Tiago 5
Sanskrit Bible (NT) in Malayalam Script (സത്യവേദഃ।) (SAN_MAL) vs ARA
1 ഹേ ധനവന്തഃ, യൂയമ് ഇദാനീം ശൃണുത യുഷ്മാഭിരാഗമിഷ്യത്ക്ലേശഹേതോഃ ക്രന്ദ്യതാം വിലപ്യതാഞ്ച|
1 Atendei, agora, ricos, chorai lamentando, por causa das vossas desventuras, que vos sobrevirão.
2 യുഷ്മാകം ദ്രവിണം ജീർണം കീടഭുക്താഃ സുചേലകാഃ|
2 As vossas riquezas estão corruptas, e as vossas roupagens, comidas de traça;
3 കനകം രജതഞ്ചാപി വികൃതിം പ്രഗമിഷ്യതി, തത്കലങ്കശ്ച യുഷ്മാകം പാപം പ്രമാണയിഷ്യതി, ഹുതാശവച്ച യുഷ്മാകം പിശിതം ഖാദയിഷ്യതി| ഇത്ഥമ് അന്തിമഘസ്രേഷു യുഷ്മാഭിഃ സഞ്ചിതം ധനം|
3 o vosso ouro e a vossa prata foram gastos de ferrugens, e a sua ferrugem há de ser por testemunho contra vós mesmos e há de devorar, como fogo, as vossas carnes. Tesouros acumulastes nos últimos dias.
4 പശ്യത യൈഃ കൃഷീവലൈ ര്യുഷ്മാകം ശസ്യാനി ഛിന്നാനി തേഭ്യോ യുഷ്മാഭി ര്യദ് വേതനം ഛിന്നം തദ് ഉച്ചൈ ർധ്വനിം കരോതി തേഷാം ശസ്യച്ഛേദകാനാമ് ആർത്തരാവഃ സേനാപതേഃ പരമേശ്വരസ്യ കർണകുഹരം പ്രവിഷ്ടഃ|
4 Eis que o salário dos trabalhadores que ceifaram os vossos campos e que por vós foi retido com fraude está clamando; e os clamores dos ceifeiros penetraram até aos ouvidos do Senhor dos Exércitos.
5 യൂയം പൃഥിവ്യാം സുഖഭോഗം കാമുകതാഞ്ചാരിതവന്തഃ, മഹാഭോജസ്യ ദിന ഇവ നിജാന്തഃകരണാനി പരിതർപിതവന്തശ്ച|
5 Tendes vivido regaladamente sobre a terra; tendes vivido nos prazeres; tendes engordado o vosso coração, em dia de matança;
6 അപരഞ്ച യുഷ്മാഭി ർധാർമ്മികസ്യ ദണ്ഡാജ്ഞാ ഹത്യാ ചാകാരി തഥാപി സ യുഷ്മാൻ ന പ്രതിരുദ്ധവാൻ|
6 tendes condenado e matado o justo, sem que ele vos faça resistência.
7 ഹേ ഭ്രാതരഃ, യൂയം പ്രഭോരാഗമനം യാവദ് ധൈര്യ്യമാലമ്ബധ്വം| പശ്യത കൃഷിവലോ ഭൂമേ ർബഹുമൂല്യം ഫലം പ്രതീക്ഷമാണോ യാവത് പ്രഥമമ് അന്തിമഞ്ച വൃഷ്ടിജലം ന പ്രാപ്നോതി താവദ് ധൈര്യ്യമ് ആലമ്ബതേ|
7 Sede, pois, irmãos, pacientes, até à vinda do Senhor. Eis que o lavrador aguarda com paciência o precioso fruto da terra, até receber as primeiras e as últimas chuvas.
8 യൂയമപി ധൈര്യ്യമാലമ്ബ്യ സ്വാന്തഃകരണാനി സ്ഥിരീകുരുത, യതഃ പ്രഭോരുപസ്ഥിതിഃ സമീപവർത്തിന്യഭവത്|
8 Sede vós também pacientes e fortalecei o vosso coração, pois a vinda do Senhor está próxima.
9 ഹേ ഭ്രാതരഃ, യൂയം യദ് ദണ്ഡ്യാ ന ഭവേത തദർഥം പരസ്പരം ന ഗ്ലായത, പശ്യത വിചാരയിതാ ദ്വാരസമീപേ തിഷ്ഠതി|
9 Irmãos, não vos queixeis uns dos outros, para não serdes julgados. Eis que o juiz está às portas.
10 ഹേ മമ ഭ്രാതരഃ, യേ ഭവിഷ്യദ്വാദിനഃ പ്രഭോ ർനാമ്നാ ഭാഷിതവന്തസ്താൻ യൂയം ദുഃഖസഹനസ്യ ധൈര്യ്യസ്യ ച ദൃഷ്ടാന്താൻ ജാനീത|
10 Irmãos, tomai por modelo no sofrimento e na paciência os profetas, os quais falaram em nome do Senhor.
11 പശ്യത ധൈര്യ്യശീലാ അസ്മാഭി ർധന്യാ ഉച്യന്തേ| ആയൂബോ ധൈര്യ്യം യുഷ്മാഭിരശ്രാവി പ്രഭോഃ പരിണാമശ്ചാദർശി യതഃ പ്രഭു ർബഹുകൃപഃ സകരുണശ്ചാസ്തി|
11 Eis que temos por felizes os que perseveraram firmes. Tendes ouvido da paciência de Jó e vistes que fim o Senhor lhe deu; porque o Senhor é cheio de terna misericórdia e compassivo.
