Atos 16

0 Sanskrit Bible (NT) in Oriya Script (ସତ୍ୟୱେଦଃ।) (SAN_ORI) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ପୌଲୋ ଦର୍ବ୍ବୀଲୁସ୍ତ୍ରାନଗରଯୋରୁପସ୍ଥିତୋଭୱତ୍ ତତ୍ର ତୀମଥିଯନାମା ଶିଷ୍ୟ ଏକ ଆସୀତ୍; ସ ୱିଶ୍ୱାସିନ୍ୟା ଯିହୂଦୀଯାଯା ଯୋଷିତୋ ଗର୍ବ୍ଭଜାତଃ କିନ୍ତୁ ତସ୍ୟ ପିତାନ୍ୟଦେଶୀଯଲୋକଃ|

¹ Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.

² ସ ଜନୋ ଲୁସ୍ତ୍ରା-ଇକନିଯନଗରସ୍ଥାନାଂ ଭ୍ରାତୃଣାଂ ସମୀପେପି ସୁଖ୍ୟାତିମାନ୍ ଆସୀତ୍|

² Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.

³ ପୌଲସ୍ତଂ ସ୍ୱସଙ୍ଗିନଂ କର୍ତ୍ତୁଂ ମତିଂ କୃତ୍ୱା ତଂ ଗୃହୀତ୍ୱା ତଦ୍ଦେଶନିୱାସିନାଂ ଯିହୂଦୀଯାନାମ୍ ଅନୁରୋଧାତ୍ ତସ୍ୟ ତ୍ୱକ୍ଛେଦଂ କୃତୱାନ୍ ଯତସ୍ତସ୍ୟ ପିତା ଭିନ୍ନଦେଶୀଯଲୋକ ଇତି ସର୍ୱ୍ୱୈରଜ୍ଞାଯତ|

³ Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.

⁴ ତତଃ ପରଂ ତେ ନଗରେ ନଗରେ ଭ୍ରମିତ୍ୱା ଯିରୂଶାଲମସ୍ଥୈଃ ପ୍ରେରିତୈ ର୍ଲୋକପ୍ରାଚୀନୈଶ୍ଚ ନିରୂପିତଂ ଯଦ୍ ୱ୍ୟୱସ୍ଥାପତ୍ରଂ ତଦନୁସାରେଣାଚରିତୁଂ ଲୋକେଭ୍ୟସ୍ତଦ୍ ଦତ୍ତୱନ୍ତଃ|

⁴ Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.

⁵ ତେନୈୱ ସର୍ୱ୍ୱେ ଧର୍ମ୍ମସମାଜାଃ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମ୍ମେ ସୁସ୍ଥିରାଃ ସନ୍ତଃ ପ୍ରତିଦିନଂ ୱର୍ଦ୍ଧିତା ଅଭୱନ୍|

⁵ Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.

⁶ ତେଷୁ ଫ୍ରୁଗିଯାଗାଲାତିଯାଦେଶମଧ୍ୟେନ ଗତେଷୁ ସତ୍ସୁ ପୱିତ୍ର ଆତ୍ମା ତାନ୍ ଆଶିଯାଦେଶେ କଥାଂ ପ୍ରକାଶଯିତୁଂ ପ୍ରତିଷିଦ୍ଧୱାନ୍|

⁶ Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.

⁷ ତଥା ମୁସିଯାଦେଶ ଉପସ୍ଥାଯ ବିଥୁନିଯାଂ ଗନ୍ତୁଂ ତୈରୁଦ୍ୟୋଗେ କୃତେ ଆତ୍ମା ତାନ୍ ନାନ୍ୱମନ୍ୟତ|

⁷ Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.

⁸ ତସ୍ମାତ୍ ତେ ମୁସିଯାଦେଶଂ ପରିତ୍ୟଜ୍ୟ ତ୍ରୋଯାନଗରଂ ଗତ୍ୱା ସମୁପସ୍ଥିତାଃ|

⁸ Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.

