَتِییو یِیشُرَہَں۔
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 مَمَ سَنْگِنو لوکاسْتاں دِیپْتِں درِشْٹْوا بھِیَں پْراپْتاح، کِنْتُ مامْپْرَتْیُدِتَں تَدْواکْیَں تےे نابُدھْیَنْتَ۔
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 تَتَح پَرَں پرِشْٹَوانَہَں، ہے پْرَبھو مَیا کِں کَرْتَّوْیَں؟ تَتَح پْرَبھُرَکَتھَیَتْ، اُتّھایَ دَمّیشَکَنَگَرَں یاہِ تْوَیا یَدْیَتْ کَرْتَّوْیَں نِرُوپِتَماسْتے تَتْ تَتْرَ تْوَں جْناپَیِشْیَسے۔
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 اَنَنْتَرَں تَسْیاح کھَرَتَرَدِیپْتیح کارَناتْ کِمَپِ نَ درِشْٹْوا سَنْگِگَنینَ دھرِتَہَسْتَح سَنْ دَمّیشَکَنَگَرَں وْرَجِتَوانْ۔
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 تَنَّگَرَنِواسِناں سَرْوّیشاں یِہُودِییاناں مانْیو وْیَوَسْتھانُسارینَ بھَکْتَشْچَ ہَنانِییَناما مانَوَ ایکو
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 مَمَ سَنِّدھِمْ ایتْیَ تِشْٹھَنْ اَکَتھَیَتْ، ہے بھْراتَح شَولَ سُدرِشْٹِ رْبھَوَ تَسْمِنْ دَنْڈےہَں سَمْیَکْ تَں درِشْٹَوانْ۔
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 تَتَح سَ مَہْیَں کَتھِتَوانْ یَتھا تْوَمْ اِیشْوَرَسْیابھِپْرایَں ویتْسِ تَسْیَ شُدّھَسَتّوَجَنَسْیَ دَرْشَنَں پْراپْیَ تَسْیَ شْرِیمُکھَسْیَ واکْیَں شرِنوشِ تَنِّمِتَّمْ اَسْماکَں پُورْوَّپُرُشانامْ اِیشْوَرَسْتْواں مَنونِیتَں کرِتَوانَں۔
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 یَتو یَدْیَدْ اَدْراکْشِیرَشْرَوشِیشْچَ سَرْوّیشاں مانَواناں سَمِیپے تْوَں تیشاں ساکْشِی بھَوِشْیَسِ۔
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 اَتَایوَ کُتو وِلَمْبَسے؟ پْرَبھو رْنامْنا پْرارْتھْیَ نِجَپاپَپْرَکْشالَنارْتھَں مَجَّنایَ سَمُتِّشْٹھَ۔
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 تَتَح پَرَں یِرُوشالَمْنَگَرَں پْرَتْیاگَتْیَ مَنْدِرےہَمْ ایکَدا پْرارْتھَیے، تَسْمِنْ سَمَیےہَمْ اَبھِبھُوتَح سَنْ پْرَبھُوں ساکْشاتْ پَشْیَنْ،
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 تْوَں تْوَرَیا یِرُوشالَمَح پْرَتِشْٹھَسْوَ یَتو لوکامَیِ تَوَ ساکْشْیَں نَ گْرَہِیشْیَنْتِ، مامْپْرَتْیُدِتَں تَسْییدَں واکْیَمْ اَشْرَوشَمْ۔
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 تَتوہَں پْرَتْیَوادِشَمْ ہے پْرَبھو پْرَتِبھَجَنَبھَوَنَں تْوَیِ وِشْواسِنو لوکانْ بَدّھوا پْرَہرِتَوانْ،
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 تَتھا تَوَ ساکْشِنَح سْتِپھانَسْیَ رَکْتَپاتَنَسَمَیے تَسْیَ وِناشَں سَمَّنْیَ سَنِّدھَو تِشْٹھَنْ ہَنْترِلوکاناں واساںسِ رَکْشِتَوانْ، ایتَتْ تے وِدُح۔
