Atos 16
Sanskrit Bible (NT) in Urdu Script (سَتْیَویدَح۔) (SAN_URD) vs VC
1 پَولو دَرْبِّیلُسْتْرانَگَرَیورُپَسْتھِتوبھَوَتْ تَتْرَ تِیمَتھِیَناما شِشْیَ ایکَ آسِیتْ؛ سَ وِشْواسِنْیا یِہُودِییایا یوشِتو گَرْبّھَجاتَح کِنْتُ تَسْیَ پِتانْیَدیشِییَلوکَح۔
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 سَ جَنو لُسْتْرا-اِکَنِیَنَگَرَسْتھاناں بھْراترِناں سَمِیپیپِ سُکھْیاتِمانْ آسِیتْ۔
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 پَولَسْتَں سْوَسَنْگِنَں کَرْتُّں مَتِں کرِتْوا تَں گرِہِیتْوا تَدّیشَنِواسِناں یِہُودِییانامْ اَنُرودھاتْ تَسْیَ تْوَکْچھیدَں کرِتَوانْ یَتَسْتَسْیَ پِتا بھِنَّدیشِییَلوکَ اِتِ سَرْوَّیرَجْنایَتَ۔
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 تَتَح پَرَں تے نَگَرے نَگَرے بھْرَمِتْوا یِرُوشالَمَسْتھَیح پْریرِتَے رْلوکَپْراچِینَیشْچَ نِرُوپِتَں یَدْ وْیَوَسْتھاپَتْرَں تَدَنُساریناچَرِتُں لوکیبھْیَسْتَدْ دَتَّوَنْتَح۔
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 تینَیوَ سَرْوّے دھَرْمَّسَماجاح کھْرِیشْٹَدھَرْمّے سُسْتھِراح سَنْتَح پْرَتِدِنَں وَرْدّھِتا اَبھَوَنْ۔
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 تیشُ پھْرُگِیاگالاتِیادیشَمَدھْیینَ گَتیشُ سَتْسُ پَوِتْرَ آتْما تانْ آشِیادیشے کَتھاں پْرَکاشَیِتُں پْرَتِشِدّھَوانْ۔
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 تَتھا مُسِیادیشَ اُپَسْتھایَ بِتھُنِیاں گَنْتُں تَیرُدْیوگے کرِتے آتْما تانْ نانْوَمَنْیَتَ۔
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 تَسْماتْ تے مُسِیادیشَں پَرِتْیَجْیَ تْرویانَگَرَں گَتْوا سَمُپَسْتھِتاح۔
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 راتْرَو پَولَح سْوَپْنے درِشْٹَوانْ ایکو ماکِدَنِیَلوکَسْتِشْٹھَنْ وِنَیَں کرِتْوا تَسْمَے کَتھَیَتِ، ماکِدَنِیادیشَمْ آگَتْیاسْمانْ اُپَکُرْوِّتِ۔
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 تَسْییتّھَں سْوَپْنَدَرْشَناتْ پْرَبھُسْتَدّیشِییَلوکانْ پْرَتِ سُسَںوادَں پْرَچارَیِتُمْ اَسْمانْ آہُویَتِیتِ نِشْچِتَں بُدّھوا وَیَں تُورْنَں ماکِدَنِیادیشَں گَنْتُمْ اُدْیوگَمْ اَکُرْمَّ۔
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 تَتَح پَرَں وَیَں تْرویانَگَرادْ پْرَسْتھایَ رِجُمارْگینَ سامَتھْراکِیوپَدْوِیپینَ گَتْوا پَرےہَنِ نِیاپَلِنَگَرَ اُپَسْتھِتاح۔
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 تَسْمادْ گَتْوا ماکِدَنِیانْتَرْوَّرْتِّ رومِییَوَسَتِسْتھانَں یَتْ پھِلِپِینامَپْرَدھانَنَگَرَں تَتْروپَسْتھایَ کَتِپَیَدِنانِ تَتْرَ سْتھِتَوَنْتَح۔
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 وِشْرامَوارے نَگَرادْ بَہِ رْگَتْوا نَدِیتَٹے یَتْرَ پْرارْتھَناچارَ آسِیتْ تَتْروپَوِشْیَ سَماگَتا نارِیح پْرَتِ کَتھاں پْراچارَیامَ۔
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 تَتَح تھُیاتِیرانَگَرِییا دھُوشَرامْبَرَوِکْرایِنِی لُدِیانامِکا یا اِیشْوَرَسیوِکا یوشِتْ شْروتْرِیناں مَدھْیَ آسِیتْ تَیا پَولوکْتَواکْیانِ یَدْ گرِہْیَنْتے تَدَرْتھَں پْرَبھُسْتَسْیا مَنودْوارَں مُکْتَوانْ۔
