Atos 21
0 Sanskrit Bible (NT) in Punjabi Script (ਸਤ੍ਯਵੇਦਃ।) (SAN_PUN) vs VC
1 ਤੈ ਰ੍ਵਿਸ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟਾਃ ਸਨ੍ਤੋ ਵਯੰ ਪੋਤੰ ਬਾਹਯਿਤ੍ਵਾ ਰੁʼਜੁਮਾਰ੍ਗੇਣ ਕੋਸ਼਼ਮ੍ ਉਪਦ੍ਵੀਪਮ੍ ਆਗਤ੍ਯ ਪਰੇ(ਅ)ਹਨਿ ਰੋਦਿਯੋਪਦ੍ਵੀਪਮ੍ ਆਗੱਛਾਮ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਾਤਾਰਾਯਾਮ੍ ਉਪਾਤਿਸ਼਼੍ਠਾਮ|
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 ਤਤ੍ਰ ਫੈਨੀਕਿਯਾਦੇਸ਼ਗਾਮਿਨਮ੍ ਪੋਤਮੇਕੰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਗਤਵਨ੍ਤਃ|
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 ਕੁਪ੍ਰੋਪਦ੍ਵੀਪੰ ਦ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟ੍ਵਾ ਤੰ ਸਵ੍ਯਦਿਸ਼ਿ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਿਯਾਦੇਸ਼ੰ ਗਤ੍ਵਾ ਪੋਤਸ੍ਥਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯਵਰੋਹਯਿਤੁੰ ਸੋਰਨਗਰੇ ਲਾਗਿਤਵਨ੍ਤਃ|
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਸ਼਼੍ਯਗਣਸ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼਼ਾਤ੍ਕਰਣਾਯ ਵਯੰ ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤਦਿਨਾਨਿ ਸ੍ਥਿਤਵਨ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾੱਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣਾਤ੍ਮਨਾ ਪੌਲੰ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ ਤ੍ਵੰ ਯਿਰੂਸ਼ਾਲਮ੍ਨਗਰੰ ਮਾ ਗਮਃ|
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 ਤਤਸ੍ਤੇਸ਼਼ੁ ਸਪ੍ਤਸੁ ਦਿਨੇਸ਼਼ੁ ਯਾਪਿਤੇਸ਼਼ੁ ਸਤ੍ਸੁ ਵਯੰ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ ਨਿਜਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ ਗਤਵਨ੍ਤਃ, ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤੇ ਸਬਾਲਵ੍ਰੁʼੱਧਵਨਿਤਾ ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਹ ਨਗਰਸ੍ਯ ਪਰਿਸਰਪਰ੍ੱਯਨ੍ਤਮ੍ ਆਗਤਾਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਯੰ ਜਲਧਿਤਟੇ ਜਾਨੁਪਾਤੰ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਹਿ|
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 ਤਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰੰ ਵਿਸ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟਾਃ ਸਨ੍ਤੋ ਵਯੰ ਪੋਤੰ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਸ੍ਵਸ੍ਵਗ੍ਰੁʼਹੰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਵਨ੍ਤਃ|
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 ਵਯੰ ਸੋਰਨਗਰਾਤ੍ ਨਾਵਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਯ ਤਲਿਮਾਯਿਨਗਰਮ੍ ਉਪਾਤਿਸ਼਼੍ਠਾਮ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਮਾਕੰ ਸਮੁਦ੍ਰੀਯਮਾਰ੍ਗਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋ(ਅ)ਭਵਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੁʼਗਣੰ ਨਮਸ੍ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਯ ਦਿਨਮੇਕੰ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ੱਧਮ੍ ਉਸ਼਼ਤਵਨ੍ਤਃ|
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 ਪਰੇ (ਅ)ਹਨਿ ਪੌਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਙ੍ਗਿਨੋ ਵਯਞ੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਸ਼਼੍ਠਮਾਨਾਃ ਕੈਸਰਿਯਾਨਗਰਮ੍ ਆਗਤ੍ਯ ਸੁਸੰਵਾਦਪ੍ਰਚਾਰਕਾਨਾਂ ਸਪ੍ਤਜਨਾਨਾਂ ਫਿਲਿਪਨਾਮ੍ਨ ਏਕਸ੍ਯ ਗ੍ਰੁʼਹੰ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਵਤਿਸ਼਼੍ਠਾਮ|
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 ਤਸ੍ਯ ਚਤਸ੍ਰੋ ਦੁਹਿਤਰੋ(ਅ)ਨੂਢਾ ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਦ੍ਵਾਦਿਨ੍ਯ ਆਸਨ੍|
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਮਾਸੁ ਬਹੁਦਿਨਾਨਿ ਪ੍ਰੋਸ਼਼ਿਤੇਸ਼਼ੁ ਯਿਹੂਦੀਯਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਆਗਤ੍ਯਾਗਾਬਨਾਮਾ ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਦ੍ਵਾਦੀ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਵਾਨ੍|
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 ਸੋਸ੍ਮਾਕੰ ਸਮੀਪਮੇਤ੍ਯ ਪੌਲਸ੍ਯ ਕਟਿਬਨ੍ਧਨੰ ਗ੍ਰੁʼਹੀਤ੍ਵਾ ਨਿਜਹਸ੍ਤਾਪਾਦਾਨ੍ ਬੱਧ੍ਵਾ ਭਾਸ਼਼ਿਤਵਾਨ੍ ਯਸ੍ਯੇਦੰ ਕਟਿਬਨ੍ਧਨੰ ਤੰ ਯਿਹੂਦੀਯਲੋਕਾ ਯਿਰੂਸ਼ਾਲਮਨਗਰ ਇੱਥੰ ਬੱਧ੍ਵਾ ਭਿੰਨਦੇਸ਼ੀਯਾਨਾਂ ਕਰੇਸ਼਼ੁ ਸਮਰ੍ਪਯਿਸ਼਼੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਵਾਕ੍ਯੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆਤ੍ਮਾ ਕਥਯਤਿ|
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 ਏਤਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ੀਂ ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਯੰ ਤੰਨਗਰਵਾਸਿਨੋ ਭ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਚ ਯਿਰੂਸ਼ਾਲਮੰ ਨ ਯਾਤੁੰ ਪੌਲੰ ਵ੍ਯਨਯਾਮਹਿ;
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 ਕਿਨ੍ਤੁ ਸ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਵਾਦੀਤ੍, ਯੂਯੰ ਕਿੰ ਕੁਰੁਥ? ਕਿੰ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨੇਨ ਮਮਾਨ੍ਤਃਕਰਣੰ ਵਿਦੀਰ੍ਣੰ ਕਰਿਸ਼਼੍ਯਥ? ਪ੍ਰਭੋ ਰ੍ਯੀਸ਼ੋ ਰ੍ਨਾਮ੍ਨੋ ਨਿਮਿੱਤੰ ਯਿਰੂਸ਼ਾਲਮਿ ਬੱਧੋ ਭਵਿਤੁੰ ਕੇਵਲ ਤੰਨ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਦਾਤੁਮਪਿ ਸਸੱਜੋਸ੍ਮਿ|
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 ਤੇਨਾਸ੍ਮਾਕੰ ਕਥਾਯਾਮ੍ ਅਗ੍ਰੁʼਹੀਤਾਯਾਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਯਥੇੱਛਾ ਤਥੈਵ ਭਵਤ੍ਵਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਯੰ ਨਿਰਸ੍ਯਾਮ|
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 ਪਰੇ(ਅ)ਹਨਿ ਪਾਥੇਯਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਗ੍ਰੁʼਹੀਤ੍ਵਾ ਯਿਰੂਸ਼ਾਲਮੰ ਪ੍ਰਤਿ ਯਾਤ੍ਰਾਮ੍ ਅਕੁਰ੍ੰਮ|
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 ਤਤਃ ਕੈਸਰਿਯਾਨਗਰਨਿਵਾਸਿਨਃ ਕਤਿਪਯਾਃ ਸ਼ਿਸ਼਼੍ਯਾ ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਾਰ੍ੱਧਮ੍ ਇਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੁʼਪ੍ਰੀਯੇਨ ਮ੍ਨਾਸੰਨਾਮ੍ਨਾ ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨਸ਼ਿਸ਼਼੍ਯੇਨ ਸਾਰ੍ੱਧਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਭਿ ਰ੍ਵਸ੍ਤਵ੍ਯੰ ਤਸ੍ਯ ਸਮੀਪਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਨੀਤਵਨ੍ਤਃ|
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਯਿਰੂਸ਼ਾਲਮ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇਸ਼਼ੁ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਭ੍ਰਾਤ੍ਰੁʼਗਣੋ(ਅ)ਸ੍ਮਾਨ੍ ਆਹ੍ਲਾਦੇਨ ਗ੍ਰੁʼਹੀਤਵਾਨ੍|
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 ਪਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਦਿਵਸੇ ਪੌਲੇ(ਅ)ਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਹ ਯਾਕੂਬੋ ਗ੍ਰੁʼਹੰ ਪ੍ਰਵਿਸ਼਼੍ਟੇ ਲੋਕਪ੍ਰਾਚੀਨਾਃ ਸਰ੍ੱਵੇ ਤਤ੍ਰ ਪਰਿਸ਼਼ਦਿ ਸੰਸ੍ਥਿਤਾਃ|
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 ਅਨਨ੍ਤਰੰ ਸ ਤਾਨ੍ ਨਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੀਯਪ੍ਰਚਾਰਣੇਨ ਭਿੰਨਦੇਸ਼ੀਯਾਨ੍ ਪ੍ਰਤੀਸ਼੍ਵਰੋ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ੰਮਾਣਿ ਸਾਧਿਤਵਾਨ੍ ਤਦੀਯਾਂ ਕਥਾਮ੍ ਅਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਕਥਿਤਵਾਨ੍|
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੁੰ ਧਨ੍ਯੰ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਮ੍ ਅਭਾਸ਼਼ਨ੍ਤ, ਹੇ ਭ੍ਰਾਤ ਰ੍ਯਿਹੂਦੀਯਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਬਹੁਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਲੋਕਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਿਨ ਆਸਤੇ ਕਿਨ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ੱਵੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਮਤਾਚਾਰਿਣ ਏਤਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼਼ੰ ਪਸ਼੍ਯਸਿ|
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 ਸ਼ਿਸ਼ੂਨਾਂ ਤ੍ਵਕ੍ਛੇਦਨਾਦ੍ਯਾਚਰਣੰ ਪ੍ਰਤਿਸ਼਼ਿਧ੍ਯ ਤ੍ਵੰ ਭਿੰਨਦੇਸ਼ਨਿਵਾਸਿਨੋ ਯਿਹੂਦੀਯਲੋਕਾਨ੍ ਮੂਸਾਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਰੱਧਾਤੁਮ੍ ਉਪਦਿਸ਼ਸੀਤਿ ਤੈਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮਸ੍ਤਿ|
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 ਤ੍ਵਮਤ੍ਰਾਗਤੋਸੀਤਿ ਵਾਰ੍ੱਤਾਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਜਨਨਿਵਹੋ ਮਿਲਿਤ੍ਵਾਵਸ਼੍ਯਮੇਵਾਗਮਿਸ਼਼੍ਯਤਿ; ਅਤਏਵ ਕਿੰ ਕਰਣੀਯਮ੍? ਅਤ੍ਰ ਵਯੰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸਮੁਪਾਯੰ ਤ੍ਵਾਂ ਵਦਾਮਸ੍ਤੰ ਤ੍ਵਮਾਚਰ|
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 ਵ੍ਰਤੰ ਕਰ੍ੱਤੁੰ ਕ੍ਰੁʼਤਸਙ੍ਕਲ੍ਪਾ ਯੇ(ਅ)ਸ੍ਮਾਂਕ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਾਨਵਾਃ ਸਨ੍ਤਿ
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 ਤਾਨ੍ ਗ੍ਰੁʼਹੀਤ੍ਵਾ ਤੈਃ ਸਹਿਤਃ ਸ੍ਵੰ ਸ਼ੁਚਿੰ ਕੁਰੁ ਤਥਾ ਤੇਸ਼਼ਾਂ ਸ਼ਿਰੋਮੁਣ੍ਡਨੇ ਯੋ ਵ੍ਯਯੋ ਭਵਤਿ ਤੰ ਤ੍ਵੰ ਦੇਹਿ| ਤਥਾ ਕ੍ਰੁʼਤੇ ਤ੍ਵਦੀਯਾਚਾਰੇ ਯਾ ਜਨਸ਼੍ਰੁਤਿ ਰ੍ਜਾਯਤੇ ਸਾਲੀਕਾ ਕਿਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵੰ ਵਿਧਿੰ ਪਾਲਯਨ੍ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨੁਸਾਰੇਣੇਵਾਚਰਸੀਤਿ ਤੇ ਭੋਤ੍ਸਨ੍ਤੇ|
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 ਭਿੰਨਦੇਸ਼ੀਯਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਿਲੋਕਾਨਾਂ ਨਿਕਟੇ ਵਯੰ ਪਤ੍ਰੰ ਲਿਖਿਤ੍ਵੇੱਥੰ ਸ੍ਥਿਰੀਕ੍ਰੁʼਤਵਨ੍ਤਃ, ਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਭੋਜਨੰ ਰਕ੍ਤੰ ਗਲਪੀਡਨਮਾਰਿਤਪ੍ਰਾਣਿਭੋਜਨੰ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਸ਼੍ਚੈਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰਕ੍ਸ਼਼ਣਵ੍ਯਤਿਰੇਕੇਣ ਤੇਸ਼਼ਾਮਨ੍ਯਵਿਧਿਪਾਲਨੰ ਕਰਣੀਯੰ ਨ|
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 ਤਤਃ ਪੌਲਸ੍ਤਾਨ੍ ਮਾਨੁਸ਼਼ਾਨਾਦਾਯ ਪਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਦਿਵਸੇ ਤੈਃ ਸਹ ਸ਼ੁਚਿ ਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦਿਰੰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੌਚਕਰ੍ੰਮਣੋ ਦਿਨੇਸ਼਼ੁ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੇਸ਼਼ੁ ਤੇਸ਼਼ਾਮ੍ ਏਕੈਕਾਰ੍ਥੰ ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਦ੍ਯੁਤ੍ਸਰ੍ਗੋ ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਤੀਤਿ ਜ੍ਞਾਪਿਤਵਾਨ੍|
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 ਤੇਸ਼਼ੁ ਸਪ੍ਤਸੁ ਦਿਨੇਸ਼਼ੁ ਸਮਾਪ੍ਤਕਲ੍ਪੇਸ਼਼ੁ ਆਸ਼ਿਯਾਦੇਸ਼ਨਿਵਾਸਿਨੋ ਯਿਹੂਦੀਯਾਸ੍ਤੰ ਮਧ੍ਯੇਮਨ੍ਦਿਰੰ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਜਨਨਿਵਹਸ੍ਯ ਮਨਃਸੁ ਕੁਪ੍ਰਵ੍ਰੁʼੱਤਿੰ ਜਨਯਿਤ੍ਵਾ ਤੰ ਧ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 ਪ੍ਰੋੱਚੈਃ ਪ੍ਰਾਵੋਚਨ੍, ਹੇ ਇਸ੍ਰਾਯੇੱਲੋਕਾਃ ਸਰ੍ੱਵੇ ਸਾਹਾੱਯੰ ਕੁਰੁਤ| ਯੋ ਮਨੁਜ ਏਤੇਸ਼਼ਾਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਮੂਸਾਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਯਾ ਏਤਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਨਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿਪਰੀਤੰ ਸਰ੍ੱਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ੱਵਾਨ੍ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼਼ਯਤਿ ਸ ਏਸ਼਼ਃ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼਼ਤਃ ਸ ਭਿੰਨਦੇਸ਼ੀਯਲੋਕਾਨ੍ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ਆਨੀਯ ਪਵਿਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨਮੇਤਦ੍ ਅਪਵਿਤ੍ਰਮਕਰੋਤ੍|
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 ਪੂਰ੍ੱਵੰ ਤੇ ਮਧ੍ਯੇਨਗਰਮ੍ ਇਫਿਸ਼਼ਨਗਰੀਯੰ ਤ੍ਰਫਿਮੰ ਪੌਲੇਨ ਸਹਿਤੰ ਦ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟਵਨ੍ਤ ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੌਲਸ੍ਤੰ ਮਨ੍ਦਿਰਮਧ੍ਯਮ੍ ਆਨਯਦ੍ ਇਤ੍ਯਨ੍ਵਮਿਮਤ|
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 ਅਤਏਵ ਸਰ੍ੱਵਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਗਰੇ ਕਲਹੋਤ੍ਪੰਨਤ੍ਵਾਤ੍ ਧਾਵਨ੍ਤੋ ਲੋਕਾ ਆਗਤ੍ਯ ਪੌਲੰ ਧ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦਿਰਸ੍ਯ ਬਹਿਰਾਕ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਯਾਨਯਨ੍ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼਼ਣਾਦ੍ ਦ੍ਵਾਰਾਣਿ ਸਰ੍ੱਵਾਣਿ ਚ ਰੁੱਧਾਨਿ|
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 ਤੇਸ਼਼ੁ ਤੰ ਹਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤੇेਸ਼਼ੁ ਯਿਰੂਸ਼ਾਲਮ੍ਨਗਰੇ ਮਹਾਨੁਪਦ੍ਰਵੋ ਜਾਤ ਇਤਿ ਵਾਰ੍ੱਤਾਯਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸੇਨਾਪਤੇਃ ਕਰ੍ਣਗੋਚਰੀਭੂਤਾਯਾਂ ਸਤ੍ਯਾਂ ਸ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼਼ਣਾਤ੍ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਸੇਨਾਪਤਿਗਣਞ੍ਚ ਗ੍ਰੁʼਹੀਤ੍ਵਾ ਜਵੇਨਾਗਤਵਾਨ੍|
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 ਤਤੋ ਲੋਕਾਃ ਸੇਨਾਗਣੇਨ ਸਹ ਸਹਸ੍ਰਸੇਨਾਪਤਿਮ੍ ਆਗੱਛਨ੍ਤੰ ਦ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟ੍ਵਾ ਪੌਲਤਾਡਨਾਤੋ ਨ੍ਯਵਰ੍ੱਤਨ੍ਤ|
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 ਸ ਸਹਸ੍ਰਸੇਨਾਪਤਿਃ ਸੰਨਿਧਾਵਾਗਮ੍ਯ ਪੌਲੰ ਧ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁʼਙ੍ਖਲਦ੍ਵਯੇਨ ਬੱਧਮ੍ ਆਦਿਸ਼੍ਯ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟਵਾਨ੍ ਏਸ਼਼ ਕਃ? ਕਿੰ ਕਰ੍ੰਮ ਚਾਯੰ ਕ੍ਰੁʼਤਵਾਨ੍?
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 ਤਤੋ ਜਨਸਮੂਹਸ੍ਯ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਏਕਪ੍ਰਕਾਰੰ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਨ੍ਯਪ੍ਰਕਾਰੰ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਰੌਤ੍ ਸ ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਯੰ ਜ੍ਞਾਤੁਮ੍ ਕਲਹਕਾਰਣਾਦ੍ ਅਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸਨ੍ ਤੰ ਦੁਰ੍ਗੰ ਨੇਤੁਮ੍ ਆਜ੍ਞਾਪਯਤ੍|
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 ਤੇਸ਼਼ੁ ਸੋਪਾਨਸ੍ਯੋਪਰਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇਸ਼਼ੁ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਾਹਸਕਾਰਣਾਤ੍ ਸੇਨਾਗਣਃ ਪੌਲਮੁੱਤੋਲ੍ਯ ਨੀਤਵਾਨ੍|
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 ਤਤਃ ਸਰ੍ੱਵੇ ਲੋਕਾਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗਾਮਿਨਃ ਸਨ੍ਤ ਏਨੰ ਦੁਰੀਕੁਰੁਤੇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਉੱਚੈਰਵਦਨ੍|
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 ਪੌਲਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਾਨਯਨਸਮਯੇ ਸ ਤਸ੍ਮੈ ਸਹਸ੍ਰਸੇਨਾਪਤਯੇ ਕਥਿਤਵਾਨ੍, ਭਵਤਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ ਕਥਾਂ ਕਥਯਿਤੁੰ ਕਿਮ੍ ਅਨੁਮਨ੍ਯਤੇ? ਸ ਤਮਪ੍ਰੁʼੱਛਤ੍ ਤ੍ਵੰ ਕਿੰ ਯੂਨਾਨੀਯਾਂ ਭਾਸ਼਼ਾਂ ਜਾਨਾਸਿ?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 ਯੋ ਮਿਸਰੀਯੋ ਜਨਃ ਪੂਰ੍ੱਵੰ ਵਿਰੋਧੰ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਘਾਤਕਾਨ੍ ਸਙ੍ਗਿਨਃ ਕ੍ਰੁʼਤ੍ਵਾ ਵਿਪਿਨੰ ਗਤਵਾਨ੍ ਤ੍ਵੰ ਕਿੰ ਸਏਵ ਨ ਭਵਸਿ?
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 ਤਦਾ ਪੌਲੋ(ਅ)ਕਥਯਤ੍ ਅਹੰ ਕਿਲਿਕਿਯਾਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਤਾਰ੍ਸ਼਼ਨਗਰੀਯੋ ਯਿਹੂਦੀਯੋ, ਨਾਹੰ ਸਾਮਾਨ੍ਯਨਗਰੀਯੋ ਮਾਨਵਃ; ਅਤਏਵ ਵਿਨਯੇ(ਅ)ਹੰ ਲਾਕਾਨਾਂ ਸਮਕ੍ਸ਼਼ੰ ਕਥਾਂ ਕਥਯਿਤੁੰ ਮਾਮਨੁਜਾਨੀਸ਼਼੍ਵ|
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 ਤੇਨਾਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਪੌਲਃ ਸੋਪਾਨੋਪਰਿ ਤਿਸ਼਼੍ਠਨ੍ ਹਸ੍ਤੇਨੇਙ੍ਗਿਤੰ ਕ੍ਰੁʼਤਵਾਨ੍, ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ੱਵੇ ਸੁਸ੍ਥਿਰਾ ਅਭਵਨ੍| ਤਦਾ ਪੌਲ ਇਬ੍ਰੀਯਭਾਸ਼਼ਯਾ ਕਥਯਿਤੁਮ੍ ਆਰਭਤ,
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.