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 تَتَح سوکَتھَیَتْ پْرَتِشْٹھَسْوَ تْواں دُورَسْتھَبھِنَّدیشِییاناں سَمِیپَں پْریشَیِشْیے۔
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 تَدا لوکا ایتاوَتْپَرْیَّنْتاں تَدِییاں کَتھاں شْرُتْوا پْروچَّیرَکَتھَیَنْ، اینَں بھُومَنْڈَلادْ دُورِیکُرُتَ، ایتادرِشَجَنَسْیَ جِیوَنَں نوچِتَمْ۔
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 اِتْیُچَّیح کَتھَیِتْوا وَسَنانِ پَرِتْیَجْیَ گَگَنَں پْرَتِ دھُولِیرَکْشِپَنْ
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 تَتَح سَہَسْرَسیناپَتِح پَولَں دُرْگابھْیَنْتَرَ نیتُں سَمادِشَتْ۔ ایتَسْیَ پْرَتِکُولاح سَنْتو لوکاح کِنِّمِتَّمْ ایتاوَدُچَّیحسْوَرَمْ اَکُرْوَّنْ، ایتَدْ ویتُّں تَں کَشَیا پْرَہرِتْیَ تَسْیَ پَرِیکْشاں کَرْتُّمادِشَتْ۔
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 پَداتَیَشْچَرْمَّنِرْمِّتَرَجُّبھِسْتَسْیَ بَنْدھَنَں کَرْتُّمُدْیَتاسْتاسْتَدانِیں پَولَح سَمُّکھَسْتھِتَں شَتَسیناپَتِمْ اُکْتَوانْ دَنْڈاجْنایامْ اَپْراپْتایاں کِں رومِلوکَں پْرَہَرْتُّں یُشْماکَمْ اَدھِکاروسْتِ؟
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 ایناں کَتھاں شْرُتْوا سَ سَہَسْرَسیناپَتیح سَنِّدھِں گَتْوا تاں وارْتّامَوَدَتْ سَ رومِلوکَ ایتَسْماتْ ساوَدھانَح سَنْ کَرْمَّ کُرُ۔
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 تَسْماتْ سَہَسْرَسیناپَتِ رْگَتْوا تَمَپْراکْشِیتْ تْوَں کِں رومِلوکَح؟ اِتِ ماں بْرُوہِ۔ سوکَتھَیَتْ سَتْیَمْ۔
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 تَتَح سَہَسْرَسیناپَتِح کَتھِتَوانْ بَہُدْرَوِنَں دَتّواہَں تَتْ پَورَسَکھْیَں پْراپْتَوانْ؛ کِنْتُ پَولَح کَتھِتَوانْ اَہَں جَنُنا تَتْ پْراپْتوسْمِ۔
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 اِتّھَں سَتِ یے پْرَہارینَ تَں پَرِیکْشِتُں سَمُدْیَتا آسَنْ تے تَسْیَ سَمِیپاتْ پْراتِشْٹھَنْتَ؛ سَہَسْرَسیناپَتِسْتَں رومِلوکَں وِجْنایَ سْوَیَں یَتْ تَسْیَ بَنْدھَنَمْ اَکارْشِیتْ تَتْکارَنادْ اَبِبھیتْ۔
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 یِہُودِییَلوکاح پَولَں کُتوپَوَدَنْتے تَسْیَ ورِتّانْتَں جْناتُں وانْچھَنْ سَہَسْرَسیناپَتِح پَرےہَنِ پَولَں بَنْدھَناتْ موچَیِتْوا پْرَدھانَیاجَکانْ مَہاسَبھایاح سَرْوَّلوکاشْچَ سَمُپَسْتھاتُمْ آدِشْیَ تیشاں سَنِّدھَو پَولَمْ اَوَروہْیَ سْتھاپِتَوانْ۔
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.