Hebreus 11
Sanskrit Bible (NT) in Thai Script (สตฺยเวท:ฯ) (SAN_THA) vs NAA
1 วิศฺวาส อาศํสิตานำ นิศฺจย:, อทฺฤศฺยานำ วิษยาณำ ทรฺศนํ ภวติฯ
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 เตน วิศฺวาเสน ปฺราญฺโจ โลกา: ปฺรามาณฺยํ ปฺราปฺตวนฺต:ฯ
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 อปรมฺ อีศฺวรสฺย วาเกฺยน ชคนฺตฺยสฺฤชฺยนฺต, ทฺฤษฺฏวสฺตูนิ จ ปฺรตฺยกฺษวสฺตุโภฺย โนทปทฺยนฺไตตทฺ วยํ วิศฺวาเสน พุธฺยามเหฯ
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 วิศฺวาเสน หาพิลฺ อีศฺวรมุทฺทิศฺย กาพิล: เศฺรษฺฐํ พลิทานํ กฺฤตวานฺ ตสฺมาจฺเจศฺวเรณ ตสฺย ทานานฺยธิ ปฺรมาเณ ทตฺเต ส ธารฺมฺมิก อิตฺยสฺย ปฺรมาณํ ลพฺธวานฺ เตน วิศฺวาเสน จ ส มฺฤต: สนฺ อทฺยาปิ ภาษเตฯ
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 วิศฺวาเสน หโนกฺ ยถา มฺฤตฺยุํ น ปเศฺยตฺ ตถา โลกานฺตรํ นีต:, ตโสฺยทฺเทศศฺจ เกนาปิ น ปฺราปิ ยต อีศฺวรสฺตํ โลกานฺตรํ นีตวานฺ, ตตฺปฺรมาณมิทํ ตสฺย โลกานฺตรีกรณาตฺ ปูรฺวฺวํ ส อีศฺวราย โรจิตวานฺ อิติ ปฺรมาณํ ปฺราปฺตวานฺฯ
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 กินฺตุ วิศฺวาสํ วินา โก'ปีศฺวราย โรจิตุํ น ศกฺโนติ ยต อีศฺวโร'สฺติ สฺวาเนฺวษิโลเกภฺย: ปุรสฺการํ ททาติ เจติกถายามฺ อีศฺวรศรณาคไต รฺวิศฺวสิตวฺยํฯ
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 อปรํ ตทานีํ ยานฺยทฺฤศฺยานฺยาสนฺ ตานีศฺวเรณาทิษฺฏ: สนฺ โนโห วิศฺวาเสน ภีตฺวา สฺวปริชนานำ รกฺษารฺถํ โปตํ นิรฺมฺมิตวานฺ เตน จ ชคชฺชนานำ โทษานฺ ทรฺศิตวานฺ วิศฺวาสาตฺ ลภฺยสฺย ปุณฺยสฺยาธิการี พภูว จฯ
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 วิศฺวาเสเนพฺราหีมฺ อาหูต: สนฺ อาชฺญำ คฺฤหีตฺวา ยสฺย สฺถานสฺยาธิการเสฺตน ปฺราปฺตวฺยสฺตตฺ สฺถานํ ปฺรสฺถิตวานฺ กินฺตุ ปฺรสฺถานสมเย กฺก ยามีติ นาชานาตฺฯ
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 วิศฺวาเสน ส ปฺรติชฺญาเต เทเศ ปรเทศวตฺ ปฺรวสนฺ ตสฺยา: ปฺรติชฺญายา: สมานำศิภฺยามฺ อิสฺหากา ยากูพา จ สห ทูษฺยวาสฺยภวตฺฯ
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 ยสฺมาตฺ ส อีศฺวเรณ นิรฺมฺมิตํ สฺถาปิตญฺจ ภิตฺติมูลยุกฺตํ นครํ ปฺรไตฺยกฺษตฯ
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 อปรญฺจ วิศฺวาเสน สารา วโยติกฺรานฺตา สนฺตฺยปิ ครฺภธารณาย ศกฺตึ ปฺราปฺย ปุตฺรวตฺยภวตฺ, ยต: สา ปฺรติชฺญาการิณํ วิศฺวาสฺยมฺ อมนฺยตฯ
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 ตโต เหโต รฺมฺฤตกลฺปาทฺ เอกสฺมาตฺ ชนาทฺ อากาศียนกฺษตฺราณีว คณนาตีตา: สมุทฺรตีรสฺถสิกตา อิว จาสํขฺยา โลกา อุตฺเปทิเรฯ
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 เอเต สรฺเวฺว ปฺรติชฺญายา: ผลานฺยปฺราปฺย เกวลํ ทูราตฺ ตานิ นิรีกฺษฺย วนฺทิตฺวา จ, ปฺฤถิวฺยำ วยํ วิเทศิน: ปฺรวาสินศฺจาสฺมห อิติ สฺวีกฺฤตฺย วิศฺวาเสน ปฺราณานฺ ตตฺยชุ:ฯ
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 เย ตุ ชนา อิตฺถํ กถยนฺติ ไต: ไปตฺฤกเทโศ 'สฺมาภิรนฺวิษฺยต อิติ ปฺรกาศฺยเตฯ
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 เต ยสฺมาทฺ เทศาตฺ นิรฺคตาสฺตํ ยทฺยสฺมริษฺยนฺ ตรฺหิ ปราวรฺตฺตนาย สมยมฺ อลปฺสฺยนฺตฯ
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 กินฺตุ เต สรฺโวฺวตฺกฺฤษฺฏมฺ อรฺถต: สฺวรฺคียํ เทศมฺ อากางฺกฺษนฺติ ตสฺมาทฺ อีศฺวรสฺตานธิ น ลชฺชมานเสฺตษามฺ อีศฺวร อิติ นาม คฺฤหีตวานฺ ยต: ส เตษำ กฺฤเต นครเมกํ สํสฺถาปิตวานฺฯ
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 อปรมฺ อิพฺราหีม: ปรีกฺษายำ ชาตายำ ส วิศฺวาเสเนสฺหากมฺ อุตฺสสรฺช,
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 วสฺตุต อิสฺหากิ ตว วํโศ วิขฺยาสฺยต อิติ วาคฺ ยมธิ กถิตา ตมฺ อทฺวิตียํ ปุตฺรํ ปฺรติชฺญาปฺราปฺต: ส อุตฺสสรฺชฯ
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 ยต อีศฺวโร มฺฤตานปฺยุตฺถาปยิตุํ ศกฺโนตีติ ส เมเน ตสฺมาตฺ ส อุปมารูปํ ตํ เลเภฯ
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 อปรมฺ อิสฺหากฺ วิศฺวาเสน ยากูพฺ เอษาเว จ ภาวิวิษยานธฺยาศิษํ ทเทาฯ
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 อปรํ ยากูพฺ มรณกาเล วิศฺวาเสน ยูษผ: ปุตฺรโยเรไกกไสฺม ชนายาศิษํ ทเทา ยษฺฏฺยา อคฺรภาเค สมาลมฺพฺย ปฺรณนาม จฯ
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 อปรํ ยูษผฺ จรมกาเล วิศฺวาเสเนสฺราเยลฺวํศียานำ มิสรเทศาทฺ พหิรฺคมนสฺย วาจํ ชคาท นิชาสฺถีนิ จาธิ สมาทิเทศฯ
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 นวชาโต มูสาศฺจ วิศฺวาสาตฺ ตฺราीนฺ มาสานฺ สฺวปิตฺฤภฺยามฺ อโคปฺยต ยตเสฺตา สฺวศิศุํ ปรมสุนฺทรํ ทฺฤษฺฏวนฺเตา ราชาชฺญาญฺจ น ศงฺกิตวนฺเตาฯ
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 อปรํ วย:ปฺราปฺโต มูสา วิศฺวาสาตฺ ผิเราโณ เทาหิตฺร อิติ นาม นางฺคีจการฯ
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 ยต: ส กฺษณิกาตฺ ปาปชสุขโภคาทฺ อีศฺวรสฺย ปฺรชาภิ: สารฺทฺธํ ทุ:ขโภคํ วเวฺรฯ
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 ตถา มิสรเทศียนิธิภฺย: ขฺรีษฺฏนิมิตฺตำ นินฺทำ มหตีํ สมฺปตฺตึ เมเน ยโต เหโต: ส ปุรสฺการทานมฺ อไปกฺษตฯ
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 อปรํ ส วิศฺวาเสน ราชฺญ: โกฺรธาตฺ น ภีตฺวา มิสรเทศํ ปริตตฺยาช, ยตเสฺตนาทฺฤศฺยํ วีกฺษมาเณเนว ไธรฺยฺยมฺ อาลมฺพิฯ
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 อปรํ ปฺรถมชาตานำ หนฺตา ยตฺ สฺวียโลกานฺ น สฺปฺฤเศตฺ ตทรฺถํ ส วิศฺวาเสน นิสฺตารปรฺวฺวียพลิจฺเฉทนํ รุธิรเสจนญฺจานุษฺฐิตาวานฺฯ
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 อปรํ เต วิศฺวาสาตฺ สฺถเลเนว สูผฺสาคเรณ ชคฺมุ: กินฺตุ มิสฺรียโลกาสฺตตฺ กรฺตฺตุมฺ อุปกฺรมฺย โตเยษุ มมชฺชุ:ฯ
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 อปรญฺจ วิศฺวาสาตฺ ไต: สปฺตาหํ ยาวทฺ ยิรีโห: ปฺราจีรสฺย ปฺรทกฺษิเณ กฺฤเต ตตฺ นิปปาตฯ
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 วิศฺวาสาทฺ ราหพฺนามิกา เวศฺยาปิ ปฺรีตฺยา จารานฺ อนุคฺฤหฺยาวิศฺวาสิภิ: สารฺทฺธํ น วินนาศฯ
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 อธิกํ กึ กถยิษฺยามิ? คิทิโยโน พารก: ศิมฺโศโน ยิปฺตโห ทายูทฺ ศิมูเยโล ภวิษฺยทฺวาทินศฺไจเตษำ วฺฤตฺตานฺตกถนาย มม สมยาภาโว ภวิษฺยติฯ
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 วิศฺวาสาตฺ เต ราชฺยานิ วศีกฺฤตวนฺโต ธรฺมฺมกรฺมฺมาณิ สาธิตวนฺต: ปฺรติชฺญานำ ผลํ ลพฺธวนฺต: สึหานำ มุขานิ รุทฺธวนฺโต
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 วเหฺนรฺทาหํ นิรฺวฺวาปิตวนฺต: ขงฺคธาราทฺ รกฺษำ ปฺราปฺตวนฺโต เทารฺพฺพเลฺย สพลีกฺฤตา ยุทฺเธ ปรากฺรมิโณ ชาตา: ปเรษำ ไสนฺยานิ ทวยิตวนฺตศฺจฯ
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 โยษิต: ปุนรุตฺถาเนน มฺฤตานฺ อาตฺมชานฺ เลภิเรे, อปเร จ เศฺรษฺโฐตฺถานสฺย ปฺราปฺเตราศยา รกฺษามฺ อคฺฤหีตฺวา ตาฑเนน มฺฤตวนฺต:ฯ
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 อปเร ติรสฺกาไร: กศาภิ รฺพนฺธไน: การยา จ ปรีกฺษิตา:ฯ
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 พหวศฺจ ปฺรสฺตราฆาไต รฺหตา: กรปไตฺร รฺวา วิทีรฺณา ยนฺไตฺร รฺวา กฺลิษฺฏา: ขงฺคธาไร รฺวา วฺยาปาทิตา:ฯ เต เมษาณำ ฉาคานำ วา จรฺมฺมาณิ ปริธาย ทีนา: ปีฑิตา ทุ:ขารฺตฺตาศฺจาภฺรามฺยนฺฯ
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 สํสาโร เยษามฺ อโยคฺยเสฺต นิรฺชนสฺถาเนษุ ปรฺวฺวเตษุ คหฺวเรษุ ปฺฤถิวฺยาศฺฉิเทฺรษุ จ ปรฺยฺยฏนฺฯ
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 เอไต: สรฺไวฺว รฺวิศฺวาสาตฺ ปฺรมาณํ ปฺราปิ กินฺตุ ปฺรติชฺญายา: ผลํ น ปฺราปิฯ
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 ยตเสฺต ยถาสฺมานฺ วินา สิทฺธา น ภเวยุสฺตไถเวศฺวเรณาสฺมากํ กฺฤเต เศฺรษฺฐตรํ กิมปิ นิรฺทิทิเศฯ
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.