2 Coríntios 12
Sanskrit Bible (NT) in Urdu Script (سَتْیَویدَح۔) (SAN_URD) vs VC
1 آتْمَشْلاگھا مَمانُپَیُکْتا کِنْتْوَہَں پْرَبھو رْدَرْشَنادیشانامْ آکھْیانَں کَتھَیِتُں پْرَوَرْتّے۔
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 اِتَشْچَتُرْدَشَوَتْسَریبھْیَح پُورْوَّں مَیا پَرِچِتَ ایکو جَنَسْترِتِییَں سْوَرْگَمَنِییَتَ، سَ سَشَرِیرینَ نِحشَرِیرینَ وا تَتْ سْتھانَمَنِییَتَ تَدَہَں نَ جانامِ کِنْتْوِیشْوَرو جاناتِ۔
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 سَ مانَوَح سْوَرْگَں نِیتَح سَنْ اَکَتھْیانِ مَرْتّیَواگَتِیتانِ چَ واکْیانِ شْرُتَوانْ۔
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 کِنْتُ تَدانِیں سَ سَشَرِیرو نِحشَرِیرو واسِیتْ تَنْمَیا نَ جْنایَتے تَدْ اِیشْوَرینَیوَ جْنایَتے۔
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 تَمَدھْیَہَں شْلاگھِشْیے مامَدھِ نانْیینَ کینَچِدْ وِشَیینَ شْلاگھِشْیے کیوَلَں سْوَدَورْبَّلْیینَ شْلاگھِشْیے۔
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 یَدْیَہَمْ آتْمَشْلاگھاں کَرْتُّمْ اِچّھییَں تَتھاپِ نِرْبّودھَ اِوَ نَ بھَوِشْیامِ یَتَح سَتْیَمیوَ کَتھَیِشْیامِ، کِنْتُ لوکا ماں یادرِشَں پَشْیَنْتِ مَمَ واکْیَں شْرُتْوا وا یادرِشَں ماں مَنْیَتے تَسْماتْ شْریشْٹھَں ماں یَنَّ گَنَیَنْتِ تَدَرْتھَمَہَں تَتو وِرَںسْیامِ۔
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 اَپَرَمْ اُتْکرِشْٹَدَرْشَنَپْراپْتِتو یَدَہَمْ آتْمابھِمانِی نَ بھَوامِ تَدَرْتھَں شَرِیرَویدھَکَمْ ایکَں شُولَں مَہْیَمْ اَدایِ تَتْ مَدِییاتْمابھِمانَنِوارَنارْتھَں مَمَ تاڈَیِتا شَیَتانو دُوتَح۔
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 مَتَّسْتَسْیَ پْرَسْتھانَں یاچِتُمَہَں تْرِسْتَمَدھِ پْرَبھُمُدِّشْیَ پْرارْتھَناں کرِتَوانْ۔
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 تَتَح سَ مامُکْتَوانْ مَمانُگْرَہَسْتَوَ سَرْوَّسادھَکَح، یَتو دَورْبَّلْیاتْ مَمَ شَکْتِح پُورْنَتاں گَچّھَتِیتِ۔ اَتَح کھْرِیشْٹَسْیَ شَکْتِ رْیَنْمامْ آشْرَیَتِ تَدَرْتھَں سْوَدَورْبَّلْیینَ مَمَ شْلاگھَنَں سُکھَدَں۔
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 تَسْماتْ کھْرِیشْٹَہیتو رْدَورْبَّلْیَنِنْدادَرِدْرَتاوِپَکْشَتاکَشْٹادِشُ سَنْتُشْیامْیَہَں۔ یَداہَں دُرْبَّلوسْمِ تَدَیوَ سَبَلو بھَوامِ۔
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 ایتیناتْمَشْلاگھَنیناہَں نِرْبّودھَ اِوابھَوَں کِنْتُ یُویَں تَسْیَ کارَنَں یَتو مَمَ پْرَشَںسا یُشْمابھِریوَ کَرْتَّوْیاسِیتْ۔ یَدْیَپْیَمْ اَگَنْیو بھَوییَں تَتھاپِ مُکھْیَتَمیبھْیَح پْریرِتیبھْیَح کیناپِ پْرَکارینَ ناہَں نْیُونوسْمِ۔