⁹ ରାତ୍ରୌ ପୌଲଃ ସ୍ୱପ୍ନେ ଦୃଷ୍ଟୱାନ୍ ଏକୋ ମାକିଦନିଯଲୋକସ୍ତିଷ୍ଠନ୍ ୱିନଯଂ କୃତ୍ୱା ତସ୍ମୈ କଥଯତି, ମାକିଦନିଯାଦେଶମ୍ ଆଗତ୍ୟାସ୍ମାନ୍ ଉପକୁର୍ୱ୍ୱିତି|

⁹ Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”

¹⁰ ତସ୍ୟେତ୍ଥଂ ସ୍ୱପ୍ନଦର୍ଶନାତ୍ ପ୍ରଭୁସ୍ତଦ୍ଦେଶୀଯଲୋକାନ୍ ପ୍ରତି ସୁସଂୱାଦଂ ପ୍ରଚାରଯିତୁମ୍ ଅସ୍ମାନ୍ ଆହୂଯତୀତି ନିଶ୍ଚିତଂ ବୁଦ୍ଧ୍ୱା ୱଯଂ ତୂର୍ଣଂ ମାକିଦନିଯାଦେଶଂ ଗନ୍ତୁମ୍ ଉଦ୍ୟୋଗମ୍ ଅକୁର୍ମ୍ମ|

¹⁰ Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.

¹¹ ତତଃ ପରଂ ୱଯଂ ତ୍ରୋଯାନଗରାଦ୍ ପ୍ରସ୍ଥାଯ ଋଜୁମାର୍ଗେଣ ସାମଥ୍ରାକିଯୋପଦ୍ୱୀପେନ ଗତ୍ୱା ପରେଽହନି ନିଯାପଲିନଗର ଉପସ୍ଥିତାଃ|

¹¹ Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.

¹² ତସ୍ମାଦ୍ ଗତ୍ୱା ମାକିଦନିଯାନ୍ତର୍ୱ୍ୱର୍ତ୍ତି ରୋମୀଯୱସତିସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ ଫିଲିପୀନାମପ୍ରଧାନନଗରଂ ତତ୍ରୋପସ୍ଥାଯ କତିପଯଦିନାନି ତତ୍ର ସ୍ଥିତୱନ୍ତଃ|

¹² Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.

¹³ ୱିଶ୍ରାମୱାରେ ନଗରାଦ୍ ବହି ର୍ଗତ୍ୱା ନଦୀତଟେ ଯତ୍ର ପ୍ରାର୍ଥନାଚାର ଆସୀତ୍ ତତ୍ରୋପୱିଶ୍ୟ ସମାଗତା ନାରୀଃ ପ୍ରତି କଥାଂ ପ୍ରାଚାରଯାମ|

¹³ No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.

¹⁴ ତତଃ ଥୁଯାତୀରାନଗରୀଯା ଧୂଷରାମ୍ବରୱିକ୍ରାଯିଣୀ ଲୁଦିଯାନାମିକା ଯା ଈଶ୍ୱରସେୱିକା ଯୋଷିତ୍ ଶ୍ରୋତ୍ରୀଣାଂ ମଧ୍ୟ ଆସୀତ୍ ତଯା ପୌଲୋକ୍ତୱାକ୍ୟାନି ଯଦ୍ ଗୃହ୍ୟନ୍ତେ ତଦର୍ଥଂ ପ୍ରଭୁସ୍ତସ୍ୟା ମନୋଦ୍ୱାରଂ ମୁକ୍ତୱାନ୍|

¹⁴ Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.

¹⁵ ଅତଃ ସା ଯୋଷିତ୍ ସପରିୱାରା ମଜ୍ଜିତା ସତୀ ୱିନଯଂ କୃତ୍ୱା କଥିତୱତୀ, ଯୁଷ୍ମାକଂ ୱିଚାରାଦ୍ ଯଦି ପ୍ରଭୌ ୱିଶ୍ୱାସିନୀ ଜାତାହଂ ତର୍ହି ମମ ଗୃହମ୍ ଆଗତ୍ୟ ତିଷ୍ଠତ| ଇତ୍ଥଂ ସା ଯତ୍ନେନାସ୍ମାନ୍ ଅସ୍ଥାପଯତ୍|

¹⁵ Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.

¹⁶ ଯସ୍ୟା ଗଣନଯା ତଦଧିପତୀନାଂ ବହୁଧନୋପାର୍ଜନଂ ଜାତଂ ତାଦୃଶୀ ଗଣକଭୂତଗ୍ରସ୍ତା କାଚନ ଦାସୀ ପ୍ରାର୍ଥନାସ୍ଥାନଗମନକାଲ ଆଗତ୍ୟାସ୍ମାନ୍ ସାକ୍ଷାତ୍ କୃତୱତୀ|

¹⁶ Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.

