Apocalipse 18
Sanskrit Bible (NT) in Telugu Script (సత్యవేదః।) (SAN_TEL) vs ACF
1 తదనన్తరం స్వర్గాద్ అవరోహన్ అపర ఏకో దూతో మయా దృష్టః స మహాపరాక్రమవిశిష్టస్తస్య తేజసా చ పృథివీ దీప్తా|
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 స బలవతా స్వరేణ వాచమిమామ్ అఘోషయత్ పతితా పతితా మహాబాబిల్, సా భూతానాం వసతిః సర్వ్వేషామ్ అశుచ్యాత్మనాం కారా సర్వ్వేషామ్ అశుచీనాం ఘృణ్యానాఞ్చ పక్షిణాం పిఞ్జరశ్చాభవత్|
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 యతః సర్వ్వజాతీయాస్తస్యా వ్యభిచారజాతాం కోపమదిరాం పీతవన్తః పృథివ్యా రాజానశ్చ తయా సహ వ్యభిచారం కృతవన్తః పృథివ్యా వణిజశ్చ తస్యాః సుఖభోగబాహుల్యాద్ ధనాఢ్యతాం గతవన్తః|
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 తతః పరం స్వర్గాత్ మయాపర ఏష రవః శ్రుతః, హే మమ ప్రజాః, యూయం యత్ తస్యాః పాపానామ్ అంశినో న భవత తస్యా దణ్డైశ్చ దణ్డయుక్తా న భవత తదర్థం తతో నిర్గచ్ఛత|
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 యతస్తస్యాః పాపాని గగనస్పర్శాన్యభవన్ తస్యా అధర్మ్మక్రియాశ్చేశ్వరేణ సంస్మృతాః|
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 పరాన్ ప్రతి తయా యద్వద్ వ్యవహృతం తద్వత్ తాం ప్రతి వ్యవహరత, తస్యాః కర్మ్మణాం ద్విగుణఫలాని తస్యై దత్త, యస్మిన్ కంసే సా పరాన్ మద్యమ్ అపాయయత్ తమేవ తస్యాః పానార్థం ద్విగుణమద్యేన పూరయత|
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 తయా యాత్మశ్లాఘా యశ్చ సుఖభోగః కృతస్తయో ర్ద్విగుణౌ యాతనాశోకౌ తస్యై దత్త, యతః సా స్వకీయాన్తఃకరణే వదతి, రాజ్ఞీవద్ ఉపవిష్టాహం నానాథా న చ శోకవిత్|
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 తస్మాద్ దివస ఏకస్మిన్ మారీదుర్భిక్షశోచనైః, సా సమాప్లోష్యతే నారీ ధ్యక్ష్యతే వహ్నినా చ సా; యద్ విచారాధిపస్తస్యా బలవాన్ ప్రభురీశ్వరః,
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 వ్యభిచారస్తయా సార్ద్ధం సుఖభోగశ్చ యైః కృతః, తే సర్వ్వ ఏవ రాజానస్తద్దాహధూమదర్శనాత్, ప్రరోదిష్యన్తి వక్షాంసి చాహనిష్యన్తి బాహుభిః|
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 తస్యాస్తై ర్యాతనాభీతే ర్దూరే స్థిత్వేదముచ్యతే, హా హా బాబిల్ మహాస్థాన హా ప్రభావాన్వితే పురి, ఏకస్మిన్ ఆగతా దణ్డే విచారాజ్ఞా త్వదీయకా|
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 మేదిన్యా వణిజశ్చ తస్యాః కృతే రుదన్తి శోచన్తి చ యతస్తేషాం పణ్యద్రవ్యాణి కేనాపి న క్రీయన్తే|
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 ఫలతః సువర్ణరౌప్యమణిముక్తాః సూక్ష్మవస్త్రాణి కృష్ణలోహితవాసాంసి పట్టవస్త్రాణి సిన్దూరవర్ణవాసాంసి చన్దనాదికాష్ఠాని గజదన్తేన మహార్ఘకాష్ఠేన పిత్తలలౌహాభ్యాం మర్మ్మరప్రస్తరేణ వా నిర్మ్మితాని సర్వ్వవిధపాత్రాణి
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 త్వగేలా ధూపః సుగన్ధిద్రవ్యం గన్ధరసో ద్రాక్షారసస్తైలం శస్యచూర్ణం గోధూమో గావో మేషా అశ్వా రథా దాసేయా మనుష్యప్రాణాశ్చైతాని పణ్యద్రవ్యాణి కేనాపి న క్రీయన్తే|
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 తవ మనోఽభిలాషస్య ఫలానాం సమయో గతః, త్వత్తో దూరీకృతం యద్యత్ శోభనం భూషణం తవ, కదాచన తదుద్దేశో న పున ర్లప్స్యతే త్వయా|
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 తద్విక్రేతారో యే వణిజస్తయా ధనినో జాతాస్తే తస్యా యాతనాయా భయాద్ దూరే తిష్ఠనతో రోదిష్యన్తి శోచన్తశ్చేదం గదిష్యన్తి
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 హా హా మహాపురి, త్వం సూక్ష్మవస్త్రైః కృష్ణలోహితవస్త్రైః సిన్దూరవర్ణవాసోభిశ్చాచ్ఛాదితా స్వర్ణమణిముక్తాభిరలఙ్కృతా చాసీః,
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 కిన్త్వేకస్మిన్ దణ్డే సా మహాసమ్పద్ లుప్తా| అపరం పోతానాం కర్ణధారాః సమూूహలోకా నావికాః సముద్రవ్యవసాయినశ్చ సర్వ్వే
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 దూరే తిష్ఠన్తస్తస్యా దాహస్య ధూమం నిరీక్షమాణా ఉచ్చైఃస్వరేణ వదన్తి తస్యా మహానగర్య్యాః కిం తుల్యం?
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 అపరం స్వశిరఃసు మృత్తికాం నిక్షిప్య తే రుదన్తః శోచన్తశ్చోచ్చైఃస్వరేణేదం వదన్తి హా హా యస్యా మహాపుర్య్యా బాహుల్యధనకారణాత్, సమ్పత్తిః సఞ్చితా సర్వ్వైః సాముద్రపోతనాయకైః, ఏకస్మిన్నేవ దణ్డే సా సమ్పూర్ణోచ్ఛిన్నతాం గతా|
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 హే స్వర్గవాసినః సర్వ్వే పవిత్రాః ప్రేరితాశ్చ హే| హే భావివాదినో యూయం కృతే తస్యాః ప్రహర్షత| యుష్మాకం యత్ తయా సార్ద్ధం యో వివాదః పురాభవత్| దణ్డం సముచితం తస్య తస్యై వ్యతరదీశ్వరః||
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 అనన్తరమ్ ఏకో బలవాన్ దూతో బృహత్పేషణీప్రస్తరతుల్యం పాషాణమేకం గృహీత్వా సముద్రే నిక్షిప్య కథితవాన్, ఈదృగ్బలప్రకాశేన బాబిల్ మహానగరీ నిపాతయిష్యతే తతస్తస్యా ఉద్దేశః పున ర్న లప్స్యతే|
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 వల్లకీవాదినాం శబ్దం పున ర్న శ్రోష్యతే త్వయి| గాథాకానాఞ్చ శబ్దో వా వంశీతూర్య్యాదివాదినాం| శిల్పకర్మ్మకరః కో ఽపి పున ర్న ద్రక్ష్యతే త్వయి| పేషణీప్రస్తరధ్వానః పున ర్న శ్రోష్యతే త్వయి|
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 దీపస్యాపి ప్రభా తద్వత్ పున ర్న ద్రక్ష్యతే త్వయి| న కన్యావరయోః శబ్దః పునః సంశ్రోష్యతే త్వయి| యస్మాన్ముఖ్యాః పృథివ్యా యే వణిజస్తేఽభవన్ తవ| యస్మాచ్చ జాతయః సర్వ్వా మోహితాస్తవ మాయయా|
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 భావివాదిపవిత్రాణాం యావన్తశ్చ హతా భువి| సర్వ్వేషాం శోణితం తేషాం ప్రాప్తం సర్వ్వం తవాన్తరే||
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.