Atos 7

Sanskrit Bible (NT) in Thai Script (สตฺยเวท:ฯ) (SAN_THA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ตต: ปรํ มหายาชก: ปฺฤษฺฏวานฺ, เอษา กถำ กึ สตฺยา?

¹ Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "

² ตต: ส ปฺรตฺยวทตฺ, เห ปิตโร เห ภฺราตร: สรฺเวฺว ลากา มนำสิ นิธทฺธฺวํฯ อสฺมากํ ปูรฺวฺวปุรุษ อิพฺราหีมฺ หารณฺนคเร วาสกรณาตฺ ปูรฺวฺวํ ยทา อรามฺ-นหรยิมเทเศ อาสีตฺ ตทา เตโชมย อีศฺวโร ทรฺศนํ ทตฺวา

² A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:

³ ตมวทตฺ ตฺวํ สฺวเทศชฺญาติมิตฺราณิ ปริตฺยชฺย ยํ เทศมหํ ทรฺศยิษฺยามิ ตํ เทศํ วฺรชฯ

³ ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.

⁴ อต: ส กสฺทียเทศํ วิหาย หารณฺนคเร นฺยวสตฺ, ตทนนฺตรํ ตสฺย ปิตริ มฺฤเต ยตฺร เทเศ ยูยํ นิวสถ ส เอนํ เทศมาคจฺฉตฺฯ

⁴ "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.

⁵ กินฺตฺวีศฺวรสฺตไสฺม กมปฺยธิการมฺ อรฺถาทฺ เอกปทปริมิตำ ภูมิมปิ นาททาตฺ; ตทา ตสฺย โกปิ สนฺตาโน นาสีตฺ ตถาปิ สนฺตาไน: สารฺทฺธมฺ เอตสฺย เทศสฺยาธิการี ตฺวํ ภวิษฺยสีติ ตมฺปฺรตฺยงฺคีกฺฤตวานฺฯ

⁵ Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.

⁶ อีศฺวร อิตฺถมฺ อปรมปิ กถิตวานฺ ตว สนฺตานา: ปรเทเศ นิวตฺสฺยนฺติ ตตสฺตทฺเทศียโลกาศฺจตุ:ศตวตฺสรานฺ ยาวตฺ ตานฺ ทาสเตฺว สฺถาปยิตฺวา ตานฺ ปฺรติ กุวฺยวหารํ กริษฺยนฺติฯ

⁶ Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.

⁷ อปรมฺ อีศฺวร เอนำ กถามปิ กถิตวานฺ, เย โลกาสฺตานฺ ทาสเตฺว สฺถาปยิษฺยนฺติ ตาโลฺลกานฺ อหํ ทณฺฑยิษฺยามิ, ตต: ปรํ เต พหิรฺคตา: สนฺโต มามฺ อตฺร สฺถาเน เสวิษฺยนฺเตฯ

⁷ Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.

⁸ ปศฺจาตฺ ส ตไสฺม ตฺวกฺเฉทสฺย นิยมํ ทตฺตวานฺ, อต อิสฺหากนามฺนิ อิพฺราหีม เอกปุเตฺร ชาเต, อษฺฏมทิเน ตสฺย ตฺวกฺเฉทมฺ อกโรตฺฯ ตสฺย อิสฺหาก: ปุโตฺร ยากูพฺ, ตตสฺตสฺย ยากูโพ'สฺมากํ ทฺวาทศ ปูรฺวฺวปุรุษา อชายนฺตฯ

⁸ E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.