¹⁷ ସାସ୍ମାକଂ ପୌଲସ୍ୟ ଚ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଏତ୍ୟ ପ୍ରୋଚ୍ଚୈଃ କଥାମିମାଂ କଥିତୱତୀ, ମନୁଷ୍ୟା ଏତେ ସର୍ୱ୍ୱୋପରିସ୍ଥସ୍ୟେଶ୍ୱରସ୍ୟ ସେୱକାଃ ସନ୍ତୋଽସ୍ମାନ୍ ପ୍ରତି ପରିତ୍ରାଣସ୍ୟ ମାର୍ଗଂ ପ୍ରକାଶଯନ୍ତି|

¹⁷ A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são

¹⁸ ସା କନ୍ୟା ବହୁଦିନାନି ତାଦୃଶମ୍ ଅକରୋତ୍ ତସ୍ମାତ୍ ପୌଲୋ ଦୁଃଖିତଃ ସନ୍ ମୁଖଂ ପରାୱର୍ତ୍ୟ ତଂ ଭୂତମୱଦଦ୍, ଅହଂ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟସ୍ୟ ନାମ୍ନା ତ୍ୱାମାଜ୍ଞାପଯାମି ତ୍ୱମସ୍ୟା ବହିର୍ଗଚ୍ଛ; ତେନୈୱ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସ ଭୂତସ୍ତସ୍ୟା ବହିର୍ଗତଃ|

¹⁸ Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.

¹⁹ ତତଃ ସ୍ୱେଷାଂ ଲାଭସ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟାଶା ୱିଫଲା ଜାତେତି ୱିଲୋକ୍ୟ ତସ୍ୟାଃ ପ୍ରଭୱଃ ପୌଲଂ ସୀଲଞ୍ଚ ଧୃତ୍ୱାକୃଷ୍ୟ ୱିଚାରସ୍ଥାନେଽଧିପତୀନାଂ ସମୀପମ୍ ଆନଯନ୍|

¹⁹ Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.

²⁰ ତତଃ ଶାସକାନାଂ ନିକଟଂ ନୀତ୍ୱା ରୋମିଲୋକା ୱଯମ୍ ଅସ୍ମାକଂ ଯଦ୍ ୱ୍ୟୱହରଣଂ ଗ୍ରହୀତୁମ୍ ଆଚରିତୁଞ୍ଚ ନିଷିଦ୍ଧଂ,

²⁰ Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.

²¹ ଇମେ ଯିହୂଦୀଯଲୋକାଃ ସନ୍ତୋପି ତଦେୱ ଶିକ୍ଷଯିତ୍ୱା ନଗରେଽସ୍ମାକମ୍ ଅତୀୱ କଲହଂ କୁର୍ୱ୍ୱନ୍ତି,

²¹ Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.

²² ଇତି କଥିତେ ସତି ଲୋକନିୱହସ୍ତଯୋଃ ପ୍ରାତିକୂଲ୍ୟେନୋଦତିଷ୍ଠତ୍ ତଥା ଶାସକାସ୍ତଯୋ ର୍ୱସ୍ତ୍ରାଣି ଛିତ୍ୱା ୱେତ୍ରାଘାତଂ କର୍ତ୍ତୁମ୍ ଆଜ୍ଞାପଯନ୍|

²² Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.

²³ ଅପରଂ ତେ ତୌ ବହୁ ପ୍ରହାର୍ୟ୍ୟ ତ୍ୱମେତୌ କାରାଂ ନୀତ୍ୱା ସାୱଧାନଂ ରକ୍ଷଯେତି କାରାରକ୍ଷକମ୍ ଆଦିଶନ୍|

²³ Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.

²⁴ ଇତ୍ଥମ୍ ଆଜ୍ଞାଂ ପ୍ରାପ୍ୟ ସ ତାୱଭ୍ୟନ୍ତରସ୍ଥକାରାଂ ନୀତ୍ୱା ପାଦେଷୁ ପାଦପାଶୀଭି ର୍ବଦ୍ଧ୍ୱା ସ୍ଥାପିତାୱାନ୍|

²⁴ Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.