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 اَتَح سا یوشِتْ سَپَرِوارا مَجِّتا سَتِی وِنَیَں کرِتْوا کَتھِتَوَتِی، یُشْماکَں وِچارادْ یَدِ پْرَبھَو وِشْواسِنِی جاتاہَں تَرْہِ مَمَ گرِہَمْ آگَتْیَ تِشْٹھَتَ۔ اِتّھَں سا یَتْنیناسْمانْ اَسْتھاپَیَتْ۔
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 یَسْیا گَنَنَیا تَدَدھِپَتِیناں بَہُدھَنوپارْجَنَں جاتَں تادرِشِی گَنَکَبھُوتَگْرَسْتا کاچَنَ داسِی پْرارْتھَناسْتھانَگَمَنَکالَ آگَتْیاسْمانْ ساکْشاتْ کرِتَوَتِی۔
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 ساسْماکَں پَولَسْیَ چَ پَشْچادْ ایتْیَ پْروچَّیح کَتھامِماں کَتھِتَوَتِی، مَنُشْیا ایتے سَرْوّوپَرِسْتھَسْییشْوَرَسْیَ سیوَکاح سَنْتوسْمانْ پْرَتِ پَرِتْرانَسْیَ مارْگَں پْرَکاشَیَنْتِ۔
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 سا کَنْیا بَہُدِنانِ تادرِشَمْ اَکَروتْ تَسْماتْ پَولو دُحکھِتَح سَنْ مُکھَں پَراوَرْتْیَ تَں بھُوتَمَوَدَدْ، اَہَں یِیشُکھْرِیشْٹَسْیَ نامْنا تْواماجْناپَیامِ تْوَمَسْیا بَہِرْگَچّھَ؛ تینَیوَ تَتْکْشَناتْ سَ بھُوتَسْتَسْیا بَہِرْگَتَح۔
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 تَتَح سْویشاں لابھَسْیَ پْرَتْیاشا وِپھَلا جاتیتِ وِلوکْیَ تَسْیاح پْرَبھَوَح پَولَں سِیلَنْچَ دھرِتْواکرِشْیَ وِچارَسْتھانےدھِپَتِیناں سَمِیپَمْ آنَیَنْ۔
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 تَتَح شاسَکاناں نِکَٹَں نِیتْوا رومِلوکا وَیَمْ اَسْماکَں یَدْ وْیَوَہَرَنَں گْرَہِیتُمْ آچَرِتُنْچَ نِشِدّھَں،
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 اِمے یِہُودِییَلوکاح سَنْتوپِ تَدیوَ شِکْشَیِتْوا نَگَرےسْماکَمْ اَتِیوَ کَلَہَں کُرْوَّنْتِ،
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 اِتِ کَتھِتے سَتِ لوکَنِوَہَسْتَیوح پْراتِکُولْیینودَتِشْٹھَتْ تَتھا شاسَکاسْتَیو رْوَسْتْرانِ چھِتْوا ویتْراگھاتَں کَرْتُّمْ آجْناپَیَنْ۔
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 اَپَرَں تے تَو بَہُ پْرَہارْیَّ تْوَمیتَو کاراں نِیتْوا ساوَدھانَں رَکْشَییتِ کارارَکْشَکَمْ آدِشَنْ۔
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 اِتّھَمْ آجْناں پْراپْیَ سَ تاوَبھْیَنْتَرَسْتھَکاراں نِیتْوا پادیشُ پادَپاشِیبھِ رْبَدّھوا سْتھاپِتاوانْ۔
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 اَتھَ نِشِیتھَسَمَیے پَولَسِیلاوِیشْوَرَمُدِّشْیَ پْراتھَناں گانَنْچَ کرِتَوَنْتَو، کاراسْتھِتا لوکاشْچَ تَدَشرِنْوَنْ
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 تَداکَسْماتْ مَہانْ بھُومِکَمْپوبھَوَتْ تینَ بھِتِّمُولینَ سَہَ کارا کَمْپِتابھُوتْ تَتْکْشَناتْ سَرْوّانِ دْوارانِ مُکْتانِ جاتانِ سَرْوّیشاں بَنْدھَنانِ چَ مُکْتانِ۔
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 اَتَایوَ کارارَکْشَکو نِدْراتو جاگَرِتْوا کارایا دْوارانِ مُکْتانِ درِشْٹْوا بَنْدِلوکاح پَلایِتا اِتْیَنُمایَ کوشاتْ کھَنْگَں بَہِح کرِتْواتْمَگھاتَں کَرْتُّمْ اُدْیَتَح۔
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 کِنْتُ پَولَح پْروچَّیسْتَماہُویَ کَتھِتَوانْ پَشْیَ وَیَں سَرْوّےتْراسْمَہے، تْوَں نِجَپْرانَہِںساں ماکارْشِیح۔
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 تَدا پْرَدِیپَمْ آنیتُمْ اُکْتْوا سَ کَمْپَمانَح سَنْ اُلَّمْپْیابھْیَنْتَرَمْ آگَتْیَ پَولَسِیلَیوح پادیشُ پَتِتَوانْ۔
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 پَشْچاتْ سَ تَو بَہِرانِییَ پرِشْٹَوانْ ہے مَہیچّھَو پَرِتْرانَں پْراپْتُں مَیا کِں کَرْتَّوْیَں؟
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 پَشْچاتْ تَو سْوَگرِہَمانِییَ تَیوح سَمُّکھے کھادْیَدْرَوْیانِ سْتھاپِتَوانْ تَتھا سَ سْوَیَں تَدِییاح سَرْوّے پَرِواراشْچیشْوَرے وِشْوَسَنْتَح سانَنْدِتا اَبھَوَنْ۔
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 تَسْمَے تَسْیَ گرِہَسْتھِتَسَرْوَّلوکیبھْیَشْچَ پْرَبھوح کَتھاں کَتھِتَوَنْتَو۔
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 تَتھا راتْریسْتَسْمِنّیوَ دَنْڈے سَ تَو گرِہِیتْوا تَیوح پْرَہاراناں کْشَتانِ پْرَکْشالِتَوانْ تَتَح سَ سْوَیَں تَسْیَ سَرْوّے پَرِجَناشْچَ مَجِّتا اَبھَوَنْ۔
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 پَشْچاتْ تَو سْوَگرِہَمانِییَ تَیوح سَمُّکھے کھادْیَدْرَوْیانِ سْتھاپِتَوانْ تَتھا سَ سْوَیَں تَدِییاح سَرْوّے پَرِواراشْچیشْوَرے وِشْوَسَنْتَح سانَنْدِتا اَبھَوَنْ۔
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 دِنَ اُپَسْتھِتے تَو لوکَو موچَییتِ کَتھاں کَتھَیِتُں شاسَکاح پَداتِگَنَں پْریشِتَوَنْتَح۔
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 تَتَح کارارَکْشَکَح پَولایَ تاں وارْتّاں کَتھِتَوانْ یُواں تْیاجَیِتُں شاسَکا لوکانَ پْریشِتَوَنْتَ اِدانِیں یُواں بَہِ رْبھُوتْوا کُشَلینَ پْرَتِشْٹھیتاں۔
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 کِنْتُ پَولَسْتانْ اَوَدَتْ رومِلوکَیوراوَیوح کَمَپِ دوشَمْ نَ نِشْچِتْیَ سَرْوّیشاں سَمَکْشَمْ آواں کَشَیا تاڈَیِتْوا کارایاں بَدّھَوَنْتَ اِدانِیں کِماواں گُپْتَں وِسْتْرَکْشْیَنْتِ؟ تَنَّ بھَوِشْیَتِ، سْوَیَماگَتْیاواں بَہِح کرِتْوا نَیَنْتُ۔
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 تَدا پَداتِبھِح شاسَکیبھْیَ ایتَدْوارْتّایاں کَتھِتایاں تَو رومِلوکاوِتِ کَتھاں شْرُتْوا تے بھِیتاح
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 سَنْتَسْتَیوح سَنِّدھِماگَتْیَ وِنَیَمْ اَکُرْوَّنْ اَپَرَں بَہِح کرِتْوا نَگَراتْ پْرَسْتھاتُں پْرارْتھِتَوَنْتَح۔
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 تَتَسْتَو کارایا نِرْگَتْیَ لُدِیایا گرِہَں گَتَوَنْتَو تَتْرَ بھْراترِگَنَں ساکْشاتْکرِتْیَ تانْ سانْتْوَیِتْوا تَسْماتْ سْتھاناتْ پْرَسْتھِتَو۔
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.