12 ഹേ ഭ്രാതരഃ വിശേഷത ഇദം വദാമി സ്വർഗസ്യ വാ പൃഥിവ്യാ വാന്യവസ്തുനോ നാമ ഗൃഹീത്വാ യുഷ്മാഭിഃ കോഽപി ശപഥോ ന ക്രിയതാം, കിന്തു യഥാ ദണ്ഡ്യാ ന ഭവത തദർഥം യുഷ്മാകം തഥൈവ തന്നഹി ചേതിവാക്യം യഥേഷ്ടം ഭവതു|
12 Acima de tudo, porém, meus irmãos, não jureis nem pelo céu, nem pela terra, nem por qualquer outro voto; antes, seja o vosso sim sim, e o vosso não não, para não cairdes em juízo.
13 യുഷ്മാകം കശ്ചിദ് ദുഃഖീ ഭവതി? സ പ്രാർഥനാം കരോതു| കശ്ചിദ് വാനന്ദിതോ ഭവതി? സ ഗീതം ഗായതു|
13 Está alguém entre vós sofrendo? Faça oração. Está alguém alegre? Cante louvores.
14 യുഷ്മാകം കശ്ചിത് പീഡിതോ ഽസ്തി? സ സമിതേഃ പ്രാചീനാൻ ആഹ്വാതു തേ ച പഭോ ർനാമ്നാ തം തൈലേനാഭിഷിച്യ തസ്യ കൃതേ പ്രാർഥനാം കുർവ്വന്തു|
14 Está alguém entre vós doente? Chame os presbíteros da igreja, e estes façam oração sobre ele, ungindo-o com óleo, em nome do Senhor.
15 തസ്മാദ് വിശ്വാസജാതപ്രാർഥനയാ സ രോഗീ രക്ഷാം യാസ്യതി പ്രഭുശ്ച തമ് ഉത്ഥാപയിഷ്യതി യദി ച കൃതപാപോ ഭവേത് തർഹി സ തം ക്ഷമിഷ്യതേ|
15 E a oração da fé salvará o enfermo, e o Senhor o levantará; e, se houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 യൂയം പരസ്പരമ് അപരാധാൻ അങ്ഗീകുരുധ്വമ് ആരോഗ്യപ്രാപ്ത്യർഥഞ്ചൈകജനോ ഽന്യസ്യ കൃതേ പ്രാർഥനാം കരോതു ധാർമ്മികസ്യ സയത്നാ പ്രാർഥനാ ബഹുശക്തിവിശിഷ്ടാ ഭവതി|
16 Confessai, pois, os vossos pecados uns aos outros e orai uns pelos outros, para serdes curados. Muito pode, por sua eficácia, a súplica do justo.
17 യ ഏലിയോ വയമിവ സുഖദുഃഖഭോഗീ മർത്ത്യ ആസീത് സ പ്രാർഥനയാനാവൃഷ്ടിം യാചിതവാൻ തേന ദേശേ സാർദ്ധവത്സരത്രയം യാവദ് വൃഷ്ടി ർന ബഭൂവ|
17 Elias era homem semelhante a nós, sujeito aos mesmos sentimentos, e orou, com instância, para que não chovesse sobre a terra, e, por três anos e seis meses, não choveu.
18 പശ്ചാത് തേന പുനഃ പ്രാർഥനായാം കൃതായാമ് ആകാശസ്തോയാന്യവർഷീത് പൃഥിവീ ച സ്വഫലാനി പ്രാരോഹയത്|
18 E orou, de novo, e o céu deu chuva, e a terra fez germinar seus frutos.
19 ഹേ ഭ്രാതരഃ, യുഷ്മാകം കസ്മിംശ്ചിത് സത്യമതാദ് ഭ്രഷ്ടേ യദി കശ്ചിത് തം പരാവർത്തയതി
19 Meus irmãos, se algum entre vós se desviar da verdade, e alguém o converter,
20 തർഹി യോ ജനഃ പാപിനം വിപഥഭ്രമണാത് പരാവർത്തയതി സ തസ്യാത്മാനം മൃത്യുത ഉദ്ധരിഷ്യതി ബഹുപാപാന്യാവരിഷ്യതി ചേതി ജാനാതു|
20 sabei que aquele que converte o pecador do seu caminho errado salvará da morte a alma dele e cobrirá multidão de pecados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.