²⁵ ଅଥ ନିଶୀଥସମଯେ ପୌଲସୀଲାୱୀଶ୍ୱରମୁଦ୍ଦିଶ୍ୟ ପ୍ରାଥନାଂ ଗାନଞ୍ଚ କୃତୱନ୍ତୌ, କାରାସ୍ଥିତା ଲୋକାଶ୍ଚ ତଦଶୃଣ୍ୱନ୍

²⁵ Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.

²⁶ ତଦାକସ୍ମାତ୍ ମହାନ୍ ଭୂମିକମ୍ପୋଽଭୱତ୍ ତେନ ଭିତ୍ତିମୂଲେନ ସହ କାରା କମ୍ପିତାଭୂତ୍ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସର୍ୱ୍ୱାଣି ଦ୍ୱାରାଣି ମୁକ୍ତାନି ଜାତାନି ସର୍ୱ୍ୱେଷାଂ ବନ୍ଧନାନି ଚ ମୁକ୍ତାନି|

²⁶ De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.

²⁷ ଅତଏୱ କାରାରକ୍ଷକୋ ନିଦ୍ରାତୋ ଜାଗରିତ୍ୱା କାରାଯା ଦ୍ୱାରାଣି ମୁକ୍ତାନି ଦୃଷ୍ଟ୍ୱା ବନ୍ଦିଲୋକାଃ ପଲାଯିତା ଇତ୍ୟନୁମାଯ କୋଷାତ୍ ଖଙ୍ଗଂ ବହିଃ କୃତ୍ୱାତ୍ମଘାତଂ କର୍ତ୍ତୁମ୍ ଉଦ୍ୟତଃ|

²⁷ Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,

²⁸ କିନ୍ତୁ ପୌଲଃ ପ୍ରୋଚ୍ଚୈସ୍ତମାହୂଯ କଥିତୱାନ୍ ପଶ୍ୟ ୱଯଂ ସର୍ୱ୍ୱେଽତ୍ରାସ୍ମହେ, ତ୍ୱଂ ନିଜପ୍ରାଣହିଂସାଂ ମାକାର୍ଷୀଃ|

²⁸ mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!

²⁹ ତଦା ପ୍ରଦୀପମ୍ ଆନେତୁମ୍ ଉକ୍ତ୍ୱା ସ କମ୍ପମାନଃ ସନ୍ ଉଲ୍ଲମ୍ପ୍ୟାଭ୍ୟନ୍ତରମ୍ ଆଗତ୍ୟ ପୌଲସୀଲଯୋଃ ପାଦେଷୁ ପତିତୱାନ୍|

²⁹ Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.

³⁰ ପଶ୍ଚାତ୍ ସ ତୌ ବହିରାନୀଯ ପୃଷ୍ଟୱାନ୍ ହେ ମହେଚ୍ଛୌ ପରିତ୍ରାଣଂ ପ୍ରାପ୍ତୁଂ ମଯା କିଂ କର୍ତ୍ତୱ୍ୟଂ?

³⁰ Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?

³¹ ପଶ୍ଚାତ୍ ତୌ ସ୍ୱଗୃହମାନୀଯ ତଯୋଃ ସମ୍ମୁଖେ ଖାଦ୍ୟଦ୍ରୱ୍ୟାଣି ସ୍ଥାପିତୱାନ୍ ତଥା ସ ସ୍ୱଯଂ ତଦୀଯାଃ ସର୍ୱ୍ୱେ ପରିୱାରାଶ୍ଚେଶ୍ୱରେ ୱିଶ୍ୱସନ୍ତଃ ସାନନ୍ଦିତା ଅଭୱନ୍|

³¹ Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.

³² ତସ୍ମୈ ତସ୍ୟ ଗୃହସ୍ଥିତସର୍ୱ୍ୱଲୋକେଭ୍ୟଶ୍ଚ ପ୍ରଭୋଃ କଥାଂ କଥିତୱନ୍ତୌ|

³² Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.

³³ ତଥା ରାତ୍ରେସ୍ତସ୍ମିନ୍ନେୱ ଦଣ୍ଡେ ସ ତୌ ଗୃହୀତ୍ୱା ତଯୋଃ ପ୍ରହାରାଣାଂ କ୍ଷତାନି ପ୍ରକ୍ଷାଲିତୱାନ୍ ତତଃ ସ ସ୍ୱଯଂ ତସ୍ୟ ସର୍ୱ୍ୱେ ପରିଜନାଶ୍ଚ ମଜ୍ଜିତା ଅଭୱନ୍|

³³ Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.

³⁴ ପଶ୍ଚାତ୍ ତୌ ସ୍ୱଗୃହମାନୀଯ ତଯୋଃ ସମ୍ମୁଖେ ଖାଦ୍ୟଦ୍ରୱ୍ୟାଣି ସ୍ଥାପିତୱାନ୍ ତଥା ସ ସ୍ୱଯଂ ତଦୀଯାଃ ସର୍ୱ୍ୱେ ପରିୱାରାଶ୍ଚେଶ୍ୱରେ ୱିଶ୍ୱସନ୍ତଃ ସାନନ୍ଦିତା ଅଭୱନ୍|

³⁴ Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.

³⁵ ଦିନ ଉପସ୍ଥିତେ ତୌ ଲୋକୌ ମୋଚଯେତି କଥାଂ କଥଯିତୁଂ ଶାସକାଃ ପଦାତିଗଣଂ ପ୍ରେଷିତୱନ୍ତଃ|

³⁵ Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”

³⁶ ତତଃ କାରାରକ୍ଷକଃ ପୌଲାଯ ତାଂ ୱାର୍ତ୍ତାଂ କଥିତୱାନ୍ ଯୁୱାଂ ତ୍ୟାଜଯିତୁଂ ଶାସକା ଲୋକାନ ପ୍ରେଷିତୱନ୍ତ ଇଦାନୀଂ ଯୁୱାଂ ବହି ର୍ଭୂତ୍ୱା କୁଶଲେନ ପ୍ରତିଷ୍ଠେତାଂ|

³⁶ Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.

³⁷ କିନ୍ତୁ ପୌଲସ୍ତାନ୍ ଅୱଦତ୍ ରୋମିଲୋକଯୋରାୱଯୋଃ କମପି ଦୋଷମ୍ ନ ନିଶ୍ଚିତ୍ୟ ସର୍ୱ୍ୱେଷାଂ ସମକ୍ଷମ୍ ଆୱାଂ କଶଯା ତାଡଯିତ୍ୱା କାରାଯାଂ ବଦ୍ଧୱନ୍ତ ଇଦାନୀଂ କିମାୱାଂ ଗୁପ୍ତଂ ୱିସ୍ତ୍ରକ୍ଷ୍ୟନ୍ତି? ତନ୍ନ ଭୱିଷ୍ୟତି, ସ୍ୱଯମାଗତ୍ୟାୱାଂ ବହିଃ କୃତ୍ୱା ନଯନ୍ତୁ|

³⁷ Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!

³⁸ ତଦା ପଦାତିଭିଃ ଶାସକେଭ୍ୟ ଏତଦ୍ୱାର୍ତ୍ତାଯାଂ କଥିତାଯାଂ ତୌ ରୋମିଲୋକାୱିତି କଥାଂ ଶ୍ରୁତ୍ୱା ତେ ଭୀତାଃ

³⁸ Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo

³⁹ ସନ୍ତସ୍ତଯୋଃ ସନ୍ନିଧିମାଗତ୍ୟ ୱିନଯମ୍ ଅକୁର୍ୱ୍ୱନ୍ ଅପରଂ ବହିଃ କୃତ୍ୱା ନଗରାତ୍ ପ୍ରସ୍ଥାତୁଂ ପ୍ରାର୍ଥିତୱନ୍ତଃ|

³⁹ e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.

⁴⁰ ତତସ୍ତୌ କାରାଯା ନିର୍ଗତ୍ୟ ଲୁଦିଯାଯା ଗୃହଂ ଗତୱନ୍ତୌ ତତ୍ର ଭ୍ରାତୃଗଣଂ ସାକ୍ଷାତ୍କୃତ୍ୟ ତାନ୍ ସାନ୍ତ୍ୱଯିତ୍ୱା ତସ୍ମାତ୍ ସ୍ଥାନାତ୍ ପ୍ରସ୍ଥିତୌ|

⁴⁰ Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →