Atos 27
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs VC
1 ஜலபதே²நாஸ்மாகம் இதோலியாதே³ஸ²ம்ʼ ப்ரதி யாத்ராயாம்ʼ நிஸ்²சிதாயாம்ʼ ஸத்யாம்ʼ தே யூலியநாம்நோ மஹாராஜஸ்ய ஸம்ʼகா⁴தாந்தர்க³தஸ்ய ஸேநாபதே: ஸமீபே பௌலம்ʼ தத³ந்யாந் கதிநயஜநாம்ʼஸ்²ச ஸமார்பயந்|
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 வயம் ஆத்³ராமுத்தீயம்ʼ போதமேகம் ஆருஹ்ய ஆஸி²யாதே³ஸ²ஸ்ய தடஸமீபேந யாதும்ʼ மதிம்ʼ க்ருʼத்வா லங்க³ரம் உத்தா²ப்ய போதம் அமோசயாம; மாகித³நியாதே³ஸ²ஸ்த²தி²ஷலநீகீநிவாஸ்யாரிஸ்தார்க²நாமா கஸ்²சித்³ ஜநோ(அ)ஸ்மாபி⁴: ஸார்த்³த⁴ம் ஆஸீத்|
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 பரஸ்மிந் தி³வஸே (அ)ஸ்மாபி⁴: ஸீதோ³ந்நக³ரே போதே லாகி³தே தத்ர யூலிய: ஸேநாபதி: பௌலம்ʼ ப்ரதி ஸௌஜந்யம்ʼ ப்ரத³ர்த்²ய ஸாந்த்வநார்த²ம்ʼ ப³ந்து⁴பா³ந்த⁴வாந் உபயாதும் அநுஜஜ்ஞௌ|
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 தஸ்மாத் போதே மோசிதே ஸதி ஸம்முக²வாயோ: ஸம்ப⁴வாத்³ வயம்ʼ குப்ரோபத்³வீபஸ்ய தீரஸமீபேந க³தவந்த:|
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 கிலிகியாயா: பாம்பூ²லியாயாஸ்²ச ஸமுத்³ரஸ்ய பாரம்ʼ க³த்வா லூகியாதே³ஸா²ந்தர்க³தம்ʼ முராநக³ரம் உபாதிஷ்டா²ம|
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 தத்ஸ்தா²நாத்³ இதாலியாதே³ஸ²ம்ʼ க³ச்ச²தி ய: ஸிகந்த³ரியாநக³ரஸ்ய போதஸ்தம்ʼ தத்ர ப்ராப்ய ஸ²தஸேநாபதிஸ்தம்ʼ போதம் அஸ்மாந் ஆரோஹயத்|
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 தத: பரம்ʼ ப³ஹூநி தி³நாநி ஸ²நை: ஸ²நை: ர்க³த்வா க்நீத³பார்ஸ்²வோபஸ்த்²திे: பூர்வ்வம்ʼ ப்ரதிகூலேந பவநேந வயம்ʼ ஸல்மோந்யா: ஸம்முக²ம் உபஸ்தா²ய க்ரீத்யுபத்³வீபஸ்ய தீரஸமீபேந க³தவந்த:|
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 கஷ்டேந தமுத்தீர்ய்ய லாஸேயாநக³ரஸ்யாத⁴: ஸுந்த³ரநாமகம்ʼ கா²தம் உபாதிஷ்டா²ம|
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 இத்த²ம்ʼ ப³ஹுதித²: காலோ யாபித உபவாஸதி³நஞ்சாதீதம்ʼ, தத்காரணாத் நௌவர்த்மநி ப⁴யங்கரே ஸதி பௌலோ விநயேந கதி²தவாந்,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 ஹே மஹேச்சா² அஹம்ʼ நிஸ்²சயம்ʼ ஜாநாமி யாத்ராயாமஸ்யாம் அஸ்மாகம்ʼ க்லேஸா² ப³ஹூநாமபசயாஸ்²ச ப⁴விஷ்யந்தி, தே கேவலம்ʼ போதஸாமக்³ர்யோரிதி நஹி, கிந்த்வஸ்மாகம்ʼ ப்ராணாநாமபி|
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 ததா³ ஸ²தஸேநாபதி: பௌैेலோக்தவாக்யதோபி கர்ணதா⁴ரஸ்ய போதவணிஜஸ்²ச வாக்யம்ʼ ப³ஹுமம்ʼஸ்த|
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 தத் கா²தம்ʼ ஸீ²தகாலே வாஸார்ஹஸ்தா²நம்ʼ ந தஸ்மாத்³ அவாசீப்ரதீசோர்தி³ஸோ²: க்ரீத்யா: பை²நீகியகா²தம்ʼ யாதும்ʼ யதி³ ஸ²க்நுவந்தஸ்தர்ஹி தத்ர ஸீ²தகாலம்ʼ யாபயிதும்ʼ ப்ராயேண ஸர்வ்வே மந்த்ரயாமாஸு:|
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 தத: பரம்ʼ த³க்ஷிணவாயு ர்மந்த³ம்ʼ வஹதீதி விலோக்ய நிஜாபி⁴ப்ராயஸ்ய ஸித்³தே⁴: ஸுயோகோ³ ப⁴வதீதி பு³த்³த்⁴வா போதம்ʼ மோசயித்வா க்ரீத்யுபத்³வீபஸ்ய தீரஸமீபேந சலிதவந்த:|
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 கிந்த்வல்பக்ஷணாத் பரமேவ உரக்லுதோ³ந்நாமா ப்ரதிகூல: ப்ரசண்டோ³ வாயு ர்வஹந் போதே(அ)லகீ³த்
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 தஸ்யாபி⁴முக²ம்ʼ க³ந்தும் போதஸ்யாஸ²க்தத்வாத்³ வயம்ʼ வாயுநா ஸ்வயம்ʼ நீதா:|
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 அநந்தரம்ʼ க்லௌதீ³நாம்ந உபத்³வீபஸ்ய கூலஸமீபேந போதம்ʼ க³மயித்வா ப³ஹுநா கஷ்டேந க்ஷுத்³ரநாவம் அரக்ஷாம|
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 தே தாமாருஹ்ய ரஜ்ஜ்சா போதஸ்யாதோ⁴பா⁴க³ம் அப³த்⁴நந் தத³நந்தரம்ʼ சேத் போதோ ஸைகதே லக³தீதி ப⁴யாத்³ வாதவஸநாந்யமோசயந் தத: போதோ வாயுநா சாலித:|
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 கிந்து க்ரமஸோ² வாயோ: ப்ரப³லத்வாத் போதோ தோ³லாயமாநோ(அ)ப⁴வத் பரஸ்மிந் தி³வஸே போதஸ்தா²நி கதிபயாநி த்³ரவ்யாணி தோயே நிக்ஷிப்தாநி|
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 த்ருʼதீயதி³வஸே வயம்ʼ ஸ்வஹஸ்தை: போதஸஜ்ஜநத்³ரவ்யாணி நிக்ஷிப்தவந்த:|
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 ததோ ப³ஹுதி³நாநி யாவத் ஸூர்ய்யநக்ஷத்ராதீ³நி ஸமாச்ச²ந்நாநி ததோ (அ)தீவ வாத்யாக³மாத்³ அஸ்மாகம்ʼ ப்ராணரக்ஷாயா: காபி ப்ரத்யாஸா² நாதிஷ்ட²த்|
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 ப³ஹுதி³நேஷு லோகைரநாஹாரேண யாபிதேஷு ஸர்வ்வேஷாம்ʼ ஸாக்ஷத் பௌலஸ்திஷ்ட²ந் அகத²யத், ஹே மஹேச்சா²: க்ரீத்யுபத்³வீபாத் போதம்ʼ ந மோசயிதும் அஹம்ʼ பூர்வ்வம்ʼ யத்³ அவத³ம்ʼ தத்³க்³ரஹணம்ʼ யுஷ்மாகம் உசிதம் ஆஸீத் ததா² க்ருʼதே யுஷ்மாகம் ஏஷா விபத்³ ஏஷோ(அ)பசயஸ்²ச நாக⁴டிஷ்யேதாம்|
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 கிந்து ஸாம்ப்ரதம்ʼ யுஷ்மாந் விநீய ப்³ரவீம்யஹம்ʼ, யூயம்ʼ ந க்ஷுப்⁴யத யுஷ்மாகம் ஏகஸ்யாபி ப்ராணிநோ ஹாநி ர்ந ப⁴விஷ்யதி, கேவலஸ்ய போதஸ்ய ஹாநி ர்ப⁴விஷ்யதி|
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 யதோ யஸ்யேஸ்²வரஸ்ய லோகோ(அ)ஹம்ʼ யஞ்சாஹம்ʼ பரிசராமி ததீ³ய ஏகோ தூ³தோ ஹ்யோ ராத்ரௌ மமாந்திகே திஷ்ட²ந் கதி²தவாந்,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ஹே பௌல மா பை⁴ஷீ: கைஸரஸ்ய ஸம்முகே² த்வயோபஸ்தா²தவ்யம்ʼ; தவைதாந் ஸங்கி³நோ லோகாந் ஈஸ்²வரஸ்துப்⁴யம்ʼ த³த்தவாந்|
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 அதஏவ ஹே மஹேச்சா² யூயம்ʼ ஸ்தி²ரமநஸோ ப⁴வத மஹ்யம்ʼ யா கதா²கதி² ஸாவஸ்²யம்ʼ க⁴டிஷ்யதே மமைதாத்³ருʼஸீ² விஸ்²வாஸ ஈஸ்²வரே வித்³யதே,
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 கிந்து கஸ்யசித்³ உபத்³வீபஸ்யோபரி பதிதவ்யம் அஸ்மாபி⁴:|
26 Vamos dar a uma ilha.
27 தத: பரம் ஆத்³ரியாஸமுத்³ரே போதஸ்ததை²வ தோ³லாயமாந: ஸந் இதஸ்ததோ க³ச்ச²ந் சதுர்த³ஸ²தி³வஸஸ்ய ராத்ரே ர்த்³விதீயப்ரஹரஸமயே கஸ்யசித் ஸ்த²லஸ்ய ஸமீபமுபதிஷ்ட²தீதி போதீயலோகா அந்வமந்யந்த|
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 ததஸ்தே ஜலம்ʼ பரிமாய தத்ர விம்ʼஸ²தி ர்வ்யாமா ஜலாநீதி ஜ்ஞாதவந்த:| கிஞ்சித்³தூ³ரம்ʼ க³த்வா புநரபி ஜலம்ʼ பரிமிதவந்த:| தத்ர பஞ்சத³ஸ² வ்யாமா ஜலாநி த்³ருʼஷ்ட்வா
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 சேத் பாஷாணே லக³தீதி ப⁴யாத் போதஸ்ய பஸ்²சாத்³பா⁴க³தஸ்²சதுரோ லங்க³ராந் நிக்ஷிப்ய தி³வாகரம் அபேக்ஷ்ய ஸர்வ்வே ஸ்தி²தவந்த:|
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 கிந்து போதீயலோகா: போதாக்³ரபா⁴கே³ லங்க³ரநிக்ஷேபம்ʼ ச²லம்ʼ க்ருʼத்வா ஜலதௌ⁴ க்ஷுத்³ரநாவம் அவரோஹ்ய பலாயிதும் அசேஷ்டந்த|
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 தத: பௌல: ஸேநாபதயே ஸைந்யக³ணாய ச கதி²தவாந், ஏதே யதி³ போதமத்⁴யே ந திஷ்ட²ந்தி தர்ஹி யுஷ்மாகம்ʼ ரக்ஷணம்ʼ ந ஸ²க்யம்ʼ|
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 ததா³ ஸேநாக³ணோ ரஜ்ஜூந் சி²த்வா நாவம்ʼ ஜலே பதிதும் அத³தா³த்|
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 ப்ரபா⁴தஸமயே பௌல: ஸர்வ்வாந் ஜநாந் போ⁴ஜநார்த²ம்ʼ ப்ரார்த்²ய வ்யாஹரத், அத்³ய சதுர்த³ஸ²தி³நாநி யாவத்³ யூயம் அபேக்ஷமாநா அநாஹாரா: காலம் அயாபயத கிமபி நாபு⁴ம்ʼக்³த⁴ம்ʼ|
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 அதோ விநயேे(அ)ஹம்ʼ ப⁴க்ஷ்யம்ʼ பு⁴ஜ்யதாம்ʼ ததோ யுஷ்மாகம்ʼ மங்க³லம்ʼ ப⁴விஷ்யதி, யுஷ்மாகம்ʼ கஸ்யசிஜ்ஜநஸ்ய ஸி²ரஸ: கேஸை²கோபி ந நம்ʼக்ஷ்யதி|
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 இதி வ்யாஹ்ருʼத்ய பௌலம்ʼ பூபம்ʼ க்³ருʼஹீத்வேஸ்²வரம்ʼ த⁴ந்யம்ʼ பா⁴ஷமாணஸ்தம்ʼ ப⁴ம்ʼக்த்வா போ⁴க்தும் ஆரப்³த⁴வாந்|
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 அநந்தரம்ʼ ஸர்வ்வே ச ஸுஸ்தி²ரா: ஸந்த: கா²த்³யாநி பர்ப்யக்³ருʼஹ்லந்|
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 அஸ்மாகம்ʼ போதே ஷட்ஸப்தத்யதி⁴கஸ²தத்³வயலோகா ஆஸந்|
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 ஸர்வ்வேஷு லோகேஷு யதே²ஷ்டம்ʼ பு⁴க்தவத்ஸு போதஸ்த²ந் கோ³தூ⁴மாந் ஜலதௌ⁴ நிக்ஷிப்ய தை: போதஸ்ய பா⁴ரோ லகூ⁴க்ருʼத:|
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 தி³நே ஜாதே(அ)பி ஸ கோ தே³ஸ² இதி ததா³ ந பர்ய்யசீயத; கிந்து தத்ர ஸமதடம் ஏகம்ʼ கா²தம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா யதி³ ஸ²க்நுமஸ்தர்ஹி வயம்ʼ தஸ்யாப்⁴யந்தரம்ʼ போதம்ʼ க³மயாம இதி மதிம்ʼ க்ருʼத்வா தே லங்க³ராந் சி²த்த்வா ஜலதௌ⁴ த்யக்தவந்த:|
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 ததா² கர்ணப³ந்த⁴நம்ʼ மோசயித்வா ப்ரதா⁴நம்ʼ வாதவஸநம் உத்தோல்ய தீரஸமீபம்ʼ க³தவந்த:|
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 கிந்து த்³வயோ: ஸமுத்³ரயோ: ஸங்க³மஸ்தா²நே ஸைகதோபரி போதே நிக்ஷிப்தே (அ)க்³ரபா⁴கே³ பா³தி⁴தே பஸ்²சாத்³பா⁴கே³ ப்ரப³லதரங்கோ³(அ)லக³த் தேந போதோ ப⁴க்³ந:|
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 தஸ்மாத்³ ப³ந்த³யஸ்²சேத்³ பா³ஹுபி⁴ஸ்தரந்த: பலாயந்தே இத்யாஸ²ங்கயா ஸேநாக³ணஸ்தாந் ஹந்தும் அமந்த்ரயத்;
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 கிந்து ஸ²தஸேநாபதி: பௌலம்ʼ ரக்ஷிதும்ʼ ப்ரயத்நம்ʼ க்ருʼத்வா தாந் தச்சேஷ்டாயா நிவர்த்ய இத்யாதி³ஷ்டவாந், யே பா³ஹுதரணம்ʼ ஜாநந்தி தே(அ)க்³ரே ப்ரோல்லம்ப்ய ஸமுத்³ரே பதித்வா பா³ஹுபி⁴ஸ்தீர்த்த்வா கூலம்ʼ யாந்து|
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 அபரம் அவஸி²ஷ்டா ஜநா: காஷ்ட²ம்ʼ போதீயம்ʼ த்³ரவ்யம்ʼ வா யேந யத் ப்ராப்யதே தத³வலம்ப்³ய யாந்து; இத்த²ம்ʼ ஸர்வ்வே பூ⁴மிம்ʼ ப்ராப்ய ப்ராணை ர்ஜீவிதா:|
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.