Lucas 18
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs ACF
1 அபரஞ்ச லோகைரக்லாந்தை ர்நிரந்தரம்ʼ ப்ரார்த²யிதவ்யம் இத்யாஸ²யேந யீஸு²நா த்³ருʼஷ்டாந்த ஏக: கதி²த:|
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 குத்ரசிந்நக³ரே கஸ்²சித் ப்ராட்³விவாக ஆஸீத் ஸ ஈஸ்²வராந்நாபி³பே⁴த் மாநுஷாம்ʼஸ்²ச நாமந்யத|
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 அத² தத்புரவாஸிநீ காசித்³வித⁴வா தத்ஸமீபமேத்ய விவாதி³நா ஸஹ மம விவாத³ம்ʼ பரிஷ்குர்வ்விதி நிவேத³யாமாஸ|
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 தத: ஸ ப்ராட்³விவாக: கியத்³தி³நாநி ந தத³ங்கீ³க்ருʼதவாந் பஸ்²சாச்சித்தே சிந்தயாமாஸ, யத்³யபீஸ்²வராந்ந பி³பே⁴மி மநுஷ்யாநபி ந மந்யே
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ததா²ப்யேஷா வித⁴வா மாம்ʼ க்லிஸ்²நாதி தஸ்மாத³ஸ்யா விவாத³ம்ʼ பரிஷ்கரிஷ்யாமி நோசேத் ஸா ஸதா³க³த்ய மாம்ʼ வ்யக்³ரம்ʼ கரிஷ்யதி|
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 பஸ்²சாத் ப்ரபு⁴ரவத³த்³ அஸாவந்யாயப்ராட்³விவாகோ யதா³ஹ தத்ர மநோ நித⁴த்⁴வம்ʼ|
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 ஈஸ்²வரஸ்ய யே (அ)பி⁴ருசிதலோகா தி³வாநிஸ²ம்ʼ ப்ரார்த²யந்தே ஸ ப³ஹுதி³நாநி விலம்ப்³யாபி தேஷாம்ʼ விவாதா³ந் கிம்ʼ ந பரிஷ்கரிஷ்யதி?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 யுஷ்மாநஹம்ʼ வதா³மி த்வரயா பரிஷ்கரிஷ்யதி, கிந்து யதா³ மநுஷ்யபுத்ர ஆக³மிஷ்யதி ததா³ ப்ருʼதி²வ்யாம்ʼ கிமீத்³ருʼஸ²ம்ʼ விஸ்²வாஸம்ʼ ப்ராப்ஸ்யதி?
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 யே ஸ்வாந் தா⁴ர்ம்மிகாந் ஜ்ஞாத்வா பராந் துச்சீ²குர்வ்வந்தி ஏதாத்³ருʼக்³ப்⁴ய:, கியத்³ப்⁴ய இமம்ʼ த்³ருʼஷ்டாந்தம்ʼ கத²யாமாஸ|
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 ஏக: பி²ரூஸ்²யபர: கரஸஞ்சாயீ த்³வாவிமௌ ப்ரார்த²யிதும்ʼ மந்தி³ரம்ʼ க³தௌ|
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 ததோ(அ)ஸௌ பி²ரூஸ்²யேகபார்ஸ்²வே திஷ்ட²ந் ஹே ஈஸ்²வர அஹமந்யலோகவத் லோட²யிதாந்யாயீ பாரதா³ரிகஸ்²ச ந ப⁴வாமி அஸ்ய கரஸஞ்சாயிநஸ்துல்யஸ்²ச ந, தஸ்மாத்த்வாம்ʼ த⁴ந்யம்ʼ வதா³மி|
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 ஸப்தஸு தி³நேஷு தி³நத்³வயமுபவஸாமி ஸர்வ்வஸம்பத்தே ர்த³ஸ²மாம்ʼஸ²ம்ʼ த³தா³மி ச, ஏதத்கதா²ம்ʼ கத²யந் ப்ரார்த²யாமாஸ|
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 கிந்து ஸ கரஸஞ்சாயி தூ³ரே திஷ்ட²ந் ஸ்வர்க³ம்ʼ த்³ரஷ்டும்ʼ நேச்ச²ந் வக்ஷஸி கராகா⁴தம்ʼ குர்வ்வந் ஹே ஈஸ்²வர பாபிஷ்ட²ம்ʼ மாம்ʼ த³யஸ்வ, இத்த²ம்ʼ ப்ரார்த²யாமாஸ|
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 யுஷ்மாநஹம்ʼ வதா³மி, தயோர்த்³வயோ ர்மத்⁴யே கேவல: கரஸஞ்சாயீ புண்யவத்த்வேந க³ணிதோ நிஜக்³ருʼஹம்ʼ ஜகா³ம, யதோ ய: கஸ்²சித் ஸ்வமுந்நமயதி ஸ நாமயிஷ்யதே கிந்து ய: கஸ்²சித் ஸ்வம்ʼ நமயதி ஸ உந்நமயிஷ்யதே|
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 அத² ஸி²ஸூ²நாம்ʼ கா³த்ரஸ்பர்ஸா²ர்த²ம்ʼ லோகாஸ்தாந் தஸ்ய ஸமீபமாநிந்யு: ஸி²ஷ்யாஸ்தத்³ த்³ருʼஷ்ட்வாநேத்ருʼந் தர்ஜயாமாஸு:,
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 கிந்து யீஸு²ஸ்தாநாஹூய ஜகா³த³, மந்நிகடம் ஆக³ந்தும்ʼ ஸி²ஸூ²ந் அநுஜாநீத்⁴வம்ʼ தாம்ʼஸ்²ச மா வாரயத; யத ஈஸ்²வரராஜ்யாதி⁴காரிண ஏஷாம்ʼ ஸத்³ருʼஸா²:|
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 அஹம்ʼ யுஷ்மாந் யதா²ர்த²ம்ʼ வதா³மி, யோ ஜந: ஸி²ஸோ²: ஸத்³ருʼஸோ² பூ⁴த்வா ஈஸ்²வரராஜ்யம்ʼ ந க்³ருʼஹ்லாதி ஸ கேநாபி ப்ரகாரேண தத் ப்ரவேஷ்டும்ʼ ந ஸ²க்நோதி|
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 அபரம் ஏகோதி⁴பதிஸ்தம்ʼ பப்ரச்ச², ஹே பரமகு³ரோ, அநந்தாயுஷ: ப்ராப்தயே மயா கிம்ʼ கர்த்தவ்யம்ʼ?
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 யீஸு²ருவாச, மாம்ʼ குத: பரமம்ʼ வத³ஸி? ஈஸ்²வரம்ʼ விநா கோபி பரமோ ந ப⁴வதி|
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 பரதா³ராந் மா க³ச்ச², நரம்ʼ மா ஜஹி, மா சோரய, மித்²யாஸாக்ஷ்யம்ʼ மா தே³ஹி, மாதரம்ʼ பிதரஞ்ச ஸம்ʼமந்யஸ்வ, ஏதா யா ஆஜ்ஞா: ஸந்தி தாஸ்த்வம்ʼ ஜாநாஸி|
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 ததா³ ஸ உவாச, பா³ல்யகாலாத் ஸர்வ்வா ஏதா ஆசராமி|
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 இதி கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா யீஸு²ஸ்தமவத³த், ததா²பி தவைகம்ʼ கர்ம்ம ந்யூநமாஸ்தே, நிஜம்ʼ ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ விக்ரீய த³ரித்³ரேப்⁴யோ விதர, தஸ்மாத் ஸ்வர்கே³ த⁴நம்ʼ ப்ராப்ஸ்யஸி; தத ஆக³த்ய மமாநுகா³மீ ப⁴வ|
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 கிந்த்வேதாம்ʼ கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா ஸோதி⁴பதி: ஸு²ஸோ²ச, யதஸ்தஸ்ய ப³ஹுத⁴நமாஸீத்|
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 ததா³ யீஸு²ஸ்தமதிஸோ²காந்விதம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா ஜகா³த³, த⁴நவதாம் ஈஸ்²வரராஜ்யப்ரவேஸ²: கீத்³ருʼக்³ து³ஷ்கர:|
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 ஈஸ்²வரராஜ்யே த⁴நிந: ப்ரவேஸா²த் ஸூசேஸ்²சி²த்³ரேண மஹாங்க³ஸ்ய க³மநாக³மநே ஸுகரே|
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 ஸ்²ரோதார: பப்ரச்சு²ஸ்தர்ஹி கேந பரித்ராணம்ʼ ப்ராப்ஸ்யதே?
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 ஸ உக்தவாந், யந் மாநுஷேணாஸ²க்யம்ʼ தத்³ ஈஸ்²வரேண ஸ²க்யம்ʼ|
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 ததா³ பிதர உவாச, பஸ்²ய வயம்ʼ ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ பரித்யஜ்ய தவ பஸ்²சாத்³கா³மிநோ(அ)ப⁴வாம|
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 தத: ஸ உவாச, யுஷ்மாநஹம்ʼ யதா²ர்த²ம்ʼ வதா³மி, ஈஸ்²வரராஜ்யார்த²ம்ʼ க்³ருʼஹம்ʼ பிதரௌ ப்⁴ராத்ருʼக³ணம்ʼ ஜாயாம்ʼ ஸந்தாநாம்ʼஸ்²ச த்யக்தவா
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 இஹ காலே ததோ(அ)தி⁴கம்ʼ பரகாலே (அ)நந்தாயுஸ்²ச ந ப்ராப்ஸ்யதி லோக ஈத்³ருʼஸ²: கோபி நாஸ்தி|
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 அநந்தரம்ʼ ஸ த்³வாத³ஸ²ஸி²ஷ்யாநாஹூய ப³பா⁴ஷே, பஸ்²யத வயம்ʼ யிரூஸா²லம்நக³ரம்ʼ யாம:, தஸ்மாத் மநுஷ்யபுத்ரே ப⁴விஷ்யத்³வாதி³பி⁴ருக்தம்ʼ யத³ஸ்தி தத³நுரூபம்ʼ தம்ʼ ப்ரதி க⁴டிஷ்யதே;
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 வஸ்துதஸ்து ஸோ(அ)ந்யதே³ஸீ²யாநாம்ʼ ஹஸ்தேஷு ஸமர்பயிஷ்யதே, தே தமுபஹஸிஷ்யந்தி, அந்யாயமாசரிஷ்யந்தி தத்³வபுஷி நிஷ்டீ²வம்ʼ நிக்ஷேப்ஸ்யந்தி, கஸா²பி⁴: ப்ரஹ்ருʼத்ய தம்ʼ ஹநிஷ்யந்தி ச,
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 கிந்து த்ருʼதீயதி³நே ஸ ஸ்²மஸா²நாத்³ உத்தா²ஸ்யதி|
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 ஏதஸ்யா: கதா²யா அபி⁴ப்ராயம்ʼ கிஞ்சித³பி தே போ³த்³து⁴ம்ʼ ந ஸே²கு: தேஷாம்ʼ நிகடே(அ)ஸ்பஷ்டதவாத் தஸ்யைதாஸாம்ʼ கதா²நாம் ஆஸ²யம்ʼ தே ஜ்ஞாதும்ʼ ந ஸே²குஸ்²ச|
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 அத² தஸ்மிந் யிரீஹோ: புரஸ்யாந்திகம்ʼ ப்ராப்தே கஸ்²சித³ந்த⁴: பத²: பார்ஸ்²வ உபவிஸ்²ய பி⁴க்ஷாம் அகரோத்
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 ஸ லோகஸமூஹஸ்ய க³மநஸ²ப்³த³ம்ʼ ஸ்²ருத்வா தத்காரணம்ʼ ப்ருʼஷ்டவாந்|
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 நாஸரதீயயீஸு²ர்யாதீதி லோகைருக்தே ஸ உச்சைர்வக்துமாரேபே⁴,
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 ஹே தா³யூத³: ஸந்தாந யீஸோ² மாம்ʼ த³யஸ்வ|
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 ததோக்³ரகா³மிநஸ்தம்ʼ மௌநீ திஷ்டே²தி தர்ஜயாமாஸு: கிந்து ஸ புநாருவந் உவாச, ஹே தா³யூத³: ஸந்தாந மாம்ʼ த³யஸ்வ|
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 ததா³ யீஸு²: ஸ்த²கி³தோ பூ⁴த்வா ஸ்வாந்திகே தமாநேதும் ஆதி³தே³ஸ²|
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 தத: ஸ தஸ்யாந்திகம் ஆக³மத், ததா³ ஸ தம்ʼ பப்ரச்ச², த்வம்ʼ கிமிச்ச²ஸி? த்வத³ர்த²மஹம்ʼ கிம்ʼ கரிஷ்யாமி? ஸ உக்தவாந், ஹே ப்ரபோ⁴(அ)ஹம்ʼ த்³ரஷ்டும்ʼ லபை⁴|
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 ததா³ யீஸு²ருவாச, த்³ருʼஷ்டிஸ²க்திம்ʼ க்³ருʼஹாண தவ ப்ரத்யயஸ்த்வாம்ʼ ஸ்வஸ்த²ம்ʼ க்ருʼதவாந்|
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 ததஸ்தத்க்ஷணாத் தஸ்ய சக்ஷுஷீ ப்ரஸந்நே; தஸ்மாத் ஸ ஈஸ்²வரம்ʼ த⁴ந்யம்ʼ வத³ந் தத்பஸ்²சாத்³ யயௌ, ததா³லோக்ய ஸர்வ்வே லோகா ஈஸ்²வரம்ʼ ப்ரஸ²ம்ʼஸிதும் ஆரேபி⁴ரே|
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.