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 سَرْوَّتھادْبھُتَکْرِیاشَکْتِلَکْشَنَیح پْریرِتَسْیَ چِہْنانِ یُشْماکَں مَدھْیے سَدھَیرْیَّں مَیا پْرَکاشِتانِ۔
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 مَمَ پالَنارْتھَں یُویَں مَیا بھاراکْرانْتا نابھَوَتَیتَدْ ایکَں نْیُونَتْوَں وِناپَرابھْیَح سَمِتِبھْیو یُشْماکَں کِں نْیُونَتْوَں جاتَں؟ اَنینَ مَمَ دوشَں کْشَمَدھْوَں۔
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 پَشْیَتَ ترِتِییَوارَں یُुشْمَتْسَمِیپَں گَنْتُمُدْیَتوسْمِ تَتْراپْیَہَں یُشْمانْ بھاراکْرانْتانْ نَ کَرِشْیامِ۔ یُشْماکَں سَمْپَتِّمَہَں نَ مرِگَیے کِنْتُ یُشْمانیوَ، یَتَح پِتْروح کرِتے سَنْتاناناں دھَنَسَنْچَیونُپَیُکْتَح کِنْتُ سَنْتاناناں کرِتے پِتْرو رْدھَنَسَنْچَیَ اُپَیُکْتَح۔
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 اَپَرَنْچَ یُشْماسُ بَہُ پْرِییَمانوپْیَہَں یَدِ یُشْمَتّولْپَں پْرَمَ لَبھے تَتھاپِ یُشْماکَں پْرانَرَکْشارْتھَں سانَنْدَں بَہُ وْیَیَں سَرْوَّوْیَیَنْچَ کَرِشْیامِ۔
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 یُویَں مَیا کِنْچِدَپِ نَ بھاراکْرانْتا اِتِ سَتْیَں، کِنْتْوَہَں دھُورْتَّح سَنْ چھَلینَ یُشْمانْ وَنْچِتَوانْ ایتَتْ کِں کینَچِدْ وَکْتَوْیَں؟
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 یُشْمَتْسَمِیپَں مَیا یے لوکاح پْرَہِتاسْتیشامیکینَ کِں مَمَ کوپْیَرْتھَلابھو جاتَح؟
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 اَہَں تِیتَں وِنِییَ تینَ سارْدّھَں بھْراتَرَمیکَں پْریشِتَوانْ یُشْمَتَّسْتِیتینَ کِمْ اَرْتھو لَبْدھَح؟ ایکَسْمِنْ بھاوَ ایکَسْیَ پَدَچِہْنیشُ چاواں کِں نَ چَرِتَوَنْتَو؟
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 یُشْماکَں سَمِیپے وَیَں پُنَ رْدوشَکْشالَنَکَتھاں کَتھَیامَ اِتِ کِں بُدھْیَدھْوے؟ ہے پْرِیَتَماح، یُشْماکَں نِشْٹھارْتھَں وَیَمِیشْوَرَسْیَ سَمَکْشَں کھْرِیشْٹینَ سَرْوّانْییتانِ کَتھَیامَح۔
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 اَہَں یَداگَمِشْیامِ، تَدا یُشْمانْ یادرِشانْ دْرَشْٹُں نیچّھامِ تادرِشانْ دْرَکْشْیامِ، یُویَمَپِ ماں یادرِشَں دْرَشْٹُں نیچّھَتھَ تادرِشَں دْرَکْشْیَتھَ، یُشْمَنْمَدھْیے وِوادَ اِیرْشْیا کْرودھو وِپَکْشَتا پَراپَوادَح کَرْنیجَپَنَں دَرْپَح کَلَہَشْچَیتے بھَوِشْیَنْتِ؛
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 تیناہَں یُشْمَتْسَمِیپَں پُنَراگَتْیَ مَدِیییشْوَرینَ نَمَیِشْیے، پُورْوَّں کرِتَپاپانْ لوکانْ سْوِییاشُچِتاویشْیاگَمَنَلَمْپَٹَتاچَرَنادْ اَنُتاپَمْ اَکرِتَوَنْتو درِشْٹْوا چَ تانَدھِ مَمَ شوکو جَنِشْیَتَ اِتِ بِبھیمِ۔
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.