Lucas 7
Sanskrit Bible (NT) in Telugu Script (సత్యవేదః।) (SAN_TEL) vs ARC
1 తతః పరం స లోకానాం కర్ణగోచరే తాన్ సర్వ్వాన్ ఉపదేశాన్ సమాప్య యదా కఫర్నాహూమ్పురం ప్రవిశతి
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 తదా శతసేనాపతేః ప్రియదాస ఏకో మృతకల్పః పీడిత ఆసీత్|
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 అతః సేనాపతి ర్యీశో ర్వార్త్తాం నిశమ్య దాసస్యారోగ్యకరణాయ తస్యాగమనార్థం వినయకరణాయ యిహూదీయాన్ కియతః ప్రాచః ప్రేషయామాస|
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 తే యీశోరన్తికం గత్వా వినయాతిశయం వక్తుమారేభిరే, స సేనాపతి ర్భవతోనుగ్రహం ప్రాప్తుమ్ అర్హతి|
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 యతః సోస్మజ్జాతీయేషు లోకేషు ప్రీయతే తథాస్మత్కృతే భజనగేహం నిర్మ్మితవాన్|
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 తస్మాద్ యీశుస్తైః సహ గత్వా నివేశనస్య సమీపం ప్రాప, తదా స శతసేనాపతి ర్వక్ష్యమాణవాక్యం తం వక్తుం బన్ధూన్ ప్రాహిణోత్| హే ప్రభో స్వయం శ్రమో న కర్త్తవ్యో యద్ భవతా మద్గేహమధ్యే పాదార్పణం క్రియేత తదప్యహం నార్హామి,
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 కిఞ్చాహం భవత్సమీపం యాతుమపి నాత్మానం యోగ్యం బుద్ధవాన్, తతో భవాన్ వాక్యమాత్రం వదతు తేనైవ మమ దాసః స్వస్థో భవిష్యతి|
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 యస్మాద్ అహం పరాధీనోపి మమాధీనా యాః సేనాః సన్తి తాసామ్ ఏకజనం ప్రతి యాహీతి మయా ప్రోక్తే స యాతి; తదన్యం ప్రతి ఆయాహీతి ప్రోక్తే స ఆయాతి; తథా నిజదాసం ప్రతి ఏతత్ కుర్వ్వితి ప్రోక్తే స తదేవ కరోతి|
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 యీశురిదం వాక్యం శ్రుత్వా విస్మయం యయౌ, ముఖం పరావర్త్య పశ్చాద్వర్త్తినో లోకాన్ బభాషే చ, యుష్మానహం వదామి ఇస్రాయేలో వంశమధ్యేపి విశ్వాసమీదృశం న ప్రాప్నవం|
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 తతస్తే ప్రేషితా గృహం గత్వా తం పీడితం దాసం స్వస్థం దదృశుః|
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 పరేఽహని స నాయీనాఖ్యం నగరం జగామ తస్యానేకే శిష్యా అన్యే చ లోకాస్తేన సార్ద్ధం యయుః|
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 తేషు తన్నగరస్య ద్వారసన్నిధిం ప్రాప్తేషు కియన్తో లోకా ఏకం మృతమనుజం వహన్తో నగరస్య బహిర్యాన్తి, స తన్మాతురేకపుత్రస్తన్మాతా చ విధవా; తయా సార్ద్ధం తన్నగరీయా బహవో లోకా ఆసన్|
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 ప్రభుస్తాం విలోక్య సానుకమ్పః కథయామాస, మా రోదీః| స సమీపమిత్వా ఖట్వాం పస్పర్శ తస్మాద్ వాహకాః స్థగితాస్తమ్యుః;
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 తదా స ఉవాచ హే యువమనుష్య త్వముత్తిష్ఠ, త్వామహమ్ ఆజ్ఞాపయామి|
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 తస్మాత్ స మృతో జనస్తత్క్షణముత్థాయ కథాం ప్రకథితః; తతో యీశుస్తస్య మాతరి తం సమర్పయామాస|
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 తస్మాత్ సర్వ్వే లోకాః శశఙ్కిరే; ఏకో మహాభవిష్యద్వాదీ మధ్యేఽస్మాకమ్ సముదైత్, ఈశ్వరశ్చ స్వలోకానన్వగృహ్లాత్ కథామిమాం కథయిత్వా ఈశ్వరం ధన్యం జగదుః|
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 తతః పరం సమస్తం యిహూదాదేశం తస్య చతుర్దిక్స్థదేశఞ్చ తస్యైతత్కీర్త్తి ర్వ్యానశే|
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 తతః పరం యోహనః శిష్యేషు తం తద్వృత్తాన్తం జ్ఞాపితవత్సు
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 స స్వశిష్యాణాం ద్వౌ జనావాహూయ యీశుం ప్రతి వక్ష్యమాణం వాక్యం వక్తుం ప్రేషయామాస, యస్యాగమనమ్ అపేక్ష్య తిష్ఠామో వయం కిం స ఏవ జనస్త్వం? కిం వయమన్యమపేక్ష్య స్థాస్యామః?
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 పశ్చాత్తౌ మానవౌ గత్వా కథయామాసతుః, యస్యాగమనమ్ అపేక్ష్య తిష్ఠామో వయం, కిం సఏవ జనస్త్వం? కిం వయమన్యమపేక్ష్య స్థాస్యామః? కథామిమాం తుభ్యం కథయితుం యోహన్ మజ్జక ఆవాం ప్రేషితవాన్|
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 తస్మిన్ దణ్డే యీశూరోగిణో మహావ్యాధిమతో దుష్టభూతగ్రస్తాంశ్చ బహూన్ స్వస్థాన్ కృత్వా, అనేకాన్ధేభ్యశ్చక్షుంషి దత్త్వా ప్రత్యువాచ,
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 యువాం వ్రజతమ్ అన్ధా నేత్రాణి ఖఞ్జాశ్చరణాని చ ప్రాప్నువన్తి, కుష్ఠినః పరిష్క్రియన్తే, బధిరాః శ్రవణాని మృతాశ్చ జీవనాని ప్రాప్నువన్తి, దరిద్రాణాం సమీపేషు సుసంవాదః ప్రచార్య్యతే, యం ప్రతి విఘ్నస్వరూపోహం న భవామి స ధన్యః,
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 ఏతాని యాని పశ్యథః శృణుథశ్చ తాని యోహనం జ్ఞాపయతమ్|
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 తయో ర్దూతయో ర్గతయోః సతో ర్యోహని స లోకాన్ వక్తుముపచక్రమే, యూయం మధ్యేప్రాన్తరం కిం ద్రష్టుం నిరగమత? కిం వాయునా కమ్పితం నడం?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 యూయం కిం ద్రష్టుం నిరగమత? కిం సూక్ష్మవస్త్రపరిధాయినం కమపి నరం? కిన్తు యే సూక్ష్మమృదువస్త్రాణి పరిదధతి సూత్తమాని ద్రవ్యాణి భుఞ్జతే చ తే రాజధానీషు తిష్ఠన్తి|
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 తర్హి యూయం కిం ద్రష్టుం నిరగమత? కిమేకం భవిష్యద్వాదినం? తదేవ సత్యం కిన్తు స పుమాన్ భవిష్యద్వాదినోపి శ్రేష్ఠ ఇత్యహం యుష్మాన్ వదామి;
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 పశ్య స్వకీయదూతన్తు తవాగ్ర ప్రేషయామ్యహం| గత్వా త్వదీయమార్గన్తు స హి పరిష్కరిష్యతి| యదర్థే లిపిరియమ్ ఆస్తే స ఏవ యోహన్|
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 అతో యుష్మానహం వదామి స్త్రియా గర్బ్భజాతానాం భవిష్యద్వాదినాం మధ్యే యోహనో మజ్జకాత్ శ్రేష్ఠః కోపి నాస్తి, తత్రాపి ఈశ్వరస్య రాజ్యే యః సర్వ్వస్మాత్ క్షుద్రః స యోహనోపి శ్రేష్ఠః|
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 అపరఞ్చ సర్వ్వే లోకాః కరమఞ్చాయినశ్చ తస్య వాక్యాని శ్రుత్వా యోహనా మజ్జనేన మజ్జితాః పరమేశ్వరం నిర్దోషం మేనిరే|
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 కిన్తు ఫిరూశినో వ్యవస్థాపకాశ్చ తేన న మజ్జితాః స్వాన్ ప్రతీశ్వరస్యోపదేశం నిష్ఫలమ్ అకుర్వ్వన్|
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 అథ ప్రభుః కథయామాస, ఇదానీన్తనజనాన్ కేనోపమామి? తే కస్య సదృశాః?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 యే బాలకా విపణ్యామ్ ఉపవిశ్య పరస్పరమ్ ఆహూయ వాక్యమిదం వదన్తి, వయం యుష్మాకం నికటే వంశీరవాదిష్మ, కిన్తు యూయం నానర్త్తిష్ట, వయం యుష్మాకం నికట అరోదిష్మ, కిన్తు యుయం న వ్యలపిష్ట, బాలకైరేతాదృశైస్తేషామ్ ఉపమా భవతి|
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 యతో యోహన్ మజ్జక ఆగత్య పూపం నాఖాదత్ ద్రాక్షారసఞ్చ నాపివత్ తస్మాద్ యూయం వదథ, భూతగ్రస్తోయమ్|
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 తతః పరం మానవసుత ఆగత్యాఖాదదపివఞ్చ తస్మాద్ యూయం వదథ, ఖాదకః సురాపశ్చాణ్డాలపాపినాం బన్ధురేకో జనో దృశ్యతామ్|
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 కిన్తు జ్ఞానినో జ్ఞానం నిర్దోషం విదుః|
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 పశ్చాదేకః ఫిరూశీ యీశుం భోజనాయ న్యమన్త్రయత్ తతః స తస్య గృహం గత్వా భోక్తుముపవిష్టః|
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 ఏతర్హి తత్ఫిరూశినో గృహే యీశు ర్భేక్తుమ్ ఉపావేక్షీత్ తచ్ఛ్రుత్వా తన్నగరవాసినీ కాపి దుష్టా నారీ పాణ్డరప్రస్తరస్య సమ్పుటకే సుగన్ధితైలమ్ ఆనీయ
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 తస్య పశ్చాత్ పాదయోః సన్నిధౌ తస్యౌ రుదతీ చ నేత్రామ్బుభిస్తస్య చరణౌ ప్రక్షాల్య నిజకచైరమార్క్షీత్, తతస్తస్య చరణౌ చుమ్బిత్వా తేన సుగన్ధితైలేన మమర్ద|
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 తస్మాత్ స నిమన్త్రయితా ఫిరూశీ మనసా చిన్తయామాస, యద్యయం భవిష్యద్వాదీ భవేత్ తర్హి ఏనం స్పృశతి యా స్త్రీ సా కా కీదృశీ చేతి జ్ఞాతుం శక్నుయాత్ యతః సా దుష్టా|
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 తదా యాశుస్తం జగాద, హే శిమోన్ త్వాం ప్రతి మమ కిఞ్చిద్ వక్తవ్యమస్తి; తస్మాత్ స బభాషే, హే గురో తద్ వదతు|
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 ఏకోత్తమర్ణస్య ద్వావధమర్ణావాస్తాం, తయోరేకః పఞ్చశతాని ముద్రాపాదాన్ అపరశ్చ పఞ్చాశత్ ముద్రాపాదాన్ ధారయామాస|
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 తదనన్తరం తయోః శోధ్యాభావాత్ స ఉత్తమర్ణస్తయో రృణే చక్షమే; తస్మాత్ తయోర్ద్వయోః కస్తస్మిన్ ప్రేష్యతే బహు? తద్ బ్రూహి|
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 శిమోన్ ప్రత్యువాచ, మయా బుధ్యతే యస్యాధికమ్ ఋణం చక్షమే స ఇతి; తతో యీశుస్తం వ్యాజహార, త్వం యథార్థం వ్యచారయః|
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 అథ తాం నారీం ప్రతి వ్యాఘుఠ్య శిమోనమవోచత్, స్త్రీమిమాం పశ్యసి? తవ గృహే మయ్యాగతే త్వం పాదప్రక్షాలనార్థం జలం నాదాః కిన్తు యోషిదేషా నయనజలై ర్మమ పాదౌ ప్రక్షాల్య కేశైరమార్క్షీత్|
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 త్వం మాం నాచుమ్బీః కిన్తు యోషిదేషా స్వీయాగమనాదారభ్య మదీయపాదౌ చుమ్బితుం న వ్యరంస్త|
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 త్వఞ్చ మదీయోత్తమాఙ్గే కిఞ్చిదపి తైలం నామర్దీః కిన్తు యోషిదేషా మమ చరణౌ సుగన్ధితైలేనామర్ద్దీత్|
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 అతస్త్వాం వ్యాహరామి, ఏతస్యా బహు పాపమక్షమ్యత తతో బహు ప్రీయతే కిన్తు యస్యాల్పపాపం క్షమ్యతే సోల్పం ప్రీయతే|
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 తతః పరం స తాం బభాషే, త్వదీయం పాపమక్షమ్యత|
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 తదా తేన సార్ద్ధం యే భోక్తుమ్ ఉపవివిశుస్తే పరస్పరం వక్తుమారేభిరే, అయం పాపం క్షమతే క ఏషః?
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 కిన్తు స తాం నారీం జగాద, తవ విశ్వాసస్త్వాం పర్య్యత్రాస్త త్వం క్షేమేణ వ్రజ|
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.