⁹ เต ปูรฺวฺวปุรุษา อีรฺษฺยยา ปริปูรฺณา มิสรเทศํ เปฺรษยิตุํ ยูษผํ วฺยกฺรีณนฺฯ

⁹ "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele

¹⁰ กินฺตฺวีศฺวรสฺตสฺย สหาโย ภูตฺวา สรฺวฺวสฺยา ทุรฺคเต รกฺษิตฺวา ตไสฺม พุทฺธึ ทตฺตฺวา มิสรเทศสฺย ราชฺญ: ผิเราณ: ปฺริยปาตฺรํ กฺฤตวานฺ ตโต ราชา มิสรเทศสฺย สฺวียสรฺวฺวปริวารสฺย จ ศาสนปทํ ตไสฺม ทตฺตวานฺฯ

¹⁰ e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.

¹¹ ตสฺมินฺ สมเย มิสร-กินานเทศโย รฺทุรฺภิกฺษเหโตรติกฺลิษฺฏตฺวาตฺ น: ปูรฺวฺวปุรุษา ภกฺษฺยทฺรวฺยํ นาลภนฺตฯ

¹¹ "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.

¹² กินฺตุ มิสรเทเศ ศสฺยานิ สนฺติ, ยากูพฺ อิมำ วารฺตฺตำ ศฺรุตฺวา ปฺรถมมฺ อสฺมากํ ปูรฺวฺวปุรุษานฺ มิสรํ เปฺรษิตวานฺฯ

¹² Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.

¹³ ตโต ทฺวิตียวารคมเน ยูษผฺ สฺวภฺราตฺฤภิ: ปริจิโต'ภวตฺ; ยูษโผ ภฺราตร: ผิเราณฺ ราเชน ปริจิตา อภวนฺฯ

¹³ Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.

¹⁴ อนนฺตรํ ยูษผฺ ภฺราตฺฤคณํ เปฺรษฺย นิชปิตรํ ยากูพํ นิชานฺ ปญฺจาธิกสปฺตติสํขฺยกานฺ ชฺญาติชนำศฺจ สมาหูตวานฺฯ

¹⁴ Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.

¹⁵ ตสฺมาทฺ ยากูพฺ มิสรเทศํ คตฺวา สฺวยมฺ อสฺมากํ ปูรฺวฺวปุรุษาศฺจ ตสฺมินฺ สฺถาเน'มฺริยนฺตฯ

¹⁵ Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.

¹⁶ ตตเสฺต ศิขิมํ นีตา ยตฺ ศฺมศานมฺ อิพฺราหีมฺ มุทฺราทตฺวา ศิขิม: ปิตุ รฺหโมร: ปุเตฺรภฺย: กฺรีตวานฺ ตตฺศฺมศาเน สฺถาปยาญฺจกฺริเรฯ

¹⁶ Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.

¹⁷ ตต: ปรมฺ อีศฺวร อิพฺราหีม: สนฺนิเธา ศปถํ กฺฤตฺวา ยำ ปฺรติชฺญำ กฺฤตวานฺ ตสฺยา: ปฺรติชฺญายา: ผลนสมเย นิกเฏ สติ อิสฺราเยโลฺลกา สิมรเทเศ วรฺทฺธมานา พหุสํขฺยา อภวนฺฯ

¹⁷ "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.

¹⁸ เศเษ ยูษผํ โย น ปริจิโนติ ตาทฺฤศ เอโก นรปติรุปสฺถาย

¹⁸ Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.

¹⁹ อสฺมากํ ชฺญาติภิ: สารฺทฺธํ ธูรฺตฺตตำ วิธาย ปูรฺวฺวปุรุษานฺ ปฺรติ กุวฺยวหรณปูรฺวฺวกํ เตษำ วํศนาศนาย เตษำ นวชาตานฺ ศิศูนฺ พหิ รฺนิรกฺเษปยตฺฯ

¹⁹ Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.

²⁰ เอตสฺมินฺ สมเย มูสา ชชฺเญ, ส ตุ ปรมสุนฺทโร'ภวตฺ ตถา ปิตฺฤคฺฤเห มาสตฺรยปรฺยฺยนฺตํ ปาลิโต'ภวตฺฯ

²⁰ "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.

²¹ กินฺตุ ตสฺมินฺ พหิรฺนิกฺษิปฺเต สติ ผิเราณราชสฺย กนฺยา ตมฺ อุตฺโตลฺย นีตฺวา ทตฺตกปุตฺรํ กฺฤตฺวา ปาลิตวตีฯ

²¹ Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.

²² ตสฺมาตฺ ส มูสา มิสรเทศียายา: สรฺวฺววิทฺยายา: ปารทฺฤษฺวา สนฺ วาเกฺย กฺริยายาญฺจ ศกฺติมานฺ อภวตฺฯ

²² Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.

²³ ส สมฺปูรฺณจตฺวารึศทฺวตฺสรวยโสฺก ภูตฺวา อิสฺราเยลียวํศนิชภฺราตฺฤนฺ สากฺษาตฺ กรฺตุํ มตึ จเกฺรฯ

²³ "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.

²⁴ เตษำ ชนเมกํ หึสิตํ ทฺฤษฺฏฺวา ตสฺย สปกฺษ: สนฺ หึสิตชนมฺ อุปกฺฤตฺย มิสรียชนํ ชฆานฯ

²⁴ Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.

²⁵ ตสฺย หเสฺตเนศฺวรสฺตานฺ อุทฺธริษฺยติ ตสฺย ภฺราตฺฤคณ อิติ ชฺญาสฺยติ ส อิตฺยนุมานํ จการ, กินฺตุ เต น พุพุธิเรฯ

²⁵ Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.

²⁶ ตตฺปเร 'หนิ เตษามฺ อุภโย รฺชนโย รฺวากฺกลห อุปสฺถิเต สติ มูสา: สมีปํ คตฺวา ตโย เรฺมลนํ กรฺตฺตุํ มตึ กฺฤตฺวา กถยามาส, เห มหาศเยา ยุวำ ภฺราตเรา ปรสฺปรมฺ อนฺยายํ กุต: กุรุถ:?

²⁶ No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’

²⁷ ตต: สมีปวาสินํ ปฺรติ โย ชโน'นฺยายํ จการ ส ตํ ทูรีกฺฤตฺย กถยามาส, อสฺมากมุปริ ศาสฺตฺฤตฺววิจารยิตฺฤตฺวปทโย: กสฺตฺวำ นิยุกฺตวานฺ?

²⁷ "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?

²⁸ โหฺย ยถา มิสรียํ หตวานฺ ตถา กึ มามปิ หนิษฺยสิ?

²⁸ Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’

²⁹ ตทา มูสา เอตาทฺฤศีํ กถำ ศฺรุตฺวา ปลายนํ จเกฺร, ตโต มิทิยนเทศํ คตฺวา ปฺรวาสี สนฺ ตเสฺถา, ตตสฺตตฺร เทฺวา ปุเตฺรา ชชฺญาเตฯ

²⁹ Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.

³⁰ อนนฺตรํ จตฺวารึศทฺวตฺสเรษุ คเตษุ สีนยปรฺวฺวตสฺย ปฺรานฺตเร ปฺรชฺวลิตสฺตมฺพสฺย วหฺนิศิขายำ ปรเมศฺวรทูตสฺตไสฺม ทรฺศนํ ทเทาฯ

³⁰ "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.

³¹ มูสาสฺตสฺมินฺ ทรฺศเน วิสฺมยํ มตฺวา วิเศษํ ชฺญาตุํ นิกฏํ คจฺฉติ,

³¹ Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:

³² เอตสฺมินฺ สมเย, อหํ ตว ปูรฺวฺวปุรุษาณามฺ อีศฺวโร'รฺถาทฺ อิพฺราหีม อีศฺวร อิสฺหาก อีศฺวโร ยากูพ อีศฺวรศฺจ, มูสามุทฺทิศฺย ปรเมศฺวรไสฺยตาทฺฤศี วิหายสียา วาณี พภูว, ตต: ส กมฺปานฺวิต: สนฺ ปุน รฺนิรีกฺษิตุํ ปฺรคลฺโภ น พภูวฯ

³² ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.

³³ ปรเมศฺวรสฺตํ ชคาท, ตว ปาทโย: ปาทุเก โมจย ยตฺร ติษฺฐสิ สา ปวิตฺรภูมิ:ฯ

³³ "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.

³⁴ อหํ มิสรเทศสฺถานำ นิชโลกานำ ทุรฺทฺทศำ นิตานฺตมฺ อปศฺยํ, เตษำ กาตรฺโยฺยกฺติญฺจ ศฺรุตวานฺ ตสฺมาตฺ ตานฺ อุทฺธรฺตฺตุมฺ อวรุหฺยาคมมฺ; อิทานีมฺ อาคจฺฉ มิสรเทศํ ตฺวำ เปฺรษยามิฯ

³⁴ De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.

³⁵ กสฺตฺวำ ศาสฺตฺฤตฺววิจารยิตฺฤตฺวปทโย รฺนิยุกฺตวานฺ, อิติ วากฺยมุกฺตฺวา ไต โรฺย มูสา อวชฺญาตสฺตเมว อีศฺวร: สฺตมฺพมเธฺย ทรฺศนทาตฺรา เตน ทูเตน ศาสฺตารํ มุกฺติทาตารญฺจ กฺฤตฺวา เปฺรษยามาสฯ

³⁵ "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.

³⁶ ส จ มิสรเทเศ สูผฺนามฺนิ สมุเทฺร จ ปศฺจาตฺ จตฺวารึศทฺวตฺสรานฺ ยาวตฺ มหาปฺรานฺตเร นานาปฺรการาณฺยทฺภุตานิ กรฺมฺมาณิ ลกฺษณานิ จ ทรฺศยิตฺวา ตานฺ พหิ: กฺฤตฺวา สมานินายฯ

³⁶ Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.

³⁷ ปฺรภุ: ปรเมศฺวโร ยุษฺมากํ ภฺราตฺฤคณสฺย มเธฺย มาทฺฤศมฺ เอกํ ภวิษฺยทฺวกฺตารมฺ อุตฺปาทยิษฺยติ ตสฺย กถายำ ยูยํ มโน นิธาสฺยถ, โย ชน อิสฺราเยล: สนฺตาเนภฺย เอนำ กถำ กถยามาส ส เอษ มูสา:ฯ

³⁷ "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.

³⁸ มหาปฺรานฺตรสฺถมณฺฑลีมเธฺย'ปิ ส เอว สีนยปรฺวฺวโตปริ เตน สารฺทฺธํ สํลาปิโน ทูตสฺย จาสฺมตฺปิตฺฤคณสฺย มธฺยสฺถ: สนฺ อสฺมภฺยํ ทาตวฺยนิ ชีวนทายกานิ วากฺยานิ เลเภฯ

³⁸ Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.

³⁹ อสฺมากํ ปูรฺวฺวปุรุษาสฺตมฺ อมานฺยํ กตฺวา เสฺวโภฺย ทูรีกฺฤตฺย มิสรเทศํ ปราวฺฤตฺย คนฺตุํ มโนภิรภิลษฺย หาโรณํ ชคทุ:,

³⁹ "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.

⁴⁰ อสฺมากมฺ อเคฺร'เคฺร คนฺตุुมฺ อสฺมทรฺถํ เทวคณํ นิรฺมฺมาหิ ยโต โย มูสา อสฺมานฺ มิสรเทศาทฺ พหิ: กฺฤตฺวานีตวานฺ ตสฺย กึ ชาตํ ตทสฺมาภิ รฺน ชฺญายเตฯ

⁴⁰ Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’

⁴¹ ตสฺมินฺ สมเย เต โควตฺสากฺฤตึ ปฺรติมำ นิรฺมฺมาย ตามุทฺทิศฺย ไนเวทฺยมุตฺมฺฤชฺย สฺวหสฺตกฺฤตวสฺตุนา อานนฺทิตวนฺต:ฯ

⁴¹ Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.

⁴² ตสฺมาทฺ อีศฺวรเสฺตษำ ปฺรติ วิมุข: สนฺ อากาศสฺถํ โชฺยติรฺคณํ ปูชยิตุํ เตโภฺย'นุมตึ ทเทา, ยาทฺฤศํ ภวิษฺยทฺวาทินำ คฺรนฺเถษุ ลิขิตมาเสฺต, ยถา, อิสฺราเยลียวํศา เร จตฺวารึศตฺสมานฺ ปุราฯ มหติ ปฺรานฺตเร สํสฺถา ยูยนฺตุ ยานิ จฯ พลิโหมาทิกรฺมฺมาณิ กฺฤตวนฺตสฺตุ ตานิ กึฯ มำ สมุทฺทิศฺย ยุษฺมาภิ: ปฺรกฺฤตานีติ ไนว จฯ

⁴² Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?

⁴³ กินฺตุ โว โมลกาขฺยสฺย เทวสฺย ทูษฺยเมว จฯ ยุษฺมากํ ริมฺผนาขฺยายา เทวตายาศฺจ ตารกาฯ เอตโยรุภโย รฺมูรฺตี ยุษฺมาภิ: ปริปูชิเตฯ อโต ยุษฺมำสฺตุ พาเพล: ปารํ เนษฺยามิ นิศฺจิตํฯ

⁴³ Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.

⁴⁴ อปรญฺจ ยนฺนิทรฺศนมฺ อปศฺยสฺตทนุสาเรณ ทูษฺยํ นิรฺมฺมาหิ ยสฺมินฺ อีศฺวโร มูสามฺ เอตทฺวากฺยํ พภาเษ ตตฺ ตสฺย นิรูปิตํ สากฺษฺยสฺวรูปํ ทูษฺยมฺ อสฺมากํ ปูรฺวฺวปุรุไษ: สห ปฺรานฺตเร ตเสฺถาฯ

⁴⁴ "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.

⁴⁵ ปศฺจาตฺ ยิโหศูเยน สหิไตเสฺตษำ วํศชาไตรสฺมตฺปูรฺวฺวปุรุไษ: เสฺวษำ สมฺมุขาทฺ อีศฺวเรณ ทูรีกฺฤตานามฺ อนฺยเทศียานำ เทศาธิกฺฤติกาเล สมานีตํ ตทฺ ทูษฺยํ ทายูโทธิการํ ยาวตฺ ตตฺร สฺถาน อาสีตฺฯ

⁴⁵ Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,

⁴⁶ ส ทายูทฺ ปรเมศฺวรสฺยานุคฺรหํ ปฺราปฺย ยากูพฺ อีศฺวรารฺถมฺ เอกํ ทูษฺยํ นิรฺมฺมาตุํ ววาญฺฉ;

⁴⁶ que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.

⁴⁷ กินฺตุ สุเลมานฺ ตทรฺถํ มนฺทิรมฺ เอกํ นิรฺมฺมิตวานฺฯ

⁴⁷ Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.

⁴⁸ ตถาปิ ย: สรฺโวฺวปริสฺถ: ส กสฺมึศฺจิทฺ หสฺตกฺฤเต มนฺทิเร นิวสตีติ นหิ, ภวิษฺยทฺวาที กถาเมตำ กถยติ, ยถา,

⁴⁸ "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:

⁴⁹ ปเรโศ วทติ สฺวรฺโค ราชสึหาสนํ มมฯ มทียํ ปาทปีฐญฺจ ปฺฤถิวี ภวติ ธฺรุวํฯ ตรฺหิ ยูยํ กฺฤเต เม กึ ปฺรนิรฺมฺมาสฺยถ มนฺทิรํฯ วิศฺรามาย มทียํ วา สฺถานํ กึ วิทฺยเต ตฺวิหฯ

⁴⁹ ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?

⁵⁰ สรฺวฺวาเณฺยตานิ วสฺตูนิ กึ เม หสฺตกฺฤตานิ น๚

⁵⁰ Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’

⁵¹ เห อนาชฺญาคฺราหกา อนฺต:กรเณ ศฺรวเณ จาปวิตฺรโลกา: ยูยมฺ อนวรตํ ปวิตฺรสฺยาตฺมน: ปฺราติกูลฺยมฺ อาจรถ, ยุษฺมากํ ปูรฺวฺวปุรุษา ยาทฺฤศา ยูยมปิ ตาทฺฤศา:ฯ

⁵¹ "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!

⁵² ยุษฺมากํ ปูรฺวฺวปุรุษา: กํ ภวิษฺยทฺวาทินํ นาตาฑยนฺ? เย ตสฺย ธารฺมฺมิกสฺย ชนสฺยาคมนกถำ กถิตวนฺตสฺตานฺ อฆฺนนฺ ยูยมฺ อธูนา วิศฺวาสฆาติโน ภูตฺวา ตํ ธารฺมฺมิกํ ชนมฺ อหตฯ

⁵² Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —

⁵³ ยูยํ สฺวรฺคียทูตคเณน วฺยวสฺถำ ปฺราปฺยาปิ ตำ นาจรถฯ

⁵³ vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".

⁵⁴ อิมำ กถำ ศฺรุตฺวา เต มน:สุ พิทฺธา: สนฺตสฺตํ ปฺรติ ทนฺตฆรฺษณมฺ อกุรฺวฺวนฺฯ

⁵⁴ Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.

⁵⁵ กินฺตุ สฺติผาน: ปวิเตฺรณาตฺมนา ปูรฺโณ ภูตฺวา คคณํ ปฺรติ สฺถิรทฺฤษฺฏึ กฺฤตฺวา อีศฺวรสฺย ทกฺษิเณ ทณฺฑายมานํ ยีศุญฺจ วิโลกฺย กถิตวานฺ;

⁵⁵ Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,

⁵⁶ ปศฺย,เมฆทฺวารํ มุกฺตมฺ อีศฺวรสฺย ทกฺษิเณ สฺถิตํ มานวสุตญฺจ ปศฺยามิฯ

⁵⁶ e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".

⁵⁷ ตทา เต โปฺรจฺไจ: ศพฺทํ กฺฤตฺวา กรฺเณษฺวงฺคุลี รฺนิธาย เอกจิตฺตีภูย ตมฺ อากฺรมนฺฯ

⁵⁷ Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,

⁵⁸ ปศฺจาตฺ ตํ นคราทฺ พหิ: กฺฤตฺวา ปฺรสฺตไรราฆฺนนฺ สากฺษิโณ ลากา: เศาลนามฺโน ยูนศฺจรณสนฺนิเธา นิชวสฺตฺราณิ สฺถาปิตวนฺต:ฯ

⁵⁸ arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.

⁵⁹ อนนฺตรํ เห ปฺรโภ ยีเศ มทียมาตฺมานํ คฺฤหาณ สฺติผานเสฺยติ ปฺรารฺถนวากฺยวทนสมเย เต ตํ ปฺรสฺตไรราฆฺนนฺฯ

⁵⁹ Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".

⁶⁰ ตสฺมาตฺ ส ชานุนี ปาตยิตฺวา โปฺรจฺไจ: ศพฺทํ กฺฤตฺวา, เห ปฺรเภ ปาปเมตทฺ เอเตษุ มา สฺถาปย, อิตฺยุกฺตฺวา มหานิทฺรำ ปฺราปฺโนตฺฯ

⁶⁰ Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →