Lucas 2
0 Sanskrit Bible (NT) in Oriya Script (ସତ୍ୟୱେଦଃ।) (SAN_ORI) vs NAA
1 ଅପରଞ୍ଚ ତସ୍ମିନ୍ କାଲେ ରାଜ୍ୟସ୍ୟ ସର୍ୱ୍ୱେଷାଂ ଲୋକାନାଂ ନାମାନି ଲେଖଯିତୁମ୍ ଅଗସ୍ତକୈସର ଆଜ୍ଞାପଯାମାସ|
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 ତଦନୁସାରେଣ କୁରୀଣିଯନାମନି ସୁରିଯାଦେଶସ୍ୟ ଶାସକେ ସତି ନାମଲେଖନଂ ପ୍ରାରେଭେ|
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 ଅତୋ ହେତୋ ର୍ନାମ ଲେଖିତୁଂ ସର୍ୱ୍ୱେ ଜନାଃ ସ୍ୱୀଯଂ ସ୍ୱୀଯଂ ନଗରଂ ଜଗ୍ମୁଃ|
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 ତଦାନୀଂ ଯୂଷଫ୍ ନାମ ଲେଖିତୁଂ ୱାଗ୍ଦତ୍ତଯା ସ୍ୱଭାର୍ୟ୍ୟଯା ଗର୍ବ୍ଭୱତ୍ୟା ମରିଯମା ସହ ସ୍ୱଯଂ ଦାଯୂଦଃ ସଜାତିୱଂଶ ଇତି କାରଣାଦ୍ ଗାଲୀଲ୍ପ୍ରଦେଶସ୍ୟ ନାସରତ୍ନଗରାଦ୍
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 ଯିହୂଦାପ୍ରଦେଶସ୍ୟ ବୈତ୍ଲେହମାଖ୍ୟଂ ଦାଯୂଦ୍ନଗରଂ ଜଗାମ|
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 ଅନ୍ୟଚ୍ଚ ତତ୍ର ସ୍ଥାନେ ତଯୋସ୍ତିଷ୍ଠତୋଃ ସତୋ ର୍ମରିଯମଃ ପ୍ରସୂତିକାଲ ଉପସ୍ଥିତେ
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 ସା ତଂ ପ୍ରଥମସୁତଂ ପ୍ରାସୋଷ୍ଟ କିନ୍ତୁ ତସ୍ମିନ୍ ୱାସଗୃହେ ସ୍ଥାନାଭାୱାଦ୍ ବାଲକଂ ୱସ୍ତ୍ରେଣ ୱେଷ୍ଟଯିତ୍ୱା ଗୋଶାଲାଯାଂ ସ୍ଥାପଯାମାସ|
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 ଅନନ୍ତରଂ ଯେ କିଯନ୍ତୋ ମେଷପାଲକାଃ ସ୍ୱମେଷୱ୍ରଜରକ୍ଷାଯୈ ତତ୍ପ୍ରଦେଶେ ସ୍ଥିତ୍ୱା ରଜନ୍ୟାଂ ପ୍ରାନ୍ତରେ ପ୍ରହରିଣଃ କର୍ମ୍ମ କୁର୍ୱ୍ୱନ୍ତି,
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 ତେଷାଂ ସମୀପଂ ପରମେଶ୍ୱରସ୍ୟ ଦୂତ ଆଗତ୍ୟୋପତସ୍ଥୌ; ତଦା ଚତୁଷ୍ପାର୍ଶ୍ୱେ ପରମେଶ୍ୱରସ୍ୟ ତେଜସଃ ପ୍ରକାଶିତତ୍ୱାତ୍ ତେଽତିଶଶଙ୍କିରେ|
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 ତଦା ସ ଦୂତ ଉୱାଚ ମା ଭୈଷ୍ଟ ପଶ୍ୟତାଦ୍ୟ ଦାଯୂଦଃ ପୁରେ ଯୁଷ୍ମନ୍ନିମିତ୍ତଂ ତ୍ରାତା ପ୍ରଭୁଃ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୋଽଜନିଷ୍ଟ,
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 ସର୍ୱ୍ୱେଷାଂ ଲୋକାନାଂ ମହାନନ୍ଦଜନକମ୍ ଇମଂ ମଙ୍ଗଲୱୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଯୁଷ୍ମାନ୍ ଜ୍ଞାପଯାମି|
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 ଯୂଯଂ (ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ଗତ୍ୱା) ୱସ୍ତ୍ରୱେଷ୍ଟିତଂ ତଂ ବାଲକଂ ଗୋଶାଲାଯାଂ ଶଯନଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ୟଥ ଯୁଷ୍ମାନ୍ ପ୍ରତୀଦଂ ଚିହ୍ନଂ ଭୱିଷ୍ୟତି|
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 ଦୂତ ଇମାଂ କଥାଂ କଥିତୱତି ତତ୍ରାକସ୍ମାତ୍ ସ୍ୱର୍ଗୀଯାଃ ପୃତନା ଆଗତ୍ୟ କଥାମ୍ ଇମାଂ କଥଯିତ୍ୱେଶ୍ୱରସ୍ୟ ଗୁଣାନନ୍ୱୱାଦିଷୁଃ, ଯଥା,
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 ସର୍ୱ୍ୱୋର୍ଦ୍ୱ୍ୱସ୍ଥୈରୀଶ୍ୱରସ୍ୟ ମହିମା ସମ୍ପ୍ରକାଶ୍ୟତାଂ| ଶାନ୍ତିର୍ଭୂଯାତ୍ ପୃଥିୱ୍ୟାସ୍ତୁ ସନ୍ତୋଷଶ୍ଚ ନରାନ୍ ପ୍ରତି||
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 ତତଃ ପରଂ ତେଷାଂ ସନ୍ନିଧେ ର୍ଦୂତଗଣେ ସ୍ୱର୍ଗଂ ଗତେ ମେଷପାଲକାଃ ପରସ୍ପରମ୍ ଅୱେଚନ୍ ଆଗଚ୍ଛତ ପ୍ରଭୁଃ ପରମେଶ୍ୱରୋ ଯାଂ ଘଟନାଂ ଜ୍ଞାପିତୱାନ୍ ତସ୍ୟା ଯାଥର୍ୟଂ ଜ୍ଞାତୁଂ ୱଯମଧୁନା ବୈତ୍ଲେହମ୍ପୁରଂ ଯାମଃ|
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 ପଶ୍ଚାତ୍ ତେ ତୂର୍ଣଂ ୱ୍ରଜିତ୍ୱା ମରିଯମଂ ଯୂଷଫଂ ଗୋଶାଲାଯାଂ ଶଯନଂ ବାଲକଞ୍ଚ ଦଦୃଶୁଃ|
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 ଇତ୍ଥଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ୱା ବାଲକସ୍ୟାର୍ଥେ ପ୍ରୋକ୍ତାଂ ସର୍ୱ୍ୱକଥାଂ ତେ ପ୍ରାଚାରଯାଞ୍ଚକ୍ରୁଃ|
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 ତତୋ ଯେ ଲୋକା ମେଷରକ୍ଷକାଣାଂ ୱଦନେଭ୍ୟସ୍ତାଂ ୱାର୍ତ୍ତାଂ ଶୁଶ୍ରୁୱୁସ୍ତେ ମହାଶ୍ଚର୍ୟ୍ୟଂ ମେନିରେ|
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 କିନ୍ତୁ ମରିଯମ୍ ଏତତ୍ସର୍ୱ୍ୱଘଟନାନାଂ ତାତ୍ପର୍ୟ୍ୟଂ ୱିୱିଚ୍ୟ ମନସି ସ୍ଥାପଯାମାସ|
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 ତତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ ଦୂତୱିଜ୍ଞପ୍ତାନୁରୂପଂ ଶ୍ରୁତ୍ୱା ଦୃଷ୍ଟ୍ୱା ଚ ମେଷପାଲକା ଈଶ୍ୱରସ୍ୟ ଗୁଣାନୁୱାଦଂ ଧନ୍ୟୱାଦଞ୍ଚ କୁର୍ୱ୍ୱାଣାଃ ପରାୱୃତ୍ୟ ଯଯୁଃ|
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 ଅଥ ବାଲକସ୍ୟ ତ୍ୱକ୍ଛେଦନକାଲେଽଷ୍ଟମଦିୱସେ ସମୁପସ୍ଥିତେ ତସ୍ୟ ଗର୍ବ୍ଭସ୍ଥିତେଃ ପୁର୍ୱ୍ୱଂ ସ୍ୱର୍ଗୀଯଦୂତୋ ଯଥାଜ୍ଞାପଯତ୍ ତଦନୁରୂପଂ ତେ ତନ୍ନାମଧେଯଂ ଯୀଶୁରିତି ଚକ୍ରିରେ|
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 ତତଃ ପରଂ ମୂସାଲିଖିତୱ୍ୟୱସ୍ଥାଯା ଅନୁସାରେଣ ମରିଯମଃ ଶୁଚିତ୍ୱକାଲ ଉପସ୍ଥିତେ,
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 "ପ୍ରଥମଜଃ ସର୍ୱ୍ୱଃ ପୁରୁଷସନ୍ତାନଃ ପରମେଶ୍ୱରେ ସମର୍ପ୍ୟତାଂ," ଇତି ପରମେଶ୍ୱରସ୍ୟ ୱ୍ୟୱସ୍ଥଯା
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 ଯୀଶୁଂ ପରମେଶ୍ୱରେ ସମର୍ପଯିତୁମ୍ ଶାସ୍ତ୍ରୀଯୱିଧ୍ୟୁକ୍ତଂ କପୋତଦ୍ୱଯଂ ପାରାୱତଶାୱକଦ୍ୱଯଂ ୱା ବଲିଂ ଦାତୁଂ ତେ ତଂ ଗୃହୀତ୍ୱା ଯିରୂଶାଲମମ୍ ଆଯଯୁଃ|
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 ଯିରୂଶାଲମ୍ପୁରନିୱାସୀ ଶିମିଯୋନ୍ନାମା ଧାର୍ମ୍ମିକ ଏକ ଆସୀତ୍ ସ ଇସ୍ରାଯେଲଃ ସାନ୍ତ୍ୱନାମପେକ୍ଷ୍ୟ ତସ୍ଥୌ କିଞ୍ଚ ପୱିତ୍ର ଆତ୍ମା ତସ୍ମିନ୍ନାୱିର୍ଭୂତଃ|
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 ଅପରଂ ପ୍ରଭୁଣା ପରମେଶ୍ୱରେଣାଭିଷିକ୍ତେ ତ୍ରାତରି ତ୍ୱଯା ନ ଦୃଷ୍ଟେ ତ୍ୱଂ ନ ମରିଷ୍ୟସୀତି ୱାକ୍ୟଂ ପୱିତ୍ରେଣ ଆତ୍ମନା ତସ୍ମ ପ୍ରାକଥ୍ୟତ|
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 ଅପରଞ୍ଚ ଯଦା ଯୀଶୋଃ ପିତା ମାତା ଚ ତଦର୍ଥଂ ୱ୍ୟୱସ୍ଥାନୁରୂପଂ କର୍ମ୍ମ କର୍ତ୍ତୁଂ ତଂ ମନ୍ଦିରମ୍ ଆନିନ୍ୟତୁସ୍ତଦା
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 ଶିମିଯୋନ୍ ଆତ୍ମନ ଆକର୍ଷଣେନ ମନ୍ଦିରମାଗତ୍ୟ ତଂ କ୍ରୋଡେ ନିଧାଯ ଈଶ୍ୱରସ୍ୟ ଧନ୍ୟୱାଦଂ କୃତ୍ୱା କଥଯାମାସ, ଯଥା,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 ହେ ପ୍ରଭୋ ତୱ ଦାସୋଯଂ ନିଜୱାକ୍ୟାନୁସାରତଃ| ଇଦାନୀନ୍ତୁ ସକଲ୍ୟାଣୋ ଭୱତା ସଂୱିସୃଜ୍ୟତାମ୍|
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 ଯତଃ ସକଲଦେଶସ୍ୟ ଦୀପ୍ତଯେ ଦୀପ୍ତିରୂପକଂ|
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 ଇସ୍ରାଯେଲୀଯଲୋକସ୍ୟ ମହାଗୌରୱରୂପକଂ|
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 ଯଂ ତ୍ରାଯକଂ ଜନାନାନ୍ତୁ ସମ୍ମୁଖେ ତ୍ୱମଜୀଜନଃ| ସଏୱ ୱିଦ୍ୟତେଽସ୍ମାକଂ ଧ୍ରୱଂ ନଯନନଗୋଚରେ||
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 ତଦାନୀଂ ତେନୋକ୍ତା ଏତାଃ ସକଲାଃ କଥାଃ ଶ୍ରୁତ୍ୱା ତସ୍ୟ ମାତା ଯୂଷଫ୍ ଚ ୱିସ୍ମଯଂ ମେନାତେ|
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 ତତଃ ପରଂ ଶିମିଯୋନ୍ ତେଭ୍ୟ ଆଶିଷଂ ଦତ୍ତ୍ୱା ତନ୍ମାତରଂ ମରିଯମମ୍ ଉୱାଚ, ପଶ୍ୟ ଇସ୍ରାଯେଲୋ ୱଂଶମଧ୍ୟେ ବହୂନାଂ ପାତନାଯୋତ୍ଥାପନାଯ ଚ ତଥା ୱିରୋଧପାତ୍ରଂ ଭୱିତୁଂ, ବହୂନାଂ ଗୁପ୍ତମନୋଗତାନାଂ ପ୍ରକଟୀକରଣାଯ ବାଲକୋଯଂ ନିଯୁକ୍ତୋସ୍ତି|
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 ତସ୍ମାତ୍ ତୱାପି ପ୍ରାଣାଃ ଶୂଲେନ ୱ୍ୟତ୍ସ୍ୟନ୍ତେ|
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 ଅପରଞ୍ଚ ଆଶେରସ୍ୟ ୱଂଶୀଯଫିନୂଯେଲୋ ଦୁହିତା ହନ୍ନାଖ୍ୟା ଅତିଜରତୀ ଭୱିଷ୍ୟଦ୍ୱାଦିନ୍ୟେକା ଯା ୱିୱାହାତ୍ ପରଂ ସପ୍ତ ୱତ୍ସରାନ୍ ପତ୍ୟା ସହ ନ୍ୟୱସତ୍ ତତୋ ୱିଧୱା ଭୂତ୍ୱା ଚତୁରଶୀତିୱର୍ଷୱଯଃପର୍ୟ୍ୟନତଂ
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 ମନ୍ଦିରେ ସ୍ଥିତ୍ୱା ପ୍ରାର୍ଥନୋପୱାସୈର୍ଦିୱାନିଶମ୍ ଈଶ୍ୱରମ୍ ଅସେୱତ ସାପି ସ୍ତ୍ରୀ ତସ୍ମିନ୍ ସମଯେ ମନ୍ଦିରମାଗତ୍ୟ
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 ପରମେଶ୍ୱରସ୍ୟ ଧନ୍ୟୱାଦଂ ଚକାର, ଯିରୂଶାଲମ୍ପୁରୱାସିନୋ ଯାୱନ୍ତୋ ଲୋକା ମୁକ୍ତିମପେକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥିତାସ୍ତାନ୍ ଯୀଶୋର୍ୱୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଜ୍ଞାପଯାମାସ|
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 ଇତ୍ଥଂ ପରମେଶ୍ୱରସ୍ୟ ୱ୍ୟୱସ୍ଥାନୁସାରେଣ ସର୍ୱ୍ୱେଷୁ କର୍ମ୍ମସୁ କୃତେଷୁ ତୌ ପୁନଶ୍ଚ ଗାଲୀଲୋ ନାସରତ୍ନାମକଂ ନିଜନଗରଂ ପ୍ରତସ୍ଥାତେ|
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 ତତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ ବାଲକଃ ଶରୀରେଣ ୱୃଦ୍ଧିମେତ୍ୟ ଜ୍ଞାନେନ ପରିପୂର୍ଣ ଆତ୍ମନା ଶକ୍ତିମାଂଶ୍ଚ ଭୱିତୁମାରେଭେ ତଥା ତସ୍ମିନ୍ ଈଶ୍ୱରାନୁଗ୍ରହୋ ବଭୂୱ|
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 ତସ୍ୟ ପିତା ମାତା ଚ ପ୍ରତିୱର୍ଷଂ ନିସ୍ତାରୋତ୍ସୱସମଯେ ଯିରୂଶାଲମମ୍ ଅଗଚ୍ଛତାମ୍|
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 ଅପରଞ୍ଚ ଯୀଶୌ ଦ୍ୱାଦଶୱର୍ଷୱଯସ୍କେ ସତି ତୌ ପର୍ୱ୍ୱସମଯସ୍ୟ ରୀତ୍ୟନୁସାରେଣ ଯିରୂଶାଲମଂ ଗତ୍ୱା
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 ପାର୍ୱ୍ୱଣଂ ସମ୍ପାଦ୍ୟ ପୁନରପି ୱ୍ୟାଘୁଯ୍ୟ ଯାତଃ କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁର୍ବାଲକୋ ଯିରୂଶାଲମି ତିଷ୍ଠତି| ଯୂଷଫ୍ ତନ୍ମାତା ଚ ତଦ୍ ଅୱିଦିତ୍ୱା
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 ସ ସଙ୍ଗିଭିଃ ସହ ୱିଦ୍ୟତ ଏତଚ୍ଚ ବୁଦ୍ୱ୍ୱା ଦିନୈକଗମ୍ୟମାର୍ଗଂ ଜଗ୍ମତୁଃ| କିନ୍ତୁ ଶେଷେ ଜ୍ଞାତିବନ୍ଧୂନାଂ ସମୀପେ ମୃଗଯିତ୍ୱା ତଦୁଦ୍ଦେेଶମପ୍ରାପ୍ୟ
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 ତୌ ପୁନରପି ଯିରୂଶାଲମମ୍ ପରାୱୃତ୍ୟାଗତ୍ୟ ତଂ ମୃଗଯାଞ୍ଚକ୍ରତୁଃ|
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 ଅଥ ଦିନତ୍ରଯାତ୍ ପରଂ ପଣ୍ଡିତାନାଂ ମଧ୍ୟେ ତେଷାଂ କଥାଃ ଶୃଣ୍ୱନ୍ ତତ୍ତ୍ୱଂ ପୃଚ୍ଛଂଶ୍ଚ ମନ୍ଦିରେ ସମୁପୱିଷ୍ଟଃ ସ ତାଭ୍ୟାଂ ଦୃଷ୍ଟଃ|
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 ତଦା ତସ୍ୟ ବୁଦ୍ଧ୍ୟା ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତରୈଶ୍ଚ ସର୍ୱ୍ୱେ ଶ୍ରୋତାରୋ ୱିସ୍ମଯମାପଦ୍ୟନ୍ତେ|
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 ତାଦୃଶଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ୱା ତସ୍ୟ ଜନକୋ ଜନନୀ ଚ ଚମଚ୍ଚକ୍ରତୁଃ କିଞ୍ଚ ତସ୍ୟ ମାତା ତମୱଦତ୍, ହେ ପୁତ୍ର, କଥମାୱାଂ ପ୍ରତୀତ୍ଥଂ ସମାଚରସ୍ତ୍ୱମ୍? ପଶ୍ୟ ତୱ ପିତାହଞ୍ଚ ଶୋକାକୁଲୌ ସନ୍ତୌ ତ୍ୱାମନ୍ୱିଚ୍ଛାୱଃ ସ୍ମ|
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 ତତଃ ସୋୱଦତ୍ କୁତୋ ମାମ୍ ଅନ୍ୱୈଚ୍ଛତଂ? ପିତୁର୍ଗୃହେ ମଯା ସ୍ଥାତୱ୍ୟମ୍ ଏତତ୍ କିଂ ଯୁୱାଭ୍ୟାଂ ନ ଜ୍ଞାଯତେ?
49 Ele respondeu:
50 କିନ୍ତୁ ତୌ ତସ୍ୟୈତଦ୍ୱାକ୍ୟସ୍ୟ ତାତ୍ପର୍ୟ୍ୟଂ ବୋଦ୍ଧୁଂ ନାଶକ୍ନୁତାଂ|
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 ତତଃ ପରଂ ସ ତାଭ୍ୟାଂ ସହ ନାସରତଂ ଗତ୍ୱା ତଯୋର୍ୱଶୀଭୂତସ୍ତସ୍ଥୌ କିନ୍ତୁ ସର୍ୱ୍ୱା ଏତାଃ କଥାସ୍ତସ୍ୟ ମାତା ମନସି ସ୍ଥାପଯାମାସ|
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 ଅଥ ଯୀଶୋ ର୍ବୁଦ୍ଧିଃ ଶରୀରଞ୍ଚ ତଥା ତସ୍ମିନ୍ ଈଶ୍ୱରସ୍ୟ ମାନୱାନାଞ୍ଚାନୁଗ୍ରହୋ ୱର୍ଦ୍ଧିତୁମ୍ ଆରେଭେ|
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.