Mateus 27
Sanskrit Bible (NT) in Malayalam Script (സത്യവേദഃ।) (SAN_MAL) vs NVT
1 പ്രഭാതേ ജാതേ പ്രധാനയാജകലോകപ്രാചീനാ യീശും ഹന്തും തത്പ്രതികൂലം മന്ത്രയിത്വാ
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 തം ബദ്വ്വാ നീത്വാ പന്തീയപീലാതാഖ്യാധിപേ സമർപയാമാസുഃ|
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 തതോ യീശോഃ പരകരേവ്വർപയിതാ യിഹൂദാസ്തത്പ്രാണാദണ്ഡാജ്ഞാം വിദിത്വാ സന്തപ്തമനാഃ പ്രധാനയാജകലോകപ്രാചീനാനാം സമക്ഷം താസ്ത്രീംശന്മുദ്രാഃ പ്രതിദായാവാദീത്,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 ഏതന്നിരാഗോനരപ്രാണപരകരാർപണാത് കലുഷം കൃതവാനഹം| തദാ ത ഉദിതവന്തഃ, തേനാസ്മാകം കിം? ത്വയാ തദ് ബുധ്യതാമ്|
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 തതോ യിഹൂദാ മന്ദിരമധ്യേ താ മുദ്രാ നിക്ഷിപ്യ പ്രസ്ഥിതവാൻ ഇത്വാ ച സ്വയമാത്മാനമുദ്ബബന്ധ|
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 പശ്ചാത് പ്രധാനയാജകാസ്താ മുദ്രാ ആദായ കഥിതവന്തഃ, ഏതാ മുദ്രാഃ ശോണിതമൂല്യം തസ്മാദ് ഭാണ്ഡാഗാരേ ന നിധാതവ്യാഃ|
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 അനന്തരം തേ മന്ത്രയിത്വാ വിദേശിനാം ശ്മശാനസ്ഥാനായ താഭിഃ കുലാലസ്യ ക്ഷേത്രമക്രീണൻ|
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 അതോഽദ്യാപി തത്സ്ഥാനം രക്തക്ഷേത്രം വദന്തി|
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 ഇത്ഥം സതി ഇസ്രായേലീയസന്താനൈ ര്യസ്യ മൂല്യം നിരുപിതം, തസ്യ ത്രിംശന്മുദ്രാമാനം മൂല്യം
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 മാം പ്രതി പരമേശ്വരസ്യാദേശാത് തേഭ്യ ആദീയത, തേന ച കുലാലസ്യ ക്ഷേത്രം ക്രീതമിതി യദ്വചനം യിരിമിയഭവിഷ്യദ്വാദിനാ പ്രോക്തം തത് തദാസിധ്യത്|
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 അനന്തരം യീശൗ തദധിപതേഃ സമ്മുഖ ഉപതിഷ്ഠതി സ തം പപ്രച്ഛ, ത്വം കിം യിഹൂദീയാനാം രാജാ? തദാ യീശുസ്തമവദത്, ത്വം സത്യമുക്തവാൻ|
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 കിന്തു പ്രധാനയാജകപ്രാചീനൈരഭിയുക്തേന തേന കിമപി ന പ്രത്യവാദി|
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 തതഃ പീലാതേന സ ഉദിതഃ, ഇമേ ത്വത്പ്രതികൂലതഃ കതി കതി സാക്ഷ്യം ദദതി, തത് ത്വം ന ശൃണോഷി?
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 തഥാപി സ തേഷാമേകസ്യാപി വചസ ഉത്തരം നോദിതവാൻ; തേന സോഽധിപതി ർമഹാചിത്രം വിദാമാസ|
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 അന്യച്ച തന്മഹകാലേഽധിപതേരേതാദൃശീ രാതിരാസീത്, പ്രജാ യം കഞ്ചന ബന്ധിനം യാചന്തേ, തമേവ സ മോചയതീതി|
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 തദാനീം ബരബ്ബാനാമാ കശ്ചിത് ഖ്യാതബന്ധ്യാസീത്|
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 തതഃ പീലാതസ്തത്ര മിലിതാൻ ലോകാൻ അപൃച്ഛത്, ഏഷ ബരബ്ബാ ബന്ധീ ഖ്രീഷ്ടവിഖ്യാതോ യീശുശ്ചൈതയോഃ കം മോചയിഷ്യാമി? യുഷ്മാകം കിമീപ്സിതം?
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 തൈരീർഷ്യയാ സ സമർപിത ഇതി സ ജ്ഞാതവാൻ|
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 അപരം വിചാരാസനോപവേശനകാലേ പീലാതസ്യ പത്നീ ഭൃത്യം പ്രഹിത്യ തസ്മൈ കഥയാമാസ, തം ധാർമ്മികമനുജം പ്രതി ത്വയാ കിമപി ന കർത്തവ്യം; യസ്മാത് തത്കൃതേഽദ്യാഹം സ്വപ്നേ പ്രഭൂതകഷ്ടമലഭേ|
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 അനന്തരം പ്രധാനയാജകപ്രാചീനാ ബരബ്ബാം യാചിത്വാദാതും യീശുഞ്ച ഹന്തും സകലലോകാൻ പ്രാവർത്തയൻ|
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 തതോഽധിപതിസ്താൻ പൃഷ്ടവാൻ, ഏതയോഃ കമഹം മോചയിഷ്യാമി? യുഷ്മാകം കേച്ഛാ? തേ പ്രോചു ർബരബ്ബാം|
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 തദാ പീലാതഃ പപ്രച്ഛ, തർഹി യം ഖ്രീഷ്ടം വദന്തി, തം യീശും കിം കരിഷ്യാമി? സർവ്വേ കഥയാമാസുഃ, സ ക്രുശേന വിധ്യതാം|
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 തതോഽധിപതിരവാദീത്, കുതഃ? കിം തേനാപരാദ്ധം? കിന്തു തേ പുനരുചൈ ർജഗദുഃ, സ ക്രുശേന വിധ്യതാം|
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 തദാ നിജവാക്യമഗ്രാഹ്യമഭൂത്, കലഹശ്ചാപ്യഭൂത്, പീലാത ഇതി വിലോക്യ ലോകാനാം സമക്ഷം തോയമാദായ കരൗ പ്രക്ഷാല്യാവോചത്, ഏതസ്യ ധാർമ്മികമനുഷ്യസ്യ ശോണിതപാതേ നിർദോഷോഽഹം, യുഷ്മാഭിരേവ തദ് ബുധ്യതാം|
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 തദാ സർവ്വാഃ പ്രജാഃ പ്രത്യവോചൻ, തസ്യ ശോണിതപാതാപരാധോഽസ്മാകമ് അസ്മത്സന്താനാനാഞ്ചോപരി ഭവതു|
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 തതഃ സ തേഷാം സമീപേ ബരബ്ബാം മോചയാമാസ യീശുന്തു കഷാഭിരാഹത്യ ക്രുശേന വേധിതും സമർപയാമാസ|
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 അനന്തരമ് അധിപതേഃ സേനാ അധിപതേ ർഗൃഹം യീശുമാനീയ തസ്യ സമീപേ സേനാസമൂഹം സംജഗൃഹുഃ|
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 തതസ്തേ തസ്യ വസനം മോചയിത്വാ കൃഷ്ണലോഹിതവർണവസനം പരിധാപയാമാസുഃ
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 കണ്ടകാനാം മുകുടം നിർമ്മായ തച്ഛിരസി ദദുഃ, തസ്യ ദക്ഷിണകരേ വേത്രമേകം ദത്ത്വാ തസ്യ സമ്മുഖേ ജാനൂനി പാതയിത്വാ, ഹേ യിഹൂദീയാനാം രാജൻ, തുഭ്യം നമ ഇത്യുക്ത്വാ തം തിരശ്ചക്രുഃ,
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 തതസ്തസ്യ ഗാത്രേ നിഷ്ഠീവം ദത്വാ തേന വേത്രേണ ശിര ആജഘ്നുഃ|
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 ഇത്ഥം തം തിരസ്കൃത്യ തദ് വസനം മോചയിത്വാ പുനർനിജവസനം പരിധാപയാഞ്ചക്രുഃ, തം ക്രുശേന വേധിതും നീതവന്തഃ|
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 പശ്ചാത്തേ ബഹിർഭൂയ കുരീണീയം ശിമോന്നാമകമേകം വിലോക്യ ക്രുശം വോഢും തമാദദിരേ|
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 അനന്തരം ഗുൽഗൽതാമ് അർഥാത് ശിരസ്കപാലനാമകസ്ഥാനമു പസ്ഥായ തേ യീശവേ പിത്തമിശ്രിതാമ്ലരസം പാതും ദദുഃ,
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 കിന്തു സ തമാസ്വാദ്യ ന പപൗ|
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 തദാനീം തേ തം ക്രുശേന സംവിധ്യ തസ്യ വസനാനി ഗുടികാപാതേന വിഭജ്യ ജഗൃഹുഃ, തസ്മാത്, വിഭജന്തേഽധരീയം മേ തേ മനുഷ്യാഃ പരസ്പരം| മദുത്തരീയവസ്ത്രാർഥം ഗുടികാം പാതയന്തി ച|| യദേതദ്വചനം ഭവിഷ്യദ്വാദിഭിരുക്തമാസീത്, തദാ തദ് അസിധ്യത്,
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 പശ്ചാത് തേ തത്രോപവിശ്യ തദ്രക്ഷണകർവ്വണി നിയുക്താസ്തസ്ഥുഃ|
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 അപരമ് ഏഷ യിഹൂദീയാനാം രാജാ യീശുരിത്യപവാദലിപിപത്രം തച്ഛിരസ ഊർദ്വ്വേ യോജയാമാസുഃ|
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 തതസ്തസ്യ വാമേ ദക്ഷിണേ ച ദ്വൗ ചൈരൗ തേന സാകം ക്രുശേന വിവിധുഃ|
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 തദാ പാന്ഥാ നിജശിരോ ലാഡയിത്വാ തം നിന്ദന്തോ ജഗദുഃ,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 ഹേ ഈശ്വരമന്ദിരഭഞ്ജക ദിനത്രയേ തന്നിർമ്മാതഃ സ്വം രക്ഷ, ചേത്ത്വമീശ്വരസുതസ്തർഹി ക്രുശാദവരോഹ|
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 പ്രധാനയാജകാധ്യാപകപ്രാചീനാശ്ച തഥാ തിരസ്കൃത്യ ജഗദുഃ,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 സോഽന്യജനാനാവത്, കിന്തു സ്വമവിതും ന ശക്നോതി| യദീസ്രായേലോ രാജാ ഭവേത്, തർഹീദാനീമേവ ക്രുശാദവരോഹതു, തേന തം വയം പ്രത്യേഷ്യാമഃ|
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 സ ഈശ്വരേ പ്രത്യാശാമകരോത്, യദീശ്വരസ്തസ്മിൻ സന്തുഷ്ടസ്തർഹീദാനീമേവ തമവേത്, യതഃ സ ഉക്തവാൻ അഹമീശ്വരസുതഃ|
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 യൗ സ്തേനൗ സാകം തേന ക്രുശേന വിദ്ധൗ തൗ തദ്വദേവ തം നിനിന്ദതുഃ|
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 തദാ ദ്വിതീയയാമാത് തൃതീയയാമം യാവത് സർവ്വദേശേ തമിരം ബഭൂവ,
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 തൃതീയയാമേ "ഏലീ ഏലീ ലാമാ ശിവക്തനീ", അർഥാത് മദീശ്വര മദീശ്വര കുതോ മാമത്യാക്ഷീഃ? യീശുരുച്ചൈരിതി ജഗാദ|
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 തദാ തത്ര സ്ഥിതാഃ കേചിത് തത് ശ്രുത്വാ ബഭാഷിരേ, അയമ് ഏലിയമാഹൂയതി|
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 തേഷാം മധ്യാദ് ഏകഃ ശീഘ്രം ഗത്വാ സ്പഞ്ജം ഗൃഹീത്വാ തത്രാമ്ലരസം ദത്ത്വാ നലേന പാതും തസ്മൈ ദദൗ|
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 ഇതരേഽകഥയൻ തിഷ്ഠത, തം രക്ഷിതുമ് ഏലിയ ആയാതി നവേതി പശ്യാമഃ|
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 യീശുഃ പുനരുചൈരാഹൂയ പ്രാണാൻ ജഹൗ|
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 തതോ മന്ദിരസ്യ വിച്ഛേദവസനമ് ഊർദ്വ്വാദധോ യാവത് ഛിദ്യമാനം ദ്വിധാഭവത്,
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 ഭൂമിശ്ചകമ്പേ ഭൂധരോവ്യദീര്യ്യത ച| ശ്മശാനേ മുക്തേ ഭൂരിപുണ്യവതാം സുപ്തദേഹാ ഉദതിഷ്ഠൻ,
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 ശ്മശാനാദ് വഹിർഭൂയ തദുത്ഥാനാത് പരം പുണ്യപുരം ഗത്വാ ബഹുജനാൻ ദർശയാമാസുഃ|
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 യീശുരക്ഷണായ നിയുക്തഃ ശതസേനാപതിസ്തത്സങ്ഗിനശ്ച താദൃശീം ഭൂകമ്പാദിഘടനാം ദൃഷ്ട്വാ ഭീതാ അവദൻ, ഏഷ ഈശ്വരപുത്രോ ഭവതി|
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 യാ ബഹുയോഷിതോ യീശും സേവമാനാ ഗാലീലസ്തത്പശ്ചാദാഗതാസ്താസാം മധ്യേ
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 മഗ്ദലീനീ മരിയമ് യാകൂബ്യോശ്യോ ർമാതാ യാ മരിയമ് സിബദിയപുത്രയോ ർമാതാ ച യോഷിത ഏതാ ദൂരേ തിഷ്ഠന്ത്യോ ദദൃശുഃ|
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 സന്ധ്യായാം സത്യമ് അരിമഥിയാനഗരസ്യ യൂഷഫ്നാമാ ധനീ മനുജോ യീശോഃ ശിഷ്യത്വാത്
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 പീലാതസ്യ സമീപം ഗത്വാ യീശോഃ കായം യയാചേ, തേന പീലാതഃ കായം ദാതുമ് ആദിദേശ|
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 യൂഷഫ് തത്കായം നീത്വാ ശുചിവസ്ത്രേണാച്ഛാദ്യ
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 സ്വാർഥം ശൈലേ യത് ശ്മശാനം ചഖാന, തന്മധ്യേ തത്കായം നിധായ തസ്യ ദ്വാരി വൃഹത്പാഷാണം ദദൗ|
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 കിന്തു മഗ്ദലീനീ മരിയമ് അന്യമരിയമ് ഏതേ സ്ത്രിയൗ തത്ര ശ്മശാനസമ്മുഖ ഉപവിവിശതുഃ|
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 തദനന്തരം നിസ്താരോത്സവസ്യായോജനദിനാത് പരേഽഹനി പ്രധാനയാജകാഃ ഫിരൂശിനശ്ച മിലിത്വാ പീലാതമുപാഗത്യാകഥയൻ,
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 ഹേ മഹേച്ഛ സ പ്രതാരകോ ജീവന അകഥയത്, ദിനത്രയാത് പരം ശ്മശാനാദുത്ഥാസ്യാമി തദ്വാക്യം സ്മരാമോ വയം;
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 തസ്മാത് തൃതീയദിനം യാവത് തത് ശ്മശാനം രക്ഷിതുമാദിശതു, നോചേത് തച്ഛിഷ്യാ യാമിന്യാമാഗത്യ തം ഹൃത്വാ ലോകാൻ വദിഷ്യന്തി, സ ശ്മശാനാദുദതിഷ്ഠത്, തഥാ സതി പ്രഥമഭ്രാന്തേഃ ശേഷീയഭ്രാന്തി ർമഹതീ ഭവിഷ്യതി|
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 തദാ പീലാത അവാദീത്, യുഷ്മാകം സമീപേ രക്ഷിഗണ ആസ്തേ, യൂയം ഗത്വാ യഥാ സാധ്യം രക്ഷയത|
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 തതസ്തേ ഗത്വാ തദ്ദൂाരപാഷാണം മുദ്രാങ്കിതം കൃത്വാ രക്ഷിഗണം നിയോജ്യ ശ്മശാനം രക്ഷയാമാസുഃ|
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.