Atos 7
0 Sanskrit Bible (NT) in Punjabi Script (ਸਤ੍ਯਵੇਦਃ।) (SAN_PUN) vs ARA
1 ਤਤਃ ਪਰੰ ਮਹਾਯਾਜਕਃ ਪ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟਵਾਨ੍, ਏਸ਼਼ਾ ਕਥਾਂ ਕਿੰ ਸਤ੍ਯਾ?
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 ਤਤਃ ਸ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਦਤ੍, ਹੇ ਪਿਤਰੋ ਹੇ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸਰ੍ੱਵੇ ਲਾਕਾ ਮਨਾਂਸਿ ਨਿਧੱਧ੍ਵੰ| ਅਸ੍ਮਾਕੰ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ ਇਬ੍ਰਾਹੀਮ੍ ਹਾਰਣ੍ਨਗਰੇ ਵਾਸਕਰਣਾਤ੍ ਪੂਰ੍ੱਵੰ ਯਦਾ ਅਰਾਮ੍-ਨਹਰਯਿਮਦੇਸ਼ੇ ਆਸੀਤ੍ ਤਦਾ ਤੇਜੋਮਯ ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੰ ਦਤ੍ਵਾ
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ਤਮਵਦਤ੍ ਤ੍ਵੰ ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਜ੍ਞਾਤਿਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯੰ ਦੇਸ਼ਮਹੰ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਸ਼਼੍ਯਾਮਿ ਤੰ ਦੇਸ਼ੰ ਵ੍ਰਜ|
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 ਅਤਃ ਸ ਕਸ੍ਦੀਯਦੇਸ਼ੰ ਵਿਹਾਯ ਹਾਰਣ੍ਨਗਰੇ ਨ੍ਯਵਸਤ੍, ਤਦਨਨ੍ਤਰੰ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਰਿ ਮ੍ਰੁʼਤੇ ਯਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ੇ ਯੂਯੰ ਨਿਵਸਥ ਸ ਏਨੰ ਦੇਸ਼ਮਾਗੱਛਤ੍|
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 ਕਿਨ੍ਤ੍ਵੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਕਮਪ੍ਯਧਿਕਾਰਮ੍ ਅਰ੍ਥਾਦ੍ ਏਕਪਦਪਰਿਮਿਤਾਂ ਭੂਮਿਮਪਿ ਨਾਦਦਾਤ੍; ਤਦਾ ਤਸ੍ਯ ਕੋਪਿ ਸਨ੍ਤਾਨੋ ਨਾਸੀਤ੍ ਤਥਾਪਿ ਸਨ੍ਤਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ੱਧਮ੍ ਏਤਸ੍ਯ ਦੇਸ਼ਸ੍ਯਾਧਿਕਾਰੀ ਤ੍ਵੰ ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਸੀਤਿ ਤਮ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਗੀਕ੍ਰੁʼਤਵਾਨ੍|
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 ਈਸ਼੍ਵਰ ਇੱਥਮ੍ ਅਪਰਮਪਿ ਕਥਿਤਵਾਨ੍ ਤਵ ਸਨ੍ਤਾਨਾਃ ਪਰਦੇਸ਼ੇ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤਸ੍ਤੱਦੇਸ਼ੀਯਲੋਕਾਸ਼੍ਚਤੁਃਸ਼ਤਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ ਯਾਵਤ੍ ਤਾਨ੍ ਦਾਸਤ੍ਵੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਕੁਵ੍ਯਵਹਾਰੰ ਕਰਿਸ਼਼੍ਯਨ੍ਤਿ|
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 ਅਪਰਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰ ਏਨਾਂ ਕਥਾਮਪਿ ਕਥਿਤਵਾਨ੍, ਯੇ ਲੋਕਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਦਾਸਤ੍ਵੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਸ਼਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਾੱਲੋਕਾਨ੍ ਅਹੰ ਦਣ੍ਡਯਿਸ਼਼੍ਯਾਮਿ, ਤਤਃ ਪਰੰ ਤੇ ਬਹਿਰ੍ਗਤਾਃ ਸਨ੍ਤੋ ਮਾਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸੇਵਿਸ਼਼੍ਯਨ੍ਤੇ|
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸ ਤਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਕ੍ਛੇਦਸ੍ਯ ਨਿਯਮੰ ਦੱਤਵਾਨ੍, ਅਤ ਇਸ੍ਹਾਕਨਾਮ੍ਨਿ ਇਬ੍ਰਾਹੀਮ ਏਕਪੁਤ੍ਰੇ ਜਾਤੇ, ਅਸ਼਼੍ਟਮਦਿਨੇ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਕ੍ਛੇਦਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍| ਤਸ੍ਯ ਇਸ੍ਹਾਕਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਾਕੂਬ੍, ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਾਕੂਬੋ(ਅ)ਸ੍ਮਾਕੰ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ਾ ਅਜਾਯਨ੍ਤ|
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 ਤੇ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ਾ ਈਰ੍ਸ਼਼੍ਯਯਾ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾ ਮਿਸਰਦੇਸ਼ੰ ਪ੍ਰੇਸ਼਼ਯਿਤੁੰ ਯੂਸ਼਼ਫੰ ਵ੍ਯਕ੍ਰੀਣਨ੍|
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 ਕਿਨ੍ਤ੍ਵੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਹਾਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ੱਵਸ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਗਤੇ ਰਕ੍ਸ਼਼ਿਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਬੁੱਧਿੰ ਦੱਤ੍ਵਾ ਮਿਸਰਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਫਿਰੌਣਃ ਪ੍ਰਿਯਪਾਤ੍ਰੰ ਕ੍ਰੁʼਤਵਾਨ੍ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਮਿਸਰਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ੍ਵੀਯਸਰ੍ੱਵਪਰਿਵਾਰਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਾਸਨਪਦੰ ਤਸ੍ਮੈ ਦੱਤਵਾਨ੍|
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਮਯੇ ਮਿਸਰ-ਕਿਨਾਨਦੇਸ਼ਯੋ ਰ੍ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼਼ਹੇਤੋਰਤਿਕ੍ਲਿਸ਼਼੍ਟਤ੍ਵਾਤ੍ ਨਃ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ਾ ਭਕ੍ਸ਼਼੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯੰ ਨਾਲਭਨ੍ਤ|
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 ਕਿਨ੍ਤੁ ਮਿਸਰਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ਸ੍ਯਾਨਿ ਸਨ੍ਤਿ, ਯਾਕੂਬ੍ ਇਮਾਂ ਵਾਰ੍ੱਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਥਮਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਕੰ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ਾਨ੍ ਮਿਸਰੰ ਪ੍ਰੇਸ਼਼ਿਤਵਾਨ੍|
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਵਾਰਗਮਨੇ ਯੂਸ਼਼ਫ੍ ਸ੍ਵਭ੍ਰਾਤ੍ਰੁʼਭਿਃ ਪਰਿਚਿਤੋ(ਅ)ਭਵਤ੍; ਯੂਸ਼਼ਫੋ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਫਿਰੌਣ੍ ਰਾਜੇਨ ਪਰਿਚਿਤਾ ਅਭਵਨ੍|
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 ਅਨਨ੍ਤਰੰ ਯੂਸ਼਼ਫ੍ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੁʼਗਣੰ ਪ੍ਰੇਸ਼਼੍ਯ ਨਿਜਪਿਤਰੰ ਯਾਕੂਬੰ ਨਿਜਾਨ੍ ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਸਪ੍ਤਤਿਸੰਖ੍ਯਕਾਨ੍ ਜ੍ਞਾਤਿਜਨਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹੂਤਵਾਨ੍|
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਾਕੂਬ੍ ਮਿਸਰਦੇਸ਼ੰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਕੰ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ੍ਥਾਨੇ(ਅ)ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤ|
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 ਤਤਸ੍ਤੇ ਸ਼ਿਖਿਮੰ ਨੀਤਾ ਯਤ੍ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਮ੍ ਇਬ੍ਰਾਹੀਮ੍ ਮੁਦ੍ਰਾਦਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਖਿਮਃ ਪਿਤੁ ਰ੍ਹਮੋਰਃ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਰੀਤਵਾਨ੍ ਤਤ੍ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਸ੍ਥਾਪਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ|
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰ ਇਬ੍ਰਾਹੀਮਃ ਸੰਨਿਧੌ ਸ਼ਪਥੰ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਕ੍ਰੁʼਤਵਾਨ੍ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯਾਃ ਫਲਨਸਮਯੇ ਨਿਕਟੇ ਸਤਿ ਇਸ੍ਰਾਯੇੱਲੋਕਾ ਸਿਮਰਦੇਸ਼ੇ ਵਰ੍ੱਧਮਾਨਾ ਬਹੁਸੰਖ੍ਯਾ ਅਭਵਨ੍|
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 ਸ਼ੇਸ਼਼ੇ ਯੂਸ਼਼ਫੰ ਯੋ ਨ ਪਰਿਚਿਨੋਤਿ ਤਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ ਏਕੋ ਨਰਪਤਿਰੁਪਸ੍ਥਾਯ
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 ਅਸ੍ਮਾਕੰ ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ੱਧੰ ਧੂਰ੍ੱਤਤਾਂ ਵਿਧਾਯ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਕੁਵ੍ਯਵਹਰਣਪੂਰ੍ੱਵਕੰ ਤੇਸ਼਼ਾਂ ਵੰਸ਼ਨਾਸ਼ਨਾਯ ਤੇਸ਼਼ਾਂ ਨਵਜਾਤਾਨ੍ ਸ਼ਿਸ਼ੂਨ੍ ਬਹਿ ਰ੍ਨਿਰਕ੍ਸ਼਼ੇਪਯਤ੍|
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਮਯੇ ਮੂਸਾ ਜਜ੍ਞੇ, ਸ ਤੁ ਪਰਮਸੁਨ੍ਦਰੋ(ਅ)ਭਵਤ੍ ਤਥਾ ਪਿਤ੍ਰੁʼਗ੍ਰੁʼਹੇ ਮਾਸਤ੍ਰਯਪਰ੍ੱਯਨ੍ਤੰ ਪਾਲਿਤੋ(ਅ)ਭਵਤ੍|
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 ਕਿਨ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਬਹਿਰ੍ਨਿਕ੍ਸ਼਼ਿਪ੍ਤੇ ਸਤਿ ਫਿਰੌਣਰਾਜਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਤਮ੍ ਉੱਤੋਲ੍ਯ ਨੀਤ੍ਵਾ ਦੱਤਕਪੁਤ੍ਰੰ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਪਾਲਿਤਵਤੀ|
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ ਮੂਸਾ ਮਿਸਰਦੇਸ਼ੀਯਾਯਾਃ ਸਰ੍ੱਵਵਿਦ੍ਯਾਯਾਃ ਪਾਰਦ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਵਾ ਸਨ੍ ਵਾਕ੍ਯੇ ਕ੍ਰਿਯਾਯਾਞ੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਅਭਵਤ੍|
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ਸ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਚਤ੍ਵਾਰਿੰਸ਼ਦ੍ਵਤ੍ਸਰਵਯਸ੍ਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਇਸ੍ਰਾਯੇਲੀਯਵੰਸ਼ਨਿਜਭ੍ਰਾਤ੍ਰੁʼਨ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼਼ਾਤ੍ ਕਰ੍ਤੁੰ ਮਤਿੰ ਚਕ੍ਰੇ|
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 ਤੇਸ਼਼ਾਂ ਜਨਮੇਕੰ ਹਿੰਸਿਤੰ ਦ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਸਪਕ੍ਸ਼਼ਃ ਸਨ੍ ਹਿੰਸਿਤਜਨਮ੍ ਉਪਕ੍ਰੁʼਤ੍ਯ ਮਿਸਰੀਯਜਨੰ ਜਘਾਨ|
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 ਤਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੇਨੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਾਨ੍ ਉੱਧਰਿਸ਼਼੍ਯਤਿ ਤਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੁʼਗਣ ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤਿ ਸ ਇਤ੍ਯਨੁਮਾਨੰ ਚਕਾਰ, ਕਿਨ੍ਤੁ ਤੇ ਨ ਬੁਬੁਧਿਰੇ|
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 ਤਤ੍ਪਰੇ (ਅ)ਹਨਿ ਤੇਸ਼਼ਾਮ੍ ਉਭਯੋ ਰ੍ਜਨਯੋ ਰ੍ਵਾੱਕਲਹ ਉਪਸ੍ਥਿਤੇ ਸਤਿ ਮੂਸਾਃ ਸਮੀਪੰ ਗਤ੍ਵਾ ਤਯੋ ਰ੍ਮੇਲਨੰ ਕਰ੍ੱਤੁੰ ਮਤਿੰ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਕਥਯਾਮਾਸ, ਹੇ ਮਹਾਸ਼ਯੌ ਯੁਵਾਂ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਯੰ ਕੁਤਃ ਕੁਰੁਥਃ?
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 ਤਤਃ ਸਮੀਪਵਾਸਿਨੰ ਪ੍ਰਤਿ ਯੋ ਜਨੋ(ਅ)ਨ੍ਯਾਯੰ ਚਕਾਰ ਸ ਤੰ ਦੂਰੀਕ੍ਰੁʼਤ੍ਯ ਕਥਯਾਮਾਸ, ਅਸ੍ਮਾਕਮੁਪਰਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੁʼਤ੍ਵਵਿਚਾਰਯਿਤ੍ਰੁʼਤ੍ਵਪਦਯੋਃ ਕਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 ਹ੍ਯੋ ਯਥਾ ਮਿਸਰੀਯੰ ਹਤਵਾਨ੍ ਤਥਾ ਕਿੰ ਮਾਮਪਿ ਹਨਿਸ਼਼੍ਯਸਿ?
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 ਤਦਾ ਮੂਸਾ ਏਤਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ੀਂ ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਲਾਯਨੰ ਚਕ੍ਰੇ, ਤਤੋ ਮਿਦਿਯਨਦੇਸ਼ੰ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸਨ੍ ਤਸ੍ਥੌ, ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਜਜ੍ਞਾਤੇ|
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ਅਨਨ੍ਤਰੰ ਚਤ੍ਵਾਰਿੰਸ਼ਦ੍ਵਤ੍ਸਰੇਸ਼਼ੁ ਗਤੇਸ਼਼ੁ ਸੀਨਯਪਰ੍ੱਵਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਸ੍ਤਮ੍ਬਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਯਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਦੂਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਦਰ੍ਸ਼ਨੰ ਦਦੌ|
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 ਮੂਸਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਵਿਸ੍ਮਯੰ ਮਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼਼ੰ ਜ੍ਞਾਤੁੰ ਨਿਕਟੰ ਗੱਛਤਿ,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਮਯੇ, ਅਹੰ ਤਵ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ਾਣਾਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰੋ(ਅ)ਰ੍ਥਾਦ੍ ਇਬ੍ਰਾਹੀਮ ਈਸ਼੍ਵਰ ਇਸ੍ਹਾਕ ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਯਾਕੂਬ ਈਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ, ਮੂਸਾਮੁੱਦਿਸ਼੍ਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੈਤਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ੀ ਵਿਹਾਯਸੀਯਾ ਵਾਣੀ ਬਭੂਵ, ਤਤਃ ਸ ਕਮ੍ਪਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸਨ੍ ਪੁਨ ਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼਼ਿਤੁੰ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭੋ ਨ ਬਭੂਵ|
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤੰ ਜਗਾਦ, ਤਵ ਪਾਦਯੋਃ ਪਾਦੁਕੇ ਮੋਚਯ ਯਤ੍ਰ ਤਿਸ਼਼੍ਠਸਿ ਸਾ ਪਵਿਤ੍ਰਭੂਮਿਃ|
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 ਅਹੰ ਮਿਸਰਦੇਸ਼ਸ੍ਥਾਨਾਂ ਨਿਜਲੋਕਾਨਾਂ ਦੁਰ੍ੱਦਸ਼ਾਂ ਨਿਤਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯੰ, ਤੇਸ਼਼ਾਂ ਕਾਤਰ੍ੱਯੋਕ੍ਤਿਞ੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਾਨ੍ ਉੱਧਰ੍ੱਤੁਮ੍ ਅਵਰੁਹ੍ਯਾਗਮਮ੍; ਇਦਾਨੀਮ੍ ਆਗੱਛ ਮਿਸਰਦੇਸ਼ੰ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰੇਸ਼਼ਯਾਮਿ|
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 ਕਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੁʼਤ੍ਵਵਿਚਾਰਯਿਤ੍ਰੁʼਤ੍ਵਪਦਯੋ ਰ੍ਨਿਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍, ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੈ ਰ੍ਯੋ ਮੂਸਾ ਅਵਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਮੇਵ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਤਮ੍ਬਮਧ੍ਯੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਦਾਤ੍ਰਾ ਤੇਨ ਦੂਤੇਨ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾਰੰ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਤਾਰਞ੍ਚ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਸ਼਼ਯਾਮਾਸ|
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 ਸ ਚ ਮਿਸਰਦੇਸ਼ੇ ਸੂਫ੍ਨਾਮ੍ਨਿ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਚ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਚਤ੍ਵਾਰਿੰਸ਼ਦ੍ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ ਯਾਵਤ੍ ਮਹਾਪ੍ਰਾਨ੍ਤਰੇ ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਾਣ੍ਯਦ੍ਭੁਤਾਨਿ ਕਰ੍ੰਮਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼਼ਣਾਨਿ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ ਬਹਿਃ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਸਮਾਨਿਨਾਯ|
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 ਪ੍ਰਭੁਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੋ ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਕੰ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੁʼਗਣਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਮਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ਮ੍ ਏਕੰ ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਦ੍ਵਕ੍ਤਾਰਮ੍ ਉਤ੍ਪਾਦਯਿਸ਼਼੍ਯਤਿ ਤਸ੍ਯ ਕਥਾਯਾਂ ਯੂਯੰ ਮਨੋ ਨਿਧਾਸ੍ਯਥ, ਯੋ ਜਨ ਇਸ੍ਰਾਯੇਲਃ ਸਨ੍ਤਾਨੇਭ੍ਯ ਏਨਾਂ ਕਥਾਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਸ ਏਸ਼਼ ਮੂਸਾਃ|
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 ਮਹਾਪ੍ਰਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥਮਣ੍ਡਲੀਮਧ੍ਯੇ(ਅ)ਪਿ ਸ ਏਵ ਸੀਨਯਪਰ੍ੱਵਤੋਪਰਿ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ੱਧੰ ਸੰਲਾਪਿਨੋ ਦੂਤਸ੍ਯ ਚਾਸ੍ਮਤ੍ਪਿਤ੍ਰੁʼਗਣਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸਨ੍ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯੰ ਦਾਤਵ੍ਯਨਿ ਜੀਵਨਦਾਯਕਾਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਲੇਭੇ|
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 ਅਸ੍ਮਾਕੰ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ਾਸ੍ਤਮ੍ ਅਮਾਨ੍ਯੰ ਕਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਦੂਰੀਕ੍ਰੁʼਤ੍ਯ ਮਿਸਰਦੇਸ਼ੰ ਪਰਾਵ੍ਰੁʼਤ੍ਯ ਗਨ੍ਤੁੰ ਮਨੋਭਿਰਭਿਲਸ਼਼੍ਯ ਹਾਰੋਣੰ ਜਗਦੁਃ,
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 ਅਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਅਗ੍ਰੇ(ਅ)ਗ੍ਰੇ ਗਨ੍ਤੁुਮ੍ ਅਸ੍ਮਦਰ੍ਥੰ ਦੇਵਗਣੰ ਨਿਰ੍ੰਮਾਹਿ ਯਤੋ ਯੋ ਮੂਸਾ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਮਿਸਰਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਬਹਿਃ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾਨੀਤਵਾਨ੍ ਤਸ੍ਯ ਕਿੰ ਜਾਤੰ ਤਦਸ੍ਮਾਭਿ ਰ੍ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ|
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਮਯੇ ਤੇ ਗੋਵਤ੍ਸਾਕ੍ਰੁʼਤਿੰ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਨਿਰ੍ੰਮਾਯ ਤਾਮੁੱਦਿਸ਼੍ਯ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮੁਤ੍ਮ੍ਰੁʼਜ੍ਯ ਸ੍ਵਹਸ੍ਤਕ੍ਰੁʼਤਵਸ੍ਤੁਨਾ ਆਨਨ੍ਦਿਤਵਨ੍ਤਃ|
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤੇਸ਼਼ਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਮੁਖਃ ਸਨ੍ ਆਕਾਸ਼ਸ੍ਥੰ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਗਣੰ ਪੂਜਯਿਤੁੰ ਤੇਭ੍ਯੋ(ਅ)ਨੁਮਤਿੰ ਦਦੌ, ਯਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ੰ ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਦ੍ਵਾਦਿਨਾਂ ਗ੍ਰਨ੍ਥੇਸ਼਼ੁ ਲਿਖਿਤਮਾਸ੍ਤੇ, ਯਥਾ, ਇਸ੍ਰਾਯੇਲੀਯਵੰਸ਼ਾ ਰੇ ਚਤ੍ਵਾਰਿੰਸ਼ਤ੍ਸਮਾਨ੍ ਪੁਰਾ| ਮਹਤਿ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤਰੇ ਸੰਸ੍ਥਾ ਯੂਯਨ੍ਤੁ ਯਾਨਿ ਚ| ਬਲਿਹੋਮਾਦਿਕਰ੍ੰਮਾਣਿ ਕ੍ਰੁʼਤਵਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਤਾਨਿ ਕਿੰ| ਮਾਂ ਸਮੁੱਦਿਸ਼੍ਯ ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਕ੍ਰੁʼਤਾਨੀਤਿ ਨੈਵ ਚ|
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 ਕਿਨ੍ਤੁ ਵੋ ਮੋਲਕਾਖ੍ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦੂਸ਼਼੍ਯਮੇਵ ਚ| ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਕੰ ਰਿਮ੍ਫਨਾਖ੍ਯਾਯਾ ਦੇਵਤਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤਾਰਕਾ| ਏਤਯੋਰੁਭਯੋ ਰ੍ਮੂਰ੍ਤੀ ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਭਿਃ ਪਰਿਪੂਜਿਤੇ| ਅਤੋ ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਂਸ੍ਤੁ ਬਾਬੇਲਃ ਪਾਰੰ ਨੇਸ਼਼੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤੰ|
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 ਅਪਰਞ੍ਚ ਯੰਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਸ੍ਤਦਨੁਸਾਰੇਣ ਦੂਸ਼਼੍ਯੰ ਨਿਰ੍ੰਮਾਹਿ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਮੂਸਾਮ੍ ਏਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯੰ ਬਭਾਸ਼਼ੇ ਤਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਨਿਰੂਪਿਤੰ ਸਾਕ੍ਸ਼਼੍ਯਸ੍ਵਰੂਪੰ ਦੂਸ਼਼੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਕੰ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ੈਃ ਸਹ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤਰੇ ਤਸ੍ਥੌ|
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਯਿਹੋਸ਼ੂਯੇਨ ਸਹਿਤੈਸ੍ਤੇਸ਼਼ਾਂ ਵੰਸ਼ਜਾਤੈਰਸ੍ਮਤ੍ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ੈਃ ਸ੍ਵੇਸ਼਼ਾਂ ਸੰਮੁਖਾਦ੍ ਈਸ਼੍ਵਰੇਣ ਦੂਰੀਕ੍ਰੁʼਤਾਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਯਦੇਸ਼ੀਯਾਨਾਂ ਦੇਸ਼ਾਧਿਕ੍ਰੁʼਤਿਕਾਲੇ ਸਮਾਨੀਤੰ ਤਦ੍ ਦੂਸ਼਼੍ਯੰ ਦਾਯੂਦੋਧਿਕਾਰੰ ਯਾਵਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨ ਆਸੀਤ੍|
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 ਸ ਦਾਯੂਦ੍ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹੰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਾਕੂਬ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਥਮ੍ ਏਕੰ ਦੂਸ਼਼੍ਯੰ ਨਿਰ੍ੰਮਾਤੁੰ ਵਵਾਞ੍ਛ;
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 ਕਿਨ੍ਤੁ ਸੁਲੇਮਾਨ੍ ਤਦਰ੍ਥੰ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ਏਕੰ ਨਿਰ੍ੰਮਿਤਵਾਨ੍|
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 ਤਥਾਪਿ ਯਃ ਸਰ੍ੱਵੋਪਰਿਸ੍ਥਃ ਸ ਕਸ੍ਮਿੰਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਹਸ੍ਤਕ੍ਰੁʼਤੇ ਮਨ੍ਦਿਰੇ ਨਿਵਸਤੀਤਿ ਨਹਿ, ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਦ੍ਵਾਦੀ ਕਥਾਮੇਤਾਂ ਕਥਯਤਿ, ਯਥਾ,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ਪਰੇਸ਼ੋ ਵਦਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਰਾਜਸਿੰਹਾਸਨੰ ਮਮ| ਮਦੀਯੰ ਪਾਦਪੀਠਞ੍ਚ ਪ੍ਰੁʼਥਿਵੀ ਭਵਤਿ ਧ੍ਰੁਵੰ| ਤਰ੍ਹਿ ਯੂਯੰ ਕ੍ਰੁʼਤੇ ਮੇ ਕਿੰ ਪ੍ਰਨਿਰ੍ੰਮਾਸ੍ਯਥ ਮਨ੍ਦਿਰੰ| ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਾਯ ਮਦੀਯੰ ਵਾ ਸ੍ਥਾਨੰ ਕਿੰ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਿਹ|
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ਸਰ੍ੱਵਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਵਸ੍ਤੂਨਿ ਕਿੰ ਮੇ ਹਸ੍ਤਕ੍ਰੁʼਤਾਨਿ ਨ||
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 ਹੇ ਅਨਾਜ੍ਞਾਗ੍ਰਾਹਕਾ ਅਨ੍ਤਃਕਰਣੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਚਾਪਵਿਤ੍ਰਲੋਕਾਃ ਯੂਯਮ੍ ਅਨਵਰਤੰ ਪਵਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਾਤਿਕੂਲ੍ਯਮ੍ ਆਚਰਥ, ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਕੰ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ਾ ਯਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ਾ ਯੂਯਮਪਿ ਤਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ਾਃ|
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਕੰ ਪੂਰ੍ੱਵਪੁਰੁਸ਼਼ਾਃ ਕੰ ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਦ੍ਵਾਦਿਨੰ ਨਾਤਾਡਯਨ੍? ਯੇ ਤਸ੍ਯ ਧਾਰ੍ੰਮਿਕਸ੍ਯ ਜਨਸ੍ਯਾਗਮਨਕਥਾਂ ਕਥਿਤਵਨ੍ਤਸ੍ਤਾਨ੍ ਅਘ੍ਨਨ੍ ਯੂਯਮ੍ ਅਧੂਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਿਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੰ ਧਾਰ੍ੰਮਿਕੰ ਜਨਮ੍ ਅਹਤ|
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 ਯੂਯੰ ਸ੍ਵਰ੍ਗੀਯਦੂਤਗਣੇਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਪਿ ਤਾਂ ਨਾਚਰਥ|
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 ਇਮਾਂ ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਮਨਃਸੁ ਬਿੱਧਾਃ ਸਨ੍ਤਸ੍ਤੰ ਪ੍ਰਤਿ ਦਨ੍ਤਘਰ੍ਸ਼਼ਣਮ੍ ਅਕੁਰ੍ੱਵਨ੍|
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 ਕਿਨ੍ਤੁ ਸ੍ਤਿਫਾਨਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣਾਤ੍ਮਨਾ ਪੂਰ੍ਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਗਣੰ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਥਿਰਦ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟਿੰ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼਼ਿਣੇ ਦਣ੍ਡਾਯਮਾਨੰ ਯੀਸ਼ੁਞ੍ਚ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਕਥਿਤਵਾਨ੍;
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 ਪਸ਼੍ਯ,ਮੇਘਦ੍ਵਾਰੰ ਮੁਕ੍ਤਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼਼ਿਣੇ ਸ੍ਥਿਤੰ ਮਾਨਵਸੁਤਞ੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ|
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 ਤਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰੋੱਚੈਃ ਸ਼ਬ੍ਦੰ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣੇਸ਼਼੍ਵਙ੍ਗੁਲੀ ਰ੍ਨਿਧਾਯ ਏਕਚਿੱਤੀਭੂਯ ਤਮ੍ ਆਕ੍ਰਮਨ੍|
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਤੰ ਨਗਰਾਦ੍ ਬਹਿਃ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ੍ਤਰੈਰਾਘ੍ਨਨ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼਼ਿਣੋ ਲਾਕਾਃ ਸ਼ੌਲਨਾਮ੍ਨੋ ਯੂਨਸ਼੍ਚਰਣਸੰਨਿਧੌ ਨਿਜਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥਾਪਿਤਵਨ੍ਤਃ|
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 ਅਨਨ੍ਤਰੰ ਹੇ ਪ੍ਰਭੋ ਯੀਸ਼ੇ ਮਦੀਯਮਾਤ੍ਮਾਨੰ ਗ੍ਰੁʼਹਾਣ ਸ੍ਤਿਫਾਨਸ੍ਯੇਤਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਵਾਕ੍ਯਵਦਨਸਮਯੇ ਤੇ ਤੰ ਪ੍ਰਸ੍ਤਰੈਰਾਘ੍ਨਨ੍|
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ ਜਾਨੁਨੀ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋੱਚੈਃ ਸ਼ਬ੍ਦੰ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੇ ਪਾਪਮੇਤਦ੍ ਏਤੇਸ਼਼ੁ ਮਾ ਸ੍ਥਾਪਯ, ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਨਿਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